Γράφει ο Ιωάννης Β. Δασκαρόλης Πρόλογος Ένα από τα ισχυρότερα αμυντικά πλεονεκτήματα που είχε η Κωνσταντινούπολη, ως πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για περισσότερα από χίλια χρόνια, ήταν τα περίφημα τείχη της. Δεν επρόκειτο απλώς για ένα ψηλό πέτρινο τείχισμα με πολεμίστρες, αλλά για ένα σύνθετο και πολυεπίπεδο σύστημα οχυρώσεων, το οποίο διαμορφώθηκε, επισκευάστηκε και συμπληρώθηκε από διάφορους αυτοκράτορες μέσα στους αιώνες. Ο βασικός κορμός των χερσαίων τειχών συνδέεται με τον Θεοδόσιο Β΄, τον επονομαζόμενο Μικρό, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. Το νέο τείχος περιέκλεισε μια πολύ μεγαλύτερη έκταση της πρωτεύουσας και κατέστησε την Κωνσταντινούπολη μία από τις ασφαλέστερες πόλεις του τότε γνωστού κόσμου. Η ισχύς του αμυντικού αυτού έργου υπήρξε τέτοια, ώστε για αιώνες απέτρεψε ή απέκρουσε επιδρομές, πολιορκίες και απόπειρες κατάληψης από Αβάρους, Άραβες, Ρως, Βουλγάρους και άλλους εχθρούς της αυτοκρατορίας.
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές