Εντυπώσεις από την χθεσινοβραδυνή συναυλία των Πυξ-Λαξ (13-07-2011)

(του αποκλειστικού ανταποκριτή των "Ιστορικών Θεμάτων" απευθείας από την "αρένα" του Ολυμπιακού Σταδίου)
Έχω μεγαλώσει με τους Πυξ-Λαξ και τις παλιές επιτυχίες τους στα σχολικά και τα φοιτητικά μου χρόνια, οπότε η ιδέα της γυναίκας μου να πάμε στο Ολυμπιακό Στάδιο χθες στο "re-union" της μπάντας αυτής δεν με βρήκε αντίθετο. Από την πρώτη στιγμή που πλησιάσαμε στο γήπεδο καταλάβαμε πως θα είχε πάρα πολύ κόσμο, καθώς είδαμε μέχρι και λεωφορεία που είχαν έρθει από την επαρχία!! Δυσκολεύτηκα και ταλαιπωρήθηκα πολύ να αγοράσω εισιτήριο καθώς είχε μόνο δύο σημεία πώλησης, αλλά τελικώς βρεθήκαμε εγκαίρως στις κερκίδες του Σταδίου. Ο κόσμος πολύς (πάνω από 50.000 σίγουρα) και η διάθεση όλων ήταν πολύ ανεβασμένη από την πρώτη στιγμή. Στις κερκίδες βρίσκονταν οι μεγαλύτερες ηλικίες ενώ στην "αρένα" οι νεότεροι που ομολογουμένως είχαν δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και αδημονίας.

Δέκα λεπτά μετά την καθορισμένη ώρα έναρξης ξεκίνησε η συναυλία με ένα εντυπωσιακό σκηνικό όπου προσομοιωνόταν ένας παλμογράφος να καταγράφει χτύπους καρδιάς που επιταχύνονταν καθώς πλησίαζε η εκκίνηση. Λίγα λεπτά μετά οι Πυξ-Λαξ βρέθηκαν στην σκηνή τραγουδώντας μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους μπροστά σε ένα κοινό που τους αποθέωνε. Ο ήχος ήταν επιεικώς απαράδεκτος και τα πρώτα τρία τραγούδια κυριολεκτικά δεν τα ακούσαμε, καθώς ένας ακανόνιστος θόρυβος έφτανε στα αυτιά μας. Φυσικά η κατάσταση βελτιώθηκε στην συνέχεια, πάντως ο ήχος σε καμία περίπτωση δεν έφτασε στα επίπεδα που όφειλε να είναι για τις υψηλές απαιτήσεις μιας τέτοιας συναυλίας. Θεωρώ την επιλογή των τραγουδιών αποτυχημένη, καθώς περιελάμβανε πάρα πολλά αργά και δυσνόητα τραγούδια (χρυσόψαρα στην γυάλα κτλ) ενώ δεν είχε κλασικά γρήγορα κομμάτια τη μπάντας που θα ξεσήκωναν τον κόσμο (λ.χ. "ακροβατώ", "έφυγες αλήτισσα κτλ)


Οι Πύξ-Λαξ, στην μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας τους τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, ήταν εντελώς υποτονικοί και δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων σε κανένα σημείο της συναυλίας. Ειδικά ο Μπάμπης Στόκας πρέπει να έκανε παγκόσμιο ρεκόρ ως βασικός τραγουδιστής σε συναυλία που δεν τραγούδησε ούτε μια συλλαβή. Στα μισά τραγούδια που είπε, απήγγειλε τα λόγια σαν σε σχολική εθνική εορτή, ενώ στα άλλα μισά έδινε τον λόγο...στο κοινό τόσο συχνά που καταντούσε εκνευριστικό απορρυθμίζοντας την αίσθηση του τραγουδιού στον ακροατή. Ο Φίλιππος Πλιάτσικας σαφώς προσπάθησε πολύ περισσότερο από τον συνάδελφο του, αλλά γενικώς ήταν υποτονικός και φαινόταν λίγο...κουρασμένος. Γενικά η αίσθηση που απέπνεε η μπάντα ήταν αυτή της κούρασης, σαν να είχαν ταξιδέψει οδικώς από Αλεξανδρούπολη, να είχαν σταματήσει στον Λεβέντη για κρουασάν και τουαλέτα και να είχαν φτάσει στο Ολυμπιακό Στάδιο λίγες στιγμές πριν αρχίσει η συναυλία.

Η άλλη εντύπωση που αποκόμισα ήταν ότι μπροστά μου δεν βρισκόταν ένα συγκρότημα, αλλά δύο τρεις ξεχωριστοί οργανοπαίχτες που αναγκαστικά βρέθηκαν επί σκηνής. Είναι χαρακτηριστικό πως οι δύο βασικοί τραγουδιστές δεν είπαν ούτε ένα τραγούδι μαζί, ενώ καλά-καλά δεν κοιτάζονταν καν, σαν να ήταν τσακωμένοι. Η κοπέλα με το ακορντεόν χαμογελούσε χαρούμενα και συνεχώς, αλλά αυτό δεν έφτανε για να αμβλύνει τις εντυπώσεις αποξένωσης που έβγαζαν οι δύο βασικοί τραγουδιστές του γκρούπ. Τελικώς η συναυλία ήταν τόσο απαίσια; Όχι ήταν πολύ επιτυχημένη λόγω της φοβερής ατμόσφαιρας και της συγκινητικής συμμετοχής του πλήθους που στην κυριολεξία πήρε από το χεράκι το "γκρουπ" και το ανέβασε (ενώ κανονικά όφειλε να γίνει το αντίθετο). Ο κόσμος ήταν φανταστικός, έδινε παλμό και πάθος, ενώ ακόμη και στην κερκίδα μας που ο μέσος όρος ηλικίας ήταν μεγαλύτερος, υπήρχε πολύ μεγάλος ενθουσιασμός και συμμετοχή (μας βοήθησε και το αλκοόλ λίγο, αλλά και χωρίς καύσιμα δεν πας πουθενά). Στον στίχο "πετάς τα ρούχα σου ψηλά" έβλεπες πάνω από 2000 μπλουζάκια καπέλα και ότι άλλο να πετάγονται ψηλά στον αέρα. Ο κόσμος το ένιωθε βαθιά (ίσως πιεσμένος και από τις καταστάσεις;) και έβγαζε μια δυναμική που σε ανέβαζε, σε ψυχαγωγούσε, σε έφτιαχνε.  
Μετά από ένα διωράκι, που οι καλύτερες στιγμές του ήταν προς το τέλος, η συναυλία τελείωσε με πυροτεχνήματα που υποδήλωναν μάλλον ότι οφείλαμε να αποχωρήσουμε και να μην "ζητάμε και άλλο". Έφυγα με την γυναίκα μου έχοντας ανάμεικτα συναισθήματα. Ευχαριστημένος για τις στιγμές που έζησα σε αυτές τις δύο ώρες, αλλά λυπημένος γιατί συνειδητοποιώ (για άλλη μια φορά) πως όταν κάτι καλό παρακμάζει καλύτερα θα ήταν να το αφήνουμε στην μνήμη του κοινού στο ύψος που βρισκόταν και να μην το βουλιάζουμε στην σύγχρονη του μετριότητα.

Ι. Β. Δ.

Σχόλια

  1. Συμφωνώ 100%.
    Κι εγώ ακριβώς τα ίδια θα έγραφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. συμφωνώ επίσης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακριβώς..
    Και σ'εμένα που βρισκόμουν αρένα την ίδια αίσθηση άφησαν...ότι ήταν κουρασμένοι και γενικά δε ξεκίνησαν με την καλύτερη διάθεση.
    Εκτός αυτού περίμενα και κάποια μίνι έκπληξη (guest εμφάνιση) για χάρη του "last reunion" που δεν υπήρξε όμως.
    Ίσως εάν δε "σήκωναν" όλη τη συναυλία πάνω τους να κυλούσε καλύτερα.Παρ'όλα αυτά το κοινό ήταν στα καλύτερά του και ακόμα κιέτσι περάσαμε καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το ευχαριστηθηκα που ηταν μουφα η "συναυλια της χρονιας", διοτι μας τα ειχαν πρηξει με τη διαφημιση που ειχε πεσει!! Αντιθετως εμεις, οι απλυτοι βρωμιαρηδες μεταλαδες, ειδαμε τους Judas Priest(τουλαχιστον μια δεκαετια μεγαλυτεροι απο τους Πυξ Λαξ), να τα δινουν ολα στην τελευταια περιοδεια της παγκοσμιας(και οχι εντος Ελλαδισταν μονο)καριερας τους! Απο κοντα και οι εξειρετικοι Whitesnake

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αρπαχτές για τα συνταξιμα είναι αυτές και όχι συναυλίες.
    Δήθεν επανενώσειςκαι μπούρδες.
    5.36 συμφωνώ για τους judas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ κι άλλοι πολλοί, όταν ακούσαμε ότι η συναυλία επανένωσης θα ήταν όχι στον φυσικό χώρο ενός τέτοιου συγκροτήματος, που είναι το θέατρο Λυκαβηττού ή Πέτρας, αποφασίσαμε να μην πάμε, γιατί καταλάβαμε ότι ήταν απλά μια αρπαχτή. Κρίμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σε άλλη συναυλία ήσασταν?Πολλά από τα τραγούδια τα είπαν μαζί.Μήπως θυμάστε κ το 15λεπτο που ήταν μαζί Στόκας κ Πλιάτσικας σε μια μικρότερη σκηνή μπροστά στον κόσμο?Οκ,ο ήχος ήταν πολύ κακός στην αρχή κ ο Στόκας συλλάβιζε, κάτι που με ενόχλησε πολύ, αλλά μη λέμε κ ό,τι θέλουμε.Όσο για τα τόσο αρνητικά σχόλια που διαβάζω, αφού όλοι ήξεραν πως είναι αρπαχτή γιατί πήγαν 70.000?Δεν το περίμεναν?Τουλάχιστον χάρηκαν οι 20 χρόνοι που δε είχαν τη δυνατότητα να δουν το συγκρότητα μέχρι πριν από 7 χρόνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων