O Εθνομηδενιστικός μεταμοντερνισμός και η ηθική και πνευματική χρεοκοπία της Ελλάδος

Ο Αντώνης Λιάκος υποστηρίζει ότι η Ιστορία τίθεται στην υπηρεσία των ιδεολογιών, και αυτή είναι η κοινωνική σημασία της στο μέτρο που οι ιδεολογίες γράφουν με τη σειρά τους τη συνέχεια της Ιστορίας, καθοδηγώντας τις πράξεις των ανθρώπων. Και συμπεραίνει ότι έτσι εξηγείται  γιατί επιχειρείται συχνά το ξαναγράψιμο της Ιστορίας όταν το προϊόν της ιστορικής έρευνας και η αποδεκτή «ιστορική αλήθεια» δεν εξυπηρετούν επαρ­κώς την ιδεολογία που τα αξιοποιεί(«Πως το παρελθόν γίνεται ιστορία», σελ 44,50, 178). Ακολουθώντας τον συλλογισμό του, είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια και μετά την κατάρρευση της σοβιετομαρξιστικής ουτοπικής ιδεολογίας, η ιδεολογία που κυριολεκτικά έχει σαρώσει την Ελληνική κοινωνία σε ότι αφορά τις κοινωνικές και ιστορικές επιστήμες, είναι ο εθνομηδενιστικός μεταμοντερνισμός.

Ο εθνομηδενισμός  είναι η ιδεολογική στάση της ολοκληρωτικής απόρριψης των αντίθετων ως προς τις νεωτερικές/μετανεωτερικές απόψεις σε ότι αφορά την γενεαλογία του εθνικισμού και του Έθνους, και κωδικοποιείται σε μία ιδεολογία που αναγορεύει σε ηθικό και πρακτικό καθήκον την προώθηση αυτού του αρνητισμού σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, πολιτικής και νομοθετικής ζωής της Ελλάδος αλλά και της φιλοσοφίας του Ελληνισμού ή Ελληνικότητας. Ο εθνομηδενισμός χρησιμοποιεί μια «επιστημονική μεθοδολογία», μέσω της οποίας έχει ήδη προκατασκευάσει συμπεράσματα, τα οποία προσπαθεί να τα τεκμηριώσει μέσω της έρευνάς του. Οι περισσότεροι το κάνουν αυτό, δομούν το υλικό της έρευνάς τους σύμφωνα με τα πιστεύω τους επάνω στο θέμα. Έτσι, οι περισσότερες μελέτες, εθνομηδενιστών επιστημόνων, δεν πείθουν πλέον γιατί, προσπαθούν να  οδηγήσουν σε προαποφασισμένα συμπεράσματα. Αυτή η «επιστημονική μεθοδολογία»  είναι ο σχετικιστικός μεταμοντερνισμός.

Ο μεταμοντερνισμός, οδηγεί σε μια συνειδητή παιγνιότητα και αυθαιρεσία της γλώσσας, η οποία βρίθει από λογοπαίγνια και μεταφορές, ασάφειες και διαφορετικές έννοιες συνδεδεμένες μεταξύ τους με υπόρρητες μεταμοντέρνες αποχρώσεις, με αποτέλεσμα το ατέλειωτο παιχνίδι των σημασιών να αρχίζει στο εσωτερικό του ίδιου του κειμένου. Στην πράξη όμως, ακόμα και οι πιο ακραίοι αποδομιστές δεν δέχονται ότι οι θεωρίες τους μπορούν πραγματικά να εφαρμοστούν στο δικό τους έργο. Αντίθετα, επιθυμούν να διατηρούν τη συγγραφική τους ταυτότητα και τον έλεγχο των ερμηνειών στις οποίες υπόκεινται τα δικά τους κείμενα. Όταν χρησιμοποιούν τη δική τους ορολογία, προβάλλουν απόλυτη αξίωση στην ανάπτυξη μιας επιστημονικής μεθόδου ανάλυσης των κειμένων, για την οποία πιστεύουν ότι έχει μεγαλύτερη εγκυρότητα από άλλες μεθόδους(Έβανς:254). Στην πράξη όμως, τίποτε απ' όλα αυτά δεν εμποδίζει κανένα να εφαρμόσει στους μεταμοντέρνους συγγραφείς τις ίδιες έννοιες και μεθόδους που και οι ίδιοι εφαρμόζουν στους άλλους. Άπαξ και ανοίξει η πνευματική πύλη προς τον καθολικό σχετικισμό, δεν μπορεί να κλείσει ξανά προς όφελος της μιας προνομιούχας θεωρίας έναντι της άλλης.

Κατά κανόνα, οι μεταμοντέρνοι θεωρούν ότι ανήκουν στην πολιτική αριστερά(Έβανς:254, Σοκάλ/1998:198). Ισχυρίζονται δε ότι η απελευθέρωση από τους περιοριστικούς φραγμούς του αντικειμενικού γεγονότος θα καταστήσει την ιστορία πιο δημοκρατική, πιο σκεπτικιστική και πιο ανεκτική. Ο μεταμοντέρνος σχετικισμός συνοδεύτηκε από την πολυπολιτισμικότητα, την πολιτική ιδέα ότι διαφορετικές και μη προνομιούχες πολιτισμικές ομάδες της κοινωνίας έχουν εξίσου έγκυρες προοπτικές στην ιστορική αλήθεια, οι οποίες πρέπει να υποστηριχτούν με οποιοδήποτε τρόπο προκειμένου να ενισχυθούν απέναντι στην επικρατούσα αντίληψη της ιστορικής αλήθειας που πρεσβεύει η πλειοψηφούσα ελίτ. Αν όμως τα μόνα κριτήρια που έχουμε για να προτιμήσουμε μια θεώρηση ή ερμηνεία του παρελθόντος έναντι κάποιας άλλης είναι αισθητικά, σεξιστικά, ηθικά ή πολιτικά, αν η πειστικότητα μιας ιστορικής ερμηνείας είναι απλώς ζήτημα της εξουσίας που κατέχουν οι υποστηρικτές της στην κοινωνία και στους κόλπους του ιστορικού επαγγέλματος, τότε κάθε άλλο παρά συνάγεται ότι η ιστορία πρέπει αναγκαστικά να είναι ένα δημοκρατικό, ανεκτικό ή σκεπτικιστικό εγχείρημα, ή ότι θα έπρεπε οπωσδήποτε να ευνοεί τους πολιτικά ή πολιτισμικά μειονεκτούντες. Η ιστορία ως ιστορία μπορεί εξίσου να είναι ένα φασιστικό ή σταλινικό εγχείρημα, μπορεί να απεικονίζει το παρελθόν με γνώμονα τον αγώνα των διαφορετικών φυλών για την επιβίωση του ισχυρότερου ή την αναπόφευκτη πρόοδο προς τη σταλινική ουτοπία, όπως έκανε τη δεκαετία του '30, χωρίς το φόβο ότι πέφτει σε αντιφάσεις άλλες από ηθικές, αισθητικές, ή πολιτικές. Στην προκειμένη περίπτωση, η ιστορική σύγκρουση ουσιαστικά υποβιβάζεται σε ηθική ή πολιτική διαμάχη. Επομένως, ο μεταμοντερνισμός επιτρέπει σε όποιον το επιθυμεί να αποκρύψει, να διαστρεβλώσει ή να καλύψει το παρελθόν ενώ και  διαχωριστική γραμμή  που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα σε όλα αυτά και στη θεμιτή μεθερμηνεία είναι ανύπαρκτη.

Οι μεταμοντέρνοι  υποστηρίζουν –πολλές φορές αυταρχικά- ότι καμία ιστορική αφήγηση δεν μπορεί να θεωρηθεί γνήσια, διότι οι συγγραφείς πάντοτε έχουν πολιτικά κί­νητρα, είτε το γνωρίζουν είτε όχι. Οι μεταμοντερνιστές, εν ολίγοις, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Κάθε ισχυρισμός είναι ύποπτος, ειδικότερα εάν γίνεται γενικά αποδεκτός ως αληθινός. Τα κίνητρα κάθε ιστορικού πρέπει επομένως να εξετάζονται λεπτομε­ρώς, εκτός από εκείνα των ίδιων των μεταμοντερνιστών.(Λέφκοβιτς:13)

Κύριος στόχος λοιπόν των μεταμοντέρνων είναι οι λεγόμενοι «μη μεταμοντέρνοι» και οι θεωρίες τους. Μη μεταμοντέρνες θεωρίες, είναι αυτές του μοντερνισμού/νεωτερικότητας, διαχρονικότητας, αρχεγονισμού, εθνοσυμβολισμού, ιστορικιστικού εμπειρισμού, οι οποίες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεργάζονται, θετικά αλληλοκρίνονται και αλληλοσυμπληρώνονται, να  μαθαίνουν από τις αδυναμίες τους, με αποτέλεσμα να εξελίσσονται. Ο Ελληνικός μεταμοντερνισμός, είναι ακραίος και αντιρρεαλιστικός,  υποστηρίζει την ιδέα ότι τα γεγονότα δεν είναι τίποτε περισσότερο από απόψεις, ότι η αντικειμενικότητα είναι αδύ­νατη και ότι δεν υπάρχει η αλήθεια παρά μόνο η άποψη της πλειο­ψηφίας, ή μια κυρίαρχη παραδοχή, σε όλα τα πεδία επιστημονικής έρευνας. Για αυτό μόνιμος στόχος του είναι η αντίθετη γνώμη. Διευκρινίζω ότι ο εθνομηδενιστικός μεταμοντερνισμός, χρησιμοποιεί τις νεωτερικές απόψεις, αλλά μόνο εκείνες τις οποίες είναι εκμεταλλεύσιμες σε ότι αφορά τον προκατασκευασμένο συμπέρασμά του.

Ίσως το πιο κραυγαλέο παράδειγμα του μεταμοντέρνου σχετικισμού είναι η πλήρης άρνηση  του στην ανάλυση των όρων μιας γλωσσικής  δομής όπως διατυπώνεται στα λεξικά. Στις μη μεταμοντέρνες αναλύσεις, θα δεις ότι όλες ξεκινούν από το βασικό όργανο έρευνας και μελέτης,  όταν θέλουν να αναλύσουν μία λέξη, το οποίο είναι το λεξικό. Ο Anthony Smith στο «Nationalism» αλλά και στο «The Ethnic origin of the nations», ο Steve Fenton στο «Ethnicity», η Jackson Preece  στο «Minority Rights» χρησιμοποιούν το  λεξικό της Οξφόρδης ή και το Lidell & Scott  στις αναλύσεις τους, προκειμένου να δώσουν την λεξικογραφική ερμηνεία της λέξης που θέλουν να αναλύσουν και να την διευρύνουν. Αντίθετα οι μεταμοντέρνοι επικεντρώνουν από την αρχή τις αναλύσεις τους  στην δομή και στο αφηρημένο, το οποίο συνήθως  είναι μεταφορά από ξένες αναλύσεις, οι οποίες ελάχιστα ως καθόλου δεν έχουν μελετήσει την Ελληνική ιστορία, κοινωνία και διαχρονία και όσες φορές το έχουν κάνει είναι εσφαλμένες, ενώ πολλές φορές ακόμα και η μετάφραση που κάνουν είναι συνήθως αλλαγμένη από αυτήν του αρχικού κειμένου. Σύνηθες είναι το φαινόμενο η αλλοίωση των αγγλικών όρων nationality και nation, τις οποίες τις μεταφράζουν ως  εθνότητα  ή ακόμα και η ερμηνεία της ελληνογενούς λέξης ethnicity.

Άλλο παράδειγμα του μεταμοντέρνου σχετικισμού είναι η χρήση των πηγών και της βιβλιογραφίας. Οι μεταμοντέρνοι  σαν μία πιστή ομάδα, χρησιμοποιούν ο ένας τον άλλον σαν πηγή, με αποτέλεσμα ο μη συνειδητοποιημένος αναγνώστης να μην αντιλαμβάνεται την παγίδα στην οποία έχει πέσει.

Συνοπτικά :
  • Οι μη μεταμοντέρνες αντιλήψεις δί­νουν έμφαση στην διαχρονικότητα και στην ιστορικότητα, εις βάρος πολλές φορές της συγχρονικότητας/σύμπτωση (ή συγχρονότητας, ή συγχρονιστικότητας) ο μεταμοντερνισμός δίνει έμφαση στην συγχρονίαεπιθυμώντας να εξαλείψει τους οποιουσδήποτε δεσμούς με την διαχρονία ενώ την ιστορικότητα την θεωρεί ως προκατειλημμένη μιας και δεν γράφτηκε από αυτόν.
  • Οι μη μεταμοντέρνες αντιλήψεις εμφο­ρούνται από την αντίληψη της γραμ­μικής Ιστορικής εξέλιξης, ενώ ο μεταμοντερνισμός χαρακτηρίζεται από μία στατική και ανιστορική, ανθιστορική  αντίληψης για την γλώσσα.
  • Οι μη μεταμοντέρνες  θεωρίες αναγνωρίζουν την προτεραιότητα στον γραπτό λόγο, ενώ ο μεταμοντερνισμός στον προφο­ρικό.
  • Οι μη μεταμοντέρνοι έχουν ως ιδανικό του τον ορθό  αλλά και τον κριτικό λόγο, και επομένως την αιτιοκρατική αντίληψη και την έννοια των (οιονεί «φυσικών») νόμων, ενώ ο μεταμοντερνισμός τον αποτελεσμα­τικό λόγο και επομένως την σχετικι­στική αντίληψη και την έννοια της χρηστικότητας/λειτουργικότητας.
  • Τις μη μεταμοντέρνες  σκέψεις  τις απασχολούν  η ιστορία των εθνικών ομάδων, εθνών, γλωσσολογικών εννοιών και οι συγκεκριμένες σχέσεις μεταξύ τους, την στιγμή πού ο μεταμοντερνισμός στρέφει την προσοχή του σε αφηρημένες, υπερεθνικές,  και «κα­θολικές» δομές.
  • Οι μη μεταμοντέρνες  θεωρίες δίνουν έμφαση στην ανάλυση των όρων μιας δομής (ιστορικής, γλωσσικής κλπ) καθ' εαυτούς, και επομένως στον ορισμό των εννοιών και συ­νακόλουθα στην ειδική ορολογία και τον επαγωγικό τρόπο σκέψης, ενώ ο μεταμοντερνισμός επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στην δομή, το αφηρημένο όλον, που σύμφωνα με την ολι­στική του αντίληψη καθορίζει τα επί μέρους.
  • Κριτήριο επιλογής των κειμένων στην μη μεταμοντέρνα  διδασκαλία είναι η καταλληλότητα τους για την γλωσσι­κή διδασκαλία, την εθνική και ηθική διαπαιδαγώγηση και τέλος η αντοχή τους στον χρόνο. Αντίθετα, ο μεταμοντερνισμός αρέσκεται σε κείμενα μη επικεντρωμένα σε συγκεκριμένα συντακτικά ή γραμματικά φαινόμενα (τα όποια άλλωστε δεν δι­δάσκονται συστηματικά), και επίσης κείμενα χρηστικά (από διαφημίσεις μέχρι συνταγές μαγειρικής), ή ευχά­ριστα παραλογοτεχνικά προϊόντα μιας χρήσεως, συχνά συνοδευόμενα από εντυπωσιακή εικονογράφηση.
  • Η μεταμοντέρνα  σκέψη δίνει προτεραιότη­τα στην εικόνα, αφού τείνει να αντι­λαμβάνεται και να παρουσιάζει ακό­μα και τις λέξεις ως εικόνες, την στιγμή που η μη μεταμοντέρνα  δι­δασκαλία δίνει προτεραιότητα στην λογική ανάλυση των λέξεων «εις τα εξ ων συνετέθησαν».
Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι  δεν είμαι κάποιος ειδικός, παρά ένας πολίτης που αναζητά και επιδιώκει να είναι ενημερωμένος. Είμαι απλά ένας Έλληνας, ένας πολίτης που ανήκει και ζει σε ένα χρεοκοπημένο κράτος, στο πιο διαφθαρμένο της Ευρώπης. Ένα κράτος όπου η πνευματική του ελίτ είναι αλωμένη από τις παραπάνω εθνομηδενιστικές γραμμές, οι οποίες κατασκεύασαν τον  Έλληνα του 2011(να χρησιμοποιήσω και την δικιά τους ορολογία) και τις θεωρώ υπεύθυνες για το σημερινό χάλι. Ο Άλλωστε εδώ και 2 χρόνια αυτές οι δυνάμεις αποσύρθηκαν διακριτικά από το προσκήνιο και δεν έχουν αρθρώσει ούτε ένα λόγο για το πώς η κοινωνία μας θα μπορέσει να βγει από το τέλμα που αυτοί την  έριξαν.  Διότι οι μεταμοντέρνοι  επιτίθενται ή αρνούνται την Ελληνική κληρονομιά, εκμηδενίζουν τον ορθό λόγο και την επιστήμη δύο από τα μεγαλύτερα Ελληνικά επιτεύγματα(Thornton/2007:20). Εάν κάποιος διαφωνεί και έχει αντίθετη γνώμη είμαι πρόθυμος να τη συζητήσω.

Βιβλιογραφία/Πηγές


http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/
  1. Alan Sokal & Jean Brichmont, «Fashionable Nonsense», 1998
  2. Perez Zagorin, «History, the Referent, and Narrative: Reflections on Postmodernism Now», 1999
  3. V.D. Davis/J. Heath/Bruce Thornton, «Bonfire of the Humanities», 2001
  4. Bruce Thornton, «Plagues of the mind», 1999
  5. Alan Sokal, «Beyond the Hoax», 2006
  6. Bruce Thornton, «Ελληνικοί τρόποι», 2007
  7. Ρίτσαρντ Έβανς, «Για την υπεράσπιση της ιστορίας», 2009
  8. Μαίρη Λέφκοβιτς, «Μαθήματα Ιστορίας», 2010
  9. Χρίστος Δάλκος, «Η ανάγκη υπέρβασης της νεωτερικής και μετανεωτερικής αντίληψης της γλώσσας και την διδασκαλία της», Νέος Ερμής ο Λόγιος, τεύχος 1.

Σχόλια

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

α1 Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος26 Αβράαμ Λίνκολν1 Άγγελος Έβερτ1 Άγγελος Σικελιανός1 Αγγλία12 Άγιο Όρος5 Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος3 Αδαμάντιος Κοραής9 Αθανάσιος Ευταξίας1 Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης2 Αθανάσιος Τσακάλωφ1 Αιγαίο17 Αιγαίο Ελληνική θάλασσα3 Αίγινα1 Αισχύλος1 Ακρόπολη12 Αλβανία13 Αλεξάνδρεια9 Αλέξανδρος Ζαϊμης6 Αλέξανδρος Κορυζής5 Αλέξανδρος Κουμουνδούρος7 Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος14 Αλέξανδρος Οθωναίος7 Αλέξανδρος Παπάγος17 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης7 Αλέξανδρος Παπαναστασίου17 Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής1 Αλέξανδρος Σακελαρίου5 Αλέξανδρος Υψηλάντης8 Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος3 Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν5 Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Αναγέννηση3 Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος1 Αναστάσιος Παπούλας4 Ανατολική Ρωμυλία1 Ανδρέας Γ. Παπανδρέου16 Ανδρέας Καρκαβίτσας2 Ανδρέας Λόντος2 Ανδρέας Μεταξάς1 Ανδρέας Μιαούλης8 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος13 Ανδρέας Τζίμας1 Άνθιμος Γαζής1 Αννα Κομνηνή1 Άννα Κομνηνή1 Αννίβας1 Αντάντ18 Αντιβενιζελισμός30 αντισημιτισμός5 Αντόνιο Γκράμσι1 Αντώνης Σαμαράς1 Απεργίες4 Αποικιοκρατία6 Άραβες3 Αρβανίτες1 Άρειος Πάγος3 Άρης Βελουχιώτης9 Αριστείδης ο Αθηναίος2 Αριστοτέλης7 Αριστοτέλης Ωνάσης1 Αρχαία Αθήνα28 Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία10 Αρχαία Σπάρτη22 Αρχαιοκαπηλεία6 Αρχαιολογία26 Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός3 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος3 Αρχιμίδης4 Αστρονομία4 Αστυνομία2 Αυστρία4 Αυτοκράτορας Ηράκλειος3 Αφρική4 Αχαϊκή Συμπολιτεία2 β1 Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος43 Βαλκάνια26 βασανιστήρια1 Βασίλειος Τσίχλης23 Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄1 Βασιλιάς Γεώργιος Α΄22 Βασιλιάς Γεώργιος Β΄26 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄34 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄8 Βασιλιάς Όθων Α΄25 Βασιλιάς Παύλος Α΄7 Βασιλιάς Φίλιππος Β΄6 Βενιαμίν Λέσβιος1 Βιβλία και Βιβλιοθήκες37 Βιβλιοκρισίες87 Βιέννη5 Βιετνάμ2 Βιογραφίες79 Βλάσης Γαβριηλίδης1 Βουλγαρία14 γ1 Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης8 Γαλλία21 Γαλλική Επανάσταση6 Γαριβάλδι2 Γελιογραφίες4 Γενοκτονία των Αρμενίων3 Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου6 Γερμανία51 Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός2 Γεώργιος Α. Παπανδρέου19 Γεώργιος Βλάχος4 Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)7 Γεώργιος Ζησιμόπουλος2 Γεώργιος Θεοτόκης10 Γεώργιος Κάνιγκ3 Γεώργιος Καραϊσκάκης4 Γεώργιος Καρτάλης2 Γεώργιος Καφαντάρης9 Γεώργιος Κονδύλης17 Γεώργιος Κουντουριώτης4 Γεώργιος Λεοναρδόπουλος2 Γεώργιος Παπαδόπουλος2 Γεώργιος Παπανδρέου (GAP)1 Γεώργιος Πωπ1 Γεώργιος Ράλλης6 Γεώργιος Σεφέρης2 Γεώργιος Σταύρου2 Γεώργιος Στρέιτ1 Γεώργιος Τσολάκογλου4 Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας)1 Γιάννης Ιωαννίδης3 Γιάννης Ψυχάρης2 Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο)8 Γιουγκοσλαβία12 Γιώργης Σιάντος4 Γιώργος Ρωμανός1 Γκουλάγκς4 Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά35 Γράμμος - Βίτσι2 Γρηγόρης Φαράκος2 Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας)7 Γρηγόριος Ξενόπουλος4 δ1 Δαρδανέλλια1 Δέσποινα Κούρτη1 Δημήτρης Παρτσαλίδης3 Δημήτριος Αναγνωστόπουλος1 Δημήτριος Βούλγαρης2 Δημήτριος Γούναρης24 Δημήτριος Ιωαννίδης1 Δημήτριος Καλλέργης1 Δημήτριος Μάξιμος1 Δημήτριος Ράλλης4 Δημήτριος Υψηλάντης10 Δημήτριος Ψαρρός4 Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ)19 Δημοσθένης4 Δημοψήφισμα2 δημοψήφισμα 19243 Διατροφή5 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.)3 Δικαιοσύνη7 Διονύσιος Σολωμός1 Διπλωματία24 δοσιλογισμός3 δουλεμπόριο3 Δύση2 Δωδεκάνησα13 Ε.Ρ.Ε.5 ΕΔΕΣ15 Εθνικά Δάνεια2 Εθνική αντίσταση13 Εθνική τράπεζα4 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)8 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)6 Εθνικός Διχασμός (1914-1918)34 Εθνικός Συναγερμός3 Εθνοσυνέλευση5 ΕΚΚΑ4 Εκκλησιαστική Ιστορία10 ΕΛΑΣ29 Ελβετία4 ΕΛΔΥΚ1 Ελευθέριος Βενιζέλος71 Ελληνική λογοτεχνία5 Ελληνική Οικονομική Ιστορία34 Ελληνική Οικονομική κρίση33 Ελληνική Παιδεία23 Ελληνική Παράδοση2 Έλληνικό Έθνος33 Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος12 Ελληνικός στρατός43 Ελληνισμός27 Ελληνισμός της Αμερικής2 Ελληνοτουρκικές σχέσεις6 Ελληνοτουρκικός πόλεμος 189711 Ελλήνων Πάσχα3 Εμμανουήλ Μπενάκης1 Εμμανουήλ Ξάνθος1 Εμμανουήλ Παπάς1 Εμμανουήλ Ρέπουλης5 Εμμανουήλ Ροϊδης4 Εμμανουήλ Τομπάζης2 Εμμανουήλ Τσουδερός5 Εμπόριο6 Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.)1 Ένωση Κέντρου5 ΕΟΚ1 ΕΟΚΑ Α΄10 ΕΟΚΑ Β΄3 Επανάσταση στο Γουδή10 Επέτειος2 Επίκουρος1 Επιτάφιος1 Ερατοσθένης1 Ερυθρός Σταυρός3 ΕΣΣΔ19 Ευάγγελος Αβέρωφ3 Ευάγγελος Λεμπέσης1 Ευεργέτες1 Ευρωπαϊκή Ένωση3 Ευρωπαικός Διαφωτισμός3 εφημερίδα "Καθημερινή"5 Η γυναίκα στην Ιστορία2 Η δίκη των "εξ"25 Ήθη και έθιμα3 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.)37 Ήπειρος14 Ηράκλειτος1 Ηρακλής Θεσσαλονίκης5 Ηρόδοτος13 Θαλής ο ΜΙλήσιος1 Θέατρο5 Θεμιστοκλής5 Θεμιστοκλής Σοφούλης9 Θεόδωρος Δηλιγιάννης6 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης13 Θεόδωρος Πάγκαλος20 Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος)1 Θεόδωρος Τουρκοβασίλης3 Θεόφιλος Καΐρης1 Θερμοπύλες2 Θεσσαλονίκη28 Θουκυδίδης10 Θράκη11 Θρασύβουλος Τσακαλώτος3 Θρησκεία3 Θωρηκτό Αβέρωφ9 Ι.Β.Δ.104 Ιαπωνία3 Ιατρική8 Ιερή Συμμαχία8 Ιερός Λόχος6 Ιλιάδα11 Ίμια3 Ιουλιανή κρίση του ΄652 Ιούλιος Βέρν2 Ιπποκράτης ο Κώος3 Ισλάμ6 Ισοκράτης2 Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Ιστορία622 Ιστορία της Αλβανίας12 Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας1 Ιστορία της Κρήτης16 Ιστορία του Αθλητισμού9 Ιταλία27 Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης2 Ιωάννης Γκούρας1 Ιωάννης Δεμέστιχας3 Ιωάννης Καποδίστριας24 Ιωάννης Κωλέττης6 Ιωάννης Μακρυγιάννης6 Ιωάννης Μεταξάς41 Ιωάννης Μιχαήλ5 Ιωάννης Παπακωνσταντίνου10 Ιωάννης Συκουτρής6 Ιωάννης Τσαγκαρίδης1 Ιωάννης Τσιμισκής1 Ιωάννινα5 Ίων Δραγούμης26 Ιωνική Επανάσταση1 Κ. Θ. Δημαράς2 Καλαμάτα1 Κανέλος Δεληγιάννης3 Καρλ Γιουνγκ1 Καρλ Μαρξ1 Κάρολος Παπούλιας2 Καρχηδόνα1 κατεχόμενα της Κύπρου1 Κατοχή13 Κατοχικά Δάνεια3 Κίμων ο Αθηναίος2 Κίνα7 Κίνημα του Ρομαντισμού2 κινηματογράφος3 Κινηματογράφος και Ιστορία4 Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.)3 Κολλυβάδες2 Κόμμα Φιλελευθέρων11 Κομμουνισμός29 Κομνηνός Πυρομάγλου2 Κοράνιο2 Κόρινθος6 Κύθηρα1 Κυπριακή Ιστορία46 Κυριάκος Κατσιμάνης14 Κύριλλος Λούκαρις2 Κωνσταντίνος Δεμερτζής1 Κωνσταντίνος Καβάφης3 Κωνσταντίνος Καναρης6 Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή1 Κωνσταντίνος Καραμανλής11 Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος)2 Κωνσταντίνος Λινάρδος18 Κωνσταντίνος Μανιαδάκης6 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης4 Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄8 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος8 Κωνσταντίνος Σημίτης4 Κωνσταντίνος Σμολένσκι2 Κωνσταντίνος Τσαλδάρης4 Κωνσταντίνος Φωτιάδης5 Κωνσταντινούπολη41 Κως4 Κώστας Βάρναλης1 Κώστας Περρίκος1 Κωστής Παλαμάς6 ΛΑ.Ο.Σ3 Λαθρομετανάστευση3 Λαικό Κόμμα7 Λαμία2 Λατινική Αμερική1 Λεονίντ Τρότσκι4 Λέσβος3 Λεωνίδας Παρασκευόπουλος1 Λόγιος Ερμής4 Λόρδος Βύρων8 Λουτράκι1 Λύσανδρος1 Μαζική πολιτική προπαγάνδα2 Μακάριος11 Μακεδονία48 Μακεδονικό Ζήτημα32 Μακεδονικός Αγώνας8 Μακεδονομάχοι5 Μάνη2 Μάο Τσε Τουνγκ2 Μαραθώνας3 Μάρκος Βαφειάδης9 Μάρκος Μπότσαρης1 Μάτζικερτ1 Μεγάλη Βρετανία37 Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia)1 Μέγαρο Μαξίμου1 Μέγας Αλέξανδρος8 Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών2 Μέγας Θεοδόσιος1 Μέγας Κωνσταντίνος1 Μελέτης Βασιλείου1 Μεσαίωνας5 Μέση Ανατολή2 Μεσόγειος2 Μεσολόγγι10 Μεσσήνη Μεσσηνίας12 Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974)43 Μέττερνιχ4 Μίκης Θεοδωράκης3 Μίκης Πρωτοπαπαδάκης8 Μικρά Ασία43 Μιλτιάδης ο Αθηναίος1 Μιλτιάδης Πορφυρογέννης1 Μιχαήλ Ψελλός3 Μνημείο14 Μοροζίνι2 Μουσολίνι12 Μπενιζέλος Ρούφος1 Μυστικές υπηρεσίες5 ναζισμός2 Νάξος2 Ναπολέων Βοναπάρτης2 Ναπολέων Ζέρβας10 Ναυαρίνο2 Ναύπακτος2 Ναύπλιο16 Ναυτική Ιστορία57 Νέα Δημοκρατία10 Νεοκλής Σαρρής1 Νεότουρκοι6 Νικήτας Σταματελόπουλος5 Νικηφόρος Φωκάς1 Νικίας2 Νικόλαος Δημητρακόπουλος1 Νικόλαος Λεωτσάκος3 Νικόλαος Πλαστήρας18 Νικόλαος Πολίτης1 Νικόλαος Στράτος5 Νίκος Ζαχαριάδης17 Νίκος Καζαντζάκης2 Νίκος Μπελογιάννης1 Νίκος Νικολούδης42 Νίτσε1 Ξάνθη1 Ξενοφών3 Οδυσσέας Ανδρούτσος2 Οδυσσέας Ελύτης4 Οδυσσέας Ιάλεμος2 Οδύσσεια7 Οθωμανική Αυτοκρατορία74 Οθωνική περίοδος (1832-1864)14 Οικουμενικό Πατριαρχείο8 Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά1 ομάδα των "Ιαπώνων"2 Όμηρος22 ομοφυλοφιλία1 Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.)3 Οργάνωση "Χ"2 Ορθοδοξία32 π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος13 ΠΑ. ΣΟ. Κ.25 Παγκόσμιος Ιστορία23 Παλαιών Πατρών Γερμανός2 Παναγής Τσαλδάρης16 Παναγιώτης Δαγκλής1 Παναγιώτης Δεμέστιχας1 Παναγιώτης Κανελλόπουλος15 Πάνος Κορωναίος2 Πάτρα3 Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄5 Παύλος Γύπαρης4 Παύλος Κουντουριώτης14 Παύλος Μελάς2 Παυσανίας1 Παυσανίας Κατσώτας1 Παυσανίας ο περιηγητής1 ΠΕΑΝ2 Πειραιάς6 πειρατεία1 Πεισίστρατος1 Πελοποννησιακός πόλεμος7 Περικλής1 Περικλής Αργυρόπουλος1 Περικλής Γιαννόπουλος5 Περικλής Δεληγιάννης1 Περιοδικά Ιστορίας3 Περσικοί πόλεμοι10 Πετρέλαια στο Αιγαίο2 Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης4 Πέτρος Γαρουφαλιάς1 Πέτρος Μακρής - Στάϊκος5 Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης13 Πλάτων9 Πλούταρχος7 Ποίηση και αισθητική18 Πόλεμος των Μπόερς1 Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι14 πολιτική δολοφονία18 Πολιτική Ιστορία17 Πολωνία2 Πόντος7 Πρίγκιπας Ανδρέας2 προπαγάνδα5 πρόσφυγες6 προσωκρατικοί φιλόσοφοι3 Προτεινόμενα3 Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές30 πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff1 Πύρρος της Ηπείρου1 Ρήγας Παλαμίδης1 Ρήγας Φερραίος3 ριζοσπάστης1 Ρόδος10 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία15 Ρώμη8 Ρωμηοσύνη5 Ρωσία23 Ρωσικο κόμμα3 Σάββας Γκαλιμαρίδης2 Σάμος1 Σαντόρε Σανταρόζα2 Σαντορίνη1 ΣΚΑΪ2 Σκάκι1 Σκωτία4 Σόλων3 Σοφοκλής Βενιζέλος3 Σοφοκλής Δούσμανης1 Σπυρίδων Μαρκεζίνης5 Σπυρίδων Τρικούπης3 Σταλινισμός15 Σταυροφορίες6 Σταφιδικό Ζήτημα2 Στέφανος Δραγούμης3 Στέφανος Σαράφης2 Στέφανος Σκουλούδης5 Στέφανος Στεφανόπουλος1 Στράβων5 Στρατής Μυριβίλης2 Στρατιωτική Ιστορία57 Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη3 Στυλιανός Γονατάς7 Στυλιανός Χούτας1 Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ2 Συνθήκη της Λοζάννης9 Συνθήκη των Σεβρών6 συντάξεις1 ΣΥΡΙΖΑ4 Σωκράτης3 Σώματα Ασφαλείας1 Ταγίπ Ερντογάν1 Τάγματα ασφαλείας2 Τείχος του Βερολίνου1 τεκτονισμός1 Τέχνες11 Τεχνολογία8 το παιχνίδι στην Ιστορία6 Τοπική Ιστορία1 Τουρκία20 Τουρκοκρατία (1453-1821)35 Τράπεζα της Ελλάδος5 Τράπεζες1 Τριπολιτσά2 Τσαούς Αντών (Φωστερίδης)1 Ύδρα5 Υποβρύχιο Παπανικολής1 υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ3 Υφαλοκρυπίδα1 Φαίδων Γκιζίκης3 Φαλμεράγιερ6 Φανάρι2 Φασισμός1 Φιλελληνισμός9 Φιλία1 Φιλική Εταιρεία9 Φιλολογικά και άλλα δοκίμια44 Φιλοποίμην2 Φιλορθόδοξη Εταιρεία1 Φιλοσοφία9 Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας25 Φλωρεντία1 Φλώρινα4 Φραγκοκρατία8 Φωκίων1 Φωτογραφικό Οδοιπορικό26 Χαλκιδική2 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος3 Χαράλαμπος Τσερούλης2 Χαράτσι1 Χαρίλαος Τρικούπης13 Χαρίλαος Φλωράκης2 Χάτι Χουμαγιούν1 Χίτλερ17 Χούντα6 Χρεοκοπία10 Χρηματιστήριο4 χριστιανικό ολοκαύτωμα3 Χριστόδουλος Τσιγάντες1 Χριστούγεννα10 Χρυσόστομος Σμύρνης1 Χωροφυλακή2 Ψαρά3 ψυχολογία2 Ψυχρός Πόλεμος12 CIA4 John Iatrides1 K.K.E.44 KGB4 Mεσσήνη4 Robert Bruce2 Slider3 William Wallas2 Winston Churchil1
Εμφάνιση περισσότερων
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας