To Oλοκαύτωμα των Καλαβρύτων το 1943

 Ιστορική φωτογραφία. Γερμανοί στρατιώτες αναπαύονται μετά τη σφαγή

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
a@kontogiannidis@yahoo.gr

Εκατοντάδες κάτοικοι των Καλαβρύτων, θ’ ανηφορίσουν σήμερα όπως κάθε χρόνο, στο χωράφι του Καππή, στον τόπο της θυσίας, για να τιμήσουν και να θρηνήσουν τη μαζική εξόντωση χωρίς οίκτο 1300 αρρένων κατοίκων της περιοχής από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 1943, σαν σήμερα! Εκείνο το ομιχλώδες πρωϊνό, εμφανίστηκε στην πλατεία ένα
τάγμα της 117ης γερμανικής Μεραρχίας, ενώ άλλα δύο με βαρύ οπλισμό ακροβολίστηκαν δημιουργώντας ασφυκτικό κλοιό στην πόλη .

Το επιθετικό κτύπημα της καμπάνας ξυπνά τους ανύποπτους κατοίκους. Οι ναζί συγκεντρώνουν τους άνδρες απο 14 ετών και άνω και τους οδηγούν όπως τα πρόβατα στο λόφο του Καππή, ενώ τα γυναικόπαιδα στοιβάζονται στο σχολείο. Την ίδια στιγμή, η εμπρηστική ομάδα τους καίει αδιακρίτως σπίτια, εκκλησιές και καταστήματα της μαρτυρικής πόλης.
Είναι η εφαρμογή της «Επιχείρησης Καλάβρυτα» σε αντίποινα για την εκτέλεση περίπου 80 αιχμαλώτων γερμανών στις 7 Δεκεμβρίου απο τον ΕΛΑΣ. Οι αντάρτες αφού σκότωσαν τους αιχμαλώτους στο Μάζι, πέταξαν τα πτώματά τους σε φαράγγι του Χελμού, ενώ τρείς τραυματίες τους πέταξαν σε πηγάδι.

 Ελληνίδες θρηνούν μετά τη σφαγή των δικών τους στα Καλάβρυτα
Οι γερμανοί τους ανακαλύπτουν και γίνονται θηρία. βομβαρδίζουν ανηλεώς όλα τα γύρω χωριά που μετρούν το καθένα πολλούς νεκρούς… Και τώρα η σειρά των Καλαβρύτων με άνδρες κάθε ηλικίας να στέκονται απέναντι στα πολυβόλα. Ο καθηγητής Κώστας Αθανασιάδης τολμά και ρωτά τον ταγματάρχη Τέννερ « θα μας σκοτώσετε; , «όχι » απαντά εκείνος. Κι όλοι ανάσαναν με ανακούφιση.
Ξαφνικά κάτω απο την πόλη που την τύλιξαν οι φλόγες και οι καπνοί, μια φωτοβολίδα δίδει το σύνθημα. Ο Τέννερ σηκώνει το χέρι και φωνάζει. Πύρ !!! Απέλπιδες κραυγές ακούγονται απο τους μελλοθανάτους. Δέκα μυδράλια ξεχύνουν φωτιά και σίδερο…. Σε λίγο απόλυτη σιγή.Η μυρωδιά του θανάτου αναδύεται στη βουνοπλαγιά και οι δολοφόνοι ρίχνουν τη χαριστική βολή σε οποιον σαλεύει…
Δέκα-τρείς σώθηκαν απ’ το μακελειό. Σαν να γύρισαν απο τον Αδη. Ο Πάνος Νικολαϊδης απόστρατος αξιωματικός που σώθηκε κάνοντας τον πεθαμένο, είχε αφηγηθεί παλιά το μακάβριο έργο των δημίων: « Άκουσα το παιδί του Αντώνη Δημόπουλου να τρέχει πάνω στα πτώματα και να φωνάζει, «βοήθεια, θέλω να ζήσω. Είμαι μαθητής μη με σκοτώνετε…». Ένας πυροβολισμός σταμάτησε τις φωνές του παιδιού!...


Ο λόφος του Καπή, στα Καλάβρυτα. Εδώ εκτέλεσαν τους Καλαβρυτινούς οι Γερμανοί.
Διασωθείς και ο 17χρονος Αργύρης Φερλελής, που πέθανε το Φλεβάρη του 2005 στα 77 του χρόνια. Δέκα χρόνια πριν, τέτοια μέρα, είχε αφηγηθεί:
« Είχα μείνει ζωντανός. Πλησίασαν οι Γερμανοί με τα πόδια να βουλιάζουν στο αίμα και έδιναν τη χαριστική βολή…. Δίπλα μου ένας γείτονας, μου λέει: έρχεται η σειρά μας. Φτάνoυν, του δίνουν δύο πιστoλιές στο κεφάλι και πετάχτηκαν τα αίματά του απάνω μου. Εμένα, όπως είχα το χέρι στο κεφάλι, με πυροβόλησαν, η σφαίρα τρύπησε το χέρι μου και με λάβωσε στο μέτωπο. Λέω τη γλύτωσα. Μετά από 10΄, έρχεται άλλος, με γραπώνει απ' το γιακά, μου γυρίζει το πρόσωπο και μου δίνει άλλη μια πιστολιά. Να, εδώ, στην κoρφή… Έμεινα για λίγο αναίσθητος. ΄Όταν φύγανε οι Γερμανοί ανασηκώθηκα ανάμεσα στους σκοτωμένους και βλέπω στο δρομάκι ερχόταν η μάνα μου η Μαριγώ. Μου λέει - πού είναι οι άλλοι; Τ’ αδέρφια μου, Βασίλης και Κίμων ήταν παραδίπλα σκοτωμένοι. Έφυγα πατώντας στο αίμα που κύλαγε σαν ποτάμι και το πόδι μου βούλιαζε…»
Ο γυναικόκοσμος που αντελήφθη τι έγινε άρχισαν τις κραυγές και στριγκλιές φρίκης, τρόμου και απόγνωσης. Οιμωγές σπαραγμού και οδύνης. Οι γερμανοί που κουράστηκαν να εκτελούν αθώους σε σταθερό στόχο, κάθονται ν΄ αναπαυθούν… Το Βερολίνο, διέταξε ανακρίσεις για τη σφαγή και παρέπεμψε τρείς αξιωματικούς σε δίκη για υπέρβαση διαταγών… Η θεία δίκη δεν τους άφησε ατιμώρητους. Ο στρατηγός Καρλ Φον Λε Σουίρ, ο Τέννερ και άλλοι αξιωματικοί σκοτώθηκαν στο ρωσικό μέτωπο…

Πηγή

Real News

Σχόλια

  1. αγαπητε μου, συγγνωμη για το ασχετο σχολιο που κανω στη συγκεκριμενη σου αναρτηση, απλα εκανα προσφατα ενα σχολιο σε μια αρκετα παλια σου αναρτηση(http://www.istorikathemata.com/2009/12/blog-post_04.html), οποτε θα επιθυμουσα να μου απαντησεις

    "Apollo"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φίλε apollo,

    έχω δει το μύνημα σου από την στιγμή που το καταχώρησες. Απλώς είναι κάτι για το οποίο δεν ήθελα να τοποθετηθώ καθώς όπως ανέφερα τότε, ο Κωστής ήταν φίλος μου.

    Από την στιγμή πάντως που επιμένεις σου απαντώ πως κατά την γνώμη μου έχεις δίκιο στις παρατηρήσεις σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η γιαγιά ήταν από εκείνα τα μέρη. Είχε πάει στα Καλάβρυτα μια δυο μέρες μετά το ολοκαύτωμα και μου έλεγε οτι θυμάται μόνο μαυροφορεμένες γυναίκες στους δρόμους. Ανατριχιαστικό

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων