Ο Μίμης Ανδρουλάκης, η πολυκομματική βουλή του 1936!! και η αποτυχία του δικομματισμού στα χρόνια του Μεσοπολέμου

Πολλές φορές όταν παρακολουθώ ειδήσεις απελπίζομαι με αυτά που βλέπω και ακούω. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο από όλα είναι ότι οι κυβερνήσεις τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργούν εκτός των πλαισίων των Νόμων και του Συντάγματος. Εκεί όμως που εξοργίζομαι είναι όταν ακούω πολιτικούς και "ανθρώπους του πνεύματος" να κακοποιούν την Ιστορική αλήθεια για να εκβιάσουν την συνείδηση του μέσου Έλληνα και μάλιστα πάνω σε ζητήματα που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης και ποτέ δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο αντιπαράθεσης. Το νέο ατόπημα ανήκει στον κ. Μίμη Ανδρουλάκη, γνωστό πολιτικό, βουλευτή, πολυγραφότατο στοχαστή, στου οποίου τις παρουσιάσεις βιβλίων συνωστίζονται κάθε τόσο υπουργοί, καθηγητές πανεπιστημίου, τέως πρωθυπουργοί, βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κτλ. Είπε λοιπόν ο Μίμης ότι επειδή η βουλή που προέκυψε μετά τις εκλογές του 1936 ήταν πολυκομματική, υπήρξε ασυνεννοησία, ακυβερνησία που οδήγησε στην δικτατορία και τελείωσε με την "δημοκρατικότατη" προειδοποίηση:«Χρειάζεται φρόνηση για να μην επαναληφθούν τα αποτελέσματα των εκλογών του 1936 που οδήγησαν στη Δικτατορία του Μεταξά». (εδώ όλες οι επίμαχες δηλώσεις).

Εν τάχει τι συνέβη εκείνη την περίοδο για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν. Μετά την Παλινόρθωση της Βασιλείας στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 κατέβηκαν δύο συνασπισμοί κομμάτων (Φιλελεύθεροι, Λαϊκοί) και το ΚΚΕ. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν ισόπαλο και το ΚΚΕ με μόλις 10 βουλευτές, είχε ρόλο ρυθμιστή καθώς με όποιον από τους δύο συμμαχούσε αυτός σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Οι Φιλελεύθεροι με τον Σοφούλη ήρθαν σε συνεννόηση με τους κομμουνιστές, υπέγραψαν το περίφημο σύμφωνο "Σοφούλη - Σκλάβαινα" με το οποίο τα δύο κόμματα
θα συνεργάζονταν και οι Φιλελεύθεροι αναλάμβαναν να υλοποιήσουν πτυχές του προγράμματος των κομμουνιστών όταν θα αναλάμβαναν την κυβέρνηση. Χάρις τις κομμουνιστικές ψήφους ο Σοφούλης
ο Γεώργιος εκφωνεί τον λόγο του Θρόνου στην βουλή, δίπλα του ο Δεμερτζής
εξελέγη πρόεδρος της Βουλής και ο Βασιλιάς ήταν υποχρεωμένος να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στους Φιλελεύθερους. Τότε όμως ξεσηκώθηκε σάλος στον Τύπο αλλά και στο εσωτερικό των Φιλελευθέρων, και ο Σοφούλης δεν επισημοποίησε την συμφωνία.

Ο Βασιλιάς Γεώργιος ευνοούσε μια συγκυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων, αλλά οι ιθύνοντες τους αδυνατούσαν να συνεννοηθούν καθώς ήταν οι εποχές του "δεύτερου Διχασμού". Τότε ο Βασιλιάς για να μην μείνει ακυβέρνητη η χώρα και σε συνεννόηση με τους αρχηγούς των δύο κομμάτων, έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Δεμερτζή με υπουργό στρατιωτικών των Ιωάννη Μεταξά, γνωστό για τις αντικοινοβουλευτικές και αντιδημοκρατικές απόψεις του. Πριν εμφανιστεί στην βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης, ο Δεμερτζής πέθανε και εμφανίστηκε στην βουλή ως Πρωθυπουργός ο Ιωάννης Μεταξάς για να παρουσιάσει τις προγραμματικές του δηλώσεις και να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Τα δύο κόμματα έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης τον Μεταξά, τον οποίο καταψήφισαν μόνο οι Κομμουνιστές και οι Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Καφαντάρης και Γεώργιος Παπανδρέου. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ανάδειξη του μέταξά σε πρωθυπουργό ευνόησαν κυρίως οι Φιλελεύθεροι και ο εξόριστος στην Γαλλία από το κίνημα του 1935, Ελευθέριος Βενιζέλος. Η βουλή έκλεισε για έξι μήνες και λίγους μήνες μετά, με πρόσχημα τα σοβαρά επεισόδια του Μαΐου στην Θεσσαλονίκη και τον "κομμουνιστικό κίνδυνο", ο Μεταξάς στις 4 Αυγούστου κήρυξε την δικτατορία του.

Όπως είναι φανερό, στην αφήγηση αυτή δεν υπάρχουν ούτε πολυκομματικές βουλές, ούτε κακός λύκος ούτε σταχτοπούτα. Οι ψηφοφόροι της εποχής υπερψήφισαν μαζικά τα δύο μεγάλα κόμματα, ενώ οι κομμουνιστές εξασφάλισαν πολύ λίγους βουλευτές, άρα το Ιστορικό παράδειγμα Ανδρουλάκη επιβεβαιώνει την ακριβώς αντίθετη θέση: αν ο κόσμος ψηφίσει δικομματισμό θα οδηγηθεί στην δικτατορία. Το 1936 η Ελλάδα διολίσθησε σε δικτατορία επειδή τα δύο βασικά αστικά κόμματα αδυνατούσαν να συνεννοηθούν και υπερψήφισαν στην Βουλή πολιτικό που δεν έκρυβε τις προθέσεις
Ο Ιωάννης Μεταξάς με μέλη της πρώτης κυβερνήσεως του
του και τις δικτατορικές διαθέσεις του. Έτσι και αλλιώς τα δύο κόμματα είχαν συνεργαστεί στενά με τον στρατό κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου σε μια σειρά στρατιωτικά πραξικοπήματα (9 τον αριθμό) έχοντας υπονομεύσει και εξευτελίσει κάθε έννοια κοινοβουλευτικής και δημοκρατικής νομιμότητας.

Αρκετά λοιπόν με τους εκφοβισμούς και τους εκβιασμούς στους Έλληνες πολίτες. Αφού κατάφεραν οι ανίκανοι με τις ισχυρές μονοκομματικές τους κυβερνήσεις να καταστρέψουν πλήρως την Ελλάδα οικονομικά αλλά κυρίως ηθικά, μας απειλούν κιόλας μην τύχει και δεν ψηφίσουμε τους ίδιους, τα παιδιά τους και τους ευνοούμενους τους. Ακόμη και έτσι αν είναι τουλάχιστον ας αφήσουν ήσυχη την Ιστορία και να πάψουν να κρύβονται πίσω από τέτοια Ιστορικά ψεύδη. Μας αρκεί που έχουν διαστρεβλώσει κάθε έννοια δημοκρατίας, αλήθειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ας γλυτώσει τουλάχιστον η Ιστορία....

Ι. Β. Δ.

Σχόλια

  1. ΦΙΛΗΣΤΩΡ ΤΑ ΛΕΣ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΣΟΥ ΧΩ ΠΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΞΑΝΑΛΕΩ ΚΑΙ Η ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΣ ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΚΑΡΚΕΚΛΙΤΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΛΑΙΚΙΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά αυτός ο γελοίος ο ανδρουλάκης δεν έχει τσίπα;
    Δεν ντρέπεται με αυτά που γράφει και λέει;
    Τόσο γελοιότητα για μια καρεκλίτσα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_1936

    ayto ti einai??????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1 Κόμμα Φιλελευθέρων Θεμιστοκλής Σοφούλης 474,651 37,26 126
    2 Λαϊκό Κόμμα Παναγής Τσαλδάρης 281,597 22,10 72
    3 Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις 253,384 19,89 60
    α) Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα Γεώργιος Κονδύλης - - -
    β) Εθνικό Λαϊκό Κόμμα Ιωάννης Θεοτόκης - - -
    γ) Κόμμα Ανεξάρτητων Λαϊκού Κόμματος Ιωάννης Ράλλης - - -
    4 Παλλαϊκό Μέτωπο (ΚΚΕ) Νικόλαος Πλουμπίδης 73,411 5,76 15
    5 Δημοκρατικός Συνασπισμός - 53,693 4,21 7
    α) Προοδευτικό Κόμμα Γεώργιος Καφαντάρης - - -
    β) Δημοκρατικό Κόμμα Γεώργιος Παπανδρέου - - -
    γ) Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα Αλέξανδρος Παπαναστασίου - - -
    6 Κόμμα Ελευθεροφρόνων Ιωάννης Μεταξάς 50,137 3,94 7
    7 Μεταρρυθμιστικό Εθνικό Κόμμα Σωτήριος Γκοτζαμάνης 17,822 1,40 4
    8 Παλιοδημοκρατική Ένωση Κρήτης Νικόλαος Κουσουρελάκης 13,762 1,08 3
    9 Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος Ιωάννης Σοφιανόπουλος 13,006 1,02 1
    10 Αγροτικό Δημοκρατικό Κόμμα Αλέξανδρος Μυλωνάς 12,333 0,97 4
    11 Εθνικό Ενωτικό Κόμμα Παναγιώτης Κανελλόπουλος 9,870 0,77 0
    12 Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Χαρ. Αλεξόπουλος 1,148 0,09 0
    13 Εθνική Ένωσις "Ελλάς" Κλ. Παπανικολάου 505 0,04 0
    14 Κομουνιστικόν Διεθνικόν Κόμμα Α. Γιαννακούλης 196 0,02 0
    15 Συνασπισμού Ανεξάρτητων υποψηφίων - 11,178 0,88 1
    16 Λοιποί- Μεμονωμένοι υποψήφιοι - 7,209 0,57 0
    Έγκυρες ψήφοι 1,274,002 100,00 300
    Άκυρα λευκά 4,083
    Σύνολο 1,278,085

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σύνολο αντιβενιζελικής παράταξης 47,33% και 143 έδρες.

    σύνολο βενιζελικής παράταξης 43,86% και 141 έδρες.

    ΚΚΕ 5,76% και 15 έδρες.

    Αγροτικοί (Σοφιανόπουλος) 1 έδρα.

    σύνολο 300 έδρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ε, αν τα προσθετεις εχεις δικιο... με την ιδια λογικη,
    ΑΝΤΙΑΓΡΟΤΙΚΟΙ 299 ΕΔΡΕΣ
    ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ (ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ) 1 ΕΔΡΑ
    ΕΠΙΣΗΣ, ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ?)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν τα προσθέτω εγώ, τα προσθέτουν σε όλα τα Ιστορικά βιβλία που έχουν γραφτεί για το θέμα.
    Θα αναφέρω τα δυο κλασσικότερα:
    αντιγράφω από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους τόμος ΙΕ σελ 374 "..Οι εκλογές όπως προαναφέρθηκε οδήγησαν στην ισοψηφία των δύο παρατάξεων στην βουλή. 143 έδρες οι αντιβενιζελικοί και 142 οι βενιζελικοί. Η ισοψηφία των δύο παρατάξεων και η αδυναμία της καθεμιάς να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση είχε σοβαρές συνέπειες. Οι κομμουνιστές με 15 έδρες έγιναν οι ρυθμιστές της καταστάσεως..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ανωνυμε "βικιπαιδιστη"(κατα το εγκυκλοπαιδιστης), μην αυτογελοιοποιησε!! Προφανως και υπηρξε πολωση μεταξυ βενιζελικων και αντιβενιζελικων σε αυτες τις εκλογες και θα το ηξερες αν γνωριζες εστω και τα στοιχειωδη σχετικα με ελληνικη πολιτικη ιστορια, δηλαδη ποιοι ηταν ολοι αυτοι, των οποιων τα ονοματα αραδιαζεις(Τσαλδαρης, κονδυλης, Σοφουλης, Σοφιανοπουλος κλπ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Για μία ακόμη φορά τα κείμενα που αναρτούνται από τον "φιλίστορα" παρουσιάζουν την ιστορία μέσα από το προσωπικό ιδεολογικό πρίσμα του γράφοντος.

    Ειλικρινά έχω κουραστεί και εγκαταλείψει την τακτική ανάγνωση της ιστοσελίδας σου (κρίμα γιατί στην αρχή είχα χαρεί με την πρωτοβουλία αυτή). Όμως εξακολουθείς και μου στέλνεις email και με υποχρεώνεις να ασχολούμαι με την "ιστορία" σου. Επιτέλους ή σοβαρέψου ή διέγραψέ με. Όταν όμως προωθείς ανακρίβεις και αναλήθειες είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω.

    Από την μιά γράφεις "η προσπάθεια αυτή κινείται προς την ανίχνευση και την στοιχειοθέτηση μιας ιστορικής θεώρησης απαλλαγμένης από φορμαλισμούς και λοιπά Μαρξιστικά απωθημένα που ταλανίζουν την Ελληνική Επιστήμη" από την άλλη δεν κάνεις τίποτα άλλο από το αναπαράγεις τα συνηθισμένα αριστερά στερεότυπα.

    Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ και εγώ "ακροδεξιός, χουντικός, συντηρητικός", κλπ. ένα θέλω να σε ρωτήσω: Η αναφορά με κόκκινα μάλιστα γράμματα (τι σύμπτωσις) για τον Ι. Μεταξά " γνωστό για τις αντικοινοβουλευτικές και αντιδημοκρατικές απόψεις του." υποτίθεται ότι αποτελεί απόδειξη για αυτά που γράφεις; Οι δε παραθέσεις υποτίθεται ότι προέρχονται από αντικειμενικές πηγές και μάλιστα αναφέρονται ακριβώς στην "αποστροφή" του Μεταξά για τον κοινοβουλευτισμό; Αυτά είναι αστεία πράγματα, επιτέλους λίγη σοβαρότης.

    Ειλικρινά έλεος βρε ΙΒΔ. Δεν χρειάζεσαι να κρύβεσαι πίσω από καλλιτεχνικά ψευδώνυμα και αρχικά ονομάτων. Μπορούμε να αντιληφθούμε ποιός είσαι και τι ρόλο παίζεις.

    Όσοι έχουν πραγματικά διαβάσει και μελετήσει εις βάθος ελληνική ιστορία δεν έχουν ανάγκη την "βοήθειά" σου.

    Ο Ι. Μεταξάς μπορεί να παρουσιάζεται από την αριστερά και τους δήθεν προοδευτικούς ως χουντικός, αντιδημοκράτης και αντικοινοβουλευτικός, στην πραγματικότητα όμως ισχύει ακριβώς το αντίθετο.

    Αρκει να διαβάσεις τα απομνημονεύματά του για αντιληφθείς ότι Μεταξάς πίστευε στον κοινοβουλευτισμό, απλά την δεδομένη στιγμή που η τύχη του έδωσε την εξουσία είχε την διορατικότητα να δει ότι η πραγματική Δημοκρατία κινδύνευε από το "δημοκρατικό" ΚΚΕ και κυρίως την ντομπροσύνη και αποφασιστικότητα να κάνει ό,τι έπρεπε να κάνει για την πατρίδα του ώστε η Ελλάδα στα πρόθυρα ενός παγκοσμίου πολέμου να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ελλήνων και όχι τις ιδεοληψίες των τότε σοβιετοκινούμενων ανταρτών του ΚΚΕ.

    Περιέργως από τα κείμενά σου απουσιάζει το γεγονός ότι ο Μεταξάς αφού πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης από την βουλή ζήτησε άδεια από τον τότε Βασιλέα, όχι να κάνει δικτατορία αλλά να αναστείλει ορισμένα άρθρα του συντάγματος και μάλιστα με πολύ συγκεκριμένα και δικαιολογημένα επιχειρήματα.

    Συνεπώς μπορείς εσύ και οι φίλοι σου οι αριστεροί να λέτε ότι θέλετε. Ο Μεταξάς μεταξύ του χάους και της "δικτατορίας" που όμως κατοχύρωσε ένα σωρό λαϊκές κατακτήσεις, δικαιώματα και θεσμούς που ισχύουν μέχρι και σήμερα, διάλεξε, ναι, την "δικτατορία" του.

    Σε πληροφορώ ότι εγώ μετά από πολύ προσεκτική και αντικειμενική μελέτη της ιστορίας εκείνης της εποχής, είμαι -προσωπικά- πολύ ευτυχής που την δεδομένη στιγμή η πολιτική κρίση του Ι. Μεταξά ήταν η καλύτερη δυνατή.

    Αλλά βέβαια εγώ είμαι μάλλον "ακροδεξιός, χουντικός, συντηρητικός" κλπ.

    --

    Συνέχισε, πάντως, αν μη τι άλλο τα κείμενά σου είναι διασκεδαστικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. E, όχι και αριστερός προπαγανδιστής ο Φιλίστωρ ρε ανώνυμε. Τι άλλο θα ακούσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο δηθεν γνωστης ιστοριας "χωρις ονομα", προσπαθει να μας πεισει οτι ο Μεταξας δεν ηταν αντικοινοβουλευτικος , κανοντας το ασπρο μαυρο και επικαλειται τα "απομνημονευματα" του(προφανως εννοει το ημερολογιο...)!! Μα τι να πω? Ειτε προσβαλει τη νοημοσυνη μας, ειτε δεν εχει καθολου νοημοσυνη! Για να ξακαθαρισουμε τα πραγματα, δεν ειμαι καθολου κατα του Μεταξα, ουτε κατα του κοινοβουλευτισμου του!! Αλλα μια απλη αναγνωση του Ημερολογιου του(ειτε την περιοδο της εξοριας του στην Κορσικη, ειτε κατα την περιοδο της 4ης Αυγουστου), και των λογων τους οποιους εβγαλε ως πρωθυπουργος, πειθουν για τον αντικονινοβουλευτισμο του, καθως και για το γεγονος οτι ηθελε τη μονιμοτητα του καθεστωτος του, εχοντας αρχικα ως προτυπο για μελλοντικη εξελιξη του καθεστωτος, τη σωματειακη οργανωση(γνωριζει αραγε τον ορο αυτον, ο "χωρις ονομα" και ποια κρατη το εφηρμοσαν?)κι εν τελει το "σχεδιο πολιτευματος" που παρεδοσε το 1940, ηταν ενα ειδος συνταγματικης μοναρχιας(τυπου 19ου αιωνα) με καποια λιγα δημοκρατικα στοιχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. «Χρειάζεται φρόνηση για να μην επαναληφθούν τα αποτελέσματα των εκλογών του 1936 που οδήγησαν στη Δικτατορία του Μεταξά»

    Aν ήταν να οδηγηθούμε σε μία δικτατορία σαν του Μεταξά, μακάρι να επαναληφθούν τα αποτελέσματα των εκλογών του 1936!! Αλλά δεν υπάρχει Μεταξάς, δυστυχώς, ή εγώ τουλάχιστον δεν τον βλέπω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ Χωρίς Όνομα

    >Αρκει να διαβάσεις τα απομνημονεύματά του για αντιληφθείς ότι Μεταξάς πίστευε στον κοινοβουλευτισμό<

    Εσύ πάντως είναι βέβαιο ότι δεν έχεις διαβάσει τα "απομνημονεύματα" (Ημερολόγιο το λένε, ή τετράδια σημειώσεων, όπως τα έλεγε ο ίδιος) του Μεταξά, διαφορετικά θα είχες δει και τούτο:

    "Aς εξετάσουμε καλά-καλά τι θα πει Δημοκρατία στην Αμερική και εις τας Δυτικάς Δυνάμεις, βρίσκουμε ότι πρόκειται περί του Φιλελευθερισμού, δηλαδή του Κοινοβουλευτικού Λιμπεριαλισμού. Γιατί αλλοιώς τι εννοούμε ως Δημοκρατία; Αλλοιώς Δημοκρατία είναι και η Γερμανία και η Ρωσία και η Ιταλία ακόμα. Αυτή λοιπόν η Δημοκρατία – ή Democracy – είναι το παιδί του Καπιταλισμού. Είναι όργανο με το οποίο ο Καπιταλισμός κυριαρχεί πάνω στην λαϊκή μάζα. Είναι όργανο με το οποίο κατορθώνει ο Καπιταλισμός να παριστάνει τη θέλησή του ως λαϊκή βούληση." (Ιανουάριος του 1940)

    Aν όντως θέλεις να μάθεις περισσότερα, μπορείς να περιηγηθείς την εξαιρετική ιστοσελίδα της κ. Ιωάννας Φωκά - Μεταξά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. προς "χωρίς όνομα",

    Πρώτα από όλα δεν είναι αναγκαστικό να με διαβάζεις. Επίσης μπορείς να μου δώσεις την ηλ. σου διεύθυνση για να σε διαγράψω από την λίστα των φιλικών blogs στα οποία στέλνω newsletter 3 η 4 φορές τον μήνα και τα περισσότερα μου κάνουν την τιλή να αναδημοσιεύουν τα άρθρα μου.

    Οι θέσεις μου για τον Ιωάννη Μεταξά έχουν διατυπωθεί ευκρινώς σε πολλά σχετικά μου άρθρα. Το ότι δεν έχω μαρξιστικά απωθημένα δεν σημαίνει ότι έχω άλλου είδους.
    Το να είσαι υπέρ του Μεταξά η να τον θαυμάζεις, δεν σημαίνει ότι δεν οφείλεις να στέκεσαι κριτικά απέναντι του. Δεν θα προσπαθούσα να κατεδαφίσω έναν αριστεριστικό αμυντορισμό με έναν δεξιό. Αυτός που θα έκανε κάτι τέτοιο άλλωστε, θα παρείχε ακριβώς κακές υπηρεσίες στον σκοπό που υποτίθεται ότι θέλει να εξυπηρετήσει. Εγώ είμαι φίλος της αληθινής Ελληνικής Ιστορίας. Ως τέτοιος λοιπόν, ποτέ δεν θα απέκρυπτα η θα συσκότιζα πτυχές της Ιστορίας για να ευνοήσω πολιτικές ιδεολογίες η κόμματα.

    Τα επιχειρήματα σου για δήθεν δημοκρατική τοποθέτηση του Ιωάννη Μεταξά, κατά την γνώμη μου, δεν αξίζουν προσοχής, ανάλυσης και ανταπάντησης. Ο Μεταξάς μετά το 1932 είχε δηλώσεις δημοσίως δεκάδες φορές ότι είναι κατά του κοινοβουλευτισμού. Η δικτατορία του επίσης είχε κάποια φασιστικά χαρακτηριστικά.

    Πάντως, αν θέλεις την γνώμη μου, διάβαζε με προσοχή το www.istorikathemata.com. Επειδή μου μοιάζεις για νέος άνθρωπος από τον συναισθηματικό και αυθόρμητο τρόπο που γράφεις, σου συνιστώ να συχνάζεις και να με διαβάζεις. Δεν θα χάσεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αν ο Ανδρουλάκης είναι στοχαστής-όπως γράφεις-εγώ είμαι αστροναύτης!! Από τέτοιους στοχαστές φτάσαμε στο σημείο μηδέν. Στοχαστές που ταυτίζονται απόλυτα με την ύλη, στην πράξη φυσικά, δεν είναι άξιοι λόγου. Ένα μιντικό κατασκεύασμα μέτριων δυνατοτήτων. Τίποτα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Συγνώμη αλλά παραποιείς αυτό που είπε ο Ανδρουλάκης. Με το οποίο βέβαια δεν συμφωνώ -δεν πιστεύω οτι κινδυνεύει η δημοκρατία μας- αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
    Ο Ανδρουλάκης ουσιαστικά είπε οτι η πολυδιάσπαση των δύο μεγάλων κομμάτων θυμίζει την πολυδιάσπαση του '36, Βενιζελικών και Φιλοβασιλικών. Αυτό εννοούσε και απορώ πως δεν το καταλαβαίνεις. Εγώ παρόλα αυτά διαφωνώ μαζί του. Καμία σχέση οι τότε συνθήκες με τις σημερινές. Επίσης επειδή έχει ξαναφερθεί στο συγκεκριμένο παράδειγμα και τον έχω ακούσει έχει αναφέρει τα γεγονότα που οδήγησαν στην 4η Αυγούστου περίπου όπως κι εσύ. Και λέω περίπου γιατί δεν ανέφερε τόσες λεπτομέρειες. Αυτά φιλικά πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Στην βουλή του 1936 δεν υπήρξε καμία πολυδιάσπαση βενιζελικών και βασιλικών.

    Πραγματικά η σχετική βιβλιογραφία είναι κατηγορηματική επί αυτού και δεν έχω διαβάσει ούτε μια ανάλυση που λέει αυτό που λέει ο Ανδρουλάκης. Αντί αυτών όμως, θα σε ρωτήσω κάτι άλλο το οποίο ελπίζω να σε πείσει.

    Αν όλα τα κόμματα μεταξύ τους που εκλέχτηκαν στην βουλή εκείνη ήταν ανεξάρτητα και δεν ήταν σε δύο μεγάλα στρατόπεδα τότε γιατί ο Σοφούλης και οι Λαικοί επεδίωκαν την ψήφο των κομμουνιστών(126+15=141);
    Η πως εκλέχτηκε ο Σοφούλης πρόεδρος βουλής μόνο με την ψήφο των κομμουνιστών αν δεν τον στήριζαν και οι υπόλοιποι βενιζελικοί κομματάρχες;

    Τα αίτια της τελικής επικράτησης της 4η αυγούστου ήταν άλλα και όχι η πολυδιάσπαση των μεγάλων κομμάτων(συν)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Σχηματικά τα αίτια που οδήγησαν τον κοινοβουλευτισμό στην αυτοκτονία της 4ης Αυγούστου είναι:
    1. το τερτίπι της κάλπης να αναδειχθούν ισόπαλοι δύο τόσο μεγάλοι πολιτικοί σχηματισμοί
    2.Το ΚΚΕ ως πολιτικός ρυθμιστικός παράγων, πράγμα πρωτοφανές και απαράδεκτο για τα πολιτικά ήθη της εποχής
    3. Η αποτυχία των δύο παρατάξεων να συμβιβαστούν και να συγκυβερνήσουν παρά τις προσπάθειες του Βασιλιά
    4. Η ανεξήγητη αφέλεια των Βενιζελικών να στηρίξουν τον Μεταξά!
    5. Η συνεχής υπονόμευση της δημοκρατίας από όλους ανεξαιρέτως τους βασικούς πολιτικούς αρχηγούς καθ΄ όλη την διάρκεια του Μεσοπολέμου
    6. Ο αιφνίδιος θάνατος πολλών πολιτικών προσωπικοτήτων μέσα στο 1936
    7. Το παγκόσμιο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι που ευνοούσε τις δικτατορίες
    8. Σαν αφορμή και μόνο, τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 1936.

    Στα παραπάνω δεν θα βρεις κάτι για πολυδιάσπαση γιατί απλώς αυτή δεν υπήρχε ως αίτιο (βασικά δεν υπήρχε με οποιαδήποτε μορφή).

    Ως άνθρωπος που ασχολείται με την Ιστορία, ήταν υποχρέωση μου να καταγγείλω το άτοπο των ισχυρισμών του κ. Ανδρουλάκη. Αν τελικώς έρθει μια δικτατορία στην Ελλάδα δεν θα έρθει επειδή ο Ελληνικός λαός ψήφισε Τσίπρα και Καμμένο.

    Θα έρθει γιατί αυτοί που διαχειρίστηκαν τις τύχες του τόπου τόσα χρόνια όχι μόνο απέτυχαν, αλλά κατέστρεψαν και όλες τις ηθικές υποδομές του τόπου που του είναι απαραίτητες για να ανακάμψει.

    Ας πάψουν λοιπόν να κρύβονται πίσω από ψευτιές και εκβιασμούς κάθε είδους (χρησιμοποιώντας ακόμη και την Ιστορία).

    υ.γ. Το ύφος μου δεν έχει να κάνει με την παρέμβαση σου φίλε ανώνυμε που την θεωρώ εποικοδομητική....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ενας ακομα σημαντικος λογος που οδηγησε στη μεταβολη της 4ης Αυγουστου, ηταν και ο διαφαινομενος κινδυνος, νεου παγκοσμιου πολεμου! Ο Μεταξας ηθελε να εξοπλισει τη χωρα και κυριως να υπαρξει ισχυρη πειθαρχια και μονολιθικοτητα, ωστε να αποφευχθει ενας νεος Εθνικος Διχασμος(τον οποιο ο Μεταξας οχι απλα εζησε, αλλα πρωταγωνιστησε και ειδε τα καταστροφικα του αποτελεσματα...)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πολύ σωστο το αρθρο. Παραμυθαδες οι Αριστεροι, πλαστογραφοι της Ελληνικης Ιστοριας. Ασε που ο Ελ. Βενιζελος ηταν λυσσαλεος αντικομμουνιστης.
    Εγω ειμαι βενιζελικος, αλλα λεω την αληθεια.
    Το 1936 η βενιζελικη παραταξη οφειλε να συμπραξει εξαρχης και με ολη της την καρδια με τους αντιβενιζελικους, που ηταν και αυτοι Εθνικη Παραταξη, και όχι να αρχισει τις συνεννοησεις με το ΚΚΕ.
    Μηπως όμως και εμεις σημερα πρεπει να κανουμε αυτό που δεν ειχαν τη σοφια να κανουν οι παραταξεις το 1936; Να ενωθουν το Πατριωτικο κεντρο και η Λαϊκη Δεξια, δηλαδη οι απογονοι βενιζελικων και αντιβενιζελικων, σε μια ενιαια Εθνικη Παραταξη, εναντιον της Αριστερας, και εναντιον της χαζοχαρουμενης δηθεν «ευρωπαϊκης» νεοδεξιας.
    Αν αυτό δεν είναι εφικτο, ε τοτε ναι, ας ελθει ενας Μπαρμπα-Γιαννης Μεταξας, όπως τοτε, να μας βαλλει επιτελους σε ταξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Γιατί απαιτείται τόλμη μέχρι να σκεφτεί κάποιος ότι "η διολίσθηση προς τη δημοκρατία" μπορεί να είναι το ίδιο ή χειρότερη για ένα έθνος από την "διολίσθηση προς την δικτατορία"; Ή μήπως βλέπετε το σήμερα σαν κάτι που "έτυχε" και όχι σαν κάτι που μεθοδεύτηκε μέσω Καραμανλη-Παπανδρέου-Μητσοτάκη-Σημίτη-Καραμανλή-Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά.. κ.ο.κ.; Ή μήπως καταλογίζετε πλήρεις ευθύνες στα μικρά παιδιά σας και στους έφηβους για τις πράξεις τους;

    Υπάρχει ένα γενικότερο θέμα στην βάση της συζήτησης, που δεν εντοπίζεται (ο Χωρίς όνομα, μίλησε έμμεσα για την ανουσιότητα των χαρακτηρισμών). Είναι η προκατάληψη που εννοεί ως κάτι θετικό την δημοκρατία και ως αρνητικό την δικτατορία. Αυτοί είναι καθαρά θεωρητικοί, κυρίως όμως, ψυχολογικοί ορισμοί που έχουν επιβληθεί -ας μην σκαλίσουμε τώρα το από ποιους- και οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση με την αντικειμενικότητα η οποία λέει:
    Δεν έχει σημασία πόσοι ασκούν την εξουσία, αλλά ποιους σκοπούς επιδιώκουν. Άρα η νομιμοποίηση μέσω μιας πλειοψηφίας (ας πούμε) που ξεγελάστηκε, εκβιάστηκε, χρηματίστηκε, έχει κάποια σημασία άλλη απ’ αυτή που λέει η περιγραφή της;

    Στην παρανόηση αυτή βασίζεται όχι μόνον η παράνοια του Ανδρουλάκη, αλλά και κάθε είδους γενίκευση που παραβλέπει εκτός από τα προηγούμενα και άλλα σημαντικά στοιχεία: τι θετικό νόημα έχει μια δημοκρατία στην οποία διαλέγω από προεπιλεγμένα; τι θετικό νόημα έχει μια δημοκρατία που αποτελείται από μικρές, ιδιοτελείς δικτατορίες; (φασιστικά κόμματα είναι το σωστότερο) τι θετικό νόημα έχει μια δημοκρατία στην οποία υπάρχει υπερσυγκέντρωση εξουσίας για το κακό και όχι για το καλό; (όπως αποδεικνύει η ιστορία μη παραποιημένων γεγονότων). Αυτά ως ελάχιστα, για να μην πιάσουμε άλλα θέματα όπως τον εκλογικό νόμο, τις "δημοσκοπήσεις", τον κανονισμό της Βουλής, την Συνταγματικά κατοχυρωμένη ανισότητα που καλεί συνεχώς τον Σεγιές, τον Σαιν-Σιμόν και τον Ροβεσπιέρο για "διορθώσεις". Άλλωστε η μεταπήδηση βουλευτών από κόμμα σε κόμμα δεν είναι μόνον κριτήριο της ιδιοτέλειας, αλλά και ένδειξη ότι οι "ιδεολογίες" μόνον σοβαρό υπόβαθρο και διαφορές δεν έχουν.

    Εκτός κι αν πιστεύει κάποιος ότι χρήμα-κόμμα-βουλή-δικαιοσύνη-ενημέρωση είναι όχι απλώς μη συγκοινωνούντα δοχεία, αλλά κτήμα ενός και μόνο παρασκηνιακού παράγοντα.

    Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να ερευνηθεί μήπως και ιστορικά η νεότερη, δυτική κοινοβουλευτική μοναρχία / δημοκρατία είναι δόλια εκ κατασκευής, κάτι για το οποίο υπάρχουν ισχυρότατες ενδείξεις. Ιστορικοί είστε λίγο-πολύ, θα το προσέξατε. Στην περίπτωση αυτής της συζήτησης, Μεταξάς, Βενιζέλος και ΚΚΕ ήταν τρεις πόλοι; Μπορεί να έρθει "δικτατορία" σήμερα; Στο σχήμα ναι. Αλλά όταν λέμε την λέξη, εννοούμε "αρχή του ενός" ή "αρχή του κακού";

    Και αν διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, θέλει προσοχή ως προς τα συμπεράσματα. Η ανατροπή μιας τέτοιας δημοκρατίας και η αντικατάστασή της από συγκεντρωτική εξουσία που στοχεύει στο "δανείζεσθαι" και στο "ελάχιστα αξίζουμε μπροστά στην προοδευμένη Δύση", κανένα πρόβλημα δεν θα λύσει. Θα πρέπει να κατανοήσει κάποιος τον στόχο και να τον ξεχωρίσει από το μέσο. Εκεί βοηθάει η ιστορία που περιέχει λιγότερη προπαγάνδα και περισσότερες αλήθειες.

    Μπλογκ όπως αυτό είναι απολύτως χρήσιμα και ο πυρήνας της ένστασης του Χωρίς Όνομα μπορεί κάλλιστα να γυρίσει μπούμεραγκ, αφού η διαμαρτυρία του για το γραμματοκιβώτιό του -όπως εκφράστηκε- είναι ιδιωτικό και όχι δημόσιο θέμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ποτέ δεν υποστήριξα ότι σήμερα χρειάζεται μια δικτατορία όπως επί Μεταξά.

    Από την άλλη θεωρώ σκέτο λαϊκισμό ότι την εποχή εκείνη ο Μεταξάς ήταν ο κακός δικτάτορας και οι υπόλοιποι πολιτικοί άψογοι κοινοβουλευτικοί δημοκράτες. Κάτι τέτοιο δεν ίσχυε.

    Ο Κονδύλης και ο Πλαστήρας υποστήριζαν ανοιχτά εξωκοινοβουλευτικές λύσεις, το ίδιο και ο ίδιος ο Βενιζέλος ο οποίος άλλωστε οργάνωσε και το κίνημα του 1935. Και το ΚΚΕ εξωκοινοβουλευτική λύση απεργαζόταν.Ακόμη και ο Παπαναστασίου είχε στηριχτεί ανοιχτά στον στρατό για την επιβολή της Α΄ Ελληνικής δημοκρατίας. Έτσι ο Μεταξάς ως δικτάτωρ δεν φύτρωσε, απλώς υπερίσχυσε όλων των άλλων η ευνοήθηκε από την συγκυρία αν θέλετε. Και μην ξεχνάμε ότι ο Μεταξάς είχε την εκτίμηση και των πιο ακραίων πολιτικών αντιπάλων του (ούτε του Βενιζέλου εξαιρουμένου). Αλλά και ο απλός κόσμος που δεν τον αγάπησε ποτέ, τον σεβόταν ως μια σταθερή αξία στο πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής του.

    Σήμερα όμως η πολιτική κουλτούρα του μέσου Έλληνα είναι εντελώς διαφορετική και κάθε παρόμοια προσπάθεια θα στεφόταν από άμεση αποτυχία η και γελοιοποίηση.

    Για την χαμηλή ποιότητα της δημοκρατίας μας θα συμφωνήσω απολύτως. Κατά την γνώμη μου ο κατακερματισμός των κομμάτων σήμερα ακριβώς υπηρετεί τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Οι αρχηγοί των μικρότερων κομμάτων (ούτε του πιο ακραίου εξαιρουμένου) γνωρίζουν (η υποψιάζονται βάσιμα) ότι παίζουν έναν θετικό ρόλο στο παιχνίδι διατήρησης του υφιστάμενου πολιτικού κατεστημένου, αλλά ο καθένας συνεχίζει για τους δικούς του λόγους (ματαιοδοξία, χρήμα, αφέλεια, πίστη στο ιδανικό κτλ)

    Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σήμερα το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ιδεολογικό η πολιτικό η κομματικό, αλλά πρωτίστως πρόβλημα προσώπων. Όλοι οι -ίσμοί που πλασάρονται απαντούν μόνο σε τμήμα των προβλημάτων των Ελλήνων, άρα ποτέ δεν θα μπορούν να συνθέσουν μια λύση που θα είναι πλειοψηφική.

    Η λύση μπορεί να προέλθει μόνο από μια ομάδα (αγνώστων) ανθρώπων εντελώς η μερικώς ακομμάτιστων που θα συνεννοηθούν μεταξύ τους και θα τους εκλέξουμε αδιαφορώντας εντελώς για την γνώμη των ΜΜΕ και των υπολοίπων παραγόντων για αυτούς.

    Δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι θα πρεσβεύουν η τι θα λένε. Το μυστικό είναι να μην έχουν απολύτως καμία σχέση με όλο αυτόν τον βούρκο που ζούμε ως πολιτική ζωή σήμερα και να σπάσουν τον φαύλο κύκλο αναπαραγωγής του. Η επιτυχία η αποτυχία τους σε πραγματικά μεγέθη και αποτελέσματα είναι εντελώς δευτερεύουσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

"υγρό πυρ" 1821 19η Μαίου 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου 1940 4η Αυγούστου α Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος Αβράαμ Λίνκολν Άγγελος Έβερτ Άγγελος Σικελιανός Αγγλία Άγιο Όρος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος Αδαμάντιος Κοραής Αθανάσιος Ευταξίας Αθανάσιος Τσακάλωφ Αιγαίο Αιγαίο Ελληνική θάλασσα Αίγινα Αισχύλος Ακρόπολη Αλβανία Αλεξάνδρεια Αλέξανδρος Ζαϊμης Αλέξανδρος Κορυζής Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος Οθωναίος Αλέξανδρος Παπάγος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Παπαναστασίου Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής Αλέξανδρος Σακελαρίου Αλέξανδρος Υψηλάντης Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος Αναγέννηση Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος Αναστάσιος Παπούλας Ανατολική Ρωμυλία Ανδρέας Γ. Παπανδρέου Ανδρέας Καρκαβίτσας Ανδρέας Λόντος Ανδρέας Μεταξάς Ανδρέας Μιαούλης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος Ανδρέας Τζίμας Άνθιμος Γαζής Αννα Κομνηνή Άννα Κομνηνή Αννίβας Αντάντ Αντιβενιζελισμός αντισημιτισμός Αντόνιο Γκράμσι Αντώνης Σαμαράς Απεργίες Αποικιοκρατία Άραβες Αρβανίτες Άρειος Πάγος Άρης Βελουχιώτης Αριστείδης ο Αθηναίος Αριστοτέλης Αριστοτέλης Ωνάσης Αρχαία Αθήνα Αρχαία Ελληνική Ιστορία - Ρωμαιοκρατία Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Αρχαία Σπάρτη Αρχαιοκαπηλεία Αρχαιολογία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αρχιμίδης Αστρονομία Αστυνομία Αυστρία Αυτοκράτορας Ηράκλειος Αφρική Αχαϊκή Συμπολιτεία β Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος Βαλκάνια βασανιστήρια Βασίλειος Τσίχλης Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ Βασιλιάς Όθων Α΄ Βασιλιάς Παύλος Α΄ Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ Βενιαμίν Λέσβιος Βιβλία και Βιβλιοθήκες Βιβλιοκρισίες Βιέννη Βιετνάμ Βιογραφίες Βλάσης Γαβριηλίδης Βουλγαρία Βυζαντινή Ιστορία γ Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης Γαλλία Γαλλική Επανάσταση Γαριβάλδι Γελιογραφίες Γενοκτονία των Αρμενίων Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Γερμανία Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός Γεώργιος Α. Παπανδρέου Γεώργιος Βλάχος Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) Γεώργιος Ζησιμόπουλος Γεώργιος Θεοτόκης Γεώργιος Κάνιγκ Γεώργιος Καραϊσκάκης Γεώργιος Καρτάλης Γεώργιος Καφαντάρης Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κουντουριώτης Γεώργιος Λεοναρδόπουλος Γεώργιος Παπαδόπουλος Γεώργιος Παπανδρέου (GAP) Γεώργιος Πωπ Γεώργιος Ράλλης Γεώργιος Σεφέρης Γεώργιος Σταύρου Γεώργιος Στρέιτ Γεώργιος Τσολάκογλου Γιάννης Ιωαννίδης Γιάννης Ψυχάρης Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο) Γιουγκοσλαβία Γιώργης Σιάντος Γιώργος Ρωμανός Γκουλάγκς Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά Γράμμος - Βίτσι Γρηγόρης Φαράκος Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας) Γρηγόριος Ξενόπουλος δ Δαρδανέλλια Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949) Δέσποινα Κούρτη Δημήτρης Παρτσαλίδης Δημήτριος Αναγνωστόπουλος Δημήτριος Βούλγαρης Δημήτριος Γούναρης Δημήτριος Ιωαννίδης Δημήτριος Καλλέργης Δημήτριος Μάξιμος Δημήτριος Ράλλης Δημήτριος Υψηλάντης Δημήτριος Ψαρρός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) Δημοσθένης Δημοψήφισμα δημοψήφισμα 1924 Διατροφή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) Δικαιοσύνη Διονύσιος Σολωμός Διπλωματία δοσιλογισμός δουλεμπόριο Δύση Δωδεκάνησα Ε.Ρ.Ε. ΕΔΕΣ Εθνικά Δάνεια Εθνική αντίσταση Εθνική τράπεζα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Εθνικός Διχασμός (1914-1918) Εθνικός Συναγερμός Εθνοσυνέλευση ΕΚΚΑ Εκκλησιαστική Ιστορία ΕΛΑΣ Ελβετία ΕΛΔΥΚ Ελευθέριος Βενιζέλος Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Οικονομική Ιστορία Ελληνική Οικονομική κρίση Ελληνική Παιδεία Ελληνική Παλιγγενεσία (1821 - 1832) Ελληνική Παράδοση Έλληνικό Έθνος Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος Ελληνικός στρατός Ελληνισμός Ελληνισμός της Αμερικής Ελληνοτουρκικές σχέσεις Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1897 Ελλήνων Πάσχα Εμμανουήλ Μπενάκης Εμμανουήλ Ξάνθος Εμμανουήλ Παπάς Εμμανουήλ Ρέπουλης Εμμανουήλ Ροϊδης Εμμανουήλ Τομπάζης Εμμανουήλ Τσουδερός Εμπόριο Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) Ένωση Κέντρου ΕΟΚ ΕΟΚΑ Α΄ ΕΟΚΑ Β΄ Επανάσταση στο Γουδή Επανάσταση στο Γουδί Α΄ και Β΄ Βαλκανικός πόλεμος (1909-1914) Επέτειος Επίκουρος Επιτάφιος Ερατοσθένης Ερυθρός Σταυρός ΕΣΣΔ Ευάγγελος Αβέρωφ Ευάγγελος Λεμπέσης Ευεργέτες Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρωπαικός Διαφωτισμός εφημερίδα "Καθημερινή" Η γυναίκα στην Ιστορία Η δίκη των "εξ" Ήθη και έθιμα Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.) Ήπειρος Ηράκλειτος Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ηρόδοτος Θαλής ο ΜΙλήσιος Θέατρο Θεμιστοκλής Θεμιστοκλής Σοφούλης Θεόδωρος Δηλιγιάννης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Θεόδωρος Πάγκαλος Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος) Θεόδωρος Τουρκοβασίλης Θεόφιλος Καΐρης Θερμοπύλες Θεσσαλονίκη Θουκυδίδης Θράκη Θρασύβουλος Τσακαλώτος Θρησκεία Θωρηκτό Αβέρωφ Ι.Β.Δ. Ιαπωνία Ιατρική Ιερή Συμμαχία Ιερός Λόχος Ιλιάδα Ίμια Ιουλιανή κρίση του ΄65 Ιούλιος Βέρν Ιπποκράτης ο Κώος Ισλάμ Ισοκράτης Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος Ιστορία Ιστορία της Αλβανίας Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας Ιστορία της Κρήτης Ιστορία του Αθλητισμού Ιταλία Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης Ιωάννης Γκούρας Ιωάννης Δεμέστιχας Ιωάννης Καποδίστριας Ιωάννης Κωλέττης Ιωάννης Μακρυγιάννης Ιωάννης Μεταξάς Ιωάννης Μιχαήλ Ιωάννης Παπακωνσταντίνου Ιωάννης Συκουτρής Ιωάννης Τσαγκαρίδης Ιωάννης Τσιμισκής Ιωάννινα Ίων Δραγούμης Ιωνική Επανάσταση Κ. Θ. Δημαράς Καλαμάτα Κανέλος Δεληγιάννης Καρλ Γιουνγκ Καρλ Μαρξ Κάρολος Παπούλιας Καρχηδόνα κατεχόμενα της Κύπρου Κατοχή Κατοχικά Δάνεια Κίμων ο Αθηναίος Κίνα Κίνημα του Ρομαντισμού κινηματογράφος Κινηματογράφος και Ιστορία Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Κολλυβάδες Κόμμα Φιλελευθέρων Κομμουνισμός Κομνηνός Πυρομάγλου Κοράνιο Κόρινθος Κουμουνδούρος - Τρικούπης - Θεοτόκης (1865-1909) Κύθηρα Κυπριακή Ιστορία Κυριάκος Κατσιμάνης Κύριλλος Λούκαρις Κωνσταντίνος Δεμερτζής Κωνσταντίνος Καβάφης Κωνσταντίνος Καναρης Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος) Κωνσταντίνος Λινάρδος Κωνσταντίνος Μανιαδάκης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Κωνσταντίνος Σημίτης Κωνσταντίνος Σμολένσκι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Κωνσταντίνος Φωτιάδης Κωνσταντινούπολη Κως Κώστας Βάρναλης Κώστας Περρίκος Κωστής Παλαμάς ΛΑ.Ο.Σ Λαθρομετανάστευση Λαικό Κόμμα Λαμία Λατινική Αμερική Λεονίντ Τρότσκι Λέσβος Λεωνίδας Παρασκευόπουλος Λόγιος Ερμής Λόρδος Βύρων Λουτράκι Λύσανδρος Μαζική πολιτική προπαγάνδα Μακάριος Μακεδονία Μακεδονικό Ζήτημα Μακεδονικός Αγώνας Μακεδονομάχοι Μάνη Μάο Τσε Τουνγκ Μαραθώνας Μάρκος Βαφειάδης Μάρκος Μπότσαρης Μάτζικερτ Μεγάλη Βρετανία Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia) Μέγαρο Μαξίμου Μέγας Αλέξανδρος Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών Μέγας Θεοδόσιος Μέγας Κωνσταντίνος Μελέτης Βασιλείου Μεσαίωνας Μέση Ανατολή Μεσόγειος Μεσολόγγι Μεσοπόλεμος (1922-1941) Μεσσήνη Μεσσηνίας Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974) Μέττερνιχ Μίκης Θεοδωράκης Μίκης Πρωτοπαπαδάκης Μικρά Ασία μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή παρωδία δίκης και εκτέλεση των έξι (1918-1922) Μιλτιάδης ο Αθηναίος Μιλτιάδης Πορφυρογέννης Μιχαήλ Ψελλός Μνημείο Μοροζίνι Μουσολίνι Μπενιζέλος Ρούφος Μυστικές υπηρεσίες ναζισμός Νάξος Ναπολέων Βοναπάρτης Ναπολέων Ζέρβας Ναυαρίνο Ναύπακτος Ναύπλιο Ναυτική Ιστορία Νέα Δημοκρατία Νεοκλής Σαρρής Νεότουρκοι Νικήτας Σταματελόπουλος Νικηφόρος Φωκάς Νικίας Νικόλαος Δημητρακόπουλος Νικόλαος Λεωτσάκος Νικόλαος Πλαστήρας Νικόλαος Πολίτης Νικόλαος Στράτος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καζαντζάκης Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Νικολούδης Νίτσε Ξάνθη Ξενοφών Οδυσσέας Ανδρούτσος Οδυσσέας Ελύτης Οδυσσέας Ιάλεμος Οδύσσεια Οθωμανική Αυτοκρατορία Οθωνική περίοδος (1832-1864) Οικουμενικό Πατριαρχείο Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά ομάδα των "Ιαπώνων" Όμηρος ομοφυλοφιλία Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) Οργάνωση "Χ" Ορθοδοξία π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος ΠΑ. ΣΟ. Κ. Παγκόσμιος Ιστορία Παλαιών Πατρών Γερμανός Παναγής Τσαλδάρης Παναγιώτης Δαγκλής Παναγιώτης Δεμέστιχας Παναγιώτης Κανελλόπουλος Πάνος Κορωναίος Πάτρα Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ Παύλος Γύπαρης Παύλος Κουντουριώτης Παύλος Μελάς Παυσανίας Παυσανίας Κατσώτας Παυσανίας ο περιηγητής ΠΕΑΝ Πειραιάς πειρατεία Πεισίστρατος Πελοποννησιακός πόλεμος Περικλής Περικλής Αργυρόπουλος Περικλής Γιαννόπουλος Περικλής Δεληγιάννης Περιοδικά Ιστορίας Περσικοί πόλεμοι Πετρέλαια στο Αιγαίο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Πέτρος Γαρουφαλιάς Πέτρος Μακρής - Στάϊκος Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης Πλάτων Πλούταρχος Ποίηση και αισθητική Πόλεμος των Μπόερς Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι πολιτική δολοφονία Πολιτική Ιστορία Πολωνία Πόντος Πρίγκιπας Ανδρέας προπαγάνδα πρόσφυγες προσωκρατικοί φιλόσοφοι Προτεινόμενα Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff Πύρρος της Ηπείρου Ρήγας Παλαμίδης Ρήγας Φερραίος ριζοσπάστης Ρόδος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρώμη Ρωμηοσύνη Ρωσία Ρωσικο κόμμα Σάββας Γκαλιμαρίδης Σάμος Σαντόρε Σανταρόζα Σαντορίνη ΣΚΑΪ Σκάκι Σκωτία Σόλων Σοφοκλής Βενιζέλος Σοφοκλής Δούσμανης Σπυρίδων Μαρκεζίνης Σπυρίδων Τρικούπης Σταλινισμός Σταυροφορίες Σταφιδικό Ζήτημα Στέφανος Δραγούμης Στέφανος Σαράφης Στέφανος Σκουλούδης Στέφανος Στεφανόπουλος Στράβων Στρατής Μυριβίλης Στρατιωτικά κινήματα Στρατιωτική Ιστορία Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη Στυλιανός Γονατάς Στυλιανός Χούτας Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ Συνθήκη της Λοζάννης Συνθήκη των Σεβρών συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Σύχρονη Ελληνική Ιστορία - Μεταπολίτευση (1974- ) Σωκράτης Σώματα Ασφαλείας Τα κείμενα του "φιλίστωρος" (Ι. Β. Δ.) Ταγίπ Ερντογάν Τάγματα ασφαλείας Τείχος του Βερολίνου τεκτονισμός Τέχνες Τεχνολογία το παιχνίδι στην Ιστορία Τοπική Ιστορία Τουρκία Τουρκοκρατία (1453-1821) Τράπεζα της Ελλάδος Τράπεζες Τριπλή Κατοχή της Ελλαδος και Αντίσταση (1941-1944) Τριπολιτσά Τσαούς Αντών (Φωστερίδης) Ύδρα Υποβρύχιο Παπανικολής υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ Υφαλοκρυπίδα Φαίδων Γκιζίκης Φαλμεράγιερ Φανάρι Φασισμός Φιλελληνισμός Φιλία Φιλική Εταιρεία Φιλολογικά και άλλα δοκίμια Φιλοποίμην Φιλορθόδοξη Εταιρεία Φιλοσοφία Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας Φλωρεντία Φλώρινα Φραγκοκρατία Φωκίων Φωτογραφικό Οδοιπορικό Χαλκιδική Χαράλαμπος Κατσιμήτρος Χαράλαμπος Τσερούλης Χαράτσι Χαρίλαος Τρικούπης Χαρίλαος Φλωράκης Χάτι Χουμαγιούν Χίτλερ Χούντα Χρεοκοπία Χρηματιστήριο χριστιανικό ολοκαύτωμα Χριστόδουλος Τσιγάντες Χριστούγεννα Χρυσόστομος Σμύρνης Χωροφυλακή Ψαρά ψυχολογία Ψυχρός Πόλεμος Articles in English CIA http://www.istorikathemata.com/ John Iatrides K.K.E. KGB Mεσσήνη Robert Bruce Slider William Wallas Winston Churchil
Εμφάνιση περισσότερων