"Δεν είμαστε Γερμανοί!" Η Ελληνική απάντηση στην Γερμανική εκστρατεία δυσφήμισης για το εγκλήμα στο "Lorelei" (4 - 6 Νοεμβρίου 1902)

Η Αθήνα το 1900
γράφει ο Φιλίστωρ

Η Ελλάδα το 1902 βρισκόταν σε δεινή οικονομική, ηθική και κοινωνική κατάσταση. Λίγα χρόνια πριν, το 1897 είχε υποστεί μια ταπεινωτική στρατιωτική ήττα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που ίσως δεν είχε εδαφικό αντίκτυπο πλην μικρών αλλαγών στην μεθοριακή γραμμή, αλλά είχε ως επίπτωση την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου υπό την αιγίδα της Γερμανίας. Ο Δ.Ο.Ε. είχε ως αποστολή την απευθείας είσπραξη των προσόδων του Ελληνικού κράτους προς ικανοποίηση των πιστωτών της Χώρας που είχαν μείνει ξεκρέμαστοι μετά την χρεοκοπία του 1896. Οι πρόσοδοι αυτοί προέρχονταν από τα κρατικά μονοπώλια (φωταέριο, οινόπνευμα κτλ) και από τα έσοδα των τελωνείων. Αναμφίβολα ο οικονομικός αντίκτυπος ήταν μεγάλος για την χώρα, καθώς το δημόσιο  κατάφερνε να πληρώνει τους υπαλλήλους του, όμως δεν είχε χρήματα για δημόσια έργα και για τις ένοπλες δυνάμεις που αποτελούσαν την μόνη ελπίδα της Ελλάδας να "μεγαλώσει" προς Βορρά και να καταστεί βιώσιμη. Οι οικονομικές επιπτώσεις στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν μικρές καθώς εκείνη την εποχή λίγοι φορολογούμενοι είχαν οικονομική σχέση εξάρτησης με το δημόσιο και δεν υπήρχαν συνταξιούχοι. Το πλήγμα όμως ήταν κυρίως ηθικό, καθώς οι Έλληνες ένιωθαν ταπεινωμένοι και εξευτελισμένοι στα μάτια της Διεθνούς κοινότητας. Τον Νοέμβριο του 1901 είχαν γίνει τα αιματηρά γεγονότα των "Ευαγγελικών" που επέφεραν την πτώση της κυβέρνησης Θεοτόκη, ενώ η μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια για την οικονομική δυσπραγία και τους πολλούς φόρους είχε φέρει προ των πυλών της εξουσία τον Θεόδωρο Δεληγιάννη.

Μέσα σε αυτό το καταθλιπτικό κλίμα συνέβη το συνταρακτικό έγκλημα του "Λωρελάυ". Τον Οκτώβριο του 1902, η Γερμανική θαλαμηγός Λωρελάυ που ανήκε στην Γερμανική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, κατέπλευσε στον Πειραιά για να επισκευαστεί από τα ναυπηγεία Βασιλειάδη. Όλα τα κιβώτια που υπήρχαν στο πλοίο μεταφέρθηκαν και αποθηκεύτηκαν στα ναυπηγεία, εκτός ενός κιβωτίου που έμεινε στο πλοίο όπου είχε τοποθετηθεί μόνιμη φρουρά από ένα υπαξιωματικό κι έναν ναύτη. Το πρωινό της 3ης Νοεμβρίου 1902, ένας αξιωματικός του πλοίου ανήλθε για να κάνει τον προβλεπόμενο έλεγχο, όταν διαπίστωσε ότι το κιβώτιο είχε κλαπεί, ενώ είχαν εξαφανιστεί ο υπαξιωματικός Μπρίτσκι και ο ναύτης Κόλλερ. Η αίθουσα που βρισκόταν το κιβώτιο αλλά και οι χώροι γύρω από αυτήν ήταν γεμάτοι από λίμνες αίματος, ενώ επίσης ύποπτο ήταν ότι έλειπε και η βάρκα του πλοίου, ενώ το σκοινί που ήταν δεμένη είχε στάλες από αίμα πάνω του.

Αλέξανδρος Ζαΐμης
Το νέο θορύβησε την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό Αλέξανδρο Ζαΐμη που ευλόγως φοβόταν τυχόν διεθνείς επιπλοκές. Η Ελληνική κοινή γνώμη αναστατώθηκε καθώς τα αιματηρά εγκλήματα ήταν πολύ σπάνια εκείνα τα χρόνια (ακόμη και οι ληστές σπανίως σκότωναν), ενώ ελλόχευε ο κίνδυνος η δολοφονία Ευρωπαίων και η κλοπή διπλωματικών εγγράφων να δυσφυμούσε την Χώρα διεθνώς, όπως είχε γίνει στην περίπτωση της δολοφονίας των Άγγλων περιηγητών στο Δήλεσι τρεις δεκαετίες πριν. Αμέσως οι Ελληνικές Αρχές ξεκίνησαν έρευνες με επικεφαλής τον αστυνόμο Μήτσα και τον Λιμενάρχη Ανδριόπουλο που ανέλαβαν την εξιχνίαση του εγκλήματος. Η πρώτη εύλογη σκέψη του Ανδριόπουλου ήταν να ψάξει τον βυθό της περιοχής που άραζε το πλοίο θεωρώντας ότι θα βρίσκονταν - πιθανότατα - τα θύματα. Ρώσοι δύτες έψαξαν αυθημερόν την περιοχή και  λίγες ώρες μετά ανέσυραν το άψυχο σώμα του Μπρίτσκι, αλλά δεν βρέθηκε πουθενά το πτώμα του Κόλλερ. Η άποψη του κυβερνήτη του πλοίου φον Ρόϋτερ και της Γερμανικής πρεσβείας ήταν ότι η ληστεία του πλοίου έγινε από Έλληνες που δολοφόνησαν τους δύο Γερμανούς αποκομίζοντας το κιβώτιο. Από Ελληνικής πλευράς, τις έρευνες ανέλαβε ο διευθυντής της αστυνομίας Γενίσερλης, που κατά την άποψη των περισσοτέρων, ήταν ο εξυπνότερος και εμπειρότερος εγκληματολόγος που διέθετε η Ελλάδα τότε.

Ιωάννης Γενίσερλης
Μετά από έρευνα στο τόπο του εγκλήματος ο Γενίσερλης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Γερμανοί έκαναν λάθος στις εκτιμήσεις τους. Θεωρούσε πολύ δύσκολο Έλληνες να πλησιάσουν το πλοίο χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, ενώ επίσης δύσκολο θα τους ήταν να βρουν τον προσανατολισμό τους καθώς δεν γνώριζαν τους χώρους του πλοίου. Επίσης ήταν ακατανόητο γιατί διέφυγαν με την βάρκα του πλοίου αφού θα είχαν πλησιάσει από την στεριά με την δική τους. Η πιθανότερη εκδοχή των αρχών ήταν ότι το έγκλημα το είχαν διαπράξει Γερμανοί ναύτες του πληρώματος που γνώριζαν τα θύματα, γνώριζαν πως να κινηθούν και που βρισκόταν το κιβώτιο.

Οι Γερμανοί όμως επέμεναν καθώς θεωρούσαν απίθανο Γερμανοί ναύτες να σκότωναν για ένα κιβώτιο που γνώριζαν ότι περιείχε μόνο έγγραφα και ο Γερμανό πρέσβης τηλεγράφησε στην κυβέρνηση του ότι οι δολοφόνοι ήταν Έλληνες ζητώντας την άδεια να τους επικηρύξει. Το νέο των δολοφονιών έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση στην Γερμανική κοινή γνώμη, ενώ ο Γερμανικός Τύπος φιλοξενούσε ανθελληνικά δημοσιεύματα χαρακτηρίζοντας τους Έλληνες ως έθνος ληστών και δολοφόνων. Την διεθνή κατακραυγή κατά της Ελλάδας υποδαύλιζαν οι ξένοι ανταποκριτές εφημερίδων που βρίσκονταν στην Αθήνα και οι οποίοι υιοθετούσαν πλήρως το σκεπτικό του Γερμανού κυβερνήτη. Ήταν τόσο σίγουροι οι Γερμανοί για την ενοχή των Ελλήνων ώστε να επικηρύξουν τους Έλληνες εγκληματίες έναντι 1000ων μάρκων. Η επικήρυξη έθιξε τους Έλληνες καθώς θεωρήθηκε ότι οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι οι Ελληνικές αρχές δεν μπορούσαν να εξιχνιάσουν το έγκλημα και είχαν ανάγκη της οικονομικής αρωγής των Γερμανών.  

Το πολεμικό πλοίο "Lorelei"
Οι Ελληνικές εφημερίδες προσπάθησαν να υπερασπιστούν τις Ελληνικές θέσεις περί αθωότητας των Ελλήνων, όμως το ηθικό της Ελληνικής κοινωνίας είχε τρωθεί από το αποτρόπαιο έγκλημα και στους δρόμους, στην αγορά και στα καφενεία της Αθήνας το κλίμα ήταν βαρύ και όλοι ήταν ιδιαίτερα κατηφείς. Όσο απίστευτο και αν ακούγεται σήμερα, υπήρχε μια πάνδημος αγωνία να αποδειχθεί ότι οι εγκληματίες δεν ήταν Έλληνες, που έφτανε τα όρια της ομαδικής υστερίας. Η λύση του δράματος όμως ήρθε εντελώς απρόσμενα το απόγευμα της 5ης Νοεμβρίου από τον νεαρό εύζωνα Δημήτριο Σαούτη που υπηρετούσε στο αστυνομικό τμήμα της Καλλιθέας. Ο Σαούτης είχε δει σκίτσα του Γερμανού ναύτη Κόλλερ που αναζητούσε εναγωνίως η αστυνομία. Ένα απόγευμα που γύριζε σπίτι του με το τρένο, είδε έναν άνδρα με ξενικά χαρακτηριστικά και ναυτική περιβολή να περπατάει στον δρόμο. Ο Σαούτης πίστεψε ότι ίσως ήταν ο Κόλλερ και κατεβαίνοντας αμέσως στην επόμενη στάση κατάφερε να τον συλλάβει και να ειδοποιήσει τις αρχές.

Στις ανακρίσεις που ακολούθησαν ο Κόλλερ δεν άργησε να παραδεχθεί την ενοχή του: αυτός είχε αιφνιδιάσει τον Μπρίτσκι και τον είχε σκοτώσει πισώπλατα ρίχνοντας το άψυχο σώμα του στην θάλασσα. Αμέσως μετακίνησε με δυσκολία το κιβώτιο στην βάρκα πιστεύοντας ότι περιείχε κάτι πολύτιμο καθώς δεν γνώριζε γράμματα για να διαβάσει την επιγραφή απέξω ότι περιείχε έγγραφα. Τελικώς απέτυχε να ανοίξει το κιβώτιο και το εγκατέλειψε. Αυτό που έκανε εντύπωση στους Έλληνες αστυνομικούς ήταν η απάθεια του Κόλλερ και η ευκολία με την οποία περιέγραφε το φρικαλέο έγκλημα του. Από τον συνδυασμό των καταθέσεων του Κόλλερ και των υπολοίπων ναυτών, ανακαλύφθηκε ότι ο Μπρίτσκι είχε γίνει υπαίτιος να τιμωρηθεί ο Κόλλερ και αυτό είχε εξοργίσει τον δολοφόνο και είχε διευκολύνει την τελική του απόφαση.

Οδός Αθηνάς 1900
Το νέο της ενοχής του Πρώσου ναύτη λύτρωσε κυριολεκτικά τους Έλληνες οι οποίοι πανηγύρισαν με μια ειλικρινή χαρά αποθεώνοντας τον εύζωνα Σαούτη του οποίου σκίτσα κοσμούσαν τα πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων. Το απόγευμα της 5ης Οκτωβρίου, όμιλοι πολιτών συγκεντρώνονταν σε κάθε γωνιά της πόλης και συζητούσαν το μεγάλο νέο με χαρά και ανακούφιση δοξάζοντας τον Θεό. Ο Κόλλερ κρατήθηκε μέχρι τις 01.00 την νύχτα στο αστυνομικό τμήμα της οδού Ακαδημίας δεχόμενος ερωτήσεις και τότε αποφασίστηκε η μεταφορά του στον Πειραιά για να αποφευχθεί η επαφή του με τον κόσμο. Ενώ όμως γινόταν η μεταφορά του από τέσσερις αστυνομικούς, χιλιάδες Αθηναίοι κύκλωσαν τους πέντε άνδρες και τον εισαγγελέα Λυκουρέζο που συνόδευε την πομπή, ζητωκραυγάζοντας υπέρ της Ελλάδας και της αστυνομίας, ενώ δύο ήταν τα μυριόστομα συνθήματα:

-Δεν είμαστε Γερμανοί!
-Κάτω οι υβριστές μας!

Το αποκορύφωμα του λαϊκού ξεσπάσματος έγινε στον Πειραιά όπου είχε μαζευτεί χιλιάδες κόσμου. Υποδέχτηκαν τον δολοφόνο με γιουχαΐσματα φωνάζοντας τα ίδια συνθήματα υπέρ της Ελλάδας και κατά των υβριστών της. Το πάθος του κόσμου ήταν τέτοιο, που αν ο Κόλλερ έπεφτε στα χέρια του, ασφαλώς θα τον κομμάτιαζε. Τον δολοφόνο περικύκλωσαν 50 αστυνομικοί για να τον γλιτώσουν από το μαινόμενο πλήθος που βρισκόταν σε ομαδική παράκρουση. Άλλοι φώναζαν, άλλοι έβριζαν, άλλοι χόρευαν, ενώ στα γεγονότα πρωτοστατούσαν και γυναίκες κόντρα στα αυστηρά ήθη της εποχής. Ακόμη και στους τοίχους τοιχοκολούνταν αφίσες που έγραφαν "δεν είμαστε Γερμανοί!". Ο Γενίσερλης παρουσιάστηκε και στον Γεώργιο Α΄ για να του αναγγείλει επισήμως την σύλληψη και την ομολογία του Πρώσου ναύτη για να λάβει τα συγχαρητήρια του Βασιλιά για την εξιχνίαση του εγκλήματος από τις Ελληνικές αρχές, ενώ δήλωσε ευτυχής που τελικώς δεν συμμετείχαν Έλληνες στο έγκλημα.

Όλες οι Ελληνικές εφημερίδες της 6ης Νοεμβρίου βγήκαν με διθυραμβικά σχόλια για τις Ελληνικές Αρχές δείχνοντας "αβροφροσύνη" προς τους Γερμανούς δημοσιογράφους, παρατηρώντας ότι δεν επιτρέπεται η εθνικότητα του εγκληματία να σπιλώνει ένα ολόκληρο έθνος. Η όπως έγραφε μια Ελληνική εφημερίδα:
''Υπήρξε ημέρα αποδείξασα και διατρανώσασα, οτι η μικρά μας πατρίς δεν έχει βδελυρούς κακούργους, δυναμένους και διανοηθώσιν έγκλημα ώς το πλημμυρίσαν με αίμα το πολεμικόν σκάφος της ξένης δυνάμεως, αποδείξασα ακόμη, ότι η Ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει ανάγκη της επικουρίας των γερμανικών μάρκων του φον Ρόιτερ, των αυθαδώς δωρούμενων εις εκείνων, όστις θα επιδείκνυε τον εγκληματία''.
Ο Σαούτης λατρεύτηκε σαν ήρωας (πολλές εφημερίδες έγραφαν ότι ήταν πολύ εξυπνότερος από τον έμπειρο Γερμανό πλοίαρχο, ενώ χαρακτήριζαν ως συμπαθείς ηλιθίους συλλήβδην τους Γερμανούς αξιωματικούς του πλοίου), ενώ αρνήθηκε να παραλάβει την αμοιβή χιλίων μάρκων που του πρόσφερε η γερμανική πρεσβεία. Τα μακροσκελή χρονικά της σύλληψης που δημοσιεύονταν περιέγραφαν με απίστευτη λεπτομέρεια τις ενέργειες του νεαρού Σαούτη, πως εντόπισε τον καταζητούμενο και με πόση ευγένεια του φέρθηκε αρχικά καθώς δεν ήταν σίγουρος αν ήταν ο ύποπτος. Ο Γερμανός πρέσβης βαρώνος Πλεσσάν προσπάθησε να αμβλύνει τις εντυπώσεις δηλώνοντας πως τα φυλλάδια των επικηρύξεων δεν είχαν τυπωθεί με την άδεια της Γερμανικής πρεσβείας, ενώ ο πλοίαρχος φον Ρόϋτερ που ήταν και ο πλέον εριστικός εναντίον των Ελλήνων, με δηλώσεις του διαμαρτυρήθηκε ότι είχαν παραποιηθεί από τις εφημερίδες όσα είχε πει και σε καμία περίπτωση δεν είχε προσβάλλει τους Έλληνες.

Πηγές

Εφημερίδες ΣΚΡΙΠ, ΕΜΠΡΟΣ και ΑΘΗΝΑΙ, φύλλα 4, 5, 6 Νοεμβρίου 1902

Σχόλια

  1. Εξαιρετικό άρθρο. Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αλαζονεία των Γερμανών, που έχει βαθιές ρίζες, είναι παγκόσμια γνωστή.
    Οι Έλληνες όμως, χάρη στη ξενομανία τους και στην ψευδαίσθηση του «ανήκομεν εις την Δύσιν», παράβλεπαν αυτή την πραγματικότητα και άφησαν τους Γερμανούς να «ασελγούν», εδώ και ενάμιση περίπου αιώνα, επάνω στο «κορμί» αυτής της χώρας. Θαμπωμένοι από τη λαμπρότητα των «ευρωπαϊκών» επιτευγμάτων, όπως η Μεταρρύθμιση, ο Διαφωτισμός, η Βιομηχανική επανάσταση κλπ., έβλεπαν κάθε «ευρωπαίο» ως έναν Βολταίρο, έναν Σαίξπηρ, έναν Γκαίτε κλπ. Αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ψευδαίσθηση του ελληνικού πληθυσμού στο έπακρο ήταν οι «φίλοι μας οι Γερμανοί». Το ότι όμως μέσα τους πολλοί από αυτούς έκρυβαν καλά έναν Kohler, αυτό ούτε καν το έβαζαν οι Έλληνες στο νου τους. Σ’ αυτό συνέβαλε όμως και το ότι πολλοί από τους λεγόμενους «πατέρες του έθνους» δεν αρνήθηκαν τα «τριάντα αργύρια» των Γερμανών, αντίθετα μάλιστα. Μόνο κάποιοι απλοί άνθρωποι, όπως ο νεαρός εύζωνας Δημήτρης Σαούτης, στάθηκαν με αξιοπρέπεια όρθιοι περιφρονώντας αυτά τα αργύρια της ντροπής. Τα 1000 Μάρκα που αρνήθηκε ο Σαούτης ήταν για εκείνη την εποχή μια περιουσία, αυτός όμως θεώρησε ποιο πολύτιμο το να δώσει ένα ηθικό δίδαγμα στον πλοίαρχο von Reuter, ο οποίος είχε πει, όταν ανακαλύφτηκε το έγκλημα, ότι «αυτό αποκλείεται να έγινε από το γερμανικό πλήρωμα, διότι εμείς δεν είμαστε Έλληνες»*. Αυτή η δήλωση ήταν που έκανε τον απλό λαό να ξεσηκωθεί, όταν εντοπίστηκε ο δολοφόνος, και να διαδηλώσει φωνάζοντας «δεν είμαστε Γερμανοί».
    Εν έτη 2015 όμως, κάποια γερμανική εφημερίδα χαρακτηρίζει τον ελληνικό λαό άπληστο, και υπάρχουν εντούτοις κάποιοι «έλληνες» που τους δίνουν δίκιο… Αν είναι δυνατόν! Και γιατί αυτό; Διότι θέλουν μάλλον να ξεχωρίσουν από τους πληβείους, καθώς βλέπουν τον εαυτό τους ως …«ευρωπαίο».

    • H**p://trove.nla.gov.au/ndp/del/article/19199005

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. CRIME ON A GERMAN WARSHIP
    New Zealand Herald, Volume XL, Issue 12165, 10 January 1903, Page 2

    < h**p://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=NZH19030110.2.82.22&e=-------10--1----0-- >

    Constantinople | SMS Lorelei Part 3

    < http://maviboncuk.blogspot.gr/2012/09/constantinople-sms-lorelei-part-3.html >

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. CRIME ON A GERMAN WARSHIP

    http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=NZH19030110.2.82.22

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υποθετω οτι ο Διαδοχος θα βρεθηκε σε εξαιρετικα λεπτη θεση κατα τη διαρκεια των γεγονοτων. Ο νοων νοειτω. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν ξέρω για τον διάδοχο, αλλά κάποιος άλλος στην Κρήτη, δεν θα του κάηκε καρφί. Καθώς είχε άλλες ασχολίες ( όπως πχ να σαμποτάρει την ένωση για να γίνει στην συνέχεια... ο δήθεν υπέρμαχος της) Ο νοών νοείτω. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υποθετω ότι εννοεις τον Πρίγκιπα Γεωργιο, δευτεροτοκο γιο του Βασιλέως Γεωργίου Α. Αυτος σαμποταριζε την Ενωση, για να μη χασει τη θεση του ως Υπατος Αρμοστης της αυτονομης Κρητης, με αποτελεσμα να στραφουν εναντιον του ολοι οι Κρητικοι με επικεφαλης τον Ελευθεριο Βενιζελο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. NF, και οι δυο ηθελαν την Ενωση(Γεωργιος και Βενιζελος), απλα διαφωνουσαν στη μεθοδο. Απο εκει και περα, ο Βενιζελος σαν κλασικος αρχομανης, ηθελε να ειχε εξουσια που να μην μοιραζεται με αλλους. Ετσι στραφηκε εναντιον του "αυταρχικου" Πριγκηπα(οντως το Συνταγμα της Κρητικης Πολιτειας, ηταν αυταρχικο, αλλα δεν επιβληθηκε με τη βια και ισα ισα που ο Βενιζελος ηταν απο τους βασικους διαμορφωτες του). Τα υπολοιπα που λες "ολοι οι Κρητικοι στραφηκαν εναντιον του", ειναι απλα για γελια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Και ήταν τόσο δημοφιλής ο Βενιζέλος που όταν πολεμούσε τον Γεώργιο κρυβόταν συνεχώς για να αποφύγει την οργή των κρητικών που είχαν εξοργιστεί μαζί του για την πολιτική του εναντίον της ένωσης. Μετά βέβαια σαν καλός τυχοδιώκτης, μετεβλήθη σε υπέρμαχο της ένωσης ( αφού έτσι θα γινόταν αφεντικό), μάζεψε καμιά 20ρια άτομα και έκανε την "επανάσταση" στον Θέρισο. Τελικά τα καμώματα του στη Κρήτη, ωχριούν μπροστά σε αυτά της περιόδου του εθνικού διχασμού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μα γι'αυτο εγραψα οτι ειναι για γελια αυτο που εγραψε ο NF, σχετικα με "ολους τους Κρητικους που ξεσηκωθηκαν εναντιον του Πριγκηπα! Βεβαια, μην τα ισοπεδωνουμε ολα, προφανως και δεν ηταν μονο 20 ατομα στο Θερισο, αλλα απο την αλλη, ειναι γεγονος κιολας οτι οι "επαναστατες" εριξαν το συνθημα της Ενωσης, για να επηρρεασουν κοσμο, ενω στην πραγματικοτητα, ηταν απλο προσχημα για να κανουν ανταρσια κατα του Πριγκηπα(φυσικα και επεδιωκαν την Ενωση, οπως και η πλειοψηφια των Κρητικων, αλλα οχι οτι την εμποδιζε ο Πριγκηπας! Απλα, ετσι και στασιαζαν λεγοντας οτι θελουν να ριξουν τον Γεωργιο επειδη δεν τους αρεσει, δεν θα ακολουθουσε κανεις)! Βεβαιως εχω να σημειωσω και κατι ακομα! Οι παρανοικοι ανθρωποι που ονομαζονται Κρητικοι, οσο ο Βενιζελος πολιτευοταν κατω, δεν τον πολυγουσταραν! Απο την στιγμη που εγινε πρωθυπουργος εδω και εγινε και η Ενωση, τον λατρεψαν σαν θεο!! Τοπικισμος στο επακρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κυριε Μαρμπή, εσεις ειστε; :)
    Ερωτηση: Αφου ο Βενιζελος «κρυβόταν συνεχώς για να αποφύγει την οργή των κρητικών που είχαν εξοργιστεί μαζί του για την πολιτική του εναντίον της ένωσης», γιατι αυτοι στη συνεχεια τον «λατρεψαν σαν Θεο»;
    Απαντηση: «Διοτι είναι παρανοϊκοι και τοπικιστες!»

    Εδώ η λογικη σηκωνει ψηλα τα χερια.

    Στην υποθεση με τους Γερμανους παντως, φαινεται οτι ο Διαδοχος εκανε τουμπεκί ψιλοκομμενο!
    Ειπαμε, η θεση του ηταν πολυ λεπτη.........

    Ειπε τιποτε ο Διαδοχος οταν εγινε η ιστορια με τους Γερμανους;Αππο τι φιανεται ο Διαδοχος εκανε τουμπεκι ψιλοκομμενο τεκανε τ

    Τι θεση πηρε ο Διαδοχος στο σκανδαλο με τους ΓερμανοθυυΑπο οτι φιανεται, ο Διαδοχος εκανε τουμπεκι ψιλοκομμενο στο σκανδαλο με τους ΓερμανουςΑπο οτιΑλλα δεν μας απαντησε κανεις τι θεση πηρε ο Διαδοχος στο σκανδαλο με τους Γερμανους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Παρακαλω να διαγραφει το παραπανω σχολιο μου λογω των λαθων που περιεχει. Θα το αναρτησω αργοτερα διορθωμενο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ο NF στα μηνύματα του είναι σαν να μιλάει ο Βερέμης, ή κάποιος άλλος " ιστορικός" από το ίδρυμα Βενιζέλου. Για τον τυχοδιωκτισμό του Βενιζέλου και τις μπαγαποντιές του, κουβέντα βέβαια.Τόσο λογικό μήνυμα Τελικά σκέφτομαι τι ζημιά έχει κάνει ο Βεντήρης στους βενιζελολάγνους, με τη προπαγάνδα που τους γέμισε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τον λάτρεψαν όταν έγινε πρωθυπουργός με τις ευλογίες της δικτατορίας του Συνδέσμου ( πάνω από όλα δημοκράτης), με αποτέλεσμα να γεμίσει το δημόσιο, τον στρατό και την χωροφυλακή με κρητικούς. Λογικό να τον λατρεύουν σαν θεό και να ξεχαστεί η προηγούμενη καιροσκοπική αν όχι προδοτική, πολιτική του. Πέρα από το χρήμα που έπεσε στο νησί ( κυρίως επί διχασμού ). Το ίδιο έγινε με το συγκεκριμένο νησί και επί πασοκ. Αλλά η τύφλωση των βενιζελολάγνων έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορούν να δουν ούτε το αυτονόητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. NF, για να μην μπερδευομαστε, εγω ειμαι ο ανωνυμος της 2 Μαρτιου, 2 μηνυματων(2.27 και 5.02), οποτε οπως καταλαβαινεις, δεν εγραψα ποτε «κρυβόταν συνεχώς για να αποφύγει την οργή των κρητικών που είχαν εξοργιστεί μαζί του για την πολιτική του εναντίον της ένωσης». Αλλα για την παρανοια και τον τοπικισμο των Κρητικων, φυσικα και το εγραψα και δεν παιρνω και την κουβεντα πισω, με τιποτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Και μιας και καποιος ανεφερε το "Ιδρυμα Βενιζελου", να κανω και μια απαραιτητη διευκρινηση!! Υπαρχουν 2 τετοια ιδρυματα, ασχετα μεταξυ τους, το ενα στην Αθηνα και το αλλο στην Κρητη! Το της Αθηνας, κανει μια εντιμη προσπαθεια συμβολης στην ιστορικη επιστημη(ιδιως οταν ειχε διευθυντη τον Μιχαλοπουλο), ενω της Κρητης κανει αυτο που κανουν ολα τα αντιστοιχα ιδτυματα(να γλειφει και να μυθοποιειει το προσωπο στο οποιο αναφερεται)! και τα 2 ιδρυματα απ'οτι ειχα ακουσει, αντιμετωπιζουν προβληματα(οικονομικα)! Μαντεψτε για ποιο απο τα δυο εχουν κινητοποιηθει οι παντες και ποιο το εχουν "αφοδευμενο"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Εδω μιλαμε για το σκανδαλο με το φονο στο γερμανικο πλοιο, οταν οι Γερμανοι πηγαν να μας φορτωσουν ενα δικο τους εγκλημα.

    Εκεινα τα χρονια ο Διαδοχος ειχε ηδη εκδηλωσει το εντονο ενδιαφερον του για την πολιτικη: Ειχε συμμετασχει ακομα και σε αντικυβερνητικη διαδηλωση το 1895! Ειχε αποψη για ολα και εχωνε τη μυτη του σε ολα.

    Ρωτησα λοιπον τι σταση τηρησε στο συγκεκριμενο σκανδαλο, δεδομενου οτι ηταν σωγαμπρος των Χοεντσόλερν θαυμαζε καθε τι γερμανικο. Μηπως ζητησε απο τη Σοφια να πει στους δικους της να μαζευτουν και να μην κατηγορουν χωρις στοιχεια; Οχι βεβαια. Τουμπεκι ψιλοκομμενο εκανε.

    Και οι φιλοι βασιλοφρονες κατα το συνηθειο τους πεταξαν τη μπαλα στην εξεδρα, λεγοντας τι εκανε ο Βενιζελος στην Κρητη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Σε ένα άσχετο θέμα ο γνωστός NF ανακατεύει τον διάδοχο, τους βασιλόφρονες κλπ κλπ ( πάλι καλά δεν θυμήθηκε και του έξι, για να ρίξει και σε αυτούς φταίξιμο. Αφού λοιπόν μπαχάλεψε το θέμα, αναρωτιέται γιατί τόλμησαν να θίξουν την εντιμότητα του τυχοδιώκτη κρητικού πολιτικάντη. Μάλιστα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  19. Λέγομαι Σαούτης και ο Δημήτρης Σαούτης είναι μακρινός μου πρόγονος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Θα ήταν ενδιαφέρον να μας πείτε αν έχετε άλλες πληροφορίες για το συμβάν, όπως και αν έχετε πληροφορίες για την τύχη του πρόγονου σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ιωάννης Κοιτάξτε το ιστορικό γεγονός το έμαθα κι'εγώ πριν λίγες μέρες από το site σας και το έψαξα λίγο για να μάθω για ποιόν Σαούτη πρόκειται.

    Το όνομα Σαούτης απαντάται πανελληνίως μόνο σε λίγες οικογένειες προερχόμενες από το χωριό Σπερχογεία Μεσσηνίας και τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι κατά 90% πρόκειται για δευτέρου βαθμού θείο του αείμνηστου παππού μου που ζούσε και υπηρετούσε στην Αθήνα. Ο πατέρας μου είχε γνωριστεί με έναν μάλλον εγγονό του (επίσης Δημήτρης) ο οποίος έζησε για κάποια χρόνια στο εξωτερικό και τελικά γύρισε στο χωριό του,αλλά και αυτός δεν ζει πλέον για να διαφωτίσει.

    Προς το παρών δυστυχώς δεν γνωρίζω κάτι άλλο,αλλά στο επόμενο διάστημα σκοπεύω να επισκευθώ αυτό το χωριό και να μιλήσω με συγγενείς μήπως μάθω περισσότερα για τον Δημήτρη Σαούτη.Για ότι ενδιαφέρον μάθω θα σας ενημερώσω σίγουρα.

    Ευχαριστώ
    Γιώργος Σαούτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων