Οι μεγάλες ενισχύσεις Ιταλών, Γάλλων και Μπολσεβίκων υπέρ του Κεμάλ κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας


Της κ. Φωτεινής Τομαή*

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ της Συνθήκης των Σεβρών στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1920 σήµανε το τέλος της οθωµανικής αυτοκρατορίας και τον διαµελισµό της από τους Συµµάχους. Στη θέση όµως του παλαιού θεοκρατικού καθεστώτος γεννήθηκε µια νέα, ακόµη πιο επικίνδυνη, πραγµατικότητα που αποτέλεσε κατά µία έννοια τη νέα θρησκεία του κράτους: ο παντουρκισµός. οι διωγµοί σε βάρος των χριστιανικών πληθυσµών, προτού ακόµη προλάβει να στεγνώσει το µελάνι στις Σέβρες, θα έπαιρναν τον χαρακτήρα γενοκτονίας ακριβώς δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1922, όταν η Σµύρνη παραδινόταν στις φλόγες. Η προδοσία όµως της Ελλάδας από τους τέως συµµάχους της είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Η καταιγιστική πληροφόρηση που ελάµβανε η ελληνική κυβέρνηση από την άνοιξη ήδη του 1921, πλην των προξενικών και διπλωµατικών της αρχών στη γείτονα, από όλες τις πρεσβείες της στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως αυτές περιλαµβάνονται σε τρεις ογκώδεις φακέλους του έτους 1921, γεννά εξακολουθητικά ερωτήµατα για το πού βάδιζε και πόσο αυτοκαταστροφική ήταν η πολιτική της χώρας όταν ο στρατός της διέσχιζε την άνυδρη πεδιάδα του Σαγγαρίου φθάνοντας µόλις λίγα χιλιόµετρα έξω από την Αγκυρα τον καυτό Αύγουστο του 1922.
Η άνευ προσχηµάτων, εξαρχής, πολιτική της γείτονος για αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών από την υπογραφή της ήδη στο διάσηµο για τις πορσελάνες του προάστιο των Παρισίων κέρδισε, µε δέλεαρ την εξασφάλιση προνοµιακών όρων διµερούς οικονοµικής συνεργασίας, πολύ έγκαιρα τον γερµανοϊταλικό άξονα, στο άρµα του οποίου για ευνόητους λόγους προσδέθηκε ο γαλλικός παράγων και τελευταίος, πλην καθ’ όλα µη υστερών σε πάθος και πλήθος πρωτοβουλιών για στήριξη του Κεµάλ που ολοένα κέρδιζε έδαφος στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας, αδιαµφισβήτητου πρωταγωνιστή των γεγονότων που έµελλαν να αλλάξουν άρδην τη µοίρα της χώρας, ο µπολσεβικικός. Μάλιστα, όπως αναφερόταν σε κρυπτοτηλεγράφηµα από την Κωνσταντινούπολη που υπέγραφε κατά την αποκρυπτογράφησή του ο στρατηγός Κούτσης από το γραφείο του υπουργού των Στρατιωτικών, «οι κοµιτατικοί κύκλοι Κωνσταντινουπόλεως τρέφουσιν ελπίδας ότι µία Ελληνο-Μπολσεβικική σύρραξις θα επιφέρη την Ελληνικήν καταστροφήν», συµπληρώνοντας πως «σοβαροί τουρκικοί κύκλοι χαρακτηρίζουσιν ανωτέρω διαδόσεις ως µέσον αναπτερώσεως Τουρκικού ηθικού» (ΕΠ 1424, 15 Ιουλίου 1921).

Τα βρετανικά συµφέροντα
Σταθερός ο αγγλοσαξονικός άξων, µε τις Ηνωµένες Πολιτείες να σαρώνονται από συλλαλητήρια υπέρ των χριστιανικών πληθυσµών της Μικράς Ασίας, Ελλήνων και Αρµενίων, και πύρινους λόγους όπως του γερουσιαστή William King, κεντρικού οµιλητή στο συλλαλητήριο της Φιλαδέλφειας, που µιλούσε για τα κατορθώµατα και τις νίκες «του γενναίου ελληνικού στρατού εναντίον του Κεµάλ, µαχόµενος όπως και οι προπάτορές του υπέρ της χριστιανοσύνης», και τον βρετανό πρωθυπουργό να χαρακτηρίζει τον Τούρκο «τον χειρότερο εγκληµατία ανάµεσα στους εχθρούς της χώρας του», δεν εστερείτο, πλην ειλικρινών υπέρ της Ελλάδος, και ιδιοτελών αισθηµάτων και εκτιµήσεων: Αν η Αγκυρα κέρδιζε στην κρίσιµη εκείνη ώρα το παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας µε τη βοήθεια της Ρωσίας, τότε, για την τελευταία, άνοιγε ο δρόµος καθόδου της στις θερµές θάλασσες της Μεσογείου µέσω των Στενών- πλήρως ασυµβίβαστη µε τα βρετανικά συµφέροντα στον χώρο της Μέσης Ανατολής!
∆εν ήταν γι’ αυτό υπερβολικός για όσα ενηµέρωνε ο διευθύνων το Γενικό Προξενείο Γενεύης: «Η Αγγλική Κυβέρνησις (διά της Intelligence Service) ωργάνωσεν εν Ελβετία δίκτυον κατασκοπείας της τουρκικής και πανισλαµικής οργανώσεως και των ενεργειών των». Προσέθετε δε ότι «ο εκ των κυριοτέρων πρακτόρων αυτής, µεθ’ ου συνδέοµαι, εδέχθη να θέση εις την διάθεσίν µου αντίγραφον των εκθέσεών του». Επρόκειτο για κατασκοπεία «περί της ιταλογερµανο-πανισλαµικής δράσεως περί την γενοµένην εν Γενεύη την 24ην Μαΐου Συνδιάσκεψιν εξεχόντων εν Ελβετία Τούρκων πρακτόρων, η κίνησις των οποίων επροκάλεσε το ενδιαφέρον της Αγγλικής Κυβερνήσεως» (ΑΠ 591, Γενεύη 28/10 Ιουνίου 1921).
Ωστόσο ο εφοδιασµός του κεµαλικού στρατού είχε ήδη ξεκινήσει. Ιδού πώς µεθοδευόταν, άλλοτε µυστικά και άλλοτε χωρίς προκάλυψη, η έξωθεν βοήθεια:
Από τον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας ο υποπρόξενος Φρυδάς ενηµέρωνε: «Τουρκικά ιστιοφόρα µεγάλης χωρητικότητος φορτώνουσιν σχετικώς µεγάλας ποσότητας σίτου και άλλων δηµητριακών, υπάρχει δε πιθανότης ότι υπό τα φορτία ταύτα κρύπτονται τα εκάστοτε αποστελλόµενα εις τον Κεµαλικόν στρατόν όπλα και πυροµαχικά» (ΑΠ 798, 17 Οκτωβρίου 1921).


Φορτία µε πυροµαχικά
Από τη Σόφια ο πρεσβευτής Πανουργιάς ειδοποιούσε την Αθήνα για εκεί άφιξη απεσταλµένου του Κεµάλ, του Αχµέτ Νετζέτ, για να παραλάβει «πυροµαχικά φθάσαντα εξ Αυστρίας». Συµπλήρωνε δε: «Ταύτα, ως και δυναµίτις και χειροβοµβίδες, παρεδόθησαν εις Ποµάκους ελθόντας ενταύθα εκ Ροδόπης υπό πρόσχηµα αγοράς εµπορευµάτων. Αποκρυβέντα δε εντός δεµάτων υφασµάτων µετηνέχθησαν εις Κιρτζαλί και σύνορα. Τούρκος πράκτωρ λέγει ότι δράσις αποβλέπουσα κυρίως ανατινάξεις σηράγγων και γεφυρών άρχεται κατ’ αυτάς» (ΑΠ 7249, 4 Νοεµβρίου 1921). Σε «Εκτακτον ∆ελτίον Πληροφοριών»   
Πέντε ηµέρες νωρίτερα από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού η ελληνική κυβέρνηση επληροφορείτο εµπιστευτικώς ότι «εν Ευξείνω Πόντω ταξιδεύουσι δύο υποβρύχια υπό Σοβιετικήν σηµαίαν τα οποία πρόκειται να πωληθώσιν ή ίσως επωλήθησαν ήδη εις τον Κεµάλ» (ΑΠ 430).
Ο στρατηγός Παπούλας στις 6 Οκτωβρίου 1921 ενηµέρωνε από τη Σµύρνη ότι απεσταλµένοι του Κεµάλ « ανεχώρησαν δι’ Αδανα προς παραλαβήν Γαλλικών όπλων και τηλεβόλων» (ΕΠ 21519 / 7678).
Στις 15 Οκτωβρίου 1921 η Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης κοινοποιούσε στην κυβέρνηση την πληροφορία ότι ο ειδικός απεσταλµένος των εθνικιστών στη Μόσχα, ο γιατρός Τεβερήκ Ρουσδή, επέστρεφε στην Άγκυρα µε ενισχύσεις ενός εκατομμυρίου τουρκικών λιρών σε χρυσό, εν είδει δώρου στον Κεµάλ (ΑΠ 145). Το αυτό µαρτυρούσε και ο Παπούλας, σύµφωνα µε µαρτυρία του ταγµατάρχη Μελά από τη Βηρυτό: «Πληροφορούµαι ότι µέγα ποσόν χρυσού αποστέλλεται διά Ιταλικών πλοίων εκ Κωνσταντινουπόλεως µέσω Ατταλείας εις Κεµαλικούς» (ΑΠ 11411, 4 Οκτωβρίου 1921). Οι πρέσβεις Μεταξάς και ∆ιαµαντόπουλος, από Ρώµη και Βελιγράδι, τον Οκτώβριο του ιδίου έτους πληροφορούσαν για ενισχύσεις που έφθαναν από το Τουρίνο µε ανταλλακτικά της Fiat και σφαίρες, και από τη Βιέννη µέσω Ιταλίας και Βουλγαρίας (η Ρουµανία είχε αρνηθεί τη χρήση του εδάφους της για τη διέλευσή τους) 40.000 όπλων και 30 εκατοµµυρίων φυσιγγίων (ΑΠ 1510 και ΑΠ 1184). Η βοήθεια της Ιταλίας όµως δεν περιοριζόταν σε αποστολή πολεµοφοδίων. Ο µεν Βλαχόπουλος από τη Σµύρνη ανέφερε ότι, πλην «της συνθέσεως, εξοπλισµού, διατροφής και ανεφοδιασµού των Τούρκων παρά των επισήµων Ιταλικών Αρχών, µη τηρούντων πλέον ουδέ τα προσχήµατα έναντι ηµών» (ΑΠ 1899/1016, 8 Σεπτεµβρίου 1921), τούρκοι πράκτορες µε ιταλικό ιµατισµό και ιταλικές ταυτότητες περιφέρονταν στη Σµύρνη συλλέγοντας πληροφορίες για τις θέσεις και τις δυνάµεις του ελληνικού στρατού. Επιπλέον, γνήσιοι Ρώσοι και Τάταροι από το Καζάν, καθώς και τεχνίτες, διετέθησαν υπό των Μπολσεβίκων στις υπηρεσίες του Κεµάλ (ΑΠ 102, Βότσης από Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης, 16 Σεπτεµβρίου 1921), ενώ 20 ρώσοι αξιωµατικοί και 600 ρώσοι µουσουλµάνοι ιππείς κατετάγησαν εθελοντικά στον κεµαλικό στρατό.


Ο Πάπας στο πλευρό των Τούρκων
Εράνους υπέρ του Κεμάλ διεξήγαγε η Αιγυπτιακή Βιβλιοθήκη (ΑΠ 264, Βότσης, 17 Νοεμβρίου 1921), ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλούσε η είδηση ότι αλάτι για τον στρατό του Κεμάλ έστελνε η κυπριακή κυβέρνηση(!) (1.000 τόνοι από την περιοχή της Λάρνακας, ΑΠ 315, πρόξενος Χατζηβασιλείου, 12 Οκτωβρίου 1921).
Ακόμη και ο Πάπας, «δήθεν εξ ενδιαφέροντος υπέρ της ζωής των εν Μικρασία χριστιανών», ετάχθη υπέρ του Κεμάλ. (πρεσβευτής Σ. Πεζάς από Ρίο Ιανέιρο, ΑΠ 779, 22 Απριλίου 1921). «Δεν γνωρίζω ποίαι θα είναι περαιτέρω αι εξωτερικαί συνέπειαι... καλόν όμως είναι να ίδωμεν ποίοι είναι οι φίλοι και ποίοι οι εχθροί του έθνους μετά το οριστικώς καταπίπτον προσωπείον της μισελληνικής πολιτικής των Γάλλων, των Ιταλών και της Καθολικής Εκκλησίας» (όπ. π)

Πηγή
 
sitalkisking.blogspot.com

www.tovima.gr 

Σχόλια

  1. Κανείς ποτέ δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα. Το θέμα είναι ποια η ευθύνη της ελληνικής πολιτικής για την διαμόρφωση αυτού του κλίματος υπέρ του Κεμάλ και των Νεοτούρκων γενικά. Γιατί όλοι οι ιστορικοί, όπως η συγκεκριμένη διπλωμάτις, μόλις φθάνουν στην κατανομή ευθυνών σταματούν σε έναν αόρατο τοίχο που προφυλάσσει τον Ελ. Βενιζέλο; Και το θέμα δεν είναι οι ιστορικοί. Το θέμα είναι οι πολιτικοί (κατ' εμέ οι πολιτικάντηδες όλων των αστικών κομμάτων) που τον έχουν τοποθετήσει σε ένα βάθρο και, προσπαθώντας να του μοιάσουν, έφεραν την πατρίδα μας στο σημερινό της χάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για τα δήθεν Ελληνικά χωριά που
    καταδίδανε στους τουρκους τους
    Έλληνες στρατιώτες, δέν υπάρχει
    καμμιά επίσημη πληροφόρηση.
    Ο παππούς μου που είχε πολεμήσει
    μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Άδη αυτό που λες με ενδιαφέρει αρκετά,κατ'αρχάς τι εννοείς όταν λες "δήθεν";ότι οι κάτοικοι ήταν Έλληνες αλλά προτιμούσαν να είναι υπό τουρκική αρχή και φέρονταν εχθρικά στον ελληνικό στρατό;αυτό εννοείς;Καλά θα ήταν να μας αναφέρεις μερικά από αυτά που σου έλεγε ο παππούς σου,γιατί εν τέλει κι εγώ διαπιστώνω ότι έμεινε στην ιστορία μόνο η μία εκδοχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κυριε Φιλολογε Ερμη, συγχαρητηρια! Διαβαζετε Μπαρμπη μονο και νομιζετε οτι τα μαθατε ολα! Ξεκολληστε και διαβαστε και αλλα βιβλια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν ξέρω κανένα μ αυτό το όνομά ανώνυμε...Δεν ξέρω κανένα μ αυτό το όνομά ανώνυμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. τοτε αγαπητε φιλολογε να μου υποδειξετε παρακαλω απο που διαβασατε για τον "πρακτορα" Βενιζελο, "που διχασε τη χωρα" κλπ κλπ. Ποιες ειναι οι πηγες σας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. περί πράκτορος δεν ξέρω ανώνυμε αλλά αρνείσαι ότι δίχασε την χώρα;ο άνθρωπος με γαλλικές λόγχες κατέλαβε την μισή Ελλάδα και δεν δίχασε;μα τι λέμε τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Bas
    Παρατηρήσεις επί του άρθρου:
    Α) Ο Παντουρκισμός δεν περίμενε την συνθήκη των Σεβρών για να γεννηθεί και οι σφαγές και οι διώξεις είχαν ξεκινήσει από το 1915. (οπότε έχουμε και μια πολύ σοβαρή αφορμή για Ελληνική επέμβαση).
    Β) εκείνη την εποχή η υψηλή πύλη ήταν στα γόνατα και δεν είχε καμιά δυνατότητα να κάνει παζάρια. Οι «φίλοι και σύμμαχοι» ο καθένας για δικούς του λόγους δεν επιθυμούσε την Ελληνική παρουσία πουθενά αλλού πλην της Σμύρνης. Όταν όμως οι Άγγλοι βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στο Chanak το καλοκαίρι του 1920 τότε προσφέρθηκε ο Βενιζέλος να τους απεγκλωβίσει με όρο του σπασίματος του ορίου δράσης του Ελληνικού στρατού έως 3 χλμ. Από την Σμύρνη. Το αποτέλεσμα: μετά από επιτυχή ελιγμό του στρατού και προώθηση μέχρι την Προύσα, οι "σύμμαχοι" απεγκλωβίστηκαν και λίγο μετά παρέα με Γάλους και Ιταλούς… έστρεψαν τα όπλα εναντίον των Ελλήνων-Επί Βενιζέλου παρακαλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. bas
    Η παράξενη αυτή στάση εξηγείται ως εξής: Οι Βρετανοί για όσο κρατούσε ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος τάζανε αριστερά και δεξιά εδάφη προκειμένου να βρουν συμμάχους. Έταξαν και στους Ιταλούς την Σμύρνη. Όταν δεν τηρήθηκαν τα συμφωνημένα οι Ιταλοί με προβοκάτσια στην Αττάλεια ξεκίνησαν την προέλαση προς Σμύρνη, κάτι που δεν άρεσε καθόλου στους πρώτους. Λόγω δικών τους προβλημάτων (λειψανδρία και κοινωνική αναταραχή που θα ήταν σίγουρη με εμπλοκή σε νέες πολεμικές περιπέτειες) απέστειλαν τον Ελληνικό στρατό να καθαρίσει γι’αυτούς. Δεν είχαν καμιά πρόθεση όμως να δημιουργήσουν μια εν δυνάμει υπερδύναμη που θα ελέγχει και τις δύο όχθες του Αιγαίου. Οι «φίλοι» Γάλοι από την άλλη είχαν ακόμα να λαμβάνουν κάτι δανικά από τους τούρκους τα οποία θα γίνονταν αγύριστα με την οριστική διάλυσή τους. Για τους Ιταλούς ήδη είπαμε ότι ήθελαν τα δεδουλευμένα τους. Αν βάλουμε και τα πετρέλαια στο παζλ, μαζί με την πάγεια επιθυμία των Ρώσων να κατέβουν στα θερμά νερά… τότε τα υπόλοιπα είναι Ιστορία.
    Στο ερώτημα γιατί προέλασε ο Ε.Σ. στα βάθη της Ανατολίας; Η απάντηση έχει να κάνει με τις δυνατότητες απεγκλωβισμού του με τον διεθνή παράγοντα εναντίον του πλέον και με τον Βενιζέλο να στρίβει δια των εκλογών-Με κάποιον τρόπο έπρεπε ή να δημιουργηθεί τετελεσμένο ώστε οι «σύμμαχοι» να αναγκαστούν να δώσουν πραγματικές εγγυήσεις (και όχι χαρτιά όπως η συνθήκη των Σεβρών από μπροστά και σου σκάβω τον λάκκο από πίσω) για την προστασία των Ελλήνων στην Τουρκία, (κατάληψη της Πόλης όπως προέβλεπε ένα τολμηρό αλλά ικανό σχέδιο που εκτελέστηκε με τραγικό τρόπο) ή να συντρίψουν τον Κεμάλ αναγκάζοντας πάλι τους «φίλους» σε διαπραγμάτευση με ευνοϊκούς όρους.
    Δεν επιτεύχθηκε τίποτα από τα παραπάνω με το γνωστοό αποτέλεσμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συμφωνώ τα μάλλα με το δέκατο σχόλιο.όσο για τις πήγες πόθεν δύναται κανείς να άντλησή δια τα περί πράκτορος και διχαστου του Βενιζέλου είναί αρκετή μόνο η κρίσή των γεγονότων και η ερμηνεία αιτιωδώς (αίτιο-αιτιατό) ή τελολογικως (σκοπός-μέσα) αυτών,ως προσφέρονται αυτά έστω και στην διδακτέα ύλή του ελαχίστου γυμνασίου.
    Αρκεί αυτή η κρίσις αγαπητέ ανώνυμε να εκρέει από το αξίωμά της λογικής(ήτις έχει σμιλεύθει εκ της εμπειρίας και ενασχολήσεως επί του επιστητού) κατά την επιταγή ως διετυπώθη υπό του λοκ και καρτεσιου "ουδέν εν τη πεποίθήσει ει μη πρότερον εν τη νοήσει..
    Ούτως δεν απαιτεί η κρίσή του καθενός να της υποδειχθεί τι έξωθεν.
    Ο έχων νου νοείτω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ψάχνομεν πόθεν απόρρέει στοιχειοθέτησή της κατηγορίας "πράκτοράς".....
    Εκ της λογικής και δεν χρειαζόμεθα κανέναν να μας το διδάξη....
    Τι είναι ο πράκτοράς;
    Εκείνος όστις υπηρετεί ξένα συμφέροντά και μόνον.
    Ο διχασμός υπηρέτησε την αντάντ και μόνον.
    Εάν στο σπίτι σου την γυναίκα σου την ξελογιάσει άλλος και αυτή επί καιρό τρέφει τις δικές της άνομες επιθυμίες και διχάζει αυτό με έριδες για να έχει λαβες στο μέλλον ή και εν τέλει σου αρπάξει ένά παιδί και φύγει με τον άλλο καλό σου κάνε ή σε επροδώσε....υπήρξε πράκτοράς για ένά διάστημα και στο τέλος εξυπηρετωντας τα δικά της συμφέροντά και του άλλου;η διχόνοιά στο σπίτι σου εσένα εξυπηρέτησε;
    Ο ίδιος ο Βενιζέλος παρεδέχθη εν τη βουλει ότι υπήρξε ο κύριος υπαίτιος του διχασμού.
    Μένει εν τη κρίσει του καθενός να σκεφθή συνειρμικως
    Α)διχασμός ίσον πρόβλημά β)πρόβλημά ίσον θετικό του εχθρού ή)ο δημιουργων αυτό φίλος του εχθρού..........
    Ουδέν άλλο.δεν θα επανέλθω εις τούτο πάλι..
    Έρρωσθε......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τη βουλή (συγγνώμη φίλοι άλλά γράφω από κινητό και με την τεχνολογία και τα πλήκτρα δε αυτού ιδίως δεν τα υπάγω καλά και κάμνω λάθη...συγχώρεσατε με)Τη βουλή (συγγνώμη φίλοι άλλά γράφω από κινητό και με την τεχνολογία και τα πλήκτρα δε αυτού ιδίως δεν τα υπάγω καλά και κάμνω λάθη...συγχώρεσατε με)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. λοιπον επειδη ειμαι ο ανωνυμος που ρωτησα περι "πρακτορος" Βενιζελου" οφειλω να απαντησω αλλα θα το κανω ρωτωντας! Θα ηθελα να μου πειτε πως μπορουμε να αποκαλεσουμε ανθρωπους, οι οποιοι την ωρα που η εκλεγμενη κυβερνηση της χωρας τους προσπαθει να ασκησει εξωτερικη πολιτικη με συναψη συμμαχιας και εξοδο σε πολεμο, ταυτοχρονα εκεινοι στα κρυφα διαπραγματευονται με την αντιπαλη πολεμικη δυναμη και σαμποταρουν την προσπαθεια της κυβερνησης? Για να γινω πιο συγκεκριμενος, εγραφε πουθενα το τοτε Συνταγμα οτι μπορει η βασιλισσα Σοφια, ο Μεταξας και ο Ξενοφων Στρατηγος(για να αναφερω μερικους απο αυτους), οτι μπορουν να ασκουν εξωτερικη πολιτικη και να κλεινουν συμφωνιες εν αγνοια της κυβερνησης? Οχι βεβαια! Ακομα και ο Κωνσταντινος που τουλαχιστον ειχε θεσμικο ρολο, δεν ειχε αυτο το δικαιωμα! Καλλιστα λοιπον καποιος ο οποιος σκεπτεται μονομερως μπορει ανετα να αποκαλεσει τους πανω, προδοτες, εγω ομως δεν το κανω! Ειμαι σιγουρος οτι ειχαν τις καλυτερες των προθεσεων, ομως η πολιτικη τους σε αυτο το ζητημα ηταν εσφαλμενη! Σταματειστε λοιπον να εξαντλειτε την αυστηροτητα σας στο Βενιζελο και να ειστε δικαιοι! Λαθη και ασχημιες εγιναν και απο τις 2 πλευρες και ο ιδιος ο Μεταξας καταλαβε, κυβερνητης οντας το 1940, ποσο σφαλερη ηταν η αναμειξη του το 1915! "θα μας συγχωρεσει ο Θεος για το 1915? Φταιμε ολοι, ακομη κι ο Βενιζελος", ελεγε, προφανως σκεπτομενος την κατασταση της Ελλαδος το '40 και αναλογιζομενος τον ολεθρο που θα προεκυπτε σε περιπτωση που την ωρα που αυτος ως κυβερνητης πασχιζε να συνεννοηθει με την Αγγλια, να υπαρχουν αντιστοιχοι αξιωματικοι Μεταξαδες του 1915 και να εχουν μυστικες επαφες με τη Γερμανια! Κλεινοντας θα ηθελα να ρωτησω πως σας φαινεται η πολιτικη που ακολουθησε ο Κωνσταντινος κατα τη διαρκεια της εξοριας του στην Ελβετια? Συνοπτικα, προσπαθεια παρακολησης με καθε μεσον της επιστατευσης της Ελλαδος και σχεδια επιθεσης κατα των βενιζελικων και συμμαχικων στρατευματων με τη συμπραξη των Γερμανοβουλγαρων και του Δ' Σωματος Στρατου υπο την αρχηγια του Κωνσταντινου, εμφυλιος πολεμος δηλαδη! Προδοσια θα αναφωνησει καποιος φανατικος βενιζελικος! Οχι, λεω εγω! Πεισμα, θολωμενη σκεψη και μυωπικοτητα απο πλευρας Κωνσταντινου κατα τη γνωμη μου.
    Οποτε οταν βλεπουμε τις ασχημιες και τα λαθη της βενιζελικης πλευρας καλο ειναι να βλεπουμε και την απεναντι οχθη, οι δε αγιογραφιες του Κωνσταντινου που μας παρουσιαζει ο Μπαρμπης βασιζομενος σε συγγραματα τυ'30(Ντριο κλπ), εχουν καταρευσει ανεπιστρεπτι απο τη δεκαετια του '60 και μετα, με τη δημοσιευση των διπλωματικων αρχειων Γερμανιας και Αυστροοουγγαριας! Ο Ντριο δεν τα ειχε στη διαθεση του και λογικο ειναι να εγραψε και καποιες ανακριβειες, ο Μπαρμπης που τα εχει στη διαθεση του αλλα τα αποκρυπτει ειναι κοινος απατεωνας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μα κανείς ανώνυμε στην χώρα αυτή δεν τολμά καν να μην κάνει δημόσια αγιογραφία Βενιζέλου κι εσύ λες ότι είμαστε πολύ σκληροί μαζί του;Προσωπικά με ενδιαφέρει μόνο η ιστορική αλήθεια και δεν έχω κανένα πρόβλημα να αναφέρω τα γεγονότα όπως νομίζω ανεξάρτητα από το πια πλευρά συμφέρουν,την κωνσταντινική πλευρά όμως στην Ελλάδα μπορεί κάποιος να την ξεφτιλίσει και μάλλον αυτό είναι το επίσημο δόγμα της χώρας,ενώ αντίθετα για τον Βενιζέλο δεν μπορεί να εκφράσει ούτε αμφιβολίες!
    Η δε Βενιζελολατρεία έχει φτάσει σε επίπεδα ανοησίας!Το ξέρετε ότι την 26η Οκτωβρίου ενώ στεφανώνονται όλα τα μνημεία της πόλης της Θεσσαλονίκης,στο άγαλμα του Κωνσταντίνου δεν βάζουν ούτε ένα λουλούδι μην και τους κατηγορήσουν με ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Προσωπικά δεν συμμερίζομαι την άποψη που είναι ευρέως διαδεδομένη στους κωνσταντινικούς ότι δεν έπρεπε να πάμε στη Μικρά Ασία και πολλά άλλα,αλλά από εκεί και πέρα μακρυά από μένα η βενιζελολατρεία (όπως και η κωνσταντινολατρεία από την άλλη).
    Λες επίσης ανώνυμε για προθέσεις,σκέψεις κτλ του Κωνσταντίνου και δεν λες τίποτα για τον Βενιζέλο που τα έκανε πράξη!Στη Χαλκιδική είχαμε σφαγές Ελλήνων επειδή ήταν αντιβενιζελικοί και σίγουρα ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης γενικά δεν καλοδέχτηκε τον Βενιζέλο!Λοιπόν καλύτερα να είμαστε περισσότερο αντικειμενικοί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Προς ανώνυμο,

    Αυτό που λες για το ότι δεν προβλεπόταν από το σύνταγμα να ασκεί ο Βασιλιάς Εξωτερική πολιτική είναι σωστό μόνο στο γράμμα του νόμου. Όπως ξέρεις (και το ξέρεις πολύ καλά γιατί βλέπω ότι γνωρίζεις Ιστορία), η εξωτερική πολιτική υπήρξε ένας προνομιακός χώρος για το Στέμμα τουλάχιστον για 50 χρόνια, κάτι που αποδέχονταν όλοι οι πρωθυπουργοί συμπεριλαμβανομένου και του Βενιζέλου.
    Η συμμετοχή των εστεμμένων στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής ήταν κάτι πολύ διαδεμένο τότε και απολύτως αποδεκτό σαν πρακτική. Άλλωστε ο ίδιος ο βενιζέλος ζητούσε πάντοτε την γνώμη και την τελική έγκριση του Βασιλιά για οτιδήποτε αφορούσε την εξωτερική πολιτική (σπάνίως για εσωτερικά θέματα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Θα συμφωνήσω απολύτως για όσα λες για την πολιτική του Κωνσταντίνου για όσο βρισκόταν στην Ελβετία. Είναι όμως ανακρίβεις μεγάλη ότι η πολιτική του Βενιζέλου αποδείχθηκε "σωστή" ενώ η ουδετερότητα ήταν "λάθος". Εξηγούμαι:

    Φανταστείτε η Ελλάδα να είχε συμμετάσχει με ένα σώμα στρατού στην κααταστροφική εκστρατεία την Καλλίπολης (πάνω από 80.000 νέκροι και τραυματίες) το 1915. Τι ακριβώς θα εμπόδιζε τους Βούλγαρους και τους Τούρκους από το να προελάσουν προς Θεσσαλονίκη;

    Επίσης θυμίζω πως η Ελληνική ουδετερότητα και ο σεβασμός των Ελληνικών συνόρων ήταν αυτή που έσωζε τον Σαραιγ για πάνω από ένα εξάμηνο από την πλήρη καταστροφή. Μια πολιτική λοιπόν δεν είναι μόνο να επιλέξεις το στρατόπεδο του νικητή, αλλά να λάβεις υπ΄όψιν σου και μια σειρά από άλλους παράγοντες και τοπικές ισορροπιες.

    Αυτό που αναφέρεις για τον Ντριό είναι σωστό μόνο εν μέρει. Πιστεύω πως ακόμη είναι χρησιμος γιατί περιλαμβάνει πολλά στοιχεία από Αγγλογαλλικά αρχεία. Πιστεύω πως μια διήγηση των γεγονότων δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στα γερμανικά και αυστριακά αρχεία. Π.χ. είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο Βενιζέλος καθόρισε ο ίδιος τους όρους του δεύτερου Συμμαχικού τελεσιγράφου προς την Ελλάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Τελειώνοντας θα έλεγα πως σε καμία περίπτση δεν υιοθετώ κατηγορίες περί προδοσίας είτε του βενιζέλου είτε του Κωνσταντίνου κτλ

    Θέλω όμως να προβάλλω μια σειρά από αδιαφιλονίκητα στοιχεία της εποχής εκείνης που αποσιωπούνται και πιστεύω εσκεμμένα.

    Κάθε Ιστορικό στοιχείο κρίνεται από το αν είναι αξιόπιστο η μη και όχι από το αν θίγει κάποιον η όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μα φιλίστορα,
    Πίπτεις εις αντιφάσεις!!!!

    Απ τη μία λες δεν κατηγορείς ούτε τους μεν ούτε τους δε...
    Ουδετερότης της ιστορίας λοιπόν.τούτο το πράττει ο επιστήμων !Είσαι επιστήμων;επειδή τις ενασχόλειται με μέρος του επιστητού έστω και με λατρεία τον κάμει τούτο επιστήμονά;επιστημονιζει ναι,άλλά δεν επισταται...
    Ούτε επειδή αναρτά τις μέρος του επιστητού γίγνεται άμα και ιστοριογραφος...
    Άρα γιατί δεν λαμβάνεις θέση,?
    Απ την άλλη έμμεσα λαμβάνεις θέση με το να λες ότι δεικνύεις πηγές σκοπίμως κεκάλυμμενες....
    Άρα τινές υπάρχουν αποκρύπτοντες και άρα με σκοτεινούς σκοπούς οπότε συ ως αποκαλύπτων τους ξεσκεπάζεις....
    Έλαβες ούν θέσιν κατά αυτών...
    Και πάλι ταύτα λέγω ίνα....α)και να μην δίσταζης να κρίνεις ως μη ιστορικός επιστήμων ων και β)να μην πίπτεις εις αντιφάσεις.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. επανερχομαι απλα για να συμπληρωσω και να ξεκαθαρισω οτι ακολουθω την οπτικη του Φιλιστορα, δηλαδη δεν υιοθετω τα "περι προδοσιας" για καμια απο τις 2 πλευρες! Πιστεψτε με οτι οταν ακουω φανατικους βενιζελικους να βριζουν τον Κωνσταντινο, μετατρεπομαι σε βασιλοφρονα πρωτης γραμμης, διοτι κι εγω πιστευω οτι ειναι ο αδικημενος της συγκεκριμενης ιστοριας, απλα εκνευριζομαι να το πηγαινουμε στην αλλη ακρη και να τα μηδενιζουμε ολα! Σχετικα παντως με την ουδετεροτητα του Κωνσταντινου, νομιζω οτι ηταν ωφελιμη μεχρι το Ρουπελ, απο κει και μετα ολα τα σχεδια του Κωνσταντινου ηταν ουτοπικα! Τελος, φυσικα και ο ιδιος ειχε δικαιωμα να ανακατευτει στην εξωτερικη πολιτικη(οχι η Σοφια και ο Μεταξας),αλλα με ευθυ τροπο και οχι πισω απο την πλατη του πρωθυπουργου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Η ιστορία ως επιστήμη δεν είναί ουδέτερη κάτα το δόγμα "η επιστήμη για την επιστήμη"...
    Ούτως δύναται εκ της αντικειμενικής παρουσίασεως των γεγονότων να εξαγάγει κρίσεις και συμπεράσματά ,να λαβή θέσεις ώστε όσον υπάρχουν άνθρωποί να μην επαναληφθούν τα αυτά έγκλημάτα(Θουκυδίδης)
    ......
    ο θελων να διιδεί πλέον ας επισκεφθεί τον "φιλόλογο" ....τα εγκλήματά που έγιναν στο όνομά του "ο σκοπός άγιαζει τα μέσα " στην πατρίδα μου τη Νάξο δείχνουν το καλό του Βενιζέλισμου..
    (filologos-hermes.blogspot.com)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. ενταξει, τοτε, ειναι τοπικιστικο το ζητημα! Ετσι οπως βγαινουν διφοροι εμπαθεις μικρασιατες και γκρινιαζουν για την αναθεωρηση της δικης των Εξ, ετσι κι ενας Ναξιωτης σκουζει για τα δεινα που επαθε ο τοπος του απο τους βενιζελικους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Είσθε εμπαθείς εν τέλει.
    Δεν οδηγεί πουθενά.τοπικισμός η δολοφονία αθώων για το καλό της Ελλάδος!!!!!!!!!!!!
    Το μέρος,το μερικό δείχνει και το όλο....
    Μείνετε ούτως......
    Να μιλάτε μεταξύ σας δίχως νόημά.....
    Πως μαθαίνει κάνεις;
    Ο Έγελος είπε με την συχνή αναθεώρησή εμπειριών......
    Θέση-αντίθεσή-σύνθεσή.....
    Μείνετε στην αντίθεσή σας τυφλοί αν και με μάτια ,κωφοί αν και με αυτιά....
    Εσείς τα ξέρετε όλα.
    Εσείς είσθε επιστήμονες και γνωρίζοντες ιστορικοί...εσείς διαβάζετε...
    Εγώ ένας απλός δάσκαλος είμαι....
    Συγγνώμη άλλά δεν θα ξαναμιλήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. καλε μου ανθρωπε αν δεν παραθετεις συγκεκριμενα στοιχεια τι να πουμε μαζι σου? η μηπως νομιζεις οτι θα εντυπωσιατουμε απο την οντως πολυ καλη σου γνωση της ελληνικης? Αρχισες να μιλας για πρακτορες κλπ σου ζητησα συγκεκριμενες πηγες, απαντησες αοριστα, μετα εγω μιλησα για συγκεκριμενα γεγονοτα απο συγκεκριμενες πηγες(Ντριο, γερμανικα αρχεια) κι εν τελει λεω οτι κανενας απο τους 2 (Βενιζελος και Κωνσταντινος) δεν ηταν προδοτης κι ερχεσαι εσυ να με κατηγορησεις για εμπαθεια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Άλλα σου λέγω άλλα καταλαβαίνεις.
    Ακριβώς τούτο.,
    α)ότι είναί εμπαθες το να μη λαμβάνης θέση.διότι η επιστήμη ουδέν ουδέτερο προάγει εάν δεν θέλει να αναίρεσή εαυτόν.επισταται επί της ύλης,την κατέχει και εξ αυτής της κατοχής προάγει τα ανθρώπινα
    β)σου ειπόν ότι η ύλή είναί αρκετή.δεν χρειάζεσαι κι αλλάς πηγας να μελέτησης.διατι να εμβαίνης εις επιπλέον κόπο;;μαθησις είναί καλύτερά όταν έπι ενός μικρού υλικού και επαρκούς έχομε μέγιστη απόδοσή..εάν σου δώσω 5 πήγες και άλλες 5 εσύ τι άλλάττει;δεν θα πέσουμε εις φαύλο κύκλο;;
    γ)σημασία έχει λοιπόν του οιοδήποτε υλικού να κάμνης λογική επεξεργάσίά.ανέπτυξε την κρίσή σου ούν.δια αυτής θα πεισθης κι ουχι εκ του πολλού της ύλης..

    σου υπέδειξα με προηγούμενά σχόλιά πως ενεργεί η μέθοδος της κριτικής έποψεως.έστω και απλοϊκά..(πχ ο διχασμός της οικίας,ο σκοπός άγιαζει τα μέσα στο αναρτηθεν κείμενο εν τω "φιλόλόγω")
    ουδέν άλλο δύναμαι πράξαι σοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Ααα
    Και ο σωτήρας και θεός αφήκε πίσω του ευαγγέλια (πηγή ζωής).πείσθηκε το άπαν;;ή μήπως και εκεί χρίζουμε επί πλέον πηγών;είναί αρκετά τα όσα λέγονται εκεί.
    Και μη βιασθεί κανείς να ειπή άλλο η επιστήμη αφού ο λόγος της αληθείας είναί και η πρώτη επιστήμηΑαα
    Και ο σωτήρας και θεός αφήκε πίσω του ευαγγέλια (πηγή ζωής).πείσθηκε το άπαν;;ή μήπως και εκεί χρίζουμε επί πλέον πηγών;είναί αρκετά τα όσα λέγονται εκεί.
    Και μη βιασθεί κανείς να ειπή άλλο η επιστήμη αφού ο λόγος της αληθείας είναί και η πρώτη επιστήμη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. η θεση μου για το Διχασμο ειναι απολυτως ξεκαθαρη! Βασιλευς και Βενιζελος πολεμησαν για ο,τι πιστευαν καλυτερο για την Ελλαδα! Η συγκρουση ηταν μαλλον αναποφευκτη διοτι σε τετοιες κρισιμες στιγμες 2 κυβερνητες σε ενα πλοιο δεν χωρουν! Ηταν και οι 2, ισχυρες προσωπικοτητες με τασεις ξεπερασεως των συνταγματικων οριων της θεσης τους, διαφορετικες πολιτειακες αντιληψεις και αμοιβαια καχυποψια του ενος προς τον αλλο, λογω παρελθοντος(κινημα Θερισου, Γουδι, Βαλκανικοι πολεμοι)! γυρω τους συσπειρωθηκαν διαφοροι τυποι, απο πραγματικους πατριωτες εως και τσιρακια των μεγαλων Δυναμεων, ο καθενας για τους λογους του! Αισχη και λαθη εγιναν και απο τις 2 πλευρες! Για το ξεκινημα του πολεμου θεωρω οτι η πολιτικη του βασιλεως ηταν πιο συνετη και επωφελης, αλλα απο ενα σημειο και μετα αποδειχτηκε ουτοπικη! Το αποτελεσμα του πολεμου δικαιωσε τη βενιζελικη πολιτικη, αλλα οπως και να'χει, ανεξαρτητως αποτελεσματος, τα οφελη για την Ελλαδα θα ηταν ουσιωδη, αν ειχαμε υπαρξει ενωμενοι! Εγινα σαφης η οχι??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Με το περίγραμμα αυτό, μέσες άκρες, συμφωνώ και εγώ. Πιστεύω πως η πολιτική του Βασιλιά ήταν κυριολεκτικά ΣΩΤΗΡΙΑ για την Ελλάδα ως τις αρχές του 1917. Αν είχαμε εμπλακεί νωρίτερα στον πόλεμο η Ελλάδα θα είχε καταστραφεί για εδαφικά κέρδη στην Μικρά Ασία που οι Σύμμαχοι τα είχαν υποσχεθεί και αλλού.

    Η Βασιλική χρεοκόπησε μετά το 1917, όταν οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει την Καβάλα, οι Ιταλοί την Β. Ήπειρο και η στρατιά της Θεσσαλονίκης είχε φτάσει τις 300.000 άνδρες και το κίνημα της Θεσσαλονίκης είχε διχοτομήσει το κράτος.

    Απλά ο Βασιλιάς, έντιμος και ευθύς άνθρωπος, τήρησε τον λόγο του έναντι των Γερμανών και μέχρι τελευταία στιγμή προσπαθούσε να πείσει και την Αντάντ για τις καλές προθέσεις του (λιγάκι δύσκολο αυτό).

    Τώρα, αν ήταν προδοσία η μπαμπεσιά οι μυστικές συννενοήσεις του, εγώ θεωρώ πως ήταν όσο ήταν και οι αντίστοιχες του Βενιζέλου. Γενικώς θεωρώ τις δύο παρατάξεις ισότιμες και σε λάθη, αλλά και σε αγαθές προθέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Εγώ απεναντίας πρεσβεύω ό,τι ακριβώς λέγει ο δικηγόρος
    Γ.Ι.ΜΆΤΣΟΣ
    εις το άρθρον του "τις πταίει" αναρτηθεν στο "αντίαιρετικόν εγκολπιον".....ένθα και παραπέμπω δίχως ν αλλάξω ή να προσθέσω το παραμικρό....ΤΣΟΣ
    εις το άρθρον του "τις πταίει" αναρτηθεν στο "αντίαιρετικόν εγκολπιον".....ένθα και παραπέμπω δίχως ν αλλάξω ή να προσθέσω το παραμικρό....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. καλο ειναι κυριε φιλολογε, λογω του οτι διδασκεις και παιδια, να εισαι προσεκτικος σε αυτα που πρεσβευεις, προσεκτικοτερος απο εμας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

"Τσάμηδες" "υγρό πυρ" 1821 19η Μαίου 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου 1940 4η Αυγούστου α Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος Αβράαμ Λίνκολν Άγγελος Έβερτ Άγγελος Σικελιανός Αγγλία Άγιο Όρος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος Αδαμάντιος Κοραής Αθανάσιος Ευταξίας Αθανάσιος Τσακάλωφ Αιγαίο Αιγαίο Ελληνική θάλασσα Αίγινα Αισχύλος Ακρόπολη Αλβανία Αλεξάνδρεια Αλέξανδρος Ζαϊμης Αλέξανδρος Κορυζής Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος Οθωναίος Αλέξανδρος Παπάγος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Παπαναστασίου Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής Αλέξανδρος Σακελαρίου Αλέξανδρος Υψηλάντης Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος Αναγέννηση Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος Αναστάσιος Παπούλας Ανατολική Ρωμυλία Ανδρέας Γ. Παπανδρέου Ανδρέας Καρκαβίτσας Ανδρέας Λόντος Ανδρέας Μεταξάς Ανδρέας Μιαούλης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος Ανδρέας Τζίμας Αννα Κομνηνή Άννα Κομνηνή Αννίβας Αντάντ Αντιβενιζελισμός αντισημιτισμός Αντόνιο Γκράμσι Αντώνης Σαμαράς Απεργίες Αποικιοκρατία Άραβες Αρβανίτες Άρειος Πάγος Άρης Βελουχιώτης Αριστείδης ο Αθηναίος Αριστοτέλης Αριστοτέλης Ωνάσης Αρχαία Αθήνα Αρχαία Ελληνική Ιστορία - Ρωμαιοκρατία Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Αρχαία Σπάρτη Αρχαιοκαπηλεία Αρχαιολογία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αρχιμίδης Αστρονομία Αστυνομία Αυστρία Αυτοκράτορας Ηράκλειος Αφρική Αχαϊκή Συμπολιτεία β Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος Βαλκάνια βασανιστήρια Βασίλειος Τσίχλης Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ Βασιλιάς Όθων Α΄ Βασιλιάς Παύλος Α΄ Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ Βενιαμίν Λέσβιος Βιβλία και Βιβλιοθήκες Βιβλιοκρισίες Βιέννη Βιετνάμ Βιογραφίες Βλάσης Γαβριηλίδης Βουλγαρία Βυζαντινή Ιστορία γ Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης Γαλλία Γαλλική Επανάσταση Γαριβάλδι Γελιογραφίες Γενοκτονία των Αρμενίων Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Γερμανία Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός Γεώργιος Α. Παπανδρέου Γεώργιος Βλάχος Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) Γεώργιος Ζησιμόπουλος Γεώργιος Θεοτόκης Γεώργιος Κάνιγκ Γεώργιος Καραϊσκάκης Γεώργιος Καρτάλης Γεώργιος Καφαντάρης Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κουντουριώτης Γεώργιος Λεοναρδόπουλος Γεώργιος Παπαδόπουλος Γεώργιος Παπανδρέου (GAP) Γεώργιος Πωπ Γεώργιος Ράλλης Γεώργιος Σεφέρης Γεώργιος Σταύρου Γεώργιος Στρέιτ Γεώργιος Τσολάκογλου Γιάννης Ιωαννίδης Γιάννης Ψυχάρης Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο) Γιουγκοσλαβία Γιώργης Σιάντος Γκουλάγκς Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά Γράμμος - Βίτσι Γρηγόρης Φαράκος Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας) Γρηγόριος Ξενόπουλος δ Δαρδανέλλια Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949) Δέσποινα Κούρτη Δημήτρης Παρτσαλίδης Δημήτριος Αναγνωστόπουλος Δημήτριος Βούλγαρης Δημήτριος Γούναρης Δημήτριος Ιωαννίδης Δημήτριος Καλλέργης Δημήτριος Μάξιμος Δημήτριος Ράλλης Δημήτριος Υψηλάντης Δημήτριος Ψαρρός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) Δημοσθένης Δημοψήφισμα δημοψήφισμα 1924 Διατροφή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) Δικαιοσύνη Διονύσιος Σολωμός Διπλωματία δοσιλογισμός δουλεμπόριο Δύση Δωδεκάνησα Ε.Ρ.Ε. ΕΔΕΣ Έζρα Πάουντ Εθνικά Δάνεια Εθνική αντίσταση Εθνική Βιβλιοθήκη Εθνική τράπεζα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Εθνικός Διχασμός (1914-1918) Εθνικός Συναγερμός Εθνοσυνέλευση ΕΚΚΑ Εκκλησιαστική Ιστορία ΕΛΑΣ Ελβετία ΕΛΔΥΚ Ελευθέριος Βενιζέλος Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Οικονομική Ιστορία Ελληνική Οικονομική κρίση Ελληνική Παιδεία Ελληνική Παλιγγενεσία (1821 - 1832) Ελληνική Παράδοση Έλληνικό Έθνος Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος Ελληνικός στρατός Ελληνισμός Ελληνισμός της Αμερικής Ελληνοτουρκικές σχέσεις Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1897 Ελλήνων Πάσχα Εμμανουήλ Μπενάκης Εμμανουήλ Ξάνθος Εμμανουήλ Παπάς Εμμανουήλ Ρέπουλης Εμμανουήλ Ροϊδης Εμμανουήλ Τομπάζης Εμμανουήλ Τσουδερός Εμπόριο Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) Ένωση Κέντρου ΕΟΚ ΕΟΚΑ Α΄ ΕΟΚΑ Β΄ Επανάσταση στο Γουδή Επανάσταση στο Γουδί Α΄ και Β΄ Βαλκανικός πόλεμος (1909-1914) Επέτειος Επίκουρος Επιτάφιος Ερατοσθένης Ερυθρός Σταυρός ΕΣΣΔ Ευάγγελος Αβέρωφ Ευάγγελος Λεμπέσης Ευεργέτες Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρωπαικός Διαφωτισμός εφημερίδα "Καθημερινή" Η γυναίκα στην Ιστορία Η δίκη των "εξ" Ήθη και έθιμα Ηλίας Τσιριμώκος Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.) Ήπειρος Ηράκλειτος Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ηρόδοτος Θαλής ο ΜΙλήσιος Θέατρο Θεμιστοκλής Θεμιστοκλής Σοφούλης Θεόδωρος Δηλιγιάννης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Θεόδωρος Πάγκαλος Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος) Θεόδωρος Τουρκοβασίλης Θεόφιλος Καΐρης Θερμοπύλες Θεσσαλονίκη Θουκυδίδης Θράκη Θρασύβουλος Τσακαλώτος Θρησκεία Θωρηκτό Αβέρωφ Ι.Β.Δ. Ιαπωνία Ιατρική Ιερή Συμμαχία Ιερός Λόχος Ιλιάδα Ίμια Ιουλιανή κρίση του ΄65 Ιούλιος Βέρν Ιπποκράτης ο Κώος Ισλάμ Ισοκράτης Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος Ιστορία Ιστορία της Αλβανίας Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας Ιστορία της Κρήτης Ιστορία του Αθλητισμού Ιταλία Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης Ιωάννης Γκούρας Ιωάννης Δεμέστιχας Ιωάννης Καποδίστριας Ιωάννης Κωλέττης Ιωάννης Μακρυγιάννης Ιωάννης Μεταξάς Ιωάννης Παπακωνσταντίνου Ιωάννης Συκουτρής Ιωάννης Τσαγκαρίδης Ιωάννης Τσιμισκής Ιωάννινα Ίων Δραγούμης Ιωνική Επανάσταση Κ. Θ. Δημαράς Καθεστώς 21η Απριλίου 1967 Καλαμάτα Κανέλος Δεληγιάννης Καρλ Γιουνγκ Καρλ Μαρξ Κάρολος Παπούλιας Καρχηδόνα κατεχόμενα της Κύπρου Κατοχή Κατοχικά Δάνεια Κίμων ο Αθηναίος Κίνα Κίνημα του Ρομαντισμού κινηματογράφος Κινηματογράφος και Ιστορία Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Κολλυβάδες Κόμμα Φιλελευθέρων Κομμουνισμός Κομνηνός Πυρομάγλου Κοράνιο Κόρινθος Κορνήλιος Καστοριάδης Κουμουνδούρος - Τρικούπης - Θεοτόκης (1865-1909) Κύθηρα Κυπριακή Ιστορία Κυριάκος Κατσιμάνης Κύριλλος Λούκαρις Κωνσταντίνος Δεμερτζής Κωνσταντίνος Καβάφης Κωνσταντίνος Καναρης Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος) Κωνσταντίνος Λινάρδος Κωνσταντίνος Μανιαδάκης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Κωνσταντίνος Σημίτης Κωνσταντίνος Σμολένσκι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Κωνσταντίνος Φωτιάδης Κωνσταντινούπολη Κως Κώστας Βάρναλης Κώστας Περρίκος Κωστής Παλαμάς Κωστής Στεφανόπουλος ΛΑ.Ο.Σ Λαθρομετανάστευση Λαικό Κόμμα Λαμία Λατινική Αμερική Λεονίντ Τρότσκι Λέσβος Λέσχη Μπίντελμπεργκ Λεωνίδας Παρασκευόπουλος Λόγιος Ερμής Λόρδος Βύρων Λουτράκι Λύσανδρος Μαζική πολιτική προπαγάνδα Μάης ΄68 Μακάριος Μακεδονία Μακεδονικό Ζήτημα Μακεδονικός Αγώνας Μακεδονομάχοι Μάνη Μάο Τσε Τουνγκ Μαραθώνας Μάρκος Βαφειάδης Μάρκος Μπότσαρης Μάτζικερτ Μεγάλη Βρετανία Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia) Μέγαρο Μαξίμου Μέγας Αλέξανδρος Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών Μέγας Θεοδόσιος Μέγας Κωνσταντίνος Μελέτης Βασιλείου Μεσαίωνας Μέση Ανατολή Μεσόγειος Μεσολόγγι Μεσοπόλεμος (1922-1941) Μεσσήνη Μεσσηνίας Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974) Μέττερνιχ Μίκης Θεοδωράκης Μίκης Πρωτοπαπαδάκης Μικρά Ασία μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή παρωδία δίκης και εκτέλεση των έξι (1918-1922) Μιλτιάδης ο Αθηναίος Μιλτιάδης Πορφυρογέννης Μιχαήλ Ψελλός Μνημείο μνημόνιο Μοροζίνι Μουσολίνι Μπενιζέλος Ρούφος Μυστικές υπηρεσίες ναζισμός Νάξος Ναπολέων Βοναπάρτης Ναπολέων Ζέρβας Ναυαρίνο Ναύπακτος Ναύπλιο Ναυτική Ιστορία Νέα Δημοκρατία Νεοκλής Σαρρής Νεότουρκοι Νικήτας Σταματελόπουλος Νικηφόρος Φωκάς Νικίας Νικόλαος Δημητρακόπουλος Νικόλαος Λεωτσάκος Νικόλαος Πλαστήρας Νικόλαος Πολίτης Νικόλαος Στράτος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καζαντζάκης Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Νικολούδης Νίτσε Ξάνθη Ξενοφών Οδυσσέας Ανδρούτσος Οδυσσέας Ελύτης Οδυσσέας Ιάλεμος Οδύσσεια Οθωμανική Αυτοκρατορία Οθωνική περίοδος (1832-1864) Οικουμενικό Πατριαρχείο Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά ομάδα των "Ιαπώνων" Όμηρος ομοφυλοφιλία Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) Οργάνωση "Χ" Ορθοδοξία π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος ΠΑ. ΣΟ. Κ. Παγκόσμιος Ιστορία Παλαιών Πατρών Γερμανός Παναγής Τσαλδάρης Παναγιώτης Δαγκλής Παναγιώτης Δεμέστιχας Παναγιώτης Κανελλόπουλος Παναγιώτης Κονδύλης Πάνος Κορωναίος Πάτρα Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ Παύλος Γύπαρης Παύλος Κουντουριώτης Παύλος Μελάς Παυσανίας Παυσανίας Κατσώτας Παυσανίας ο περιηγητής ΠΕΑΝ Πειραιάς πειρατεία Πεισίστρατος Πελοποννησιακός πόλεμος Περικλής Περικλής Γιαννόπουλος Περικλής Δεληγιάννης Περιοδικά Ιστορίας Περσικοί πόλεμοι Πετρέλαια στο Αιγαίο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Πέτρος Γαρουφαλιάς Πέτρος Μακρής - Στάϊκος Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης Πλάτων Πλούταρχος Ποίηση και αισθητική Πόλεμος των Μπόερς Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι πολιτική δολοφονία Πολιτική Ιστορία Πολωνία Πόντος Πρίγκιπας Ανδρέας προπαγάνδα πρόσφυγες προσωκρατικοί φιλόσοφοι Προτεινόμενα Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff Πύρρος της Ηπείρου Ραούφ Ντενκτας Ρήγας Παλαμίδης Ρήγας Φερραίος ριζοσπάστης Ρόδος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρώμη Ρωμηοσύνη Ρωσία Ρωσικο κόμμα Σάββας Γκαλιμαρίδης Σάμος Σαντόρε Σανταρόζα Σαντορίνη ΣΚΑΪ Σκάκι Σκωτία Σόλων Σοφοκλής Βενιζέλος Σοφοκλής Δούσμανης Σπυρίδων Μαρκεζίνης Σπυρίδων Τρικούπης Σταλινισμός Σταυροφορίες Σταφιδικό Ζήτημα Στέφανος Δραγούμης Στέφανος Σαράφης Στέφανος Σκουλούδης Στέφανος Στεφανόπουλος Στράβων Στρατής Μυριβίλης Στρατιωτικά κινήματα Στρατιωτική Ιστορία Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη Στυλιανός Γονατάς Στυλιανός Χούτας Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ Συνθήκη της Λοζάννης Συνθήκη των Σεβρών συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Σύχρονη Ελληνική Ιστορία - Μεταπολίτευση (1974- ) Σωκράτης Σώματα Ασφαλείας Τα κείμενα του "φιλίστωρος" (Ι. Β. Δ.) Ταγίπ Ερντογάν Τάγματα ασφαλείας Τείχος του Βερολίνου τεκτονισμός Τέχνες Τεχνολογία το παιχνίδι στην Ιστορία Τοκογλυφία Τοπική Ιστορία Τουρκία Τουρκοκρατία (1453-1821) Τράπεζα της Ελλάδος Τράπεζες Τριπλή Κατοχή της Ελλαδος και Αντίσταση (1941-1944) Τριπολιτσά Τσαούς Αντών (Φωστερίδης) Ύδρα Υποβρύχιο Παπανικολής υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ Υφαλοκρυπίδα Φαίδων Γκιζίκης Φαλμεράγιερ Φανάρι Φασισμός Φιλελληνισμός Φιλία Φιλική Εταιρεία Φιλολογικά και άλλα δοκίμια Φιλοποίμην Φιλορθόδοξη Εταιρεία Φιλοσοφία Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας Φλωρεντία Φλώρινα Φραγκοκρατία Φωκίων Φωτογραφικό Οδοιπορικό Χαλκιδική Χαράλαμπος Κατσιμήτρος Χαράλαμπος Τσερούλης Χαράτσι Χαρίλαος Τρικούπης Χαρίλαος Φλωράκης Χάτι Χουμαγιούν Χίτλερ Χούντα Χρεοκοπία Χρηματιστήριο χριστιανικό ολοκαύτωμα Χριστόδουλος Τσιγάντες Χριστούγεννα Χριστόφορος Κολόμβος Χρυσόστομος Σμύρνης Χωροφυλακή Ψαρά ψυχολογία Ψυχρός Πόλεμος Articles in English CIA http://www.istorikathemata.com/ John Iatrides K.K.E. KGB Mεσσήνη Robert Bruce Slider William Wallas Winston Churchil
Εμφάνιση περισσότερων