ΚΚΕ και μετεμφυλιακή ΕΔΑ: η συμπόρευση που οδήγησε στην διάσπαση σύμφωνα με τον Περισσό




Ιωάννης Πασαλίδης πρόεδρος της ΕΔΑ
 «ΛΑΘΕΜΕΝΗ» θεωρεί ο Περισσός την «επιλογή συμμαχιών του ΚΚΕ που υλοποιήθηκε με τη δημιουργία της ΕΔΑ» και «καταστρεπτική» για το ίδιο το κόμμα «την επιλογή να ενταχθεί ως οργανικό τμήμα σε αυτήν» . Στο δοκίμιο της κομματικής ιστορίας που συζητείται αυτή την περίοδο σε αυστηρώς εσωκομματικό επίπεδο στο ΚΚΕ, η σημερινή ηγεσία αποτιμά αρνητικά το ενωτικό εγχείρημα της μετεμφυλιακής Αριστεράς, κρίνοντας ότι μέσω της ΕΔΑ επιχειρήθηκε η «υπονόμευση του ΚΚΕ», η οποία κορυφώθηκε με την εσωκομματική ρήξη του 1968, που οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος στην περιβόητη 12η Ολομέλεια. Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του δοκιμίου, με την οποία επέρχεται η πλήρης πολιτική και κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη και η μερική (πολιτική και όχι κομματική) αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη, «Το Βήμα» παραθέτει τα ιστορικά και πολιτικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι συντάκτες του εμπιστευτικού κειμένου, επί του οποίου τοποθετούνται τα μέλη του κόμματος και ακολούθως (εντός του καλοκαιριού) θα συγκληθεί Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η οποία αναμένεται να το εγκρίνει. Οπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο δοκίμιο: «Με βάση και τη συγκεντρωμένη εμπειρία είναι βέβαιο ότι η αστική τάξη επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την ύπαρξη της ΕΔΑ, προκειμένου να υπονομεύσει το ΚΚΕ». «Ελπιζε (η αστική τάξη) ότι θα μπορούσε να την αξιοποιήσει ως μοχλό κατά του ΚΚΕ, εκμεταλλευόμενη δυνάμεις που συμμετείχαν στην ΕΔΑ, αλλά και δυνάμεις του ΚΚΕ με οπορτουνιστικές παρεκκλίσεις», αποφαίνεται ο Περισσός 60 χρόνια μετά την ίδρυση της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς, η οποία δημιουργήθηκε (την 1η Αυγούστου του 1951) ως πολιτικός συνασπισμός κομμάτων και στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της τον Ιούλιο του 1956 έλαβε χαρακτήρα ενιαίου κομματικού οργανισμού.

O Περισσός αποτιμώντας κριτικά τη στάση τού ΚΚΕ εντός της ΕΔΑ, θεωρεί ότι «η αιτία μετατροπής της σε ενιαίο κόμμα βρίσκεται κυρίως στο ΚΚΕ που ήταν και η βασική της πολιτική δύναμη». Εκτιμάται δηλαδή ότι η πορεία της ΕΔΑ «ενισχύθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις αποφάσεις της 6ης και στη συνέχεια της 7ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ (σ.σ.: που επέφεραν τη λεγόμενη «αποζαχαριαδοποίηση» και σηματοδότησαν για τον Περισσό τη «δεξιά οπορτουνιστική στροφή» στο κόμμα), προτού να υπάρξει η απόφαση της 8ης Ολομέλειας του 1958, που επισημοποίησε και από την πλευρά του ΚΚΕ τη διάχυση των δυνάμεών του στην ΕΔΑ», κάτι που θεωρείται τραγικό λάθος. Το πρόβλημα για τη σημερινή ηγεσία του κόμματος δεν ήταν ότι το ΚΚΕ «όντας παράνομο επιδίωκε μια μορφή πολιτικής έκφρασης- συνεργασίας για την υπεράσπισή του και τη συμμετοχή του στις εκλογές», αλλά το ότι «υιοθετούσε το στόχο της “δημοκρατικής διακυβέρνησης”» .

Κατά τους συντάκτες του δοκιμίου «αυτός ο στόχος αντικειμενικά εξομοίωνε προγραμματικά το ΚΚΕ με σοσιαλδημοκρατικές και άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις». Πάντως σημειώνεται ότι «το ΚΚΕ ήταν υποχρεωμένο να παίρνει υπόψη του την εκτός νόμου θέση στην οποία βρισκόταν και να αξιοποιεί κάθε νόμιμη δυνατότητα πολιτικής παρέμβασης». Ωστόσο «αυτό έπρεπε να το κάνει δίχως να θέτει σε κίνδυνο την αυτοτελή του ύπαρξη, π.χ. με την πραγματοποίηση εκλογικών συμπράξεων προσωρινού χαρακτήρα, τη συγκρότηση επιτροπών κοινής πάλης για τα δημοκρατικά δικαιώματα κ.ά.».

Επίσης, ασκείται κριτική ως προς το ότι «στο παρόν σχήμα, την ΕΔΑ, η πάλη για τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ δεν στηρίχθηκε επαρκώς, ενώ μέρος των συνεργαζομένων με το ΚΚΕ έβλεπαν τη δύναμη και επιρροή του ως μέσον δικής τους προβολής και ανάδειξης στο αστικό κοινοβούλιο, στα τοπικά όργανα κλπ.». Σε κάθε περίπτωση για τον Περισσό «δεν δικαιολογούνταν η διάχυση του ΚΚΕ σε άλλο πολιτικό σχηματισμό, επειδή υπήρχαν συνθήκες παρανομίας».


Υπήρχαν και θετικά

Τα παραπάνω δεν αναιρούν το γεγονός ότι «η ΕΔΑ, κυρίως τα πρώτα δέκα χρόνια της ύπαρξής της, έδρασε σε πολύ δύσκολες συνθήκες, όπου χιλιάδες μέλη και στελέχη της υπέστησαν τους διωγμούς που υπέστη και το ΚΚΕ, μάλιστα ένας αριθμός από αυτούς, δίχως να είναι κομμουνιστές». Παρά την κριτική που ασκείται, ο Περισσός αναγνωρίζει ότι η ΕΔΑ «με κορμό τις κομμουνιστικές δυνάμεις, υπήρξε η βασική αγωνιστική δύναμη που πάλευε για τα λαϊκά προβλήματα σε όλα τα μέτωπα, μέσα και έξω από τη Βουλή». Ωστόσο, θεωρεί ότι η πάλη της για μεταρρυθμίσεις «πέρα από τη σημασία που είχε, από τα πράγματα μεγιστοποιούνταν ακόμα περισσότερο ως προς τους στόχους της, εξαιτίας των ιδιαίτερα σκληρών πολιτικών συνθηκών της εποχής». Αποτέλεσμα ήταν «μέλη και
στελέχη του ΚΚΕ που δούλευαν στις γραμμές της ΕΔΑ, να αφομοιωθούν από τον κοινοβουλευτικό προσανατολισμό της, να επηρεαστούν από τις μικροαστικές ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις της», εκτιμάται. 

Λάθος συμμαχίες
Υπό το πρίσμα αυτό, θεωρείται ότι «διευκολύνθηκε παραπέρα η διάδοση δεξιών οπορτουνιστικών απόψεων στις γραμμές του ΚΚΕ» και «καλλιεργήθηκε μια νοοτροπία που υπονόμευσε τις κομμουνιστικές αξίες, υποβοήθησε το συμβιβασμό που εμφανιζόταν ως ρεαλισμός στην πολιτική δράση, ενώ όξυνε και τα λεγόμενα αντιδεξιά αντανακλαστικά, στα οποία βρήκε πρόσφορο έδαφος ο ρεφορμισμός και γενικά η διαχειριστική λογική, τότε και αργότερα». Κατά συνέπεια, για τον Περισσό «η επιλογή συμμαχιών του ΚΚΕ που υλοποιήθηκε με τη δημιουργία της ΕΔΑ ήταν λαθεμένη, ενώ καταστρεπτική για το ίδιο το επαναστατικό υποκείμενο ήταν η επιλογή να ενταχθεί ως οργανικό τμήμα σε αυτήν».

Η διαπλοκή
Της διάλυσης των οργανώσεων και της διάχυσης των κομματικών δυνάμεων εξ ολοκλήρου στην ΕΔΑ, είχε προηγηθεί έντονη συζήτηση στην ηγεσία του ΚΚΕ που πήρε τα ηνία μετά την αποκαθήλωση του Ν. Ζαχαριάδη. Στο επίκεντρο των προβληματισμών ήταν πώς θα αναχαιτίζονταν οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες από το καθεστώς παρανομίας του ΚΚΕ και αν αυτό θα καθίστατο δυνατόν μέσω της ανασυγκρότησης των παράνομων οργανώσεών του, όπως επίσης και αν τελικώς η παράνομη δράση του ΚΚΕ έθετε σε κίνδυνο τη νόμιμη ύπαρξη και δράση της ΕΔΑ. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρεται στο δοκίμιο, από στελέχη του ΚΚΕ που συμμετείχαν στα καθοδηγητικά όργανα της ΕΔΑ αυξάνονταν οι πιέσεις «στην κατεύθυνση ένταξης όλων των μελών του ΚΚΕ στην ΕΔΑ και αναθεώρησης της απόφασης της ΚΕ για ανασυγκρότηση των παράνομων κομματικών οργανώσεων». Ωστόσο, διατυπώνονταν διαφωνίες ως προς το ερώτημα «αν η ΕΔΑ μπορούσε να εκφράσει άμεσα και πλήρως τη νόμιμη πολιτική δράση του ΚΚΕ, ή αν θα έπρεπε να γίνει έμμεσα, μέσω ενός άλλου νόμιμου κόμματος, το οποίο θα δρούσε ως συνιστώσα της ΕΔΑ».

Οι «δεξιοί» Σοβιετικοί
Τελικώς, η άποψη του ΚΚΣΕ, η οποία τελικώς και επικράτησε, ήταν, όπως διατυπώθηκε σε σχετική επιστολή προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η εξής: «Ο οργανωτικός διαχωρισμός των κομμουνιστών από τα άλλα μέλη της ΕΔΑ, η υποτιθέμενη νόμιμη συζήτηση μέσα στο πλαίσιο του νόμιμου κόμματος των προβλημάτων του κομμουνιστικού κινήματος, θα επισύρει την προσοχή της Ασφάλειας και μπορεί να ΄χει για επακόλουθο τη διάλυση του νέου κόμματος, σαν καμουφλαρισμένου κομμουνιστικού κόμματος» . Συνέστηναν μάλιστα ότι το πρόγραμμα άμεσων αιτημάτων του ΚΚΕ που επεξεργάστηκαν η 6η και 7η Ολομέλεια «θα μπορούσε να γίνει και πρόγραμμα της ΕΔΑ». Ετσι, η 8η Ολομέλεια του Ιανουαρίου 1958 αποφάσισε τη διάλυση των κομματικών οργανώσεων δίχως άμεσο στόχο δημιουργίας νέων, κάτι που όπως τονίζεται στο δοκίμιο «αποτελούσε θεμελιακό λάθος» και «ενέργεια δεξιού οπορτουνιστικού χαρακτήρα», ενώ ίδιου χαρακτήρα λάθος θεωρείται και η αποδοχή της μετατροπής της ΕΔΑ σε ενιαίο κόμμα που είχε γίνει στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 1956. Επρόκειτο, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, για υιοθέτηση των υποδείξεων της Μόσχας, καθώς «το ΚΚΣΕ συνιστούσε τη διάλυση των κομματικών οργανώσεων, μη σύσταση νέων και διάχυση των κομματικών μελών στην ΕΔΑ».

«Συμβιβασμός»

Η διάχυση των οργανωμένων κομμουνιστικών δυνάμεων στην ΕΔΑ, ισοδυναμούσε, όπως τονίζεται στο δοκίμιο, με συμβιβασμό και παραίτηση από την προβολή και «ζύμωση» του αιτήματος υπέρ της νομιμοποίησης και αναγνώρισης του ΚΚΕ. Αλλά και αργότερα, όταν η 8η Ολομέλεια του 1965 (είχε προηγηθεί το 8ο Συνέδριο του 1961, από το οποίο αριθμούνται οι μετέπειτα Ολομέλειες της ΚΕ) αν και τέθηκε με αποφασιστικότητα το ζήτημα της ντε φάκτο νομιμοποίησης του ΚΚΕ, τα μέτρα που
τεθωρακισμένα έξω από την βουλή το πρωί της 21ης Απριλίου
αποφασίστηκαν, όπως σημειώνεται, «ούτε αποφασιστικότητα έδειχναν στην πράξη, ούτε υλοποιήθηκαν στο σύνολό τους», ενώ δεν επανεκτιμήθηκε η απόφαση για διάλυση των οργανώσεων και ένταξη των κομματικών μελών στην ΕΔΑ.

Πιάστηκαν στον ύπνο
Οι απόψεις και θέσεις για πλήρη υποκατάσταση του ΚΚΕ από την ΕΔΑ συνέχιζαν να διατυπώνονται, ενώ όπως τονίζεται «η νομιμοποίηση του ΚΚΕ δε διεκδικήθηκε ως κεντρικό στοιχείο της πάλης». Η εκτός νόμου θέση του ΚΚΕ σε συνάρτηση με τις αρνητικές εξελίξεις που ακολούθησαν επέδρασαν σημαντικά στην πορεία των πραγμάτων. Ετσι, ερμηνεύεται και ο αιφνιδιασμός τον οποίο επέτυχαν οι συνταγματάρχες πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου του 1967. Οπως επισημαίνεται στο δοκίμιο «η ευθύνη για τον αιφνιδιασμό του λαϊκού κινήματος βαρύνει την ηγεσία του ΚΚΕ, πρωταρχικά το Γραφείο του κλιμακίου της ΚΕ που βρισκόταν στην Ελλάδα, καθώς και την ηγεσία της ΕΔΑ». «Το γεγονός ότι χιλιάδες στελέχη και μέλη του ΚΚΕ και της ΕΔΑ πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο και σύρθηκαν στην εξορία, δεν υπήρξε ούτε οργανωμένη λαϊκή αντίδραση ούτε στοιχειώδης παράνομος μηχανισμός για τη διεξαγωγή της αντιδικτατορικής πάλης, δείχνει την πλήρη απουσία πολιτικού προσανατολισμού και επαγρύπνησης από τα καθοδηγητικά όργανα του ΚΚΕ και της ΕΔΑ».

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΄68
Η 12η Πλατιά Ολομέλεια του 1968 που οδήγησε στη διάσπαση του ΚΚΕ ήταν για τον Περισσό το αποκορύφωμα της προσπάθειας υπονόμευσης του κόμματος «από την οπορτουνιστική ομάδα μέσω της ΕΔΑ», που έλαβε χαρακτήρα συνολικής πολιτικής, ιδεολογικής και οργανωτικής ρήξης και οδήγησε στη δημιουργία του ΚΚΕ Εσωτερικού.

«Η διάσπαση ήταν αναπόφευκτη για τη συνέχεια του ΚΚΕ, αφού ο αναθεωρητισμός σε αυτό είχε φτάσει σε πλήρη ωρίμανση και οργανωμένη έκφραση». «Η 12η Ολομέλεια έφερε σε πρώτη γραμμή την υπεράσπιση των αρχών του μαρξισμούλενινισμού και του προλεταριακού διεθνισμού, παρ΄ όλες τις αντιφάσεις που συνέχιζε να περιέχει η στρατηγική του ΚΚΕ». «Η πλειοψηφία της ΚΕ μπόρεσε να δει το κομματικό οργανωτικοπολιτικό πρόβλημα και να σταθεί στο ύψος των αναγκών» και καταγράφεται ως «ιστορικής σημασίας το γεγονός ότι η πλειοψηφία του καθοδηγητικού οργάνου συσπειρώθηκε στην ανάγκη ανασυγκρότησης και δημιουργίας ισχυρών κομματικών οργανώσεων, πρώτα απ΄ όλα στους χώρους που βρισκόταν η εργατική τάξη».

«Η δυνατότητα αυτή ωρίμασε στις συνθήκες της δικτατορίας, οπότε πέρασε στην παρανομία και η ΕΔΑ. Ετσι η πλειοψηφία της ΚΕ και του ΠΓ συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν πια άλλο δρόμο από την οικοδόμηση οργανώσεων του ΚΚΕ, κίνηση η οποία απέδειξε πως η πλειονότητα του καθοδηγητικού οργάνου διατηρούσε αντανακλαστικά απόκρουσης του “ευρωκομμουνιστικού”, αναθεωρητικού και οπορτουνιστικού ρεύματος»
 
«ΑΥΤΑΠΑΤΗ» Ο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟ 1958
Για τον Περισσό η 8η Ολομέλεια «επέκτεινε τη δεξιά οπορτουνιστική πολιτική γραμμή της 6ης και 7ης Ολομέλειας και στην οργανωτική πολιτική του ΚΚΕ». Μάλιστα υπογραμμίζεται ότι η κατάσταση μισοδιάλυσης των οργανώσεών του δεν αποτελούσε λόγο που να δικαιώνει την απόφαση για διάλυσή τους,κάτι που είχε,όπως εκτιμάται,«σοβαρότατες συνέπειες σε όλους τους τομείς της δράσης του». Ενώ για όλα αυτά ασκείται ευθεία κριτική στη στάση του «αδελφού» μετασταλινικού ΚΚΣΕ: «Η επικράτηση οπορτουνιστικών και διαλυτικών οργανωτικών θέσεων και πρακτικών μεταξύ άλλων εξηγείται και από την επιρροή που ασκούσε το ΚΚΣΕ», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Ακόμα και για τον εκλογικό θρίαμβο της ΕΔΑ στις εκλογές της 11ης Μαΐου 1958, που αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση με 24,42% εκλέγοντας 79 βουλευτές (φωτογραφία), ο Περισσός καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ποσοστό αυτό «αν και αποδείχθηκε γρήγορα ότι ήταν συγκυριακό,ενίσχυσε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που υπήρχαν στην ηγεσία της ΕΔΑ και στην ηγεσία του ΚΚΕ,ενώ δεν εκτιμήθηκε σωστά το γεγονός ότι σημαντικές μάζες ψηφοφόρων είχαν προτιμήσει την ΕΔΑ και λόγω της σύμπραξης που έκανε με δυνάμεις του “Κέντρου”».

ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ
«Να ιδρύσουμε ή να μην ιδρύσουμε νέο κόμμα;»
Στο εσωτερικό της ηγεσίας διεξαγόταν έντονη διαπάλη σχετικά με το ζήτημα της δημιουργίας ή μη ενός νόμιμου (κομμουνιστικού) κόμματος. Ηδη πριν από την 7η Ολομέλεια του 1957 είχε υποβληθεί στην ΚΕ του ΚΚΕ έκθεση των Λ. Τζεφρώνη και Α. Βελή (Νοέμβριος 1956)

Κώστας Κολιγιάννης
όπου αναφερόταν ότι «έχει ωριμάσει πια η ιδέα για ένα νόμιμο ΚΚΕ», αλλά η ευθεία νομιμοποίησή του «σκοντάφτει στην αντίδραση των αμερικανών και του ΙΔΕΑ». Και πρότειναν «την ίδρυση ενός νόμιμου μαρξιστικούλενινιστικού κόμματος», το οποίο θα καθοδηγείτο από το ΚΚΕ, αλλά «δεν θα ΄χει καμιά άλλη οργανωτική σχέση μαζί του», ενώ «στις σχέσεις του με την ΕΔΑ θα παραμείνει μέσα σ΄ αυτήν» . Πρότειναν δε με την ίδρυση του νέου κόμματος, το ΚΚΕ «να αναγγείλει την αναστολή της λειτουργίας των παράνομων οργανώσεών του και να καλέσει τους κομμουνιστές να ενταχθούν στο νέο κόμμα».

Υπέρ της διάλυσης του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ τάσσονταν και άλλα στελέχη («Πλατφόρμα των τεσσάρων»), ενώ στα τέλη Μαΐου του 1957 το Πολιτικό Γραφείο συζήτησε το θέμα. Από τα πρακτικά της συνεδρίασης αυτής, που φέρνει στο φως το δοκίμιο, προκύπτουν οι εξής θέσεις:

- Κ. Κολιγιάννης: «Το λάθος μας είναι ότι εμείς καθυστερούμε στη δημιουργία παράνομων οργανώσεων, που θα δυσκολέψουμε τη δουλειά μας». - Μ. Παρτσαλίδης: «Να οργανώσουμε τις δυνάμεις μας σε νόμιμο κόμμα, είναι η λύση που πρέπει να υιοθετήσουμε. Το κόμμα αυτό πρέπει να καθοδηγείται από το Κλιμάκιο του ΚΚΕ».

- Λ. Στρίγκος: «Πρέπει να επιμείνουμε στη δημιουργία παράνομων κομματικών οργανώσεων». - Μ. Βαφειάδης: «Εμείς δεν πρέπει να καταλήξουμε στη δημιουργία ενός νόμιμου κόμματος, γιατί εγγυήσεις δεν υπάρχουν (...). Εχουμε την ΕΔΑ. Αυτήν πρέπει να την περιφρουρήσουμε για σήμερα και να την απλώσουμε».

- Απ. Γκρόζος: «Οι σκέψεις για καινούργιο κόμμα δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν άμα δεν δημιουργήσουμε γερές δικές μας παράνομες οργανώσεις».

Η απόφαση του ΠΓ ήταν: η δημιουργία καινούργιου παράνομου μηχανισμού, η διάλυση των κομματικών οργανώσεων του ΚΚΕ που υπήρχαν πριν από την 6η Ολομέλεια (που καθαίρεσε τον Ζαχαριάδη) και η προσχώρηση των μελών τους στην ΕΔΑ, η δημιουργία καινούργιων κομματικών οργανώσεων και η διαμόρφωση καθοδηγητικού κλιμακίου στην Ελλάδα και η ένταξη όλων των μελών στην ΕΔΑ με επιλεγμένες εξαιρέσεις. Οσον αφορά τις σκέψεις για δημιουργία ενός νόμιμου κόμματος που θα ανήκε στον συνασπισμό της ΕΔΑ, στην εν λόγω απόφαση του ΠΓ σημειωνόταν ότι «δεν τις απορρίπτει».

Ωστόσο, στις 30 Ιουλίου του 1957 ο Κ. Κολιγιάννης, τότε εκτελών καθήκοντα γραμματέα, σε ενημερωτικό σημείωμα που απέστειλε προς την ΚΕ του ΚΚΣΕ εμφάνιζε ως πρόταση του ΠΓ την ίδρυση ενός νέου νόμιμου κόμματος. «Η ΕΔΑ λειτουργεί μεν σαν κόμμα, είναι όμως συνασπισμός κομμάτων (...). Η διαφορά θα είναι ότι ένα από αυτά θα είναι το νέο κόμμα που θα αποτελείται από τους κομμουνιστές που ανήκουν και σήμερα στην ΕΔΑ», έγραφε προς τους Σοβιετικούς.

Πηγή

"το βήμα"

Σχόλια

  1. το ΚΚΕ κανει και παραπονα για την ΕΔΑ!! Ειναι τοσο τυφλωμενοι οι ανθρωποι, που δεν μπορουν να διακρινουν οτι αν δεν υπηρχε η ΕΔΑ, ο ελληνικος λαος θα ειχε ξεχασει και το ονομα του ΚΚΕ! Στην ουσια, η ΕΔΑ τους εσωσε! Να'ναι καλα βεβαια και οι πολιτικαντηδες της δεξιας και του κεντρου , που μεσω της ΕΔΑ, εφεραν μεσα στο πολιτικο παιχνιδι, τον κομμουνισμο, μολις λιγα χρονια μετα τη ληξη του συμμοριτοπολεμου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμε συμφωνούμε.

    Τώρα σαν γενικότερο σχόλιο, με την αναστήλωση της μνήμης των ζαχαριάδη, βελουχιώτη και Πλουμπίδη, την αποκήρυξη της πολιτικής συνεργασίας με την ΕΔΑ, πιστεύω ότι το ΚΚΕ διαγράφει μια τελική ακροαριστερή στροφή στο σταλινικό παρελθόν του και ολοκληρώνει την πορεία που άρχισε με την διάσπαση του ΣΥΝ το 1994 αν δεν απατώμαι.

    Το ΚΚΕ απορρίπτει ανοιχτά κάθε είδους ρεφορμισμό και επιστρέφει στις γνήσιες επαναστατικές ρίζες του και στην ταξική πάλη.σε μια ιστορική συγγηρία που το ευννοεί. Αρωγό στην προσπάθεια προσπαθούν να καταστήσουν και τους λαθρομετανάστες που έχουν καταλάβει το κέντρο και αποτελούν μιας πρώτης τάξης λούμπενπρολεταριακή ευφλεκτη ύλη. Την ίδια στιγμή τα αστικά κόμματα κοιμούνται όρθια. Εγώ με το λίγο μου μυαλό αυτά καταλαβαινω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. συμφωνω μαζι σου, αλλα αφου το ΚΚΕ κανει στροφη προς την επαναστατικοτητα, να περιμενει οτι κι εμεις θα αμυνθουμε κι επειδη γνωριζουμε ιστορια, αυτη την φορα δεν θα υπαρχουν Μακρονησοι και Γυαροι, αλλα μονο εκτελεστικα αποσπασματα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. η γνώμη μου είναι ότι η ατυχέστερη αντιμετώπιση ενός ιδεολογικού εχθρού είναι ο αυταρχισμός. Και αυτό δεν το λέω επειδή οι διώξεις που δέχθηκαν οι κομμουνουνιστές στην μεταπολεμική Ελλάδα γίνονται ακόμα πεδίο πολιτικής εκμετάλλευσης.

    Πιστεύω πως η ευρύτερη κοινωνική διαφώτιση επί του θέματος είναι υπέραρκετη. Επίσης θα ήθελα να υπενθυμίσω πως το μεγαλύτερο λάθος της Αριστεράς βρίσκεται σε μια πιθανή επικράτηση της. Τα καθεστώτα τέτοιου τύπου καταρρέουν με πάταγο και οι κοινωνίες που τα είχαν φορτωθεί τα αναπολούν με απύθμενο μίσος.

    Οπότε δεν χρειάζεται ιδιαίτερο άγχος. Η τελική αποτυχία της αριστεράς κρύβεται ακριβώς στις προθέσεις της, στις εξαγγελίες τηε, στην ιδεολογία και στις ικανότητες της να διαχειριστεί ανθρώπους και κοινωνίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φιλιστορα, για να ξεκαθαρισω τη θεση μου, εννοω οτι εφοσον το ΚΚΕ κανει νεα Δεκεμβριανα η συμμοριτοπολεμο, πρεπει να ξεμπερδευουμε μια και καλη με αυτο! Δηλαδη, κυρησσεται παρανομο ως κομμα και η ηγεσια του εκτελειται! Ξεκαθαρα πραγματα! Απο κει και περα, το κυνηγι των απλων πολιτων και τα πιστοποιητικα φρονηματων οντως ειναι περιττα! Ιδεολογικη διαφωτιση των μαζων χρειαζεται(για τον κομμουνισμο ως ουτοπια αλλα και για τις προδοσιες του ΚΚΕ απεναντι στην Ελλαδα, με ταυτοχρονη προωθηση των εθνικων ιδανικων)και φιλολαικα μετρα! Με την ηγεσια τους ομως πρεπει να ξεμπερδευουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μμμ...γιατί εγώ τρομάζω πιο πολύ από άλλες ακροαριστερές δυνάμεις και από το ΠΑΣΟΚ και όχι από το ΚΚΕ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

α1 Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος26 Αβράαμ Λίνκολν1 Άγγελος Έβερτ1 Άγγελος Σικελιανός1 Αγγλία12 Άγιο Όρος5 Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος3 Αδαμάντιος Κοραής9 Αθανάσιος Ευταξίας1 Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης2 Αθανάσιος Τσακάλωφ1 Αιγαίο17 Αιγαίο Ελληνική θάλασσα3 Αίγινα1 Αισχύλος1 Ακρόπολη12 Αλβανία13 Αλεξάνδρεια9 Αλέξανδρος Ζαϊμης6 Αλέξανδρος Κορυζής5 Αλέξανδρος Κουμουνδούρος7 Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος14 Αλέξανδρος Οθωναίος7 Αλέξανδρος Παπάγος17 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης7 Αλέξανδρος Παπαναστασίου17 Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής1 Αλέξανδρος Σακελαρίου5 Αλέξανδρος Υψηλάντης8 Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος3 Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν5 Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Αναγέννηση3 Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος1 Αναστάσιος Παπούλας4 Ανατολική Ρωμυλία1 Ανδρέας Γ. Παπανδρέου16 Ανδρέας Καρκαβίτσας2 Ανδρέας Λόντος2 Ανδρέας Μεταξάς1 Ανδρέας Μιαούλης8 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος13 Ανδρέας Τζίμας1 Άνθιμος Γαζής1 Αννα Κομνηνή1 Άννα Κομνηνή1 Αννίβας1 Αντάντ18 Αντιβενιζελισμός30 αντισημιτισμός5 Αντόνιο Γκράμσι1 Αντώνης Σαμαράς1 Απεργίες4 Αποικιοκρατία6 Άραβες3 Αρβανίτες1 Άρειος Πάγος3 Άρης Βελουχιώτης9 Αριστείδης ο Αθηναίος2 Αριστοτέλης7 Αριστοτέλης Ωνάσης1 Αρχαία Αθήνα28 Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία10 Αρχαία Σπάρτη22 Αρχαιοκαπηλεία6 Αρχαιολογία26 Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός3 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος3 Αρχιμίδης4 Αστρονομία4 Αστυνομία2 Αυστρία4 Αυτοκράτορας Ηράκλειος3 Αφρική4 Αχαϊκή Συμπολιτεία2 β1 Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος43 Βαλκάνια26 βασανιστήρια1 Βασίλειος Τσίχλης23 Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄1 Βασιλιάς Γεώργιος Α΄22 Βασιλιάς Γεώργιος Β΄26 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄34 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄8 Βασιλιάς Όθων Α΄25 Βασιλιάς Παύλος Α΄7 Βασιλιάς Φίλιππος Β΄6 Βενιαμίν Λέσβιος1 Βιβλία και Βιβλιοθήκες37 Βιβλιοκρισίες87 Βιέννη5 Βιετνάμ2 Βιογραφίες79 Βλάσης Γαβριηλίδης1 Βουλγαρία14 γ1 Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης8 Γαλλία21 Γαλλική Επανάσταση6 Γαριβάλδι2 Γελιογραφίες4 Γενοκτονία των Αρμενίων3 Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου6 Γερμανία51 Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός2 Γεώργιος Α. Παπανδρέου19 Γεώργιος Βλάχος4 Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)7 Γεώργιος Ζησιμόπουλος2 Γεώργιος Θεοτόκης10 Γεώργιος Κάνιγκ3 Γεώργιος Καραϊσκάκης4 Γεώργιος Καρτάλης2 Γεώργιος Καφαντάρης9 Γεώργιος Κονδύλης17 Γεώργιος Κουντουριώτης4 Γεώργιος Λεοναρδόπουλος2 Γεώργιος Παπαδόπουλος2 Γεώργιος Παπανδρέου (GAP)1 Γεώργιος Πωπ1 Γεώργιος Ράλλης6 Γεώργιος Σεφέρης2 Γεώργιος Σταύρου2 Γεώργιος Στρέιτ1 Γεώργιος Τσολάκογλου4 Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας)1 Γιάννης Ιωαννίδης3 Γιάννης Ψυχάρης2 Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο)8 Γιουγκοσλαβία12 Γιώργης Σιάντος4 Γιώργος Ρωμανός1 Γκουλάγκς4 Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά35 Γράμμος - Βίτσι2 Γρηγόρης Φαράκος2 Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας)7 Γρηγόριος Ξενόπουλος4 δ1 Δαρδανέλλια1 Δέσποινα Κούρτη1 Δημήτρης Παρτσαλίδης3 Δημήτριος Αναγνωστόπουλος1 Δημήτριος Βούλγαρης2 Δημήτριος Γούναρης24 Δημήτριος Ιωαννίδης1 Δημήτριος Καλλέργης1 Δημήτριος Μάξιμος1 Δημήτριος Ράλλης4 Δημήτριος Υψηλάντης10 Δημήτριος Ψαρρός4 Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ)19 Δημοσθένης4 Δημοψήφισμα2 δημοψήφισμα 19243 Διατροφή5 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.)3 Δικαιοσύνη7 Διονύσιος Σολωμός1 Διπλωματία24 δοσιλογισμός3 δουλεμπόριο3 Δύση2 Δωδεκάνησα13 Ε.Ρ.Ε.5 ΕΔΕΣ15 Εθνικά Δάνεια2 Εθνική αντίσταση13 Εθνική τράπεζα4 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)8 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)6 Εθνικός Διχασμός (1914-1918)34 Εθνικός Συναγερμός3 Εθνοσυνέλευση5 ΕΚΚΑ4 Εκκλησιαστική Ιστορία10 ΕΛΑΣ29 Ελβετία4 ΕΛΔΥΚ1 Ελευθέριος Βενιζέλος71 Ελληνική λογοτεχνία5 Ελληνική Οικονομική Ιστορία34 Ελληνική Οικονομική κρίση33 Ελληνική Παιδεία23 Ελληνική Παράδοση2 Έλληνικό Έθνος33 Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος12 Ελληνικός στρατός43 Ελληνισμός27 Ελληνισμός της Αμερικής2 Ελληνοτουρκικές σχέσεις6 Ελληνοτουρκικός πόλεμος 189711 Ελλήνων Πάσχα3 Εμμανουήλ Μπενάκης1 Εμμανουήλ Ξάνθος1 Εμμανουήλ Παπάς1 Εμμανουήλ Ρέπουλης5 Εμμανουήλ Ροϊδης4 Εμμανουήλ Τομπάζης2 Εμμανουήλ Τσουδερός5 Εμπόριο6 Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.)1 Ένωση Κέντρου5 ΕΟΚ1 ΕΟΚΑ Α΄10 ΕΟΚΑ Β΄3 Επανάσταση στο Γουδή10 Επέτειος2 Επίκουρος1 Επιτάφιος1 Ερατοσθένης1 Ερυθρός Σταυρός3 ΕΣΣΔ19 Ευάγγελος Αβέρωφ3 Ευάγγελος Λεμπέσης1 Ευεργέτες1 Ευρωπαϊκή Ένωση3 Ευρωπαικός Διαφωτισμός3 εφημερίδα "Καθημερινή"5 Η γυναίκα στην Ιστορία2 Η δίκη των "εξ"25 Ήθη και έθιμα3 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.)37 Ήπειρος14 Ηράκλειτος1 Ηρακλής Θεσσαλονίκης5 Ηρόδοτος13 Θαλής ο ΜΙλήσιος1 Θέατρο5 Θεμιστοκλής5 Θεμιστοκλής Σοφούλης9 Θεόδωρος Δηλιγιάννης6 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης13 Θεόδωρος Πάγκαλος20 Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος)1 Θεόδωρος Τουρκοβασίλης3 Θεόφιλος Καΐρης1 Θερμοπύλες2 Θεσσαλονίκη28 Θουκυδίδης10 Θράκη11 Θρασύβουλος Τσακαλώτος3 Θρησκεία3 Θωρηκτό Αβέρωφ9 Ι.Β.Δ.104 Ιαπωνία3 Ιατρική8 Ιερή Συμμαχία8 Ιερός Λόχος6 Ιλιάδα11 Ίμια3 Ιουλιανή κρίση του ΄652 Ιούλιος Βέρν2 Ιπποκράτης ο Κώος3 Ισλάμ6 Ισοκράτης2 Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Ιστορία622 Ιστορία της Αλβανίας12 Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας1 Ιστορία της Κρήτης16 Ιστορία του Αθλητισμού9 Ιταλία27 Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης2 Ιωάννης Γκούρας1 Ιωάννης Δεμέστιχας3 Ιωάννης Καποδίστριας24 Ιωάννης Κωλέττης6 Ιωάννης Μακρυγιάννης6 Ιωάννης Μεταξάς41 Ιωάννης Μιχαήλ5 Ιωάννης Παπακωνσταντίνου10 Ιωάννης Συκουτρής6 Ιωάννης Τσαγκαρίδης1 Ιωάννης Τσιμισκής1 Ιωάννινα5 Ίων Δραγούμης26 Ιωνική Επανάσταση1 Κ. Θ. Δημαράς2 Καλαμάτα1 Κανέλος Δεληγιάννης3 Καρλ Γιουνγκ1 Καρλ Μαρξ1 Κάρολος Παπούλιας2 Καρχηδόνα1 κατεχόμενα της Κύπρου1 Κατοχή13 Κατοχικά Δάνεια3 Κίμων ο Αθηναίος2 Κίνα7 Κίνημα του Ρομαντισμού2 κινηματογράφος3 Κινηματογράφος και Ιστορία4 Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.)3 Κολλυβάδες2 Κόμμα Φιλελευθέρων11 Κομμουνισμός29 Κομνηνός Πυρομάγλου2 Κοράνιο2 Κόρινθος6 Κύθηρα1 Κυπριακή Ιστορία46 Κυριάκος Κατσιμάνης14 Κύριλλος Λούκαρις2 Κωνσταντίνος Δεμερτζής1 Κωνσταντίνος Καβάφης3 Κωνσταντίνος Καναρης6 Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή1 Κωνσταντίνος Καραμανλής11 Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος)2 Κωνσταντίνος Λινάρδος18 Κωνσταντίνος Μανιαδάκης6 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης4 Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄8 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος8 Κωνσταντίνος Σημίτης4 Κωνσταντίνος Σμολένσκι2 Κωνσταντίνος Τσαλδάρης4 Κωνσταντίνος Φωτιάδης5 Κωνσταντινούπολη41 Κως4 Κώστας Βάρναλης1 Κώστας Περρίκος1 Κωστής Παλαμάς6 ΛΑ.Ο.Σ3 Λαθρομετανάστευση3 Λαικό Κόμμα7 Λαμία2 Λατινική Αμερική1 Λεονίντ Τρότσκι4 Λέσβος3 Λεωνίδας Παρασκευόπουλος1 Λόγιος Ερμής4 Λόρδος Βύρων8 Λουτράκι1 Λύσανδρος1 Μαζική πολιτική προπαγάνδα2 Μακάριος11 Μακεδονία48 Μακεδονικό Ζήτημα32 Μακεδονικός Αγώνας8 Μακεδονομάχοι5 Μάνη2 Μάο Τσε Τουνγκ2 Μαραθώνας3 Μάρκος Βαφειάδης9 Μάρκος Μπότσαρης1 Μάτζικερτ1 Μεγάλη Βρετανία37 Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia)1 Μέγαρο Μαξίμου1 Μέγας Αλέξανδρος8 Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών2 Μέγας Θεοδόσιος1 Μέγας Κωνσταντίνος1 Μελέτης Βασιλείου1 Μεσαίωνας5 Μέση Ανατολή2 Μεσόγειος2 Μεσολόγγι10 Μεσσήνη Μεσσηνίας12 Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974)43 Μέττερνιχ4 Μίκης Θεοδωράκης3 Μίκης Πρωτοπαπαδάκης8 Μικρά Ασία43 Μιλτιάδης ο Αθηναίος1 Μιλτιάδης Πορφυρογέννης1 Μιχαήλ Ψελλός3 Μνημείο14 Μοροζίνι2 Μουσολίνι12 Μπενιζέλος Ρούφος1 Μυστικές υπηρεσίες5 ναζισμός2 Νάξος2 Ναπολέων Βοναπάρτης2 Ναπολέων Ζέρβας10 Ναυαρίνο2 Ναύπακτος2 Ναύπλιο16 Ναυτική Ιστορία57 Νέα Δημοκρατία10 Νεοκλής Σαρρής1 Νεότουρκοι6 Νικήτας Σταματελόπουλος5 Νικηφόρος Φωκάς1 Νικίας2 Νικόλαος Δημητρακόπουλος1 Νικόλαος Λεωτσάκος3 Νικόλαος Πλαστήρας18 Νικόλαος Πολίτης1 Νικόλαος Στράτος5 Νίκος Ζαχαριάδης17 Νίκος Καζαντζάκης2 Νίκος Μπελογιάννης1 Νίκος Νικολούδης42 Νίτσε1 Ξάνθη1 Ξενοφών3 Οδυσσέας Ανδρούτσος2 Οδυσσέας Ελύτης4 Οδυσσέας Ιάλεμος2 Οδύσσεια7 Οθωμανική Αυτοκρατορία74 Οθωνική περίοδος (1832-1864)14 Οικουμενικό Πατριαρχείο8 Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά1 ομάδα των "Ιαπώνων"2 Όμηρος22 ομοφυλοφιλία1 Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.)3 Οργάνωση "Χ"2 Ορθοδοξία32 π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος13 ΠΑ. ΣΟ. Κ.25 Παγκόσμιος Ιστορία23 Παλαιών Πατρών Γερμανός2 Παναγής Τσαλδάρης16 Παναγιώτης Δαγκλής1 Παναγιώτης Δεμέστιχας1 Παναγιώτης Κανελλόπουλος15 Πάνος Κορωναίος2 Πάτρα3 Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄5 Παύλος Γύπαρης4 Παύλος Κουντουριώτης14 Παύλος Μελάς2 Παυσανίας1 Παυσανίας Κατσώτας1 Παυσανίας ο περιηγητής1 ΠΕΑΝ2 Πειραιάς6 πειρατεία1 Πεισίστρατος1 Πελοποννησιακός πόλεμος7 Περικλής1 Περικλής Αργυρόπουλος1 Περικλής Γιαννόπουλος5 Περικλής Δεληγιάννης1 Περιοδικά Ιστορίας3 Περσικοί πόλεμοι10 Πετρέλαια στο Αιγαίο2 Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης4 Πέτρος Γαρουφαλιάς1 Πέτρος Μακρής - Στάϊκος5 Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης13 Πλάτων9 Πλούταρχος7 Ποίηση και αισθητική18 Πόλεμος των Μπόερς1 Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι14 πολιτική δολοφονία18 Πολιτική Ιστορία17 Πολωνία2 Πόντος7 Πρίγκιπας Ανδρέας2 προπαγάνδα5 πρόσφυγες6 προσωκρατικοί φιλόσοφοι3 Προτεινόμενα3 Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές30 πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff1 Πύρρος της Ηπείρου1 Ρήγας Παλαμίδης1 Ρήγας Φερραίος3 ριζοσπάστης1 Ρόδος10 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία15 Ρώμη8 Ρωμηοσύνη5 Ρωσία23 Ρωσικο κόμμα3 Σάββας Γκαλιμαρίδης2 Σάμος1 Σαντόρε Σανταρόζα2 Σαντορίνη1 ΣΚΑΪ2 Σκάκι1 Σκωτία4 Σόλων3 Σοφοκλής Βενιζέλος3 Σοφοκλής Δούσμανης1 Σπυρίδων Μαρκεζίνης5 Σπυρίδων Τρικούπης3 Σταλινισμός15 Σταυροφορίες6 Σταφιδικό Ζήτημα2 Στέφανος Δραγούμης3 Στέφανος Σαράφης2 Στέφανος Σκουλούδης5 Στέφανος Στεφανόπουλος1 Στράβων5 Στρατής Μυριβίλης2 Στρατιωτική Ιστορία57 Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη3 Στυλιανός Γονατάς7 Στυλιανός Χούτας1 Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ2 Συνθήκη της Λοζάννης9 Συνθήκη των Σεβρών6 συντάξεις1 ΣΥΡΙΖΑ4 Σωκράτης3 Σώματα Ασφαλείας1 Ταγίπ Ερντογάν1 Τάγματα ασφαλείας2 Τείχος του Βερολίνου1 τεκτονισμός1 Τέχνες11 Τεχνολογία8 το παιχνίδι στην Ιστορία6 Τοπική Ιστορία1 Τουρκία20 Τουρκοκρατία (1453-1821)35 Τράπεζα της Ελλάδος5 Τράπεζες1 Τριπολιτσά2 Τσαούς Αντών (Φωστερίδης)1 Ύδρα5 Υποβρύχιο Παπανικολής1 υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ3 Υφαλοκρυπίδα1 Φαίδων Γκιζίκης3 Φαλμεράγιερ6 Φανάρι2 Φασισμός1 Φιλελληνισμός9 Φιλία1 Φιλική Εταιρεία9 Φιλολογικά και άλλα δοκίμια44 Φιλοποίμην2 Φιλορθόδοξη Εταιρεία1 Φιλοσοφία9 Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας25 Φλωρεντία1 Φλώρινα4 Φραγκοκρατία8 Φωκίων1 Φωτογραφικό Οδοιπορικό26 Χαλκιδική2 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος3 Χαράλαμπος Τσερούλης2 Χαράτσι1 Χαρίλαος Τρικούπης13 Χαρίλαος Φλωράκης2 Χάτι Χουμαγιούν1 Χίτλερ17 Χούντα6 Χρεοκοπία10 Χρηματιστήριο4 χριστιανικό ολοκαύτωμα3 Χριστόδουλος Τσιγάντες1 Χριστούγεννα10 Χρυσόστομος Σμύρνης1 Χωροφυλακή2 Ψαρά3 ψυχολογία2 Ψυχρός Πόλεμος12 CIA4 John Iatrides1 K.K.E.44 KGB4 Mεσσήνη4 Robert Bruce2 Slider3 William Wallas2 Winston Churchil1
Εμφάνιση περισσότερων
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας