Συνεχιζόμενες στρεβλώσεις αδαών για τον Απελευθερωτή τής Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια


 

Κωνσταντίνος Τσάτσος

τ. Πρόεδρος τής Ελληνικής Δημοκρατίας (1975-1980)1 

 

Παρότι οι σημερινές μέθοδοι άσκησης εξωτερικής πολιτικής δεν είναι επ' ουδενί πιο ηθικές ή πιο αποτελεσματικές από τίς αντίστοιχες μεθόδους κατά τήν εποχή τού Κονγκρέσσου τής Βιέννης τό 1815, οι μέθοδοι εκείνης τής εποχής συνεχίζουν να προκαλούν ενόχληση στους συγχρόνους μας, τουλάχιστον σε εκείνους που έχουν τήν εντύπωση ότι έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος από τότε [στη γεωπολιτική αρένα].

 

Η πολιτική δραστηριότητα τού Καποδίστρια είναι άρρηκτα συνυφασμένη με εκείνη τήν προφανώς περασμένη εποχή. Ο Καποδίστριας δεν θα μπορούσε να γοητεύσει τά πλήθη, δηλαδή όλους εκείνους που θαυμάζουν θορυβώδεις και «πολύχρωμες» [πληθωρικές] προσωπικότητες. Οι επιδέξιοι διπλωματικοί ελιγμοί δεν εμπνέουν προσωπολατρεία, η οποία μάλιστα σπάνια απορρέει από πολιτικούς συμβιβασμούς, όσο και αν αυτοί επιτυγχάνουν συχνά μεγαλύτερη πρόοδο από ό,τι οι αδιάλλακτες και άκαμπτες θέσεις.

 


Καθ' όλη τήν διάρκεια τής πολυδιάστατης σταδιοδρομίας  του, ο Καποδίστριας παρέμεινε απλός, ψύχραιμος, ταπεινός. Η ρητορική απουσίαζε από τήν ζωή του καθώς απουσίαζε και από τά γραπτά του. Δεν προσπάθησε ποτέ να φαίνεται πιο σημαντικός από ότι ήταν. Ήξερε τίς προσωπικές του διαστάσεις και τίς διαστάσεις τών γεγονότων. Κατά συνέπεια, αυτός ο άνθρωπος που ποτέ δεν προσπάθησε να γοητεύσει τά πλήθη, ο οποίος έγραψε πολλά και μίλησε σπάνια και μάλιστα μόνο με επιλέκτους λίγους, αυτός ο άνθρωπος που εργάστηκε πιο συχνά στο παρασκήνιο παρά στη σκηνή τής ιστορίας, δεν επέχει στην ιστορία τήν αρμόζουσα θέση που είναι δικαιωματικά δική του.

 

Όταν ο Καποδίστριας ήλθε στην εμπόλεμη Ελλάδα (1828), θεωρήθηκε από κάποιους ότι ήταν υπεροπτικός. Ο Καποδίστριας ήταν φιλικός και ευγενικός, αλλά κρατούσε τήν απόσταση που διατηρεί ένας πολιτισμένος άνδρας τόσο από τούς ανωτέρους του όσο και από τούς κατωτέρους του. Ίσως μάλιστα να εφαίνετο κάπως ξένοςο πιο διανοητικός από τούς διανοουμένους.

 

Ωστόσο, ήταν ο πατριωτισμός του, η αγάπη του για τήν Ελλάδα που κίνησε τίς πράξεις του καθ' όλη τήν διάρκεια τής ζωής του. Δεν ήταν όμως μόνο η αγάπη του για τήν Ελλάδα, η επιθυμία του να δημιουργήσει μια νέα Ελλάδα, που τόν έκανε Έλληνα. Ήταν επίσης τό μεγαλείο ψυχής που τόν διέκρινε: Αυτός είναι ο λόγος για τόν οποίο επέδειξε τόσο μεγάλη ανοχή και κατανόηση για τίς εκτροπές τών μαχητών τού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, είτε ήσαν στρατιώτες είτε ηγέτες. Εκείνη όμως η κατανόηση είχε τό όριό της, στο σημείο όπου κάποιες από εκείνες τίς εκτροπές [ξενοκίνητες συνομωσίες] απειλούσαν να καταστρέψουν τήν ενότητα και τήν βιωσιμότητα τού νεοφυούς Ελληνικού κράτους. Πώς ήταν δυνατόν για τόν Καποδίστρια να υποταχθή στις κατ' ουσία αυτονομιστικές απαιτήσεις τής φάρας τών Μαυρομιχαλέων και στις χρηματικές διεκδική-σεις τών Υδραίων; Είναι πιθανόν ότι στις επαφές του με τούς εξεγερθέντες εφάνη σκληρόςδεδομένου μάλιστα ότι  εκείνες οι συναντήσεις ήσαν τόσο διαφορετικές από τίς συνήθεις κουβέντες και παζαρέματα στα οποία εκείνοι ήσαν εθισμένοι [ως τουρκόδουλοι ραγιάδες επί αιώνες]. Ωστόσο, η όποια τέτοια ευθύνη [τού Καποδίστρια], δεν μπορεί να συγκριθεί με τήν βαριά ευθύνη εκείνων [τών πραξικοπηματιών τού 1831] που ευρίσκοντο τότε παρασάγγας μακράν τού σημείου να αντιληφθούν, έστω και κατ' ελάχιστον, τήν έννοια τής τάξεως και τήν έννοια τής ελευθερίας στο πλαίσιο μιας ελευθέρας πολιτείας.

 


Δεν ξέρω αν οι σύγχρονοι τού Καποδίστρια εξετίμησαν τά επιτεύγματά του σχετικά με τήν οργάνωση2 τού Ελληνικού κράτους. Αυτό που είμαι βέβαιος ότι δεν έχει εκτιμηθή επαρκώς ακόμη και σήμερα, είναι τό μεγαλύτερο επίτευγμά του, η μεγαλύτερη υπηρεσία του στο Έθνος. Ο Καποδίστριας εκλήθη να κυβερνήσει μια χώρα χωρίς σύνορα, που μάλιστα εξακολουθούσε τότε να είναι κατακλυσμένη από εχθρικές δυνάμεις. Η Ελεύθερη Ελλάδα ήταν τότε ένα ιδανικό, χωρίς συγκεκριμένη μορφή. Οι ταλαιπωρίες τής διευρωπαϊκής περιπλάνησής του από τό ένα ανάκτορο στο άλλο [1827], οι μάχες που συνήψε στη Ρούμελη για να απωθήσει τόν εχθρό [1828-1829], οι προσπάθειές του για τήν απελευθέρωση τής Δυτικής Ελλάδος [1827-1831], όλα εκείνα τά σπουδαία γεγονότα, που προφανώς ήσαν τά πλέον σημαντικά κατά τήν περίοδο τής διακυβερνήσεώς του [υπογράμμιση Κ. Τσάτσου], δεν διδάσκονται σε μαθητές3 και δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιηθή από ενήλικες.4 Ωστόσο, τό μεγάλο εθνικό επίτευγμα τού Καποδίστρια είναι ότι: Ήταν ο πρώτος που καθόρισε τά σύνορα τού Ελληνικού κράτουςκαι μάλιστα εμπερικλείοντας στην Ελληνική επικράτεια μια περιοχή πολύ μεγαλύτερη από εκείνη είχε αρχικά σχεδιασθή από τίς λεγόμενες Προστάτιδες Δυνάμεις.

 

Όταν ο Καποδίστριας αφίχθη στην Ελλάδα [1828] ήταν ήδη διάσημος, αλλά και εν πολλοίς προχαρακτηρισμένος ως άνθρωπος τού Τσάρου. Μερικοί Έλληνες [κοτσαμπάσηδες, πλοιοκτήτες, φαναριώτες] υπέθαλπαν τίς υποψίες τών Γάλλων και τών Άγγλων εναντίον του και έτσι κατάφεραν να κάνουν τό έργο του πιο δύσκολο.5 Ένα έργο που ήταν πέρα από τόν έλεγχο τών ιδίων τών ηγετών τών Μεγάλων Δυνάμεων [αυτοκρατόρων, βασιλέων, πρωθυπουργών], πόσον δε μάλλον πέρα από τόν έλεγχο τών εκπροσώπων τους στην Ελλάδα οι οποίοι συγκριτικά αποτελούσαν μετριότητες [πρόξενοι και λοιποί εντεταλμένοι].6

 

Αν λοιπόν κατ' εκείνη τήν εποχή οι αντιπολιτευόμενες πολιτικές φατρίες προσπαθούσαν να συκοφαντήσουν τόν Καποδίστρια ως (δήθεν) εργαλείο τής Ρωσίας, τι μπορούμε να πούμε για εκείνους που 200 χρόνια αργότερα7 ισχυρίζονται ότι ο Καποδίστριας προσπάθησε (δήθεν) «να επιβάλει τήν προσωπική του δικτατορία» στην Ελλάδα και ότι (δήθεν) «η εξωτερική του πολιτική είχε ως στόχο να υποτάξει τό νέο έθνος στις επιθυμίες τού Τσάρου»; Έτσι, αυτός ο άνθρωπος που γύρισε τήν πλάτη του σε όλες τίς λαμπρές τιμές τής Ρωσικής Αυλής για να υπηρετήσει τήν χώρα του, ο οποίος απομακρύνθηκε εκουσίως από τη Ρωσία για να συμβάλει στην πραγματοποίηση τού Ελληνικού προτάγματος [εθνική ανεξαρτησία], ο οποίος αγωνίστηκε για μήνες στο Λονδίνο και στο Παρίσι [1827] για να κερδίσει από τίς άλλες δύο δυνάμεις [Αγγλία και Γαλλία] τήν έγκριση τού σχεδίου του για τήν πλήρη απελευθέρωση τής Ελληνικής πατρίδος, ο οποίος είναι ο πρώτος και έκτοτε ο μοναδικός στην Ελλάδα που αγωνίσθηκε για να διατηρήσει μια ισορροπημένη φιλία8 με όλες τίς Προστάτιδες Δυνάμεις, αυτός λοιπόν ο άνθρωπος παρουσιάζεται από τούς ανίδεους7 ως πράκτορας τής Αυτοκρατορικής Ρωσίας...

 

Είναι πραγματική ντροπή που ο πολιτικός φανατισμός οδηγεί Έλληνες ακαδημαϊκούς μελετητές σε τέτοιες αδαείς7 στρεβλώσεις. Τά Καποδι-στριακά Αρχεία, καθώς σταδιακά έρχονται στο φως, θα ρίξουν άπλετο φως σε όσους θέλουν να τό δούν [το μεγαλειώδες έργο τού Καποδίστρια].       Οι υπόλοιποι7 θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τήν ιστορία ως πεδίο για τήν προβολή τού πολιτικού τους σκοπού.9

 

 

Υποσημειώσεις

 

1 Προσαρμοσμένο απόσπασμα από τόν Πρόλογο«Preface», σσ. v-x, εκδοθέντος στην Αγγλική τό 1977 από τόν τότε εν ενεργεία Πρόεδρο τής Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τσάτσοτού βιβλίου με τίτλο «Letter to the Tsar Nicholas I»Doric Publications Ltd. (Αθήνα 1977).      Το βιβλίο εμπεριέχει μετάφραση στην Αγγλική τού από 12/24 Δεκεμβρίου 1826 πρωτοτύπου υπομνήματος τού Ιωάννου Καποδίστρια εις τήν Γαλλική προς τόν Τσάρο Νικόλαο Ι με πρωτότυπο τίτλο «À Sa Majesté l'EmpereurAperçu de ma carrière politique de 1798 à 1822», εκδοθέντος αρχικά στην Αγ. Πετρούπολη (Ρωσία) τό 1868. Η μετάφραση στην Ελληνική τού εν λόγω αποσπάσματος έγινε από τόν συγγραφέα τής μονογραφίας «Καποδίστριας ο Μέγας», που ειδικότερα προσδιορίζεται παρακάτω στην τελευταία υποσημείωση (9). Εντός αγκυλών στο ελληνικό κείμενο εμπεριέχονται μινιμαλιστικές επεξηγήσεις τού μεταφραστή.

     Η γλώσσα τού κειμένου τής μετάφρασης και των υποσημειώσεων ακολουθεί τούς εννέα (9) κανόνες που προσδιορίζονται στη μονογραφία «Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια: Κείμενα Ι. Καποδίστρια 1806-1831 περί Ιδιογενούς Παιδαγωγίας τών Ελλήνων» (σσ. 54-55), η οποία είναι δωρεάν  αναγνώσιμη και διαθέσιμη (freely readable/downloadableεδώ:

https://www.academia.edu/36536290/The_Kapodistrian_Legacy_on_Education

 

2 Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος υπαινίσσεται τήν προπαγανδιστική μέθοδο που εφαρμόζεται σε μαθητικά βιβλία ιστορίας σχετικά με τόν Καποδίστρια, σύμφωνα με τά οποία ο Απελευθερωτής τής Ελλάδος υποβαθμίζεται συστηματικά αφενός ως απλώς διαθέτων «οργανωτική ικανότητα» (organizational ability) ή «οργανωτικές δεξιότητες» (organizational skills), ωσάν δηλαδή να ήταν κάτι σαν «ο Σημίτης τής εποχής του», και αφετέρου ως απλώς ένας καλός διπλωμάτης που επεδίδετο σε «επιδέξιους πολιτικούς ελιγμούς» (adroit diplomatic maneuvers), ωσάν δηλαδή να ήταν κάτι σαν «ο Αβραμόπουλος τής εποχής του». Κατά συνέπεια, τόσον «αδαείς» καθηγητές (όπως ρητά τούς χαρακτηρίζει ο Κ. Τσάτσος) όσον και ανυποψίαστοι μαθητές και φοιτητές συνήθως αιφνιδιάζονται όταν μαθαίνουν όλη τήν αλήθεια για τόν Καποδίστρια, για τούς ξενοκίνητους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς τής δολοφονίας του, για τούς λόγους τής δολοφονίας του, για τίς διαχρονικές επιπτώσεις τής δολοφονίας του, και τελικά για τούς πολιτικούς επιγόνους τών δολοφόνων του από τό 1831 μέχρι σήμερα.


3 Ο Κ. Τσάτσος αιτιάται μετά λόγου γνώσεως τό εκπαιδευτικό σύστημα τής Ελλάδος για τήν συστηματική συσκότιση και παραπλάνηση τής μαθητιώσης νεολαίας όσον αφορά στο εθνοαπελευθερωτικό έργο τού Καποδίστρια: Ο Κ. Τσάτσος διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων από 20 Ιανουαρίου 1949 μέχρι 6 Ιανουαρίου 1950,  ήτοι ανέλαβε τά καθήκοντά του σε αυτό τό αξίωμα μαινομένου ακόμη τού Εμφυλίου Πολέμου στην Ψυχροπολεμική Εποχή. Κατά συνέπεια, μάλλον διεπίστωσε τότε ότι ως Υπουργός Παιδείας ήταν παντελώς αδύναμος να θεραπεύσει αυτήν τήν διαχρονική Ύβρι τής Δημοσίας Παιδείας τής χώρας, αφενός διότι μετέσχε κυβερνήσεως πολιτικών επιγόνων τών δολοφόνων τού Καποδίστρια (εμφυλιακή Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη), η οποία μάλιστα ευρίσκετο σε πολεμική σύρραξη με άλλους επιδόξους πολιτικούς επιγόνους (κομμουνιστές) εκείνων τών δολοφόνων, και αφετέρου διότι τό γεωστρατηγικό δόγμα τού Καποδίστρια για τήν Ελλάδα ήταν διαμετρικώς αντίθετο από τά στρατιωτικά και γεωπολιτικά δόγματα τόσον τού δυτικού μπλοκ (ΝΑΤΟ) όσον και τού τότε αντιπαρατιθεμένου ανατολικού μπλοκ (ΣΥΜΦΩΝΟ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ), όπως περαιτέρω επισημαίνεται παρακάτω (Υποσημείωση 8).

 

4 Προφανώς ο Κ. Τσάτσος, έχων απογοητευθεί από τήν παραχάραξη τής ιστορίας τού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας από τό μετακαποδιστριακό ξενόδουλο «βαθύ κράτος» τής Ελλάδος επί δύο αιώνες—ειδικά όσον αφορά στην απόκρυψη τού ρόλου τού Καποδίστρια ως Πολεμαρχούντος Εθνάρχου και Απελευθερωτού τής Ελλάδος—θεωρούσε ότι στους ενήλικες (γονείς) πρέπει να αναζητηθεί ο γνωσιολογικός μίτος για τήν άρση τής Ύβρεως τών Ελλήνων κατά τού Καποδίστρια, ώστε στο μέλλον, η εθνοαπελευθερωτική μεγαλοσύνη του να συνειδητοποιηθή από ενήλικες (to be appreciated by adults), και δι' αυτών από μαθητές, έστω και εάν συνεχίζει να μην διδάσκεται στα σχολεία (not taught to school-children).

 

5 Μία εύστοχη σύνοψη τού ηρακλείου εθνοαπελευθερωτικού έργου τού Καποδίστρια—με επιγραμματικές αναφορές στον τριμέτωπο εθνοαπελευθετωτικό αγώνα τού Πολεμαρχούντος Εθνάρχου Καποδίστρια κατά (1) τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, (2) τών Μεγάλων Δυνάμεων και (3) τών Ελλήνων συνωμοτών εναντίον του—παρατίθεται παρακάτω [Γενική Ιστορία τών Ελλήνων (Δ. Απέργη - Κ. Εμμανουήλ & Σία Ο.Ε.: Αθήνα 1974), τ. 11, σσ. 56, 59].

 

Πάντα τατα εναι ργα τς κλονήτου κα δαμάστου θελήσεως το Καποδιστρίου,  ποος παλαίων πρ μυρίων δυσχερειν κα μις χαλινώτου ν τ εσωτερικ ντιπολιτεύσεως πέτυχεν σοβαρωτάτην διπλωματικν νίκην ες τ ζήτημα τς ροθεσίας. Τ ρθρον 10 τς συνθήκης τς νδριανουπόλεως 1829 κα τ Πρωτόκολλον τς λληνικής νεξαρτησίας το Λονδίνου 1830 [σ.μ. πως πίσης κα τ Πρωτόκολλον τς λληνικής Ὁροθεσίας το Λονδίνου 1831] εναι κατ ν μέγιστον ποσοστν ργον το Κυβερνήτου, τς διπλωματικς του κανότητος κα το πιδεξίου διπλωματικο κα πολεμικο χειρισμο το λληνικο ζητήματος...  Κυβερνήτης τς λλάδος δν συνεκρότησεν οτω μόνον κράτος κ το μηδενόςλλ' γωνίσθη κα δι τν διπλωματικν του χειρισμν πέβαλε μέχρι μεγάλου βαθμο τν διεθν αυτο ναγνώρισινΗ λευθέρα λλάς, τ νεξάρτητον λληνικν κράτος εναι ργον το γωνισθέντος πί ννεαετίαν κα θυσιασθέντος λληνικο λαολλά κα ργον το Κυβερνήτου του, ο ποος γνώριζε πς ν ξιοποιήσ π το διπλωματικο πεδίου τς θυσίας του κα τ πέτυχε μέχρις νς σημαντικο βαθμοσως δ θ τ πετύγχανε κα κατ μεγαλύτερον ποσοστν ἐὰν δν μεσολάβει τ γεγονς τς δολοφονίας του.

 

6 Η αντιπαραβολή τής συλλογικής αδυναμίας τών ηγετών όλων τών Μεγάλων Δυνάμεων να εξεύρουν λύση στο Ελληνικό Ζήτημα μέχρι τό 1826—πολλώ δε μάλλον να τήν επιβάλουν μέχρι τότε—με τήν λύση που τελικά τελικά κατόρθωσε να επιβάλει ο Εθνάρχης Καποδίστριας δια διπλωματικών χειρισμών και πολεμικών δράσεων τό 1827-1831, αποτελεί μια λαμπρή αναγωγή τού Κ. Τσάτσου: Αυτή η αντιπαραβολή, πέραν παντός άλλου επιχειρήματος, αναδεικνύει τήν μεγαλοσύνη και παγκόσμια εμβέλεια τού Απελευθερωτού τής Ελλάδος.

 

7 Στο πρωτότυπο στην Αγγλική, τά χρόνια από τόν Αγώνα τής Παλιγγενεσίας προσδιορίζονται ως 150 (δεδομένου ότι ο Κ. Τσάτσος συνέγραψε τό πόνημά του τό 1976-1977), και όχι 200 χρόνια όπως προσδιορίζονται στην ελληνική μετάφραση ελευθέρως προς θεματική επικαιροποίησή της. Είναι όμως ιστορικώς αξιοσημείωτο, εν όψει μάλιστα τής Διακοσιετηρίδος, ότι παρότι έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από τότε, τό ρηξικέλευθο κείμενο τού Κ. Τσάτσου παραμένει επίκαιρο σήμερα. Ενδεικτικά, στο πόνημά του ο Κ. Τσάτσος, παρότι ήταν τότε εν ενεργεία Πρόεδρος τής Δημοκρατίας, δεν εφείσθη καταγγελτικών χαρακτηρισμών κατά τών απολογητών τών πολιτικών επιγόνων τών δολοφόνων τού Εθνάρχου Καποδίστρια, χαρακτηρίζοντας συλλήβδην τέτοιους προπαγανδιστές—ακόμη και εάν είναι καθηγητές Α.Ε.Ι.—ως «αδαείς» ή «ανίδεους» (ignorant), «άγονα και στενόμυαλα πνεύματα» (barren and narrow-minded spirits), «Φιλισταίους» (Philistines), απολειφάδια τής ιστορίας, ήτοι «τους υπολοίπους» (the remainder) τής ιστοριογραφίας, κ.τ.λ. Προφανώς, η (εφήμερη) θεσμική ιδιότητα τού Κ. Τσάτσου τότε δεν τόν απέτρεψε από τό να διατυπώσει τίς σκέψεις του με παρρησία για τόν Μέγα Καποδίστρια ενώπιον τού ελληνικού έθνους (το οποίο έχει διαχρονική διάσταση). Σε αυτό τό πλαίσιο, ο Κ. Τσάτσος είπε τότε τά πράγματα με τό όνομά τους, κατά τρόπο που αποτελεί σήμερα κόλαφο για κάποια διαβόητα αντικαποδιστριακά ατοπήματα και προπαγανδιστικά φαιδρολογήματα τής Επιτροπής «Αθήνα 2021» και πλείστων όσων πολιτικών επιγόνων τών δολοφόνων τού εθνομάρτυρος Καποδίστρια.

           

8 Η αναφορά τού Κ. Τσάτσου στη γεωστρατηγική παρακαταθήκη τού Εθνάρχου Καποδίστρια, όσον αφορά στην ανάγκη τής Ελλάδος «να διατηρήσει μια ισορροπημένη φιλία με όλες τίς Προστάτιδες Δυνάμεις» (to maintain a balanced friendship with the Protecting Powers) απήτησε μεγάλη γενναιότητα από μέρους τού τ. Προέδρου τής Δημοκρατίας, διότι μεταξύ άλλων διετυπώθη εν μέσω τού Ψυχρού Πολέμου (1977). Προφανώς, η εξωτερική πολιτική τήν οποία εφήρμοσε λυσιτελώς ο Μέγας Καποδίστριαςπ.χ. ευπρόσδεκτος ελλιμενισμός στην Ελλάδα τών πολεμικών πλοίων όλων τών Μεγάλων Δυνάμεωνκαι τήν οποία απέτυχαν να εφαρμόσουν οι πολιτικοί επίγονοι τών δολοφόνων του έκτοτε, αντίκειται προς τήν ΝΑΤΟϊκή αντίληψη περί τής θέσεως τής Ελλάδος στη νέα τάξη πραγμάτων που επεκράτησε μετά τόν B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ίσως όμως, η ούτως επιδειχθείσα γενναιότητα τού Κ. Τσάτσου ενισχύθηκε τότε από τό γεγονός ότι η Ελλάς είχε αποχωρήσει από τό στρατιωτικό σκέλος τού ΝΑΤΟ κατά τήν περίοδο τής Προεδρίας του.

 

9 Τό παρόν προσαρμοσμένο απόσπασμα, σε ελληνική μετάφραση, συμπεριλαμβάνεται στη μονογραφία «Καποδίστριας ο Μέγας» (pp. 11-14), μετά τού πρωτοτύπου κειμένου εις τήν Αγγλική (pp. 14-16) και συναφείς επεξηγηματικές και ιστοριογραφικές επισημειώσεις (σσ. 25-28), η οποία είναι δωρεάν  αναγνώσιμη και διαθέσιμη (freely readable/downloadableεδώhttps://www.academia.edu/43012120/Καποδίστριας_ο_Μέγας 

Σχόλια

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

α1 Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος26 Αβράαμ Λίνκολν1 Άγγελος Έβερτ1 Άγγελος Σικελιανός1 Αγγλία12 Άγιο Όρος5 Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος3 Αδαμάντιος Κοραής9 Αθανάσιος Ευταξίας1 Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης2 Αθανάσιος Τσακάλωφ1 Αιγαίο17 Αιγαίο Ελληνική θάλασσα3 Αίγινα1 Αισχύλος1 Ακρόπολη12 Αλβανία13 Αλεξάνδρεια9 Αλέξανδρος Ζαϊμης6 Αλέξανδρος Κορυζής5 Αλέξανδρος Κουμουνδούρος7 Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος14 Αλέξανδρος Οθωναίος7 Αλέξανδρος Παπάγος18 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης7 Αλέξανδρος Παπαναστασίου18 Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής1 Αλέξανδρος Σακελαρίου5 Αλέξανδρος Υψηλάντης8 Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος3 Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν5 Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Αναγέννηση3 Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος1 Αναστάσιος Παπούλας4 Ανατολική Ρωμυλία1 Ανδρέας Γ. Παπανδρέου16 Ανδρέας Καρκαβίτσας2 Ανδρέας Λόντος2 Ανδρέας Μεταξάς1 Ανδρέας Μιαούλης8 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος14 Ανδρέας Τζίμας1 Άνθιμος Γαζής1 Αννα Κομνηνή1 Άννα Κομνηνή1 Αννίβας1 Αντάντ18 Αντιβενιζελισμός31 αντισημιτισμός5 Αντόνιο Γκράμσι1 Αντώνης Σαμαράς1 Απεργίες4 Αποικιοκρατία6 Άραβες3 Αρβανίτες1 Άρειος Πάγος3 Άρης Βελουχιώτης9 Αριστείδης ο Αθηναίος2 Αριστοτέλης7 Αριστοτέλης Ωνάσης1 Αρχαία Αθήνα28 Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία10 Αρχαία Σπάρτη22 Αρχαιοκαπηλεία6 Αρχαιολογία26 Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός3 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος3 Αρχιμίδης4 Αστρονομία4 Αστυνομία2 Αυστρία4 Αυτοκράτορας Ηράκλειος3 Αφρική4 Αχαϊκή Συμπολιτεία2 β1 Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος43 Βαλκάνια26 βασανιστήρια1 Βασίλειος Τσίχλης23 Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄1 Βασιλιάς Γεώργιος Α΄22 Βασιλιάς Γεώργιος Β΄26 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄34 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄8 Βασιλιάς Όθων Α΄25 Βασιλιάς Παύλος Α΄7 Βασιλιάς Φίλιππος Β΄6 Βενιαμίν Λέσβιος1 Βιβλία και Βιβλιοθήκες37 Βιβλιοκρισίες87 Βιέννη5 Βιετνάμ2 Βιογραφίες80 Βλάσης Γαβριηλίδης1 Βουλγαρία14 γ1 Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης8 Γαλλία21 Γαλλική Επανάσταση6 Γαριβάλδι2 Γελιογραφίες4 Γενοκτονία των Αρμενίων3 Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου6 Γερμανία51 Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός2 Γεώργιος Α. Παπανδρέου19 Γεώργιος Βλάχος4 Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)7 Γεώργιος Ζησιμόπουλος2 Γεώργιος Θεοτόκης10 Γεώργιος Κάνιγκ3 Γεώργιος Καραϊσκάκης4 Γεώργιος Καρτάλης2 Γεώργιος Καφαντάρης9 Γεώργιος Κονδύλης18 Γεώργιος Κουντουριώτης4 Γεώργιος Λεοναρδόπουλος2 Γεώργιος Παπαδόπουλος2 Γεώργιος Παπανδρέου (GAP)1 Γεώργιος Πωπ1 Γεώργιος Ράλλης6 Γεώργιος Σεφέρης2 Γεώργιος Σταύρου2 Γεώργιος Στρέιτ1 Γεώργιος Τσολάκογλου4 Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας)1 Γιάννης Ιωαννίδης3 Γιάννης Ψυχάρης2 Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο)8 Γιουγκοσλαβία12 Γιώργης Σιάντος4 Γιώργος Ρωμανός1 Γκουλάγκς4 Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά35 Γράμμος - Βίτσι2 Γρηγόρης Φαράκος2 Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας)7 Γρηγόριος Ξενόπουλος4 δ1 Δαρδανέλλια1 Δέσποινα Κούρτη1 Δημήτρης Παρτσαλίδης3 Δημήτριος Αναγνωστόπουλος1 Δημήτριος Βούλγαρης2 Δημήτριος Γούναρης24 Δημήτριος Ιωαννίδης1 Δημήτριος Καλλέργης1 Δημήτριος Μάξιμος1 Δημήτριος Ράλλης4 Δημήτριος Υψηλάντης10 Δημήτριος Ψαρρός4 Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ)19 Δημοσθένης4 Δημοψήφισμα2 δημοψήφισμα 19243 Διατροφή5 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.)3 Δικαιοσύνη7 Διονύσιος Σολωμός1 Διπλωματία24 δοσιλογισμός3 δουλεμπόριο3 Δύση2 Δωδεκάνησα13 Ε.Ρ.Ε.5 ΕΔΕΣ15 Εθνικά Δάνεια2 Εθνική αντίσταση13 Εθνική τράπεζα4 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)8 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)6 Εθνικός Διχασμός (1914-1918)35 Εθνικός Συναγερμός3 Εθνοσυνέλευση5 ΕΚΚΑ4 Εκκλησιαστική Ιστορία10 ΕΛΑΣ29 Ελβετία4 ΕΛΔΥΚ1 Ελευθέριος Βενιζέλος71 Ελληνική λογοτεχνία5 Ελληνική Οικονομική Ιστορία34 Ελληνική Οικονομική κρίση33 Ελληνική Παιδεία23 Ελληνική Παράδοση2 Έλληνικό Έθνος33 Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος12 Ελληνικός στρατός43 Ελληνισμός27 Ελληνισμός της Αμερικής2 Ελληνοτουρκικές σχέσεις6 Ελληνοτουρκικός πόλεμος 189711 Ελλήνων Πάσχα3 Εμμανουήλ Μπενάκης1 Εμμανουήλ Ξάνθος1 Εμμανουήλ Παπάς1 Εμμανουήλ Ρέπουλης5 Εμμανουήλ Ροϊδης4 Εμμανουήλ Τομπάζης2 Εμμανουήλ Τσουδερός5 Εμπόριο6 Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.)1 Ένωση Κέντρου5 ΕΟΚ1 ΕΟΚΑ Α΄10 ΕΟΚΑ Β΄3 Επανάσταση στο Γουδή10 Επέτειος2 Επίκουρος1 Επιτάφιος1 Ερατοσθένης1 Ερυθρός Σταυρός3 ΕΣΣΔ19 Ευάγγελος Αβέρωφ3 Ευάγγελος Λεμπέσης1 Ευεργέτες1 Ευρωπαϊκή Ένωση3 Ευρωπαικός Διαφωτισμός3 εφημερίδα "Καθημερινή"5 Η γυναίκα στην Ιστορία2 Η δίκη των "εξ"25 Ήθη και έθιμα3 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.)37 Ήπειρος14 Ηράκλειτος1 Ηρακλής Θεσσαλονίκης5 Ηρόδοτος13 Θαλής ο ΜΙλήσιος1 Θέατρο5 Θεμιστοκλής5 Θεμιστοκλής Σοφούλης9 Θεόδωρος Δηλιγιάννης6 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης13 Θεόδωρος Πάγκαλος20 Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος)1 Θεόδωρος Τουρκοβασίλης3 Θεόφιλος Καΐρης1 Θερμοπύλες2 Θεσσαλονίκη28 Θουκυδίδης10 Θράκη11 Θρασύβουλος Τσακαλώτος3 Θρησκεία3 Θωρηκτό Αβέρωφ9 Ι.Β.Δ.104 Ιαπωνία3 Ιατρική8 Ιερή Συμμαχία8 Ιερός Λόχος6 Ιλιάδα11 Ίμια3 Ιουλιανή κρίση του ΄652 Ιούλιος Βέρν2 Ιπποκράτης ο Κώος3 Ισλάμ6 Ισοκράτης2 Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Ιστορία622 Ιστορία της Αλβανίας12 Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας1 Ιστορία της Κρήτης16 Ιστορία του Αθλητισμού9 Ιταλία27 Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης2 Ιωάννης Γκούρας1 Ιωάννης Δεμέστιχας3 Ιωάννης Καποδίστριας24 Ιωάννης Κωλέττης6 Ιωάννης Μακρυγιάννης6 Ιωάννης Μεταξάς41 Ιωάννης Μιχαήλ5 Ιωάννης Παπακωνσταντίνου10 Ιωάννης Συκουτρής6 Ιωάννης Τσαγκαρίδης1 Ιωάννης Τσιμισκής1 Ιωάννινα5 Ίων Δραγούμης26 Ιωνική Επανάσταση1 Κ. Θ. Δημαράς2 Καλαμάτα1 Κανέλος Δεληγιάννης3 Καρλ Γιουνγκ1 Καρλ Μαρξ1 Κάρολος Παπούλιας2 Καρχηδόνα1 κατεχόμενα της Κύπρου1 Κατοχή13 Κατοχικά Δάνεια3 Κίμων ο Αθηναίος2 Κίνα7 Κίνημα του Ρομαντισμού2 κινηματογράφος3 Κινηματογράφος και Ιστορία4 Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.)3 Κολλυβάδες2 Κόμμα Φιλελευθέρων11 Κομμουνισμός29 Κομνηνός Πυρομάγλου2 Κοράνιο2 Κόρινθος6 Κύθηρα1 Κυπριακή Ιστορία46 Κυριάκος Κατσιμάνης14 Κύριλλος Λούκαρις2 Κωνσταντίνος Δεμερτζής1 Κωνσταντίνος Καβάφης3 Κωνσταντίνος Καναρης6 Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή1 Κωνσταντίνος Καραμανλής11 Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος)2 Κωνσταντίνος Λινάρδος18 Κωνσταντίνος Μανιαδάκης6 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης4 Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄8 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος8 Κωνσταντίνος Σημίτης4 Κωνσταντίνος Σμολένσκι2 Κωνσταντίνος Τσαλδάρης4 Κωνσταντίνος Φωτιάδης5 Κωνσταντινούπολη41 Κως4 Κώστας Βάρναλης1 Κώστας Περρίκος1 Κωστής Παλαμάς6 ΛΑ.Ο.Σ3 Λαθρομετανάστευση3 Λαικό Κόμμα7 Λαμία2 Λατινική Αμερική1 Λεονίντ Τρότσκι4 Λέσβος3 Λεωνίδας Παρασκευόπουλος1 Λόγιος Ερμής4 Λόρδος Βύρων8 Λουτράκι1 Λύσανδρος1 Μαζική πολιτική προπαγάνδα2 Μακάριος11 Μακεδονία48 Μακεδονικό Ζήτημα32 Μακεδονικός Αγώνας8 Μακεδονομάχοι5 Μάνη2 Μάο Τσε Τουνγκ2 Μαραθώνας3 Μάρκος Βαφειάδης9 Μάρκος Μπότσαρης1 Μάτζικερτ1 Μεγάλη Βρετανία37 Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia)1 Μέγαρο Μαξίμου1 Μέγας Αλέξανδρος8 Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών2 Μέγας Θεοδόσιος1 Μέγας Κωνσταντίνος1 Μελέτης Βασιλείου1 Μεσαίωνας5 Μέση Ανατολή2 Μεσόγειος2 Μεσολόγγι10 Μεσσήνη Μεσσηνίας12 Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974)43 Μέττερνιχ4 Μίκης Θεοδωράκης3 Μίκης Πρωτοπαπαδάκης8 Μικρά Ασία43 Μιλτιάδης ο Αθηναίος1 Μιλτιάδης Πορφυρογέννης1 Μιχαήλ Ψελλός3 Μνημείο14 Μοροζίνι2 Μουσολίνι12 Μπενιζέλος Ρούφος1 Μυστικές υπηρεσίες5 ναζισμός2 Νάξος2 Ναπολέων Βοναπάρτης2 Ναπολέων Ζέρβας10 Ναυαρίνο2 Ναύπακτος2 Ναύπλιο16 Ναυτική Ιστορία57 Νέα Δημοκρατία10 Νεοκλής Σαρρής1 Νεότουρκοι6 Νικήτας Σταματελόπουλος5 Νικηφόρος Φωκάς1 Νικίας2 Νικόλαος Δημητρακόπουλος1 Νικόλαος Λεωτσάκος3 Νικόλαος Πλαστήρας18 Νικόλαος Πολίτης1 Νικόλαος Στράτος5 Νίκος Ζαχαριάδης17 Νίκος Καζαντζάκης2 Νίκος Μπελογιάννης1 Νίκος Νικολούδης42 Νίτσε1 Ξάνθη1 Ξενοφών3 Οδυσσέας Ανδρούτσος1 Οδυσσέας Ελύτης4 Οδυσσέας Ιάλεμος2 Οδύσσεια7 Οθωμανική Αυτοκρατορία74 Οθωνική περίοδος (1832-1864)14 Οικουμενικό Πατριαρχείο8 Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά1 ομάδα των "Ιαπώνων"2 Όμηρος22 ομοφυλοφιλία1 Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.)3 Οργάνωση "Χ"2 Ορθοδοξία32 π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος13 ΠΑ. ΣΟ. Κ.25 Παγκόσμιος Ιστορία23 Παλαιών Πατρών Γερμανός2 Παναγής Τσαλδάρης16 Παναγιώτης Δαγκλής1 Παναγιώτης Δεμέστιχας1 Παναγιώτης Κανελλόπουλος15 Πάνος Κορωναίος2 Πάτρα3 Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄5 Παύλος Γύπαρης4 Παύλος Κουντουριώτης14 Παύλος Μελάς2 Παυσανίας1 Παυσανίας Κατσώτας1 Παυσανίας ο περιηγητής1 ΠΕΑΝ2 Πειραιάς6 πειρατεία1 Πεισίστρατος1 Πελοποννησιακός πόλεμος7 Περικλής1 Περικλής Αργυρόπουλος1 Περικλής Γιαννόπουλος5 Περικλής Δεληγιάννης1 Περιοδικά Ιστορίας3 Περσικοί πόλεμοι10 Πετρέλαια στο Αιγαίο2 Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης4 Πέτρος Γαρουφαλιάς1 Πέτρος Μακρής - Στάϊκος5 Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης13 Πλάτων9 Πλούταρχος7 Ποίηση και αισθητική18 Πόλεμος των Μπόερς1 Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι14 πολιτική δολοφονία18 Πολιτική Ιστορία17 Πολωνία2 Πόντος7 Πρίγκιπας Ανδρέας2 προπαγάνδα5 πρόσφυγες6 προσωκρατικοί φιλόσοφοι3 Προτεινόμενα3 Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές30 πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff1 Πύρρος της Ηπείρου1 Ρήγας Παλαμίδης1 Ρήγας Φερραίος3 ριζοσπάστης1 Ρόδος10 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία15 Ρώμη8 Ρωμηοσύνη5 Ρωσία23 Ρωσικο κόμμα3 Σάββας Γκαλιμαρίδης2 Σάμος1 Σαντόρε Σανταρόζα2 Σαντορίνη1 ΣΚΑΪ2 Σκάκι1 Σκωτία4 Σόλων3 Σοφοκλής Βενιζέλος3 Σοφοκλής Δούσμανης1 Σπυρίδων Μαρκεζίνης5 Σπυρίδων Τρικούπης3 Σταλινισμός15 Σταυροφορίες6 Σταφιδικό Ζήτημα2 Στέφανος Δραγούμης3 Στέφανος Σαράφης2 Στέφανος Σκουλούδης5 Στέφανος Στεφανόπουλος1 Στράβων5 Στρατής Μυριβίλης2 Στρατιωτικά κινήματα1 Στρατιωτική Ιστορία58 Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη3 Στυλιανός Γονατάς7 Στυλιανός Χούτας1 Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ2 Συνθήκη της Λοζάννης9 Συνθήκη των Σεβρών6 συντάξεις1 ΣΥΡΙΖΑ4 Σωκράτης3 Σώματα Ασφαλείας1 Ταγίπ Ερντογάν1 Τάγματα ασφαλείας2 Τείχος του Βερολίνου1 τεκτονισμός1 Τέχνες11 Τεχνολογία8 το παιχνίδι στην Ιστορία6 Τοπική Ιστορία1 Τουρκία20 Τουρκοκρατία (1453-1821)35 Τράπεζα της Ελλάδος5 Τράπεζες1 Τριπολιτσά2 Τσαούς Αντών (Φωστερίδης)1 Ύδρα5 Υποβρύχιο Παπανικολής1 υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ3 Υφαλοκρυπίδα1 Φαίδων Γκιζίκης3 Φαλμεράγιερ6 Φανάρι2 Φασισμός1 Φιλελληνισμός9 Φιλία1 Φιλική Εταιρεία9 Φιλολογικά και άλλα δοκίμια44 Φιλοποίμην2 Φιλορθόδοξη Εταιρεία1 Φιλοσοφία9 Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας25 Φλωρεντία1 Φλώρινα4 Φραγκοκρατία8 Φωκίων1 Φωτογραφικό Οδοιπορικό26 Χαλκιδική2 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος3 Χαράλαμπος Τσερούλης2 Χαράτσι1 Χαρίλαος Τρικούπης13 Χαρίλαος Φλωράκης2 Χάτι Χουμαγιούν1 Χίτλερ17 Χούντα6 Χρεοκοπία10 Χρηματιστήριο4 χριστιανικό ολοκαύτωμα3 Χριστόδουλος Τσιγάντες1 Χριστούγεννα10 Χρυσόστομος Σμύρνης1 Χωροφυλακή2 Ψαρά3 ψυχολογία2 Ψυχρός Πόλεμος12 CIA4 John Iatrides1 K.K.E.44 KGB4 Mεσσήνη4 Robert Bruce2 Slider3 William Wallas2 Winston Churchil1
Εμφάνιση περισσότερων
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας