Η Νεοτουρκική Επανάσταση, ο τερματισμός του Μακεδονικού Αγώνα και οι πρώτες εκλογές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία

Ο Ισμαήλ Εμβέρ πασάς,
 Τούρκος αξιωματικός,
ηγετική μορφή του νεοτουρκικού κινήματος.
Νεότουρκοι καί Νεοτουρκική Έπανάστασις

Κατά τάς τελευταίας δεκαετίας του 19ου αίώνος πολλοί Τούρκοι άξιωματουχοι άνεγνώριζαν τήν ανάγκην εκσυγχρονισμού τής ’Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι γεγονός ότι ό Σουλτάνος ’Αβδουλ Χαμιτ δεν άντετίθετο εις τον εκσυγχρονισμόν και αρκετήν προσπάθειαν είχε καταβάλει πρός τήν κατεύθυνσιν αύτήν. Ειχεν αναδιοργανώσει και επεκτείνει τήν Σχολήν Πολιτικών Υπαλλήλων είχε βελτιώσει αισθητώς τάς Στρατιωτικός Σχολάς καί ειχεν εισαγάγει νέον σύστημα διδασκαλίας είς τήν Επαγγελματικήν και Μέσην Έκπαίδευσιν.

Ολα όμως τά ιδρύματα αύτά, τά όποια προωρίζοντο νά παραγάγουν τους λειτουργούς τής εκσυγχρονισμένης Αύτοκρατορίας, άπέβησαν μέ τήν πάροδον του χρόνου κέντρα συζητήσεων και ενστερνισμού τών νέων ιδεών, αί όποιαι εκρινον αύστηρώς τον δεσποτισμόν, τον όποιον προωρίζοντο νά υπηρετήσουν. Έπί πλέον οι σπουδάσαντες είς τό εξωτερικόν Τούρκοι, οι αλλοδαποί — οι άπασχολούμενοι είς τούς οργανισμούς οικονομικής εκμεταλλεύσεως τής Όθωμανικής Αύτοκρατορίας —, ή διεύρυνσις τών σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, τά ταχυδρομεία, οι τηλέγραφοι, ή αΰξησις τών έκδιδομένων βιβλίων καί ως ενα σημείον ό λογοκρινόμενος Τύπος, συνέβαλον όλα εις τήν δημιουργίαν τής νέας εκείνης Τουρκικής γενεάς τών Νεοτούρκων, οί όποιοι έφιλοδόξουν νά άναλάβουν τήν διοίκησιν καί νά διασώσουν τήν διαλυομένην Αύτοκρατορίαν, άναδιοργανούντες αύτήν εκ βάθρων. Από πολύ ενωρίς οί Νεότουρκοι συνηνώθησαν είς τό σωματείον «Ένωσις καί Πρόοδος». Οί εξόριστοι εξ αύτών είς τό έξωτερικόν ήρχισαν νά εκδίδουν εφημερίδας καί νά τάς άποστέλουν κρυφίως είς τό εσωτερικό ν τής Αύτοκρατορίας, διαδίδοντες δια αύτου του τρόπου τάς ιδέας των. Ό Σουλτάνος μή δυνάμενος νά άγνοήση τήν κίνησιν αύτήν, προσεπάθησε νά έξασφαλίση τήν ύποστήριξιν ώρισμένων ήγετών της, ώστε δία αύτών νά έξασθενήση τήν κίνησιν. Περί τό 1900 επέτυχε νά προσεταιρισθή τον Μουράτ Μπέη, εκδότην τής έκδιδομένης είς τήν Γένοβαν παρανόμου Τουρκικής έφημερίδος Mizan, τον όποιον καί διώρισε σύμβουλον του Κράτους.


Ό Μουράτ Μπέης ηγείτο τότε τής Νεοτουρκικής κινήσεως καί ώς εκ τούτου ή προσχώρησίς του είς τον Σουλτάνον άπετέλεσεν ίσχυρόν πλήγμα διά τούς Νεοτούρκους. Μετ' ολίγον όμως τό Νεοτουρκικών κίνημα άνεπτερώθη καί πάλιν διά της προσχωρήσεως δύο εξόριστων Αύτοκρατορικών Πριγκίπων, του Σαμπαχεντίν καί του Αουτφουλάχ. Ή προσχώρησίς των όμως έπέφερε καί κάποιαν διαίρεσιν είς τήν Νεοτουρκικήν ηγεσίαν, διότι έδημιουργήθησαν ε!ς αυτήν δυο διαφορετικαί τάσεις- Ή όμάς του Σαμπαχεντίν υπεστήριζεν ότι ό Νεοτουρκικός αγών επρεπε νά διεξαχθή διά του Στρατού και των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, αι όποιαι θά έπείθοντο τοιουτοτρόπως ότι αί Συνθήκαι των με την Υψηλήν Πύλην θά έτηρουντο καί δέν θά άντέδρων είς τήν Νεοτουρκικήν κίνησιν. Άντιθέτως ή όμάς του Άχμέτ Ριζά έπροτίμα νά επικράτηση τό Νεοτουρκικόν κίνημα διά της προπαγάνδας καί όχι της στρατιωτικής έπαναστάσεως και νά άπευθυνθή κυρίως είς τό έθνικόν συναίσθημα καί όχι είς τήν ξένην έπέμβασιν. Τελικώς έπεκράτησαν αί έθνικιστικαί απόψεις του Άχμέτ Ριζά, αί όποιαι ήσαν περισσότερον εύκολον νά ύποστηριχθουν μεταξύ τών στρατιωτικών κύκλων. Ώς έκ τούτου από του 1903 οι έν ένεργεία αξιωματικοί ήρχισαν νά όργανουνται σννωμοτικώς είς όλόκληρον τήν Αύτοκρατορίαν. Αι συνωμοσίαι αυται εύρον πρόσφορον έδαφος καί εύδοκίμησαν ιδιαιτέρως είς τήν Μακεδονίαν, όπου ήδρευεν τό Γ' Τουρκικόν Σώμα Στρατού.

Είς τήν Μακεδονίαν ό κίνδυνος διαλύσεως της Αύτοκρατορίας ήτο περισσότερον εμφανής.
Όλα τά Όθωμανικά προβλήματα, ήτοι ή άνικανότης τών Κυβερνητικών Υπηρεσιών, αί ελλείψεις ύλικου, οι έλλιπεΐς μισθοδοσίαι αξιωματικών και δημοσίων υπαλλήλων, ή ανεπαρκής δίωξις τών έπαναστατημένων χριστιανικών λαών, ή απροσχημάτιστος έπέμβασις τών Εύρωπαϊκών Δυνάμεων έπαρουσιάζοντο ύπό συγκεκριμένην καί άπειλητικήν μορφήν. Τά πάντα έδείκνυον, δτι έάν δέν έλαμβάνοντο ριζικά μέτρα ή Αύτοκρατορία θά διελύετο. Ώς έκ τούτου δέν είναι περίεργον διατι είς τήν Μακεδονίαν είχον οι Νεότουρκοι τήν μεγαλυτέραν δύναμίν των και διατί άπό αύτήν ήρχισαν τήν έπανάστασίν των. Ό διευθυντής τών Ταχυδρομείων και τών Τηλεγράφων Τααλάτ Μπέης, ό επικεφαλής τών Τελωνείων Χατζή Μιντάτ Μπέης, ό σχολάρχης Τζαβίτ Μπέης, ό διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Θεσσαλονίκης Μπουρσαλής Ταχίρ, πολλοί ανώτεροι και κατώτεροι άξιωματικοΐ του Γ' Σώματος Στρατού καί κατά πασαν πιθανότητα και ό ίδιος ό Χιλμή Πασας συγκατελέγοντο είς τήν Νεοτουρκικήν κίνησιν.

Είναι γεγονός άναμφισβήτητον ότι είς τήν Νεοτουρκικήν κίνησιν συμμετείχεν ό,τι καλύτερον ανθρώπινον δυναμικόν είχε νά έπιδείξη ή ’Οθωμανική Αύτοκρατορία.  Τούτο διαφαίνεται άπό τήν εύστροφίαν, μέ τήν όποίαν οί Νεότουρκοι ήγέται έχειρίσθησαν τά γεγονότα διά νά καταλάβουν τήν  Αρχήν και νά έδραιωθοΰν είς αύτήν. Καίτοι ό κύριος έχθρός των ήσαν οί ύπό έξέγερσιν ύποτελεις χριστιανοί — κύριοι ύπεύθυνοι τής άπειλουμένης διαλύσεως, έν τούτοις κατ’ άρχήν άνέπτυξαν καλάς σχέσεις μέ αύτούς καί έχρησιμοποίησαν τάς 'Οργανώσεις των διά τούς σκοπούς των.
(Φωτογραφία του Yane Sandanski
με τον Nuredin Beg)
Έπέτυχον δέ νά τούς πείσουν περί τών καλών των προθέσεων, ώστε νά ύποδεχθουν τήν Νεοτουρκικήν Έπανάστασίν όλοψύχως. 
Δέν θά παρήρχετο όμως πολύς καιρός καί οί ύποτελεις λαοί θά άντελαμβάνοντο δτι οί Νεότουρκοι δέν διέφερον καί πολύ άπό τούς παλαιούς Τούρκους.

Κατά τάς άρχάς του 1908 ή Νεοτουρκική κίνησις είς τήν Μακεδονίαν είχε λάβει τεραστίας διαστάσεις. Πληροφορουμένη τούτο ή Υψηλή Πύλη και έπιθυμούσα νά καταπνίξη τήν άπειλουμένην έξέγερσιν, άπέστειλεν είς Θεσσαλονίκην τόν Ισμαήλ Μαχίρ Πασα διά τήν διεξαγωγήν ανακρίσεων επί τής Νεοτουρκικής συνωμοσίας. Είς τήν εκθεσίν του ό Μαχίρ Πασας άπέδιδεν εύθύνας είς πολλούς έκ τών ύψηλά ίσταμένων τής είς Μακεδονίαν 'Οθωμανικής διοικήσεως καί του Στρατού και περιέπλεκεν είς τάς κατηγορίας του καί τόν Χιλμή Πασά. Μετ' ολίγον ο διοικητής Τάγματος Κυνηγών (Άβτζή Ταμπουρου) ΈμβέρΜπέης—έκ των ήγετών τής κινήσεως—έκλήθη sis τήν Κωνσταντινούπολιν ύπό τό πρόσχημα προαγωγής.  Ύποπτευθείς όμως ότι έπρόκειτο νά συλληφθη καί νά φυλακισθη έξήλθεν είς τά όρη της Ρέσνας, μή ύπακούσας εις τήν διαταγήν. Τήν 22αν Ιουνίου 1908 τό παράδειγμά του ήκολούθησε καί ό Ταγματάρχης Νιαζι  Μπέης μετά ισχυρού σώματος στρατιωτών. Τήν άνταρσίαν αύτήν διετάχθη νά καταπνίξη ό Σεμσί Πασάς, πλήν όμως ό τελευταίος έδολοφονήθη την 25ην Ιουνίου εϊς τάς όδούς του Μοναστηρίου έν πλήρει ημέρα. Κατόπιν των ανωτέρω ή άνταρσία μετεδόθη ταχέως μεταξύ των δυσάρεστη μένων στρατευμάτων όχι μόνον του Γ' Σώματος Στρατού της Μακεδονίας, άλλά καί του Β' Σώματος Στρατού της Άδριανουπόλεως. Προσπάθειαι καταπνίξεως της έξεγέρσεως διά μεταφοράς Τουρκικών στρατευμάτων έξ Άνατολίας καί δια υποσχέσεων ηύξημένων μισθών καί προαγωγών, άπέτυχον πλήρως.

 Τήν 9ην Ιουλίου 1908 ή Επιτροπή τής Όργανώσεως «Ενωσις καί Πρόοδος» εύθυγραμμίσθη μέ τούς ευρισκομένους έν άνταρσία στρατιωτικούς καί άπό κοινού έστάλη εις τά ανάκτορα Γιλδΐζ διακοίνωσις (προνουντσιαμέντο— Pronun- ciamen to), διά της όποίας άπητεΐτο ή έψαρμογή τού Συντάγματος τού 1876 (*). Ύπό τήν άπειλήν έκθρονισμού ό Άβδούλ Χαμίτ ένέδωσε καί τήν 11ην 'Ιουλίου έδημοσιευθη άνακοίνωσις διά της όποίας διεκηρύσσετο τό Σύνταγμα, άνεσχηματίζετο ή Κυβέρνησις καί προεκηρύσσοντο έκλογαΐ διά τήν άνάδειξιν της ύπ΄ αύτού προβλεπομένης Βουλής.
Ούδέποτε μία άπλή διακήρυξις Συντάγματος έπέφερε τοιαύτην ταχεΐαν λύσιν δυσκόλων πολιτικών καταστάσεων, δσον ή Νεοτουρκική διακήρυξις της 11ης Ιουλίου 1908.  Ευθύς ώς έχορηγήθη άμνηστεία δι΄ oλους τούς εύρισκομένους ύπό τά όπλα.Οι πολεμοχαρείς άντάρται οίασδήποτε έθνικότητος εις Μακεδονίαν κατήλθον άπό τά όρη εις τάς πόλεις καί συναδελφώθησαν μετά τών Τουρκικών στρατευμάτων καί τών 'Οθωμανικών 'Αρχών. Επηκολουθησαν έορταί μέ διακηρύξεις καί λόγους άπό όλας τάς πλευράς καί όλοι έχαίροντο καί έπίστευον δτι τά προβλήματά των θά έπελύοντο κατά τόν καλύτερον τρόπον ύπό τήν μαγικήν έπίδρασιν της Νεοτουρκικής Έπαναστάσεως.
Επομένως ο πολυχρόνιος Μακεδονικός 'Αγών έτερματίζετο έντός μιας πανηγύρεως χαράς καί άγαλλιάσεως.

Σαντάνσκυ καί Πανίτσα
Μέχρι τά τέλη Ίουλίου εϊκοσι εξ Ελληνικά άνταρτικά σώματα συνολικής δυνάμεως 217 άνδρών καί πεντήκοντα πέντε βουλγαρικαί τσέται δυνάμεως 707 άνδρών ώς καί 340 'Αλβανοί ληστοφυγόδικοι κατέθεσαν τυπικώς τά όπλα των είς τάς Τουρκικας Άρχάς.
Ή έπιτροπή της όργανώσεως «Ενωσις και Πρόοδος» είς Θεσσαλονίκην, έπέτυχε συμφωνίας μέ τούς περισσοτέρους άρχηγούς τών Βουλγαρικών Κομιτάτων, οι δέ Σαντάνσκυ καί Πανίτσα κατέθεσαν προθύμως τά όπλα των είς τήν Δράμαν καί άφίχθησαν είς τήν Θεσσαλονίκην τήν 15ην 'Ιουλίου.

Παρομοία κατάθεσις όπλων έλαβε χώραν καί άπό τάς Σερβικάς συμμορίας. Τά Ελληνικά όμως άνταρτικά σώματα έπαρουσιάσθησαν όλιγώτερον πρόθυμα είς τήν κατάθεσιν τών όπλων.Εις τούς τυπικώς καταθέσαντας τά όπλα των 217 Ελληνας άντάρτας θά πρέπει νά  θεωρήται ότι συμπεριελαμβάνοντο μόνον οι γηγενείς Μακεδόνες. 

Πολλοί όμως έξ αύτών, ώς οί Αντώνιος Ζώης και Στέφανος Γρηγορίου, μή εμπιστευόμενοι τούς Τούρκους, κατήλθον μέν άπό τά όρη, πλήν όμως παρέμειναν είς τήν άφάνειαν, μή συμμετασχόντες είς τους έορτασμούς και τάς πανηγύρεις. Είς τό βιλαέτιον Μοναστηριού ή δρώσα υπό τους οπλαρχηγούς Μακρήν, Καραβίτην, Βολάνην, Μπραγιάννην καί Τσίτσον Ελληνική δύναμις εξ 140 ανταρτών, κατόπιν έντολής του Προξενείου Μοναστηριού, συνεκεντρώθη είς Μεγάροβον. Έξ αυτου έκινήθη συντεταγμένη εις Μοναστήριον μέ άναπεπταμένας τάς Έλληνικάς σημαίας της και συνοδευομένη υπό τριάκοντα Τούρκων αξιωματικών. Έκ τού Μοναστηριού, άφού συμμετέσχεν είς τούς τριημέρους τοπικούς έορτασμούς, κατηυθύνθη μετά τών όπλων της πρός τά Ελληνοτουρκικά σύνορα και είσήλθεν είς τό Έλληνικόν έδαφος, χωρίς νά παραδώση τά όπλα. Είς τήν Φλώριναν έπαρουσιάσθησαν τά σώματα Σκουντρή και Άνδριανάκη, είς δέ τό Πισοδέριον τό σώμα του Σίμου Ίωαννίδη.

 Ή υπόλοιπος Ελληνική δύναμις, ή δρώσα είς τήν περιοχήν Καστορίας — Καστανοχωρίων ύπό τόν Άνθυπολοχαγόν Παπαλουκάν, διέκοψε μέν τόν αγώνα, πλήν όμως παρέμεινεν είς τά όρη χωρίς νά έλθη είς επαφήν μέ τάς Τουρκικάς Άρχάς μέχρι του ’Οκτωβρίου, οπότε καί έπανηλθεν είς τήν έλευθέραν Ελλάδα. Τό ϊδιον επραξε καί τό νεοαφιχθέν είς τήν Δυτικήν Μακεδονίαν σώμα του οπλαρχηγού Παύλου Γύπαρη, ώς καί τό τοιούτον τού Ίωάννου Πούλακα. Είς τό βιλαέτιον Θεσσαλονίκης είς τάς πόλεις κατήλθον καί κατέθεσαν τά όπλα των μόνον οί εντόπιοι οπλαρχηγοί καί άντάρται, ενώ οί αξιωματικοί καί οί έξ έλευθέρας Ελλάδος άντάρται έπανηλθον είς Ελλάδα, χωρίς νά παρουσιασθουν είς τάς Άρχάς. Είδικώτερον είς τήν ’Αριδαίαν κατήλθον τά σώματα Χρήστου Καραπάνου, Δημητριού Βάρσου, Εύαγγέλου Κρικέλα καί Τσότσου Βέσκα.  Είς τήν Νάουσαν τό σώμα Σημανίκα, είς Βέροιαν τό σώμα Σταυροπούλου,  είς Σέρρας τά σώματα Βλάχβεη, Δούκα, Άϊβαλιώτη, Μπουλασίκη, Τσουβαλτζή, Μάρτζου καί είς Νιγρίταν τό σώμα Γιαγλή. 
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΓΙΑΓΚΛΗΣ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ
Οί αξιωματικοί τών Προξενείων έξηκολούθησαν νά παραμένουν είς αύτά, ώς καί οί δρώντες είς τά διάφορα Κέντρα ώς πράκτορες τούτων. 
Γενικώς όμως όλοι έτερμάτισαν τόν ένοπλον αγώνα καί ήρχισαν νά προετοιμάζωνται ώστε, ύπό τό νέον συνταγματικόν καθεστώς, νά δυνηθουν νά συνεχίσουν αύτόν δι’ άλλων μεθόδων.

Σχηματισμός Κομμάτων και Κοινοβουλίου

Τά πολιτικά πράγματα τής Μακεδονίας υπό τό καθεστώς τών Νεοτούρκων ήσαν άρκετά συγκεχυμένα. Ή ύπόσχεσις διά συνταγματικήν Κυβέρνησιν προεκάλεσε τήν δημιουργίαν πολλών πολιτικών σχημάτων καί πολλών φυλετικών καί κομματικών οργανώσεων. Φυσικόν δέ ήτο ότι, εάν οί Νεότουρκοι έτήρουν τάς ύποσχέσεις των, τότε θά επρεπε νά ήσαν διατεθειμένοι νά άνεχθούν τήν ϋπαρξιν καί κομματικών άνταγωνισμών. Είς τήν πραγματικότητα ήσαν άποφασισμένοι νά άνεχθούν τούς άνταγωνισμούς, μέχρις όμως τής οριστικής σταθεροποιήσεώς των είς τήν Αρχήν έξηναγκάσθησαν νά τούς άντιμετωπίσουν μέ συγκατάβασιν. Παραλλήλως ύπέθαλψαν τάς φυλετικάς διαφοράς πρός τον σκοπόν νά παρουσιασθούν μεταξύ τών διαφόρων εθνοτήτων ώς διαιτηταί καί είρηνοποιοί. Αί πρώται ενδείξεις φυλετικών άνταγωνισμών έπαρουσιάσθησαν καί πάλιν είς τό έκκλησιαστικόν ζήτημα. 

Οί Βούλγαροι ολίγον μετά τήν κατάθεσιν τών όπλων ήρχισαν διά τής Εξαρχίας τον έκκλησιαστικόν αγώνα. Είς τήν περιοχήν Γιαννιτσών—Εδέσσης κατέλαβον εξ εκκλησίας. Είς τό Σαντζάκιον τών Σερρών άπεπειράθησαν νά καταλάβουν τάς έκκλησίας της Βροντους καί της Κλεπουσνας (Άγριανής). Όμοίως προσεπάθησαν νά γίνουν κύριοι τών εκκλησιών του Μελενίκου, του Γένι Μαχαλά (Πεπονιάς) και τής Βέρτσανης. Εις τό Βιλαέτιον του Μοναστηριού καί ιδιαιτέρως είς τήν περιοχήν τής Ζαγοριτσάνης (Βασιλειάδος) οι Έξαρχικοί προσεπάθουν διά τής βίας νά άποσπάσουν και πάλιν τά χωρία άπό τήν ’Ορθοδοξίαν, έπέτυχον δε τούτο είς τήν Κλαμπουτσιστα (Πολυπλάτανον), βορείως Φλωρίνης.  Είς τήν Μηλόβιτσαν οι ολίγοι οπαδοί τής ρουμανικής προπαγάνδας Κουτσόβλαχοι ήρχισαν άγώνα διά νά καταλάβουν τάς Έλληνικάς έκκλησίας, εις όλας δέ τάς παρομοίας περιπτώσεις οι 'Έλληνες ιεράρχαι έζήτουν τήν συνδρομήν τών Νεοτουρκικών ’Αρχών, Κατά κανόνα όμως οι Νεότουρκοι προσεπάθησαν νά διατηρήσουν εις τό εκκλησιαστικού ζήτημα τό προ τής 10/23 Ιουλίου 1908 υφιστάμενον καθεστώς. Όπου δέ έπαρουσιάζοντο περί τάς έκκλησίας διαφοραί, τάς όποίας δέν είχον τον καιρόν ή άπέφευγον νά διερευνήσουν και νά έπιλυσουν, εκλειον τάς έκκλησίας μέ τήν υπόσχεσιν ότι θά έπέλυον τάς διαφοράς μετά τήν διενέργειαν τών εκλογών.

Από τήν Έλληνικήν πλευράν, αί απόψεις καί τά αίτήματα τού Ελληνικού στοιχείου διετυπώθησαν είς υπόμνημα τής Ελληνικής κοινότητος τής Θεσσαλονίκης, δημοσιευθέν είς τήν έφημερίδα «Φάρος». Διά του υπομνήματος υπεγραμμίζετο ή άνάγκη διατηρήσεως του Μακεδονικού Ελληνισμού ώς μιας χωριστής όντότητος καί ήξιουτο ό σεβασμός τών υφισταμένων προνομίων τής Πατριαρχικής έκκλησίας. Ακολούθως άνεπτύσσοντο δια αύτού ώρισμέναι άναγκαιαι τροποποιήσεις τού Συντάγματος, έξασφαλίζουσαι τήν χορήγησιν άδειών δημιουργίας μεταλλείων, τήν χορήγησιν ένυποθήκων δανείων, τήν έλευθέραν είσαγωγην μηχανημάτων, τήν βελτίωσιν τών περί διαβατηρίων διατάξεων, τήν βελτίωσιν τών τελωνειακών δασμών καί τέλος τήν άναμόρφωσιν τής δικαστικής καί διοικητικής μηχανής. Τά αιτήματα αυτά, πρακτικά καί εφαρμόσιμα εις τό σύνολόν των, άπεδείκνυον τήν υψηλήν πολιτιστικήν θέσιν καί τήν προοδευτικήν διάθεσιν του Ελληνισμού τής Μακεδονίας.

Ολοι οί 'Έλληνες έπαρουσιάζοντο ήνωμένοι είς τά αίτήματά των καί ή μοναδική διχογνωμία των προέκυπτεν εις τό θέμα τής εμπιστοσύνης, τήν οποίαν θά επρεπε νά επιδεικνύουν έναντι τών Νεοτούρκων. Οί περισσότεροι ήσαν τής γνώμης ότι οί Νεότουρκοι δέν διέφερον άπό τους παλαιούς Τούρκους καί ότι τό φιλελεύθερον πνεύμα τό όποιον έπέδειξαν άπό τής άνόδου των εις τήν Αρχήν, θά ήτο παροδικόν καί Θά διήρκει μέχρι τής σταθεροποιήσεώς των εις αύτήν. Ύπήρχεν όμως καί μία μικρά μερίς, ή οποία έπίστευε καί ειχεν εμπιστοσύνην εις τούς Νεοτούρκους. Ή εμπιστοσύνη των αύτή προήρχετο άπό τήν γενικωτέραν θέσιν των έναντι τού προαιώνιου Ελληνικού πόθου τής Μεγάλης Ιδέας, Είδικώτερον ειχον τήν γνώμην ότι άντί νά έπιδιώξη ό Ελληνισμός τήν άναβίωσιν τής Ελληνικής Αύτοκρατορίας τού Βυζαντίου, διά της έπεκτάσεως τών συνόρων τού Ελληνικού Κράτους, θά ήτο πρακτικώτερον καί περισσότερον πραγματοποιήσιμον νά έπιδιώξη τόν έξελληνισμόν τής "Οθωμανικής Αύτοκρατορίας.

Δι αύτούς ό διεξαχθείς Μακεδονικός Αγών, καίτοι έθεωρήθη απαραίτητος όταν έξεδηλώθη, περιέκλειεν έν τούτοις έπικινδύνους συνεπείας, διότι πιθανώς νά ώδήγει εις διαμελισμόν τής Όθωμανικής Αύτοκρατορίας. Ώς έκ τούτου ή Νεοτουρκική κίνησις, ή οποία ύπέσχετο τόν έκσυγχρονισμόν τής πολυεθνούς Αύτοκρατορίας, ηύνόει τά σχέδιά των, διότι έπίστευον ότι τό Έλληνικόν στοιχειον, ώς περισσότερον προηγμένον καί περισσότερον μορφωμένον θά έπέπλεε τών άλλων έθνοτήτων, θά ετίθετο έπικεφαλής καί θά μετέτρεπε τήν Όθωμανικήν Αύτοκρατορίαν εις Βυζαντινήν Έλληνικήν. Ύπό τοιαύτας φιλονεοτουρκικάς διαθέσεις διείποντο οί περί τόν Στέφανον Δραγούμην, ό δέ Έλλην πολιτικός Δημήτριος Ράλλης, όταν έπεσκέφθη τήν Θεσσαλονίκην ολίγον μετά τήν Νεοτουρκικήν Έπανάστασίν, έξεφράσθη μετα ενθουσιασμού διά τούς Νεοτούρκους. Όταν όμως συνωμίλησε μετά τού Νεοτούρκου ήγέτου Ραχμέτ Βέη, ό όποιος τόν διαβεβαίωσεν ότι οί Νεότουρκοι δέν θά έσέβοντο τά προαιώνια προνόμια τών Ελλήνων, ήλλαξεν ιδέας. Κατά τήν ιδίαν εποχήν ό Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ ήτο πεπεισμένος ότι οί Νεότουρκοι ήσαν βασικώς εχθροί τού Ελληνισμού. Μετ΄ ολίγον δέ δλοι οί 'Έλληνες άντελήφθησαν πλέον έκ τής στάσεως καί τής πολιτείας τών Νεοτούρκων τάς έχθρικάς πρός αύτούς διαθέσεις των καί ήρχισαν νά τούς άντιπολιτεύωνται.

Ή πρώτη προσπάθεια τών Ελλήνων κατά τών Νεοτούρκων προήλθεν άπό τήν δυσαρέσκειάν των κατά του εκλογικού συστήματος, τό όποιον έφηρμόσθη πρός άνάδειξιν τών μελών τού Κοινοβουλίου. Κατά τό σύστημα τούτο τά πρόσωπα πού άντιπροσώπευον κάθε Σαντζάκιον έπελέγησαν ύπό τών διαφόρων κομμάτων, προ τής διενεργεί ας τών έκλογών. Τά έπιλεγέντα όμως πρόσωπα επρεπε νά γίνουν αποδεκτά υπό ενός εκλογικού σώματος αντιπροσώπων, έκλεγομένων έξ έκάστου Καζά.
 Οί εκλέκτορες αύτοί επελέγοντο ένωρίτερον καί ώφειλον νά γίνουν καί πάλιν άποδεκτοί άπό μίαν καθολικήν ψηφοφορίαν. Εις τήν ψηφοφορίαν συμετειχον όλοι οί άνω τών είκοσι πέντε ετών άρρενες ώς ψηφοφόροι πρώτου βαθμού. Όμάδες έκ 250 μέχρις 750 ψηφοφόρων πρώτου βαθμού άντεπροσωπεύοντο υπό ενός έκλέκτορος, άπό 100 δέ μέχρι 300 έκλέκτορες έπέλεγον εναν άντιπρόσωπον ώς μέλος τού Κοινοβουλίου. Πέραν δμως τούτου, εις τά μεγάλα αστικά κέντρα, είς τά όποια ύπερίσχυεν ό Τουρκικός πληθυσμός, όμάδες έξ 750 μέχρι 1250 ψηφοφόρων άντεπροσωπεύοντο υπό δυο εκλεκτόρων. 

Επίσης ό αριθμός τών ψήφων κάθε έθνότητος κάθε Σαντζακιού καθώριζε τόν άριθμόν τών αντιπροσώπων τής ύπ’ δψιν έθνότητος. Οι Νεότουρκοι όμως μέ διαφόρους συνδυασμούς τού πολυπλόκου τούτου συστήματος επέτυχον νά διατηρήσουν τήν πλειοψηφίαν πρός όφελος τού Μουσουλμανικού πληθυσμού. Κατά τήν διάρκειαν τής πρώτης ψηφοφορίας, ή όποία ελαβε χώραν τόν Σεπτέμβριον και τόν Όκτώβριον τού 1908, αί Έλληνικαί κοινότητες, ένισχυόμεναι άπό τά Ελληνικά Προξενεία, έπέδειξαν άξιόλογον ενεργητικότητα. Ύπέβαλον συνεχώς διαμαρτυρίας κατά τών νεοτουρκικών ’Αρχών και εις μίαν περίπτωσιν ήπείλησαν άποχήν άπό τάς έκλογάς, αι όποιαι άναμφιβόλως διεξήγοντο μεροληπτικώς πρός όφελος τής Επιτροπής «'Ένωσις και Πρόοδος».
Sandanski, sitting in the middle, his friends
Έπι πλέον οι Νεότουρκοι ύπεστήριζον έμφανώς τό Έθνικόν όμοσπονδιακόν Κόμμα τού Σαντάνσκυ εις βάρος τών Συνταγματικών Λεσχών τής δεξιάς πτέρυγος τής ΕΜΕΟ(VMRO) καί τών Ελλήνων.
Τελικώς οι Ελληνες τής Μακεδονίας διεπίστωσαν ότι δέν είχον νά κερδίσουν τίποτε έκ τής αποχής καί αι έκλογαί έσυνεχίσθησαν χωρίς άλλας ανωμαλίας.
Τήν 17ην Δεκεμβρίου 1908 έσχηματίσθη τό νέον Κοινοβούλιον, ήρχησε δέ τάς έργασίας του μέ μεγάλην έπισημότητα. Τούτο άπετελέσθη άπό 142 Τούρκους, 60 Αραβας, 25 ’Αλβανούς, 23 Ελληνας, 12 ’Αρμενίους, 5 Ίσραηλίτας, 4 Βουλγάρους και 1 Κουτσόβλαχον. Τό Βιλαέτιον Θεσσαλονίκης ειχεν άποστείλει δώδεκα συνολικώς αντιπροσώπους, εξ Μουσουλμάνους, τρεις Έλληνας, δύο Βουλγάρους και ενα Εβραίον. Οι Ελληνες αντιπρόσωποι ήσαν ό Γεώργιος Αρτας, ό Γεώργιος Χωναΐος καί ό Δημήτριος Δίγκας. Βούλγαροι, ό Δημήτριος Βλαχώφ καί ό Χρήστος Δάλτσεφ καί οι δύο τού Κόμματος Σαντάνσκυ. Τό Βιλαέτιον Μοναστηριού άντεπροσωπεύετο άπό ενδεκα αντιπροσώπους, έκ τών όποίων τέσσαρες Μουσουλμάνοι, τρεις Ελληνες, ενας Βούλγαρος, ενας Κουτσόβλαχος, ενας Σέρβος καί ενας ’Αλβανός. Ελληνες αντιπρόσωποι ήσαν οι Τραϊανός Νάλλης, Κωνσταντίνος Δρίζης καί Γεώργιος Μπούσιος. Τό Βιλαέτιον ’Αδριανουπόλεως είχε δώδεκα άντιπροσώπους, ήτοι δέκα Μουσουλμάνους, ενα ’Αρμένιον καί ενα Ελληνα, τόν Στέφανον Ναρλήν.

Πηγή

ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ,  ΔΙΕΘΥΝΣΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ, Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ  ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΣ ΘΡΑΚΗΝ ΓΕΓΟΝΟΤΑ  
http://yaunatakabara.blogspot.gr/2012/06/blog-post_30.html 

Σχόλια

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

α1 Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος26 Αβράαμ Λίνκολν1 Άγγελος Έβερτ1 Άγγελος Σικελιανός1 Αγγλία12 Άγιο Όρος5 Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος3 Αδαμάντιος Κοραής9 Αθανάσιος Ευταξίας1 Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης2 Αθανάσιος Τσακάλωφ1 Αιγαίο17 Αιγαίο Ελληνική θάλασσα3 Αίγινα1 Αισχύλος1 Ακρόπολη12 Αλβανία13 Αλεξάνδρεια9 Αλέξανδρος Ζαϊμης6 Αλέξανδρος Κορυζής5 Αλέξανδρος Κουμουνδούρος7 Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος14 Αλέξανδρος Οθωναίος7 Αλέξανδρος Παπάγος17 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης7 Αλέξανδρος Παπαναστασίου17 Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής1 Αλέξανδρος Σακελαρίου5 Αλέξανδρος Υψηλάντης8 Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος3 Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν5 Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Αναγέννηση3 Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος1 Αναστάσιος Παπούλας4 Ανατολική Ρωμυλία1 Ανδρέας Γ. Παπανδρέου16 Ανδρέας Καρκαβίτσας2 Ανδρέας Λόντος2 Ανδρέας Μεταξάς1 Ανδρέας Μιαούλης8 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος13 Ανδρέας Τζίμας1 Άνθιμος Γαζής1 Αννα Κομνηνή1 Άννα Κομνηνή1 Αννίβας1 Αντάντ18 Αντιβενιζελισμός30 αντισημιτισμός5 Αντόνιο Γκράμσι1 Αντώνης Σαμαράς1 Απεργίες4 Αποικιοκρατία6 Άραβες3 Αρβανίτες1 Άρειος Πάγος3 Άρης Βελουχιώτης9 Αριστείδης ο Αθηναίος2 Αριστοτέλης7 Αριστοτέλης Ωνάσης1 Αρχαία Αθήνα28 Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία10 Αρχαία Σπάρτη22 Αρχαιοκαπηλεία6 Αρχαιολογία26 Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός3 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος3 Αρχιμίδης4 Αστρονομία4 Αστυνομία2 Αυστρία4 Αυτοκράτορας Ηράκλειος3 Αφρική4 Αχαϊκή Συμπολιτεία2 β1 Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος43 Βαλκάνια26 βασανιστήρια1 Βασίλειος Τσίχλης23 Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄1 Βασιλιάς Γεώργιος Α΄22 Βασιλιάς Γεώργιος Β΄26 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄34 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄8 Βασιλιάς Όθων Α΄25 Βασιλιάς Παύλος Α΄7 Βασιλιάς Φίλιππος Β΄6 Βενιαμίν Λέσβιος1 Βιβλία και Βιβλιοθήκες37 Βιβλιοκρισίες87 Βιέννη5 Βιετνάμ2 Βιογραφίες79 Βλάσης Γαβριηλίδης1 Βουλγαρία14 γ1 Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης8 Γαλλία21 Γαλλική Επανάσταση6 Γαριβάλδι2 Γελιογραφίες4 Γενοκτονία των Αρμενίων3 Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου6 Γερμανία51 Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός2 Γεώργιος Α. Παπανδρέου19 Γεώργιος Βλάχος4 Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)7 Γεώργιος Ζησιμόπουλος2 Γεώργιος Θεοτόκης10 Γεώργιος Κάνιγκ3 Γεώργιος Καραϊσκάκης4 Γεώργιος Καρτάλης2 Γεώργιος Καφαντάρης9 Γεώργιος Κονδύλης17 Γεώργιος Κουντουριώτης4 Γεώργιος Λεοναρδόπουλος2 Γεώργιος Παπαδόπουλος2 Γεώργιος Παπανδρέου (GAP)1 Γεώργιος Πωπ1 Γεώργιος Ράλλης6 Γεώργιος Σεφέρης2 Γεώργιος Σταύρου2 Γεώργιος Στρέιτ1 Γεώργιος Τσολάκογλου4 Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας)1 Γιάννης Ιωαννίδης3 Γιάννης Ψυχάρης2 Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο)8 Γιουγκοσλαβία12 Γιώργης Σιάντος4 Γιώργος Ρωμανός1 Γκουλάγκς4 Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά35 Γράμμος - Βίτσι2 Γρηγόρης Φαράκος2 Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας)7 Γρηγόριος Ξενόπουλος4 δ1 Δαρδανέλλια1 Δέσποινα Κούρτη1 Δημήτρης Παρτσαλίδης3 Δημήτριος Αναγνωστόπουλος1 Δημήτριος Βούλγαρης2 Δημήτριος Γούναρης24 Δημήτριος Ιωαννίδης1 Δημήτριος Καλλέργης1 Δημήτριος Μάξιμος1 Δημήτριος Ράλλης4 Δημήτριος Υψηλάντης10 Δημήτριος Ψαρρός4 Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ)19 Δημοσθένης4 Δημοψήφισμα2 δημοψήφισμα 19243 Διατροφή5 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.)3 Δικαιοσύνη7 Διονύσιος Σολωμός1 Διπλωματία24 δοσιλογισμός3 δουλεμπόριο3 Δύση2 Δωδεκάνησα13 Ε.Ρ.Ε.5 ΕΔΕΣ15 Εθνικά Δάνεια2 Εθνική αντίσταση13 Εθνική τράπεζα4 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)8 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)6 Εθνικός Διχασμός (1914-1918)34 Εθνικός Συναγερμός3 Εθνοσυνέλευση5 ΕΚΚΑ4 Εκκλησιαστική Ιστορία10 ΕΛΑΣ29 Ελβετία4 ΕΛΔΥΚ1 Ελευθέριος Βενιζέλος71 Ελληνική λογοτεχνία5 Ελληνική Οικονομική Ιστορία34 Ελληνική Οικονομική κρίση33 Ελληνική Παιδεία23 Ελληνική Παράδοση2 Έλληνικό Έθνος33 Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος12 Ελληνικός στρατός43 Ελληνισμός27 Ελληνισμός της Αμερικής2 Ελληνοτουρκικές σχέσεις6 Ελληνοτουρκικός πόλεμος 189711 Ελλήνων Πάσχα3 Εμμανουήλ Μπενάκης1 Εμμανουήλ Ξάνθος1 Εμμανουήλ Παπάς1 Εμμανουήλ Ρέπουλης5 Εμμανουήλ Ροϊδης4 Εμμανουήλ Τομπάζης2 Εμμανουήλ Τσουδερός5 Εμπόριο6 Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.)1 Ένωση Κέντρου5 ΕΟΚ1 ΕΟΚΑ Α΄10 ΕΟΚΑ Β΄3 Επανάσταση στο Γουδή10 Επέτειος2 Επίκουρος1 Επιτάφιος1 Ερατοσθένης1 Ερυθρός Σταυρός3 ΕΣΣΔ19 Ευάγγελος Αβέρωφ3 Ευάγγελος Λεμπέσης1 Ευεργέτες1 Ευρωπαϊκή Ένωση3 Ευρωπαικός Διαφωτισμός3 εφημερίδα "Καθημερινή"5 Η γυναίκα στην Ιστορία2 Η δίκη των "εξ"25 Ήθη και έθιμα3 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.)37 Ήπειρος14 Ηράκλειτος1 Ηρακλής Θεσσαλονίκης5 Ηρόδοτος13 Θαλής ο ΜΙλήσιος1 Θέατρο5 Θεμιστοκλής5 Θεμιστοκλής Σοφούλης9 Θεόδωρος Δηλιγιάννης6 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης13 Θεόδωρος Πάγκαλος20 Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος)1 Θεόδωρος Τουρκοβασίλης3 Θεόφιλος Καΐρης1 Θερμοπύλες2 Θεσσαλονίκη28 Θουκυδίδης10 Θράκη11 Θρασύβουλος Τσακαλώτος3 Θρησκεία3 Θωρηκτό Αβέρωφ9 Ι.Β.Δ.104 Ιαπωνία3 Ιατρική8 Ιερή Συμμαχία8 Ιερός Λόχος6 Ιλιάδα11 Ίμια3 Ιουλιανή κρίση του ΄652 Ιούλιος Βέρν2 Ιπποκράτης ο Κώος3 Ισλάμ6 Ισοκράτης2 Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Ιστορία622 Ιστορία της Αλβανίας12 Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας1 Ιστορία της Κρήτης16 Ιστορία του Αθλητισμού9 Ιταλία27 Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης2 Ιωάννης Γκούρας1 Ιωάννης Δεμέστιχας3 Ιωάννης Καποδίστριας24 Ιωάννης Κωλέττης6 Ιωάννης Μακρυγιάννης6 Ιωάννης Μεταξάς41 Ιωάννης Μιχαήλ5 Ιωάννης Παπακωνσταντίνου10 Ιωάννης Συκουτρής6 Ιωάννης Τσαγκαρίδης1 Ιωάννης Τσιμισκής1 Ιωάννινα5 Ίων Δραγούμης26 Ιωνική Επανάσταση1 Κ. Θ. Δημαράς2 Καλαμάτα1 Κανέλος Δεληγιάννης3 Καρλ Γιουνγκ1 Καρλ Μαρξ1 Κάρολος Παπούλιας2 Καρχηδόνα1 κατεχόμενα της Κύπρου1 Κατοχή13 Κατοχικά Δάνεια3 Κίμων ο Αθηναίος2 Κίνα7 Κίνημα του Ρομαντισμού2 κινηματογράφος3 Κινηματογράφος και Ιστορία4 Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.)3 Κολλυβάδες2 Κόμμα Φιλελευθέρων11 Κομμουνισμός29 Κομνηνός Πυρομάγλου2 Κοράνιο2 Κόρινθος6 Κύθηρα1 Κυπριακή Ιστορία46 Κυριάκος Κατσιμάνης14 Κύριλλος Λούκαρις2 Κωνσταντίνος Δεμερτζής1 Κωνσταντίνος Καβάφης3 Κωνσταντίνος Καναρης6 Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή1 Κωνσταντίνος Καραμανλής11 Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος)2 Κωνσταντίνος Λινάρδος18 Κωνσταντίνος Μανιαδάκης6 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης4 Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄8 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος8 Κωνσταντίνος Σημίτης4 Κωνσταντίνος Σμολένσκι2 Κωνσταντίνος Τσαλδάρης4 Κωνσταντίνος Φωτιάδης5 Κωνσταντινούπολη41 Κως4 Κώστας Βάρναλης1 Κώστας Περρίκος1 Κωστής Παλαμάς6 ΛΑ.Ο.Σ3 Λαθρομετανάστευση3 Λαικό Κόμμα7 Λαμία2 Λατινική Αμερική1 Λεονίντ Τρότσκι4 Λέσβος3 Λεωνίδας Παρασκευόπουλος1 Λόγιος Ερμής4 Λόρδος Βύρων8 Λουτράκι1 Λύσανδρος1 Μαζική πολιτική προπαγάνδα2 Μακάριος11 Μακεδονία48 Μακεδονικό Ζήτημα32 Μακεδονικός Αγώνας8 Μακεδονομάχοι5 Μάνη2 Μάο Τσε Τουνγκ2 Μαραθώνας3 Μάρκος Βαφειάδης9 Μάρκος Μπότσαρης1 Μάτζικερτ1 Μεγάλη Βρετανία37 Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia)1 Μέγαρο Μαξίμου1 Μέγας Αλέξανδρος8 Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών2 Μέγας Θεοδόσιος1 Μέγας Κωνσταντίνος1 Μελέτης Βασιλείου1 Μεσαίωνας5 Μέση Ανατολή2 Μεσόγειος2 Μεσολόγγι10 Μεσσήνη Μεσσηνίας12 Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974)43 Μέττερνιχ4 Μίκης Θεοδωράκης3 Μίκης Πρωτοπαπαδάκης8 Μικρά Ασία43 Μιλτιάδης ο Αθηναίος1 Μιλτιάδης Πορφυρογέννης1 Μιχαήλ Ψελλός3 Μνημείο14 Μοροζίνι2 Μουσολίνι12 Μπενιζέλος Ρούφος1 Μυστικές υπηρεσίες5 ναζισμός2 Νάξος2 Ναπολέων Βοναπάρτης2 Ναπολέων Ζέρβας10 Ναυαρίνο2 Ναύπακτος2 Ναύπλιο16 Ναυτική Ιστορία57 Νέα Δημοκρατία10 Νεοκλής Σαρρής1 Νεότουρκοι6 Νικήτας Σταματελόπουλος5 Νικηφόρος Φωκάς1 Νικίας2 Νικόλαος Δημητρακόπουλος1 Νικόλαος Λεωτσάκος3 Νικόλαος Πλαστήρας18 Νικόλαος Πολίτης1 Νικόλαος Στράτος5 Νίκος Ζαχαριάδης17 Νίκος Καζαντζάκης2 Νίκος Μπελογιάννης1 Νίκος Νικολούδης42 Νίτσε1 Ξάνθη1 Ξενοφών3 Οδυσσέας Ανδρούτσος2 Οδυσσέας Ελύτης4 Οδυσσέας Ιάλεμος2 Οδύσσεια7 Οθωμανική Αυτοκρατορία74 Οθωνική περίοδος (1832-1864)14 Οικουμενικό Πατριαρχείο8 Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά1 ομάδα των "Ιαπώνων"2 Όμηρος22 ομοφυλοφιλία1 Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.)3 Οργάνωση "Χ"2 Ορθοδοξία32 π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος13 ΠΑ. ΣΟ. Κ.25 Παγκόσμιος Ιστορία23 Παλαιών Πατρών Γερμανός2 Παναγής Τσαλδάρης16 Παναγιώτης Δαγκλής1 Παναγιώτης Δεμέστιχας1 Παναγιώτης Κανελλόπουλος15 Πάνος Κορωναίος2 Πάτρα3 Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄5 Παύλος Γύπαρης4 Παύλος Κουντουριώτης14 Παύλος Μελάς2 Παυσανίας1 Παυσανίας Κατσώτας1 Παυσανίας ο περιηγητής1 ΠΕΑΝ2 Πειραιάς6 πειρατεία1 Πεισίστρατος1 Πελοποννησιακός πόλεμος7 Περικλής1 Περικλής Αργυρόπουλος1 Περικλής Γιαννόπουλος5 Περικλής Δεληγιάννης1 Περιοδικά Ιστορίας3 Περσικοί πόλεμοι10 Πετρέλαια στο Αιγαίο2 Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης4 Πέτρος Γαρουφαλιάς1 Πέτρος Μακρής - Στάϊκος5 Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης13 Πλάτων9 Πλούταρχος7 Ποίηση και αισθητική18 Πόλεμος των Μπόερς1 Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι14 πολιτική δολοφονία18 Πολιτική Ιστορία17 Πολωνία2 Πόντος7 Πρίγκιπας Ανδρέας2 προπαγάνδα5 πρόσφυγες6 προσωκρατικοί φιλόσοφοι3 Προτεινόμενα3 Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές30 πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff1 Πύρρος της Ηπείρου1 Ρήγας Παλαμίδης1 Ρήγας Φερραίος3 ριζοσπάστης1 Ρόδος10 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία15 Ρώμη8 Ρωμηοσύνη5 Ρωσία23 Ρωσικο κόμμα3 Σάββας Γκαλιμαρίδης2 Σάμος1 Σαντόρε Σανταρόζα2 Σαντορίνη1 ΣΚΑΪ2 Σκάκι1 Σκωτία4 Σόλων3 Σοφοκλής Βενιζέλος3 Σοφοκλής Δούσμανης1 Σπυρίδων Μαρκεζίνης5 Σπυρίδων Τρικούπης3 Σταλινισμός15 Σταυροφορίες6 Σταφιδικό Ζήτημα2 Στέφανος Δραγούμης3 Στέφανος Σαράφης2 Στέφανος Σκουλούδης5 Στέφανος Στεφανόπουλος1 Στράβων5 Στρατής Μυριβίλης2 Στρατιωτική Ιστορία57 Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη3 Στυλιανός Γονατάς7 Στυλιανός Χούτας1 Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ2 Συνθήκη της Λοζάννης9 Συνθήκη των Σεβρών6 συντάξεις1 ΣΥΡΙΖΑ4 Σωκράτης3 Σώματα Ασφαλείας1 Ταγίπ Ερντογάν1 Τάγματα ασφαλείας2 Τείχος του Βερολίνου1 τεκτονισμός1 Τέχνες11 Τεχνολογία8 το παιχνίδι στην Ιστορία6 Τοπική Ιστορία1 Τουρκία20 Τουρκοκρατία (1453-1821)35 Τράπεζα της Ελλάδος5 Τράπεζες1 Τριπολιτσά2 Τσαούς Αντών (Φωστερίδης)1 Ύδρα5 Υποβρύχιο Παπανικολής1 υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ3 Υφαλοκρυπίδα1 Φαίδων Γκιζίκης3 Φαλμεράγιερ6 Φανάρι2 Φασισμός1 Φιλελληνισμός9 Φιλία1 Φιλική Εταιρεία9 Φιλολογικά και άλλα δοκίμια44 Φιλοποίμην2 Φιλορθόδοξη Εταιρεία1 Φιλοσοφία9 Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας25 Φλωρεντία1 Φλώρινα4 Φραγκοκρατία8 Φωκίων1 Φωτογραφικό Οδοιπορικό26 Χαλκιδική2 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος3 Χαράλαμπος Τσερούλης2 Χαράτσι1 Χαρίλαος Τρικούπης13 Χαρίλαος Φλωράκης2 Χάτι Χουμαγιούν1 Χίτλερ17 Χούντα6 Χρεοκοπία10 Χρηματιστήριο4 χριστιανικό ολοκαύτωμα3 Χριστόδουλος Τσιγάντες1 Χριστούγεννα10 Χρυσόστομος Σμύρνης1 Χωροφυλακή2 Ψαρά3 ψυχολογία2 Ψυχρός Πόλεμος12 CIA4 John Iatrides1 K.K.E.44 KGB4 Mεσσήνη4 Robert Bruce2 Slider3 William Wallas2 Winston Churchil1
Εμφάνιση περισσότερων
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας