Βιβλιοκρισία για το έργο "Κωνσταντίνος και Βενιζέλος" του Εδουάρδου Ντριώ

Βιβλιοκρισία για το έργο "Κωνσταντίνος και Βενιζέλος" του Εδουάρδου Ντριώ


Ο Εδουάρδος Ντριώ ήταν ένας Γάλλος ακαδημαϊκός ιστορικός αρκετά γνωστός στην εποχή του (στίς αρχές του 1900), με σημαντικό ερευνητικό έργο για τον Ναπολέοντα και για το "Ανατολικό ζήτημα" και το καθεστώς των "Νεότουρκων". Του ανατέθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, από το ελληνικό κράτος, να γράψει μια γενική ιστορία για την Ελληνική εξωτερική πολιτική, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα κρατικά ελληνικά αρχεία. Η πολυετής και επίπονη εργασία του σύντομα έγινε πεδίο αντιπαράθεσης στην ελληνική πολιτική σκηνή, αφού στον πέμπτο και τελευταίο τόμο της εργασίας του που εξέταζε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος κατά τον Α Παγκόσμιο πόλεμο, (αν και ο ίδιος όντας Γάλλος), δικαίωνε πανηγυρικά την ουδετερόφιλη πολιτική του Βασιλιά καταλογίζοντας βαριές ευθύνες στην Βενιζελική παράταξη για τον εθνικό διχασμό. Το έργο του στην τελική του μορφή απαγορεύτηκε να κυκλοφορήσει στην Ελλάδα απο τις Βενιζελικές κυβερνήσεις των ετών 1928-1932. Οσα αντίτυπα του έφτασαν στην Ελλάδα απο την Γαλλία που κυκλοφόρησαν με την φροντίδα του ίδιου του Ντριώ, κατασχέθηκαν απο τις Βενιζελικές αρχές.


Το ανα χείρας έργο του, είναι ένα συμπληρωματικό έργο, που κάνει μια γενική ανασκόπηση της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα την κρίσιμη δεκαετία 1912-1922, με έμφαση στην αντιπαράθεση Κωνσταντίνου - Βενιζέλου. Ο τρόπος γραφής βέβαια μόνο ακαδημαϊκός δεν είναι, καθώς ο συγγραφέας περιέργως δεν στερείται πολιτικών παθών και προτιμήσεων. Φαίνεται δε ότι είχε και προσωπικές επαφές με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο και σημαίνοντες πολιτικούς του συντηρητικού κόμματος τους οποίους ανυπόκριτα θαυμάζει. Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι ολοφάνερη και πολλές φορές γίνεται συγκινητική.

Οι κύριες θέσεις του συγγραφέα είναι οι ακόλουθες..

1. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν ήταν Γερμανόφιλος, αλλά αυτή η φήμη ήταν κατασκεύασμα των Βενιζελικών και Συμμαχικών μέσων ενημέρωσης.

2. Ο Βενιζέλος ήθελε να βγάλει την Ελλάδα στον πόλεμο με τυχοδιωκτικό τρόπο, χωρίς να εξασφαλίζει ανταλλάγματα, αντίθετα με τις πρακτικές άλλων χωρών και σε αντίθεση με την προσοχή και την διστακτικότητα του Κωνσταντίνου.

3. Ο Βενιζέλος υπαγόρευσε τα Συμμαχικά τελεσίγραφα και συνεχώς απαιτούσε κυρώσεις για την Ελλάδα.

4. Οι μυστικές υπηρεσίες των συμμάχων στην Ελλάδα βρίσκονταν σε στενή συνεργασία με Βενιζελικά στελέχη και υπονόμευαν συστηματικά τις διαπραγματεύσεις όλων των Βασιλικών κυβερνήσεων.

5. Η Ελληνική συμμετοχή στην εκστρατεία των Δαρδανελλίων θα ήταν καταστροφική για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και για τις ισορροπίες στην περιοχή.

6. Οι Βασιλικές κυβερνήσεις παρείχαν πολύτιμη προστασία στο εκστρατευτικό σώμα της Αντάντ για τουλάχιστον ένα χρόνο, εμποδίζοντας την συντριβή του απο τις υπέρτερες Γερμανο-Βουλγαρικές δυνάμεις του Μάκενσεν.

7. Οι καταλήψεις αρχικά του Ρούπελ και αργότερα της Καβάλας, προήλθαν από τις πολλές παραβιάσεις της ελληνικής ουδετερότητας από πλευράς των Συμμάχων, που έδωσαν την αφορμή στα στρατευματα των Αυτοκρατοριών να επέμβουν.

8. Η Βενιζελική επίθεση στην Κατερίνη έγινε για να υπονομεύσει την συμφωνία βασιλιά - Μπεναζέ.

9. Τα "Νοεμβριανά" αποτελούν μέγα πολιτικό και στρατιωτικό ατόπημα των Γάλλων.

10. Οι εξελίξεις μετά την Βενιζελική κατάληψη της εξουσίας το 1917 απέδειξαν ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν είχε εξασφαλίσει κανένα εδαφικό αντάλλαγμα για την συμμετοχή στον πόλεμο (ούτε καν την αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας) και ότι η ελληνική παρουσία στην Σμύρνη και στην Τσατάλτζα ήταν αποτέλεσμα συγκυριών και με την πλήρη διαβεβαίωση των Δυνάμεων ότι η Ελλάς θα είναι αβοήθητη εκεί, τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά.

11. Αναλύει (όχι διεξοδικά ομολογουμένως) γιατί οι Σύμμαχοι μας θα μας εγκατέλειπαν στην Μικρά Ασία ασχέτως του αποτελέσματος των εκλογών του 1920.

Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Ντριώ. Το έργο του βέβαια πάσχει σε κάποια χτυπητά σημεία, για τα οποία όμως ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη. Ουσιαστικά ο Ντριώ έχει βασίσει όλα τα συμπεράσματα του στα αρχεία του Γαλλικού και του Ελληνικού υπουργείου εξωτερικών. Δεν είχε τότε στην διάθεση του (1929) τα αντίστοιχα αρχεία της Γερμανίας και της τότε Αυστροουγγαρίας, τα όποια δημοσιεύτηκαν 30 χρόνια μετά.

Έτσι ενώ μας διαφωτίζει γλαφυρά για πολλές πτυχές της τυχοδιωκτικής εξωτερικής και εσωτερικής Βενιζελικής πολιτικής, του διαφεύγουν κρίσιμα διπλωματικά γεγονότα που αφορούν συνεννοήσεις του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τις Κεντρικές Αυτοκρατορίες. Δεν υπάρχει αναφορά στο τηλεγράφημα Πασσάρωφ, στις γραπτές Γερμανικές εγγυήσεις της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας, στις συνεννοήσεις Κωνσταντίνου - Γερμανών κατά την εξορία του κτλ.

Αποσιωπά όλες τις ακρότητες των Βασιλικών κυβερνήσεων εις βάρος Βενιζελικών, ενώ αθωώνει βιαστικά την "πικρή" αλήθεια ότι ο τρόπος με τον οποίο ενήργησε ο Κωνσταντίνος (δηλαδή διορίζοντας κυβερνήσεις της αρεσκείας του) μετά το 1916 ήταν στα όρια της συνταγματικής εκτροπής.

Εν ολίγοις το ανα χείρας πόνημα είναι πολύτιμο αλλά χρησιμοποιούμενο ως μοναδική μαρτυρία, δεν οδηγεί στην ιστορική αλήθεια.

Η μετάφραση ανήκει στον κ. Κώστα Μπαρμπή και θα μου επιτραπεί να πω (παρά την αγάπη που έχω για τον ίδιο και τα γραπτά του), ότι φαίνεται να εξυπηρετεί πρώτα τον ίδιο και τις εκφραστικές του ευαισθησίες και μετά το κείμενο και τον συγγραφέα.

Σχόλια

  1. το τηλεγραφημα πασαρωφ ηταν πλαστο, οποτε ειτε το ανεφερε ειτε οχι, δεν εχει καμια σημασια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. επειδη δανειστηκα το παρον κειμενο σας και το χρησιμοποιησα εδω http://istoria.forumotion.com/t894-topic

    θα επιθυμουσες να συμμετεχεις στη συζητηση? Πιστευω οτι θα ηταν εποικοδομητικο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αγαπητέ φίλε,

    δεν χρειάζεται να συμμετέχω γιατί απλούστατα αντιπροσώπευσες τις απόψεις μου επαρκώς.

    Γενικώς άλλωστε αποφεύγω να λαμβάνω μέρος σε τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις με εντάσεις και "κοκορομαχίες". Μου αρέσει η ανταλλαγή επιχειρημάτων, αλλά κατά κανόνα η συζήτηση εκτρέπεται στα φόρουμ.

    Πάντως οι περίφημοι και πασίγνωστοι χρήστες "Δαίδαλος" και "ταυγέτης" (δεν ξέρω αν είναιτο ίδιο πρόσωπο) δίνουν τροφή και έναυσμα για να μάθεις και να προβληματιστείς σε θέματα Κατοχής και εμφυλίου που η κατεστημένη Ιστορία δεν θίγει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κατ'αρχας ειναι τιμη μου, να λες οτι αντιπροσωπευσα τις αποψεις σου, διοτι απο σενα εχω μαθει πολλα και μου αρεσει ο νηφαλιος τροπος της εκφρασης των αποψεων σου(αλλωστε και το βιβλιο του Λεονταριτη απο σενα το εμαθα)! Απο εκει και περα, ο Ταυγετης ειναι πραγματικα αξιολογος, αλλα ωρες ωρες η φανατιλα του τον τυφλωνει! Κριμα, που τετοια ατομα γινονται τοσο μονοπλευρα, ενω θα μπορουσαν να ειναι πιο χρησιμοι, οποτε ειπα να τον "ισιωσω" μεσα απο το κειμενο που εγραψα(το οποιο μου πηρε μερες, μεχρι να βρω τα καταλληλα σημεια κλπ). Μου θυμιζει τον αλλο φανατικο, τον "Ιστορικο"(αν τον θυμασαι), ιδιοι σε ολες τις αποψεις και στην ξεροκεφαλια, με τη διαφορα οτι ο ενας ειναι φανατικος βασιλοφρων και ο αλλος, φανατικος βενιζελικος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ένα βιβλίο που τάραξε τα νερά και χάλασε την βενιζελική σούπα της εποχής. Για αυτό και αντιμετωπίστηκε όπως αντιμετωπίστηκε από την "δημοκρατική΄" πλευρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων