«Το Λυκόφως της Μικρασιατικής Εκστρατείας»: Κριτική Επισκόπηση, Μέρος Α’: «Στρατηγικός και Τακτικός Αιφνιδιασμός της Στρατιάς Μικράς Ασίας»

 

Γράφει ο Αρματιστής

Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Τον Μάρτιο του 2026 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Γκοβόστη το βιβλίο «Το Λυκόφως της Μικρασιατικής εκστρατείας – Ανάλυση Επιχειρήσεων». Συγγραφείς του βιβλίου είναι ο Ανδρέας Καστάνης, Καθηγητής Στρατιωτικής Ιστορίας -Ανάλυσης Επιχειρήσεων στη ΣΣΕ και απόστρατος αξιωματικός του Πυροβολικού και ο Αναστάσιος Πολύχρονος, εν ενεργεία αντιστράτηγος προερχόμενος από το Πυροβολικό.

Οι συγγραφείς ξεκινούν το βιβλίο τους με ένα «Εισαγωγικό Σημείωμα», το οποίο με τη σειρά του ξεκινά με την αναφορά σε «δύο ομάδες [στη χώρα μας] που αμφισβητούν την ύπαρξη της [ακαδημαϊκής στρατιωτικής ιστορίας].» Ως πρώτη από τις ομάδες αυτές προσδιορίζεται «μία σεβαστή μερίδα ακαδημαϊκών ιστορικών, οι οποίοι ανήκουν στην επιστημονική κοινότητα και θεωρούν ότι η Ακαδημαϊκή Στρατιωτική Ιστορία δεν διαφέρει από την εν γένει ιστορία.» Η δεύτερη ομάδα που «αμφισβητεί την επιστημονικότητα της Στρατιωτικής Ιστορίας» προσδιορίζεται ως εξής: «είναι κατά βάση ιστοριοδίφες στρατιωτικοί, οι οποίοι έχουν μεν τα τις στρατιωτικές γνώσεις για να κρίνουν διάφορα στρατιωτικά γεγονότα, πλην όμως πάσχουν από πλευράς επιστημονικής μεθόδου της Ιστορίας.[..]. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί να αρθρογραφούν εκλαμβάνοντας (sic) όχι το σύνολο των γεγονότων αλλά κάποια από αυτά.». Και στην αμέσως επόμενη πρόταση, καθώς προφανώς η υπομονή με την προσχηματική, αόριστη αναφορά σε ανύπαρκτες «ομάδες στη χώρα μας που αμφισβητούν την ύπαρξη της ακαδημαϊκής στρατιωτικής ιστορίας στη χώρα μας», η δεύτερη «ομάδα» προσδιορίζεται ειδικότερα ως αυτοί που «αγνοούν τις δύο εκθέσεις των ανακριτικών επιτροπών, υπό τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη – Αινιάν και τον Κωνσταντίνο Μοσχόπουλο για τα γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής, τις αγνοούν ή, εμμέσως πλην σαφώς, τις αμφισβητούν και εξάγουν δικά τους συμπεράσματα, τα οποία ταιριάζουν στην εκ των προτέρων υπόθεσή τους.» 

Με την αναφορά αυτή η «δεύτερη ομάδα (sic) που στη χώρα μας αμφισβητεί την ύπαρξη της ακαδημαϊκής στρατιωτικής ιστορίας» φωτογραφίζεται ευκρινώς ο υπογράφων, που από το 2013 ερευνά συστηματικά τη στρατιωτική ιστορία της Μικρασιατικής Εκστρατείας και παρουσιάζει τη μελέτη του, και που από το 2019 έχει παρουσιάσει, κατόπιν εξαντλητικής έρευνας και ανάλυσης, με λεπτομέρεια και πλήρη τεκμηρίωση, την επονείδιστη διαγωγή του Συνταγματάρχου Νικολάου Πλαστήρα στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Θα ήταν προτιμότερο για τους συγγραφείς του βιβλίου να αποφύγουν τις προσχηματικές αναφορές σε ανύπαρκτες ομάδες επί ανυπόστατων ζητημάτων και να πουν εξ αρχής ευθέως ότι έχουν συγγράψει ένα βιβλίο προκειμένου να υπερασπιστούν τη μνήμη του Σχου Πλαστήρα παραθέτοντας τη δική τους εκδοχή των γεγονότων και τις δικές τους ερμηνείες, προκειμένου ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης να συναγάγει τα συμπεράσματά του.

Η πρόχειρη και «ατάκτως ερριμένη» σύνθεση και παρουσίαση της όποιας στρατιωτικής ανάλυσης για τη Μικρασιατική Εκστρατεία και το τέλος της, σε συνδυασμό με την έκταση της παρουσίασης των περί τον Πλαστήρα δεν αφήνουν αμφιβολίες για τον σκοπό υπάρξεως του βιβλίου. Κι αν κάποιος δύσπιστος διατηρεί επιφυλάξεις, δεν έχει παρά να δει τη μοναδική φωτογραφία που κυκλοφορεί από την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου, προκειμένου να διαλυθούν και αυτές.

η συνέχεια ΕΔΩ: https://belisarius21.wordpress.com/2026/09/02/%cf%84%ce%bf-%ce%bb%cf%85%ce%ba%cf%8c%cf%86%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1/