Διχαστική εμπάθεια στην καταγραφή της Ιστορίας - ένα γράμμα που δεν έλαβε απάντηση

Παρουσιάζω στο διαδίκτυο την παρακάτω επιστολή, που έλαβα από άγνωστο σ’ εμένα μέχρι τώρα πρόσωπο, επειδή θίγει καίριες πτυχές της νεότερης ιστορίας μας με αντικειμενικότητα και βιβλιογραφική υποστήριξη.
                                                         Μ. Πρωτοπαπαδάκης 

Παρίσι, 10 Ιανουαρίου 2012

Αγαπητέ κ. Καψή

Διάβασα και αυτό το βιβλίο σας «Η δίκη των Έξι», συνεχίζοντας τη συνήθεια μου να διαβάζω ό,τι έχει σχέση με τη σκοτεινή περίοδο της εποχής του Διχασμού και της Μικρασιατικής εκστρατείας - καταστροφής. Η βιβλιογραφία της περιόδου εκείνης είναι εκτενής. Έχουν γραφεί πολλά για το εάν έπρεπε να γίνει και τα αποτελέσματα της. Τόσο η ελληνική όσο και η ξένη συμφωνούν, συγκρούονται και διαφωνούν.

Τα δικά σας μόνο είναι αρκετά. Τα έχω διαβάσει όλα. Τις «Χαμένες Πατρίδες» του 1960, «Αδούλωτες θάλασσες» 1968, «Γεννηθήτω Δημοκρατία» 1972, «Οι τρεις μέρες του Μάρτη» 1990, «Στρατηγέ Ιδού η Φρεγάτα σας» 1991, «1922 Η Μαύρη Βίβλος» 1992, «50 χρόνια στο κουρμπέτι» 2003, τα διάφορα δημοσιογραφικά σας κείμενα και βέβαια «το θαυματουργό νερό του Καματερού».
Σε όλα σας τα βιβλία βγαίνει μια πικρία και ένα φαρμάκι. Όλα σας στάζουν αίμα για τους αντιπάλους σας. Ακόμη και ο σημερινός πρόεδρος της Δημοκρατίας και συνυπουργός σας Κάρολος Παπούλιας δεν γλυτώνει στο «Τρεις μέρες του Μάρτη». Δεν κατακρίνετε μόνο τις πράξεις τους αλλά και τους ίδιους. Όλοι της από εκεί πλευράς! Υπεύθυνοι για όλα τα δεινά του τόπου! Οι δικοί μας πατριώτες, αγωνιστές άξιοι της πατρίδος, οι άλλοι στα τάρταρα της ιστορίας. Αυτό που γράψατε για τους Έξι, το πρόσφατο, αναρωτιέμαι γιατί - τόσο γρήγορα - το γράψατε; Που στοχεύετε; Γιατί ουσιαστικό δεν προσθέτετε τίποτε - νέο - στη βιβλιογραφία. Έχει καταγραφεί από πολλούς η περίοδος αυτή και κυρίως η Μικρασιατική εκστρατεία -καταστροφή, την οποία δικαίως ο Μεγάλος Μικρασιάτης Έλληνας αείμνηστος Μποδοσάκης απεκάλεσε «Απερίσκευτη εκστρατεία» που κατέστρεψε τον εκεί Ελληνισμό (Αφιέρωμα του οικονομικού ταχυδρόμου της εποχής, Γιάννη Μαρίνου). Έλαχε η καταστροφή να πέσει πάνω στους Έξι και στον Κωνσταντίνο. Αν δεν έφευγε με τις εσπευσμένες εκλογές του 20 ο Βενιζέλος, θα έπεφτε σ' αυτόν σίγουρα. Ήταν όμως, όπως συμβαίνει πάντα, ο τυχερός της ιστορίας, όπως ο νέος Εθνάρχης Κων/νος Καραμανλής. Και οι δύο δοτοί Πρωθυπουργοί!!

Τα αρχεία που δημοσιεύτηκαν – του Foreign Office - με την επιμέλεια του αείμνηστου καθηγητή του πανεπιστημίου του Λονδίνου, D. Dakin μεγάλου φίλου της Ελλάδας - πραγματικού φιλέλληνα,
Wilson
συγγραφέα τριών σημαντικών βιβλίων για την Ελλάδα, Αγγλιστί, μεταφρασμένα όλα στα Ελληνικά, «Ενοποίηση της Ελλάδος», «Αγώνας Ανεξαρτησίας» και για τη Μακεδονία και κυρίως η εισαγωγή του στον τόμο 1919-1922 του Foreign Office, αποκαλύπτουν πώς και πού οφείλεται η συμφορά. Είναι ο μοναδικός ιστορικός που τολμά ν' αποκαλεί τον Βενιζέλο «καιροσκόπο». Ήταν;
     
       Ο πολύς Χάρινγκτον και Ράμπλοντ προειδοποιούσαν από το 1918-19 για την παράλογη απόφαση αποστολής ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στη Σμύρνη - από τους τρεις - οι οποίοι για να προλάβουν τους Ιταλούς στους οποίους με τη συνθήκη του Απριλίου 1915 είχαν τάξει, οι τότε της Αντάντ, στην Ιταλία.

     Ο Διάλογος των Τριών Μεγάλων στις Βερσαλλίες είναι αποκαλυπτικός: όταν έμαθαν τις κινήσεις της Ιταλίας - οι ηγέτες της είχαν αποχωρήσει από τη σύσκεψη - αναρωτήθηκαν: «και τώρα τι κάνουμε;». Πετάγεται ο Lloyd George και λέει: «Ο Βενιζέλος». Τότε κλήθηκε ο Βενιζέλος ο οποίος στην έξοδο του διασταυρώθηκε με τον Αρχηγό του Γ.Ε. Μεγάλης Βρετανίας, στρατάρχη Wilson, που του είπε «ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ, ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΑΣ;» Ένα άλλο σοβαρό σημείο που προσπερνάτε είναι η συνθήκη των Σεβρών που υπεγράφη ενάμιση χρόνο μετά τη συνθήκη Νεϋγύ με τη Βουλγαρία χωρίς καμμία στρατιωτική ενδυνάμωση, όπως αυτή με τη Γερμανία. Υπεγράφη όταν ο Κεμάλ είχε ανδρωθεί και είχε κυριαρχήσει και ο Σουλτάνος που υπέγραψε, ήταν χωρίς ουσιαστική εξουσία.

Και να προσθέσω κάτι ακόμα:
Η προσφορά της Κύπρου το 1914 έγινε προσωπικά από τον Γκρέυ, ΥΠ. ΕΞ. Αγγλίας και όχι τον Τσώρτσιλ, για την οποία προσφορά αντέδρασε σφοδρά το Foreign Office και ανεκλήθη σχεδόν αμέσως! Η απειλή για κατάληψη της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν παιδαριώδης αλλά σωστή και μακάρι να τολμούσαν και να γινόταν. Οι τρεις εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων αντέδρασαν και απείλησαν - ενώ στρατιωτικά δεν μπορούσαν ν' αντισταθούν. Δεν άλλαξαν ούτε ενισχύθηκαν στρατιωτικά, όταν εσπευσμένα υπέγραψαν την ανακωχή των Μουδανιών με τον Κεμάλ. Γιατί;

Η παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης έγινε στα Μουδανιά, όπου δεν υπέγραψε τελικά ο Μαζαράκης αλλά ο εσπευσμένα κληθείς Πλαστήρας, ήταν σφάλμα, γιατί δεν ήταν Μικρά Ασία και είχε παραχωρηθεί με τη συνθήκη Ελλάδος-Βουλγαρίας. Τη Θράκη μπορούσαμε να την κρατήσουμε κ. Καψή, γιατί είχαμε δυνάμεις στην Ανατολική Θράκη έτοιμες για δράση. Δυστυχώς, ήταν τότε άλλες οι προτεραιότητες. Ο δε στρατός του Κεμάλ ασχολείτο με το πλιάτσικο (περιουσίες Ελλήνων).
Ο διχασμός, κ. Καψή, έγινε και ευθύνονται και οι δύο «Κωνσταντίνος και Βενιζέλος». Και οι δύο ήσαν και είναι υπεύθυνοι γι' αυτόν, ο οποίος κατέστρεψε την Ελλάδα και τους Έλληνες που τον κουβαλάνε μαζί τους μέχρι σήμερα. Άλλωστε το δήλωσε με σκληρά λόγια ο Βενιζέλος στον Γάλλο πρωθυπουργό που τον επισκέφθηκε το 1922 και του ζήτησε να επέμβει να σωθεί ο ελληνισμός και αρνήθηκε «Δεν φταίτε εσείς αλλά εγώ που δίχασα τη χώρα μου για το χατίρι σας.» Και τέλος, κ. Καψή, σε ένα διαζύγιο, δεν φταίει ποτέ μόνο ο ένας αλλά και οι δύο. Πιστεύω δε, ότι όσο Έλληνας ήταν ο Βενιζέλος, άλλο τόσο ήταν και ο Κωνσταντίνος. Ούτε ο Βενιζέλος υπήρξε Γάλλος, ούτε ο Κωνσταντίνος Γερμανός. Πεισματάρη μπορεί να τον πεις, Γερμανό όμως ποτέ, ούτε αυτός, ούτε ο Γούναρης και ο Μεταξάς. Ήσαν όλοι τους Έλληνες!

Θα ήθελα πριν τελειώσω να σημειώσω λίγα για τη Μικρασιατική υποχώρηση - καταστροφή:
Η έκθεση Μαζαράκη Αινιάν - η αρχική - απεκάλεσε τους αξιωματικούς-συμπεριλαμβανομένου και του Πλαστήρα - «Ριψάσπιδες», «Φυγάδες» και «Προδότες της πατρίδος». Την έκθεση η οποία ήταν έτοιμη από το 1923 αλλά καταχωνιάσθηκε - ξαναγράφτηκε και δημοσιεύθηκε το 1925. Ο στρατός δεν πολέμησε αλλά «λάκισε», κ. Καψή.

Θεοτόκης
Δεν γράφετε τίποτα για τη μεραρχία Θεοτόκη που υπεχώρησε συντεταγμένη και πέρασε στην Ελλάδα 150.000 κατοίκους με όσα υπάρχοντα μπόρεσαν να πάρουν μαζί τους και βέβαια τη μεραρχία του, η οποία έφτασε στη Ανατολική Θράκη και όχι στην Αθήνα για παρέλαση. Γιατί λοιπόν την αγνοείτε;
Δεν αναφέρετε, επίσης, σε κανένα από τα βιβλία σας: Πόσοι Μικρασιάτες Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν στη διάρκεια της εκστρατείας 1919-1922. Στην περιοχή ζούσαν 1.500.000, σύμφωνα με την έκθεση της Ελλάδος στη διάσκεψη του Παρισιού θα έπρεπε κανονικά να υπηρετούσαν τουλάχιστον 80.000, αν συγκρίνουμε με τους Σερβοβοσνίους στον πρόσφατο πόλεμο που πολεμούσαν μόνο Σερβοβόσνιοι υπό τον Μπλάντικ και όχι Σέρβοι της Σερβίας.

Επανερχόμενος στους πολιτικούς: Θεωρώ μεγάλο ευφάνταστο παραμύθι την οργάνωση δολοφονίας του Γάλλου Πρωθυπουργού από τον Γούναρη. Ένα παραμύθι παρόμοιο της οργανωθείσης επίθεσης στη Γαλλική πρεσβεία των Αθηνών το 1917 την οποία ενεπνεύσθει ο ανεκδιήγητος Ροκφέϊγ, την οργάνωσε και εξετέλεσε με αποβράσματα της ελληνικής κοινωνίας των Αθηνών, ο άνθρωπος που το άρρωστο μυαλό του μεταβίβαζε στο Γαλλικό τύπο και τροφοδοτούσε τους προϊσταμένους του για την ύπαρξη και δράση Γερμανών πρακτόρων στην Αθήνα και υποβρυχίων στο Αιγαίο. Το ποιός ήταν ο Ροκφέϊγ καταγράφει ο μέντορας του, Γάλλος ναύαρχος σε απομνημονεύματα του. Ενδιαφέρουσα η αναφορά της κας Αθηνάς Κακούρη στη σελίδα 427.

Όσο για τη συνθήκη της καταγγελίας Βενιζέλου - Τιττόνι, την ημερομηνία δίνει στο βιβλίο του ο Πρέσβυς Α. Κοραντής «Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα», σελ. 154-155, σημείωση 427. Θα μπορούσα να επικαλεσθώ πολλά στοιχεία για να αποδείξω ότι η δίκη έγινε και ακολούθησε η εκτέλεση των Έξι για να μην αποκαλυφθούν οι πραγματικοί ένοχοι της καταστροφής που περιποιείται η Έκθεση Μαζαράκη.

      Για να πλουτίσω τη βιβλιογραφία σας της εποχής και να σας δείξω ότι υπάρχουν και διαφορετικές εκτιμήσεις για την εποχή, σας, εσωκλείω ένα απόσπασμα από τό βιβλίο του Αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Ιωάννου με τον τίτλο «Μικρασιατική καταστροφή κατά τον Αύγουστο 1922, εκδοθέντος εν Αθήναις το  1934 εκ του τυπογραφείου «Ρυθμός» Πειραιώς 52. Σ' αυτό περιγράφεται    η    υποχώρηση-φυγή.    Είναι    γραμμένο    από    ένα    έντιμο στρατιωτικό    που    δεν    χαρίζεται    σε    κανένα    από    τους    υπευθύνους στρατιωτικούς που ηγούντο της φυγής. (Σημείωση: Δεν παρουσιάζουμε το υπόψη κείμενο, για να μην φορτώσουμε περισσότερο την παρούσα ανάρτηση. Έχουμε δημοσιεύσει σχετικά σε προηγούμενη ανάρτησή μας στο διαδίκτυο με τίτλο: Η αποφράς νύχτα της 14ης προς 15 Αυγούστου 1922 στο μικρασιατικό μέτωπο - μια θλιβερή επέτειος).

Όσο για τον μάρτυρα Παπούλα, καλόν θα ήταν να διαβάζατε τα όσα είπε ο Ινονού στον Μαρκεζίνη όταν έγραφε την ιστορία, κατά τη συνέντευξη μαζί του, στην Άγκυρα: «ο Παπούλας πάντα οπισθοχωρούσε τη στιγμή που έπρεπε να πολεμήσει». Όσο για την επιστολή του Πλαστήρα από τη Νίκαια, που, όπως γράφετε, ζητούσε την παραμονή της χώρας ουδέτερης από τον Μεταξά, λυπάμαι αλλά δεν ζήτησε ουδετερότητα αλλά να διαπραγματευτεί με τον Χίτλερ για ν' αποφύγει τη σύγκρουση, κάτι που αναφέρει στον επίλογο του ο Πρέσβυς ε.τ. Αννίβας Βελλιάδης «Ελληνογερμανικές σχέσεις, 1936-1940».

Τέλος, θα ήθελα ν' αναφερθώ λίγο για τους εκτελεσθέντες στην Κέρκυρα. Οι εκτελέσεις - όσες έγιναν - έγιναν έπειτα από τα δικαστήρια και δικαστές. Τότε, 1947-1949, η Δημοκρατική Ελλάδα είχε κυβέρνηση συμμαχική και την Προεδρία είχε ο γηραιός Θ. Σοφούλης. Μία κυβέρνηση που προσπαθούσε να κρατήσει στην Ελλάδα τη Δημοκρατία. Ένα ενωμένο πολιτικό κόσμο που αγωνιζόταν και πολεμούσε τους ξενόδουλους μαχητές -ελευθερωτάδες, όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο του «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος» ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης, εκδόσεις Αλεξάνδρεια 2010.

Την εποχή αυτή για την Ελλάδα, τη ζήσαμε και τη νοιώσαμε στο «πετσί» μας όσοι από μας ζούσαν στην επαρχία - ύπαιθρο. Εκεί οι εκτελέσεις γίνονται «δια μαχαίρας», για να μην ξοδεύονται πυρομαχικά από τους Εθνικούς αγωνιστές των βουνών του Στρατηγού Μάρκου, χωρίς λαϊκά δικαστήρια που οι ίδιοι είχαν ιδρύσει. Το στρατηγό Μάρκο, τον Πρωθυπουργό της ‘‘ελεύθερης Ελλάδος’’ που για το θεάρεστο έργο του τιμήθηκε ως βουλευτής επικρατείας και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη.

Για την εποχή αυτή, 1947-1949, μιλάει στο δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά της «Καθημερινής» ο Λεωνίδας Κύρκος, ο οποίος περιποιείται όλη την αφρόκρεμα της κυβέρνησης του Μάρκου και της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, καταλήγοντας στο ‘‘ευτυχώς ηττηθήκαμε’’ και μην ξεχνάτε, κ. Καψή, ότι όλοι αυτοί οι πολεμιστές κατά της πατρίδος επέστρεψαν με τιμές στην Ελλάδα που πολέμησαν, απεκατεστάθησαν και συνταξιοδοτήθηκαν από τα ευγενή ταμεία τα οποία από τότε δεν βρήκαν την υγεία τους και άρχισαν να γράφουν απομνημονεύματα εξυμνσύντες το εθνικό τους έργο. Ενώ αυτοί που εξαιτίας τους βούλωσαν τις «γράνες» των φαραγγιών μένουν τα κόκκαλά τους ποιος ξέρει πού;

Μετά τιμής

     Ηλίας Μίχος

Όπως αναφέραμε στον τίτλο, η επιστολή δεν έχει απαντηθεί. Ίσως και να μην έφθασε στα χέρια του παραλήπτη. Ευχής έργο θα είναι να υπάρξει απάντηση τώρα, και μάλιστα από το διαδίκτυο, για να τεθούν οι διαφωνίες των δύο ανδρών στην κρίση του κοινού.

Μ. Πρωτοπαπαδάκης.

Σχόλια

  1. Εχω την εκθεση του Υποστρατηγου Κ. Μαζαρακη-Αινιαν. Ηταν ενα λιτο, αντικειμενικο, τεχνοκρατικο κειμενο, που αποδιδει ψυχραιμα ευθυνες χωρις να κανει χαρακτηρισμους. Πουθενα δε λεει αυτα που αναφερει ο κ. Πρωτοπαπαδακης. Παρακαλειται να μας παραθεσει αυτολεξει τα αντιστοιχα χωρία. Αν υπαρχουν βεβαια.

    Φυγαδες υπηρξαν , και μαλιστα παρα πολλοι. Αλλα θεωρω απαραδεκτο το ισοπεδωτικο επιχειρημα οτι «ο Στρατος λακισε». Και επειδη ο μισος στρατος ηταν αντιβενιζελικοι, το επιχειρημα αυτο ειναι πρωτιστως υβρις εναντιον τους.

    Η Ανεξαρτητος Μεραρχια, δυναμης 8.000 ανδρων διεσωσε 15.000 Ελληνες και Αρμενιους, και οχι βεβαια 150.000 . Μας ξεφυγε ενα μηδενικο.

    Ο Παπουλας ηταν οντως μετριοτατος Στρατηγος, αλλα ποιος τον διορισε και ποιος τον κρατησε στη θεση του επι 20 μηνες; Οι μετανοεμβριανοι. Δεν ευθυνονται καθολου για την πενιχροτατη επιλογη τους; Η μηπως ανακαλυψαμε οτι ο Παπουλας ειναι κακος, μονο οταν εγινε «γενιτσαρος» και πηγε με τους βενιζελικους;

    Ο Καψης ειναι ενας εντελως αναξιοπιστος δηθεν «ιστορικος» και δεν εκφραζει εμας τους τιμιους βενιζελικους. Εγω δεν σπαταλω χρονο και χρημα για τα βιβλια του, γιατι το κανει ο κ. Πρωτοπαπαδακης;

    Βενιζελικοι και αντβενιζελικοι ηταν εξισου καλοι πατριωτες, οι δυο συνιστωσες της Εθνικης Παραταξης, τα δυο ματια της Ελλαδας. Οπως λεει ο κ. Πρωτοπασδακης το 1944-1949 ενωθηκαν για το καλο της Πατριδας για να συντριψουν την ενοπλη αριστερη ανταρσια που απειλουσε την Ελλαδα. Γιατι να μην το κανουμε και εμεις σημερα;

    Τι θα μας ελεγε ο αειμνηστος Πετρος Πρωτοπαπαδακης αν ζουσε;
    Θα μας ελεγε «ενωθειτε ολοι οι καλοι πατριωτες, διωξτε τους αχρειους ανθελληνες απατεωνες που σας κυβερνουν σημερα , και δωστε στην Ελλαδα μια Κυβερνηση τοσο πατριωτικη και τιμια, οσο ηταν η δικη μας»
    ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. «Ο Έλλην στρατιώτης επολέμησεν. Η μομφή ήν του προσάπτουν τινές, ότι απορρίψας τον οπλισμόν του, άμα τη ενάρξει της Τουρκικής επιθέσεως, ετράπη εις φυγήν, δεν είναι αληθής. …. Με τη ποσότητα ηθικού ήν ενέκλειεν έτι η ψυχή του ημύνθη γενναίως των οχυρωμένων του θέσεων. Εάν εκάμφθη προ πενταπλασίου εχθρού εν τη αμύνη μιας ελαττωματικής γραμμής, εάν εν τη υποχωρήσει του επανικοβλήθη, οδηγηθείς ως οδηγήθη, αποκοπείς των συγκοινωνιών του, κυκλωθείς επανειλημμένως, μαχόμενος επί ημέρας προς όλα τα σημεία, εις μίαν άχαρι και ματαίαν προσπάθειαν, άνευ πυρομαχικών και άνευ τροφίμων, τούτο ούτε εκπληκτικόν, ούτε πρωτοφανές είναι. … Συνέβη εις στρατούς κάλλιον συγκροτημένους ή ο Ελληνικός και καλύτερους θεωρουμένους τούτου. Τα στρατηγικά σφάλματα άτινα διεπράχθησαν, εβάρυνον καταπληκτικώς επί της πλάστιγγος. Το μειωμένον ηθικόν συνέτεινεν, αλλά δεν έκρινεν … Κύρια αίτια της όλης ήττης ήσαν:
    1. Η εσφαλμένη εκλογή της αμυντικής τοποθεσίας εις την περιοχήν Αφιόν.
    2. Η έλλειψις σοβαράς στρατηγικής εφεδρείας εις την εξέχουσαν του Αφιόν.
    3. Η εσφαλμένη διεύθυνσις του υποχωρητικού αγώνος, από Αφιόν προς Τουμλού Μπουνάρ, το και σπουδαιότερον».
    «Η Μικρασιατική Ήττα»
    Αντισυνταγματάρχης Κ.Δ. Κανελλόπουλος,


    από:
    Η επιλογή της αμυντικής τοποθεσίας του Αφιόν ως βασικός λόγος της ήττας

    http://belisarius21.wordpress.com/2013/08/13/%CE%B7-%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%86%CE%B9%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%B9%CF%83%CE%AC%CF%81-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B5-%CF%84%CE%BF/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου (6-8 μ.μ.),
    ξεκινά το Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας που διοργανώνεται για 6η συνεχή χρονιά στο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» του Δήμου Κηφισιάς «Έπαυλη Δροσίνη»-Βιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς, Αγ. Θεοδώρων & Κυριακού…



    ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

    Α’ μέρος (έως το τέλος του 2013)

    -4 Οκτωβρίου 2013: Έναρξη σεμιναρίου. Εισήγηση του ιστορικού Άλκη Ρήγου με θέμα: «Η συμβολή των προσφύγων στην Ελλάδα μετα την Μικρασιατική Καταστροφή»

    -18 Οκτωβρίου: Ίρις Τζαχίλη, ιστορικός, «Μια μικρασιατική σελίδα: Θείρα-Οδεμήσιο-Βαϊνδίρι, η ιστορική πορεία των ελληνικών κοινοτήτων της κοιλάδας του Καϊστρου»

    -1Νοεμβρίου: Hervé Georgelin, ιστορικός, «Ιστοριογραφικοί στοχασμοί για την παρουσία του ελληνικού κράτους στη Μικρά Ασία 1919-1922 (Ο ρόλος του Υπάτου Αρμοστή, Αριστείδη Στεργιάδη)»

    -15 Noεμβρίου: Σταμάτης Γεωργούλης, νομικός-πολιτικός επιστήμων, διδάκτωρ νομικής σχολής παν/μίου Paris XI, «Η Συνθήκη των Μουδανιών, η παράδοση της Ανατολικής Θράκης στους Κεμαλικούς και η Έξοδος των χριστιανικών πληθυσμών»

    -29 Νοεμβρίου: Λυδία Τζουχά, «Οι σταλινικές διώξεις κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης μέσα από το έργο του Ivan Tzouha»

    -13 Δεκεμβρίου: Βλάσης Αγτζίδης, «Η περίπτωση Τυρίμου: μεταξύ σταλινικών διώξεων και φασιστικής δικτατορίας Μεταξά. Μια εντυπωσιακή ιστορία από το Μεσοπόλεμο»

    ………………………………

    http://kars1918.wordpress.com/2013/09/30/seminar-history___2013-2014-a/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σημειώνω για τον/την NF ότι το υπόψη γράμμα δεν φέρει υπογραφή ‘‘Πρωτοπαπαδάκης’’. Κατά τα άλλα, αρμόδιος να απαντήσει σε σχόλια, είναι ο επιστολογράφος, αν, φυσικά, το επιθυμεί. Ευχαριστώ που προσέξατε την δημοσίευση.

    Μ. Πρωτοπαπαδάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητε κυριε Πρωτοπαπαδακη

    Δεκτη η παρατηρηση σας.
    Ο συντακτης της επιστολης Ηλιας Μιχος παραθετει μερικα ενδιαφεροντα στοιχεια, αλλα και σοβαρες ανακριβειες, και γενικως ειναι καπως προκατειλημμενος, οποτε κακως παραθετετε την επιστολη του.

    Δημοσιευετε την επιστολη ως απαντηση σε οσα εχει γραψει ο......Γιαννης Καψης. Δεν χρειαζεται να το κανετε διοτι ο Καψης ειναι τοσο αναξιοπιστος , που στα κειμενα του εκτιθεται απο μονος του.

    Διαβαστε ενα κειμενο του για τον μικρασιατικο πολεμο εδω και θα καταλαβετε για τι πραγμα μιλαμε.

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_20/05/2007_227672

    Μην ασχολειστε τοσο πολυ με τον Καψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων