Σπυρίδων Ν. Θεοτόκης (μια βιογραφία)

Ο Σπυρίδων Θεοτόκης υπήρξε μια εξέχουσα πολιτική φυσιογνωμία της εθνικόφρονος Δεξιάς του οποίου η πολιτική δράση εκτείνεται από το τον Μεσοπόλεμο ως και το 1985. Γεννήθηκε το 1908 στην Αθήνα και προερχόταν από την περίφημη πολιτική οικογένεια των Θεοτόκιδων της Κέρκυρας. Ο παππούς του Γεώργιος Θετόκης κυβέρνησε την Ελλάδα ως αρχηγός του Τρικουπικού κόμματος από το 1899 έως το 1908 με μικρά διαλείμματα. Ο πατέρας του Ιωάννης Θεοτόκης χρημάτισε δύο φορές υπουργός Γεωργίας στον Μεσοπόλεμο, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κονδύλη που επανέφερε τον Βασιλιά το 1935 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός το 1950. Ο θείος του Νικόλαος Θεοτόκης ήταν επίσης πολιτικό πρόσωπο των αντιβενιζελικών και ένας από τους εκτελεσθέντες μετά την παρωδία δίκης των "εξ".

Ο Σπυρίδων Θεοτόκης ξεκίνησε τον πολιτικό του βίο εκλεγόμενος βουλευτής του Λαϊκού κόμματος το 1933 στην Κέρκυρα σε ηλικία μόλις 25 ετών. Η απρόσμενη αυτή επιτυχία είχε να κάνει και με την μόρφωση του που ήταν σπάνια για την εποχή εκείνη, καθώς είχε σπουδάσει με επιτυχία τόσο την Νομική όσο και Οικονομικά, ενώ μιλούσε τέσσερις ξένες γλώσσες. Έλαβε ενεργό μέρος στην καταπολέμηση του βενιζελικού πραξικοπήματος του 1935 στο πλευρό του Κονδύλη. Παρά τους αδιαμφισβήτητους δεσμούς του πατέρα του και του ίδιου με το Στέμμα, διώχθηκε από την 4η Αυγούστου του Μεταξά, ενώ ο πατέρας του εκτοπίστηκε.



Όταν οι Ιταλοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα, κατάταχθηκε στο 34ο σύνταγμα πεζικού, αλλά τοποθετήθηκε μεταφραστής και ανακριτής αιχμαλώτων καθώς μιλούσε την Ιταλική. Κατά την διάρκεια της Κατοχής αρχικά συμμετείχε σε κάποιες μικρές αντιστασιακές οργανώσεις με αποκορύφωμα την Ρ.Α.Ν. (Ρωμυλία - Αυλών - Νήσοι)του στρατηγού Βεντήρη. Τελικώς διέφυγε με τον Βεντήρη και μια μικρή ομάδα Ελλήνων με περιπετειώδη τρόπο στην Μέση Ανατολή, όπου και συμμετείχε στο περίφημο και κρισιμότατο συνέδριο του Λιβάνου ως αντιπρόσωπος του Λαϊκού κόμματος. Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου τον όρισε Υπουργό Εφοδιασμού στην Οικουμενική Κυβέρνηση που σχηματίστηκε υπό την επιρροή των Βρετανών. Ο Θεοτόκης όμως παραιτήθηκε μετά από λίγες εβδομάδες καθώς θεώρησε ως καταστροφική την συμμετοχή Υπουργών από την Αριστερά. Στην επιστολή παραίτησης ο Θεοτόκης προειδοποιούσε τον Παπανδρέου ότι το ΚΚΕ θα προσπαθούσε να καταλάβει την εξουσία ενόπλως και η νομιμοποίηση του ως κυβερνητικό εταίρο δεν θα εμπόδιζε αλλά θα επιτάχυνε την εξέλιξη αυτή.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1945, ο Θεοτόκης συνδέθηκε με τον Σπύρο Μαρκεζίνη με ισχυρή πολιτική φιλία. Εκλέχθηκε πρώτος βουλευτής Κέρκυρας στις εκλογές του 1946 με τον εθνικό συνασπισμό κομμάτων υπό τον Ντίνο Τσαλδάρη και ανέλαβε υπουργός Δημοσίας Τάξεως σε μια εποχή έξαρσης της δράσης ενόπλων κομμουνιστικών ομάδων στην ύπαιθρο. Ο Θεοτόκης περιόδευσε στην Βόρεια Ελλάδα σε όλες τις μονάδες της Χωροφυλακής προσπαθώντας να υψώσει το ηθικό τους, κινδυνεύοντας όμως τουλάχιστον τρεις φορές είτε να αιχμαλωτιστεί είτε να σκοτωθεί από επιθέσεις αριστερών ενόπλων. Γυρίζοντας στην Αθήνα ο Θεοτόκης ανέλαβε την ομαλή διεξαγωγή του δημοψηφίσματος του 1946 για την επαναφορά του Βασιλιά Γεωργίου αρνούμενος με επιμονή να συμμορφωθεί με Αγγλικό αίτημα για αναβολή του.

Το 1951 ο Σπύρος Θεοτόκης εντάχθηκε με όλους τους Μαρκεζινικούς στον "Ελληνικό Συναγερμό" του Αλέξανδρου Παπάγου και εκλέχθηκε πάλι βουλευτής Κέρκυρας τόσο το 1951 όσο και το 1952. Δεν ανέλαβε υπουργείο μετά την εκλογή του "Συναγερμού" παρά τις προτάσεις που του έγιναν ενώ η θέση του στο κόμμα έγινε ακόμη χειρότερη μετά την αποχώρηση του Μαρκεζίνη το 1954. Σύμφωνα με την προσωπική του άποψη στις "αναμνήσεις" που έγραψε το 1986, μετά τον θάνατο του Παπάγου και την κούρσα διαδοχής του "Συναγερμού" ο Καραμανλής προτιμήθηκε κυρίως χάρις το περίφημο "μνημόνιο" που περιλάμβανε τις υποχωρητικές θέσεις του για το Κυπριακό.

Το 1955 ο Θεοτόκης θα αναλάβει υπουργός Εξωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή και ενώ βρισκόταν σε έξαρση το Κυπριακό και η εξέγερση της ΕΟΚΑ. Ο Θεοτόκης θα υποστηρίξει μια συμβιβαστική πολιτική με τους Άγγλους που όμως θα απέκλειε τους Τούρκους ως παράγοντα για το μέλλον του νησιού. Προϊόν της προσπάθειας αυτής ήταν η επανεκκίνηση των συνομιλιών Χάρντινγκ-Μακαρίου στην Κύπρο που οδήγησαν στις μέγιστες υποχωρήσεις των Βρετανών που όμως δεν ήταν αρκετές για τον Μακάριο και την ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη. Ο Θεοτόκης κατηγορήθηκε επίμονα ως μειοδότης από σύσσωμη την Αντιπολίτευση για την υποχωρητική του πολιτική έναντι των Άγγλων, κάτι που τον οδήγησε στην παραίτηση. Ο σημαντικός Κύπριος ιστορικός Σπύρος Παπαγεωργίου στο έργο του "Καραμανλής και Κυπριακό" κατηγορεί βάση σημαντικών ντοκουμέντων τον Θεοτόκη για υποχωρητική και μειοδοτική πολιτική έναντι των Άγγλων στην στιγμή της κορύφωσης του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ και για διπρόσωπη πολιτική έναντι του Μακαρίου. Το 1957 ανέλαβε Υπουργός Γεωργίας με αξιοπρόσεκτο έργο, αλλά παραιτήθηκε όταν ο Καραμανλής αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το φιλόδοξο σχέδιο του Θεοτόκη για κρατικό εξορθολογισμό της αγοράς του Ελληνικού ελαιόλαδου.

Εκλέχθηκε πρώτος βουλευτής Κέρκυρας τόσο το 1958, όσο και το 1961 όταν ανέλαβε και Υπουργός Οικονομικών με σημαντικό έργο. Επί ημερών του αυξήθηκαν οι εξαγωγές και η βιομηχανική παραγωγή της Ελλάδας ενώ μειώθηκε σημαντικά το δημόσιο χρέος. Εκλέχθηκε εκ νέου πρώτος βουλευτής Κέρκυρας τόσο το 1963 όσο και στις εκλογές του 1964. Παρακολούθησε τα πολιτικά παρασκήνια της εποχής με την "αποστασία" και πρωταγωνίστησε στην καταψήφιση της προεκλογικής κυβέρνησης του "Κέντρου" (μετά την συμφωνία ΕΡΕ - Κέντρου) τον Μάρτιο του 1967, όταν αυτή προώθησε τροπολογία με την οποία επέκτεινε την βουλευτική ασυλία και στην προεκλογική περίοδο μετά την διάλυση της βουλής!! Η διάταξη αυτή ήταν φωτογραφική και είχε ως στόχο να υπερασπίσει τον Ανδρέα Παπανδρέου από πιθανή δικαστική δίωξη για την εκκρεμούσα υπόθεση "ΑΣΠΙΔΑ". Ο Θεοτόκης ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΡΕ αρνήθηκε σθεναρά να υπερψηφίσει έναν τόσο εξόφθαλμα παράλογο νόμο και η κυβέρνηση έπεσε.

Το μεσημέρι της 21 Απριλίου 1967 βρήκε τον Θεοτόκη αιχμάλωτο μαζί με το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό της Χώρας. Όταν απελευθερώθηκε με την αμνηστία, ο Θεοτόκης έφυγε στο εξωτερικό σε συγγενείς του. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου κατά της 21ης Απριλίου που έγινε στις 13 Δεκεμβρίου 1967 και την περιπετειώδη φυγή της Βασιλικής Οικογένειας στην Ιταλία, ο Θεοτόκης αναλαμβάνει ενεργό ρόλο κατά του στρατιωτικού καθεστώτος. Ουσιαστικά αποτελούσε μαζί με τον Λαμπρία τον συνδετικό κρίκο επικοινωνίας ανάμεσα στον Βασιλιά Κωνσταντίνο, τον Καραμανλή στο Παρίσι και σε Αμερικανικούς κύκλους.

Μετά την μεταπολίτευση του 1974 ο Θεοτόκης επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από 7 χρόνια συνεχούς απουσίας στο εξωτερικό. Σύμφωνα με την προσωπική του μαρτυρία στις "πολιτικές του αναμνήσεις" ο Καραμανλής υποσχόταν στον Βασιλιά Κωνσταντινο ως την τελευταία στιγμή ότι θα μεριμνήσει για την επιστροφή του. Μάλιστα ο Θεοτόκης υποστηρίζει πως ήταν προσωπικά παρόν στις σχετικές συνεννοήσεις. Ο Καραμανλής όμως έκανε κάτι που δεν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια Συνταγματική Ιστορία ως τις μέρες μας: επανέφερε το Σύνταγμα του 1952, χωρίς τη θεμελιώδη διάταξη του που όριζε την μορφή του πολιτεύματος. Το κλίμα που αντιμετώπισε ο Θεοτόκης σε σχέση με την τύχη του Βασιλιά ήταν καταδικαστικό, τόσο από τον Καραμανλή, όσο και από την υπόλοιπη κοινή γνώμη.

Ο Θεοτόκης ζήτησε από τον Καραμανλή να πολιτευτεί στην Κέρκυρα με την Νέα Δημοκρατία και αυτός του έθεσε μοναδικό όρο να μην μιλήσει υπέρ του Βασιλιά. Ο Θεοτόκης δέχτηκε μόνο για την προεκλογική περίοδο και αγωνίστηκε με αυταπάρνηση υπέρ του βασιλικού Θεσμού, παρ΄ ότι φαινόταν ότι δεν υπήρχε ελπίδα. Ο Θεοτόκης εκλέχθηκε 2ος κατά σειρά βουλευτής στην Κέρκυρα αντιμετωπίζοντας την εχθρότητα και τις μεθοδεύσεις της νέας πολιτικής κατάστασης που εξέφραζε ο Καραμανλής που ήταν πλέον αποφασισμένος να τελειώνει με την Βασιλεία. Μετά το δημοψήφισμα του 1974, ο Θεοτόκης παραιτήθηκε (δεν ανεξαρτητοποιήθηκε) από βουλευτής σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την συμπεριφορά της Ν.Δ. έναντι του βασιλικού θεσμού, ενώ ακολούθησε μια επιθετική αρθρογραφία κατά του Καραμανλή. Ο Θεοτόκης συνέχισε να αγωνίζεται υπέρ των ιδεών του κόντρα στο ισχυρό αριστερό ιδεολογικό ρεύμα της εποχής ιδρύοντας με τον Στέφανο Στεφανόπουλο την "Εθνική Παράταξη" που παρά τα προβλήματα, την έλλειψη οικονομικής χρηματοδότησης, τα εμπόδια από την Ν.Δ. και το εκλογικό σύστημα κατάφερε να πάρει 7% και να εκλέξει μόλις 5 βουλευτές με τον Θεοτόκη να εκλέγεται βουλευτής για 13η φορά. Η "Εθνική Παράταξη" είχε την βοήθεια του εκδότη Σάββα Κωνσταντόπουλου, αλλά αποτέλεσε ένα ανομοιογενές αμάλγαμα απογοητευμένων βασιλοφρόνων και νοσταλγών της επταετίας που λόγω διάστασης των απόψεων των στελεχών του δεν είχε πολλές ελπίδες επιβίωσης.

Ο πρόεδρος του κόμματος της "Εθνικής Παράταξης", πρώην πρωθυπουργός και γενικότερα σημαντικός πολιτικός Στέφανος Στεφανόπουλος απέτυχε να εκλεγεί στην Πάτρα βουλευτής για 200 ψήφους και αποχώρησε από την πολιτική. Η Νέα Δημοκρατία κατάφερε με αμφιλεγόμενους επιεικώς τρόπους να εντάξει στις τάξεις της τρεις βουλευτές της Εθνικής Παράταξης και σειρά στελεχών και πολιτευτών της ώστε να εκλεγεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφήνοντας τον Θεοτόκη σε μια δυσχερή πολιτική απομόνωση, οικονομικά και πολιτικά εξουθενωμένο. Στις εκλογές του 1981 πρόεδρος της Ν.Δ. είχε εκλεγεί ο Γεώργιος Ράλλης πρώτος ξάδερφος του Θεοτόκη, ο οποίος ενώ επιτέθηκε λεκτικά στην Εθνική Παράταξη, προσπάθησε μέσω του Κωστή Στεφανόπουλου να εντάξει τον Κερκυραίο πολιτικό στην Ν.Δ. Τελικώς ο Θεοτόκης εντάχθηκε στην τιμητική τρίτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και εκλέχθηκε για 14η και τελευταία φορά βουλευτής ως συνεργαζόμενος για να επιτευχθεί η ενότητα της συντηρητικής παράταξης. Ο Σπυρίδων Θεοτόκης αποχώρησε από την πολιτική το 1985 μετά από πάνω από 50 χρόνια συνεχούς κοινοβουλευτικής παρουσίας στον πολιτικό βίο της Χώρας.

Επίλογος

Ο λόγος που έγραψα την βιογραφία αυτή είναι πρωτίστως εγκυκλοπαιδικός, καθώς με εκπλήσσει η απουσία και της ελάχιστης πληροφορίας στο Ελληνικό διαδίκτυο για έναν πολιτικό που ανέλαβε τόσες πολιτικές ευθύνες σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι πολιτικές απόψεις του Θεοτόκη, όπως φάνηκε άλλωστε, συνοψίζονταν στο τρίπτυχο κοινοβουλευτική δημοκρατία - Έθνος - Βασιλιάς τις οποίες υποστήριξε με συνέπεια για πάνω από 50 χρόνια. Εναντιώθηκε τόσο στην 4η Αυγούστου όσο και στην 21η Απριλίου, ενώ υποστήριξε ανοιχτά τον Βασιλικό θεσμό τόσο το 1935, όσο και το 1946 και το 1974. Ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με το περιεχόμενο τους, οφείλει να παραδεχθεί ότι ο Σπυρίδων Θεοτόκης έμεινε σταθερός στις Ιδέες του ως το τέλος και αγωνίστηκε για αυτές με αυταπάρνηση υπό αντίξοες συνθήκες, σε εποχές που τις καθιστούσαν εντελώς ανεπίκαιρες, εισπράτοντας τόσο πολιτικό όσο και προσωπικό κόστος. Αποχώρησε πάμφτωχος από την πολιτική, ενώ στους τελευταίους του λόγους στο κοινοβούλιο χαρακτήριζε το ΠΑΣΟΚ ως "λαίλαπα", ενώ προφήτευε τις καταστροφικές συνέπειες που θα είχε για την Ελλάδα στο μέλλον η τότε αλόγιστη δημοσιονομική πολιτική παροχών και διορισμών που ακολουθούσε το νεοεκλεγέν τότε, σοσιαλιστικό κόμμα.

Πηγή

Σπύρος Παπαγεωργίου, Καραμανλής και Κυπριακό, εκδόσεις "Νέα Θέσις"

Σπύρος Θεοτόκης, Πολιτικές Αναμνήσεις

Εφημερίδες "Ελευθερία" και "Μακεδονία"

Σχόλια

  1. Η Εθνικη παραταξη, ηταν μια μεγαλη ευκαιρια για τον εθνικοφρωνα χωρο. Λογω του εκλογικου νομου, πηρε μολις 7%, αντι του 15 που επρεπε. Αν ειχε μεγαλο ποσοστο, η εστω ειχε εκλεγει ο αρχηγος της ο στεφανοπουλος, ισως η μεταπολιτευτικη ιστορια της ελλαδος να ηταν πολυ καλυτερη.Ειχε επισης, μια πολυ δυνατη νεολαια (ΕΝΕΠ), η οποια κυριαρχησε στο πεζοδρομιο, πραγμα σπανιο για νεολαια συντηρητικου κομματος. Το ωραιο ειναι οτι ενω οι καραμανλικοι, χαρακτηριζαν το κομμα ως σταγονιδια και χουντικους τους παρακαλουσαν μετα για ψηφους στην εκλογη προεδρου του 1980. Καθως ο καραμανλης, παρα τα απλοχερα δωρα στην αριστερα (νομιμοποιηση ΚΚΕ κλπ), δεν πηρε απο εκει ουτε μια ψηφο! Θαραλεα επισης η σταση του Θεοτοκη στο δημοψηφισμα, ο οποιος χωρις να ανεξαρτητοποιηθει, μαζι με λιγους ιδεολογους ( κωνσταντοπουλος, κουρουκλης, τζαννετης) αγωνιστηκε για την επαναφορα της βασιλειας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια διόρθωση. Ο ξάδερφος του Σπυρου Θεοτοκη και αρχηγος της ΝΔ σαφώς και δεν ήταν ο Ιωαννης αλλά ο Γεώργιος Ραλλης (μητέρα του η Ζαίρα Θεοτοκη, αδερφή του πρωθυπουργου Γεωργίου Θεοτοκη, ο οποίος ήταν ηγέτης της αντιβενιζελικης παράταξης ως το θάνατο του 1916 και παππούς του εδω βιογραφουμενου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις απόλυτο δίκιο!!!! αν πω ο δαίμων του τυπογραφείου δεν θα ισχύει. Έκανα λάθος από βιασύνη.

    Ευχαριστώ για την διόρθωση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Η Νέα Δημοκρατία κατάφερε με αμφιλεγόμενους επιεικώς τρόπους να εντάξει στις τάξεις της τρεις βουλευτές της Εθνικής Παράταξης και σειρά στελεχών και πολιτευτών της ώστε να εκλεγεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πρόεδρος της Δημοκρατίας"

    τι θα πει αυτό;εντάσσεται βουλευτής παρά την θέλησή του σε άλλο κόμμα;όχι βέβαια...

    όσο για τον Θεοτόκη το ότι αποχώρηση από την πολιτική φτωχός αυτό είναι κάτι πολύ θετικό για την μνήμη του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σαπφαιρ είμαστε και οι δύο ενήλικες και καταλαβαίνουμε τι λέμε και τι γράφουμε.

    Οι αποχωρήσεις από την "Εθνική Παράταξη" δεν έγιναν για λόγους ιδεολογικούς, αλλά με ανταλλάγματα (θέσεων είναι γνωστό) (χρημάτων δεν έχουμε αποδείξεις αλλά υπάρχουν σοβαρές μαρτυρίες).

    Αυτό φυσικά δεν συνέβη γιατί η ΝΔ συγκινήθηκε από τις στελεχάρες της Εθνικής Παράταξης, αλλά γιατί έλειπαν οι ψήφοι για να συμπληρωθεί ο μαγικός αριθμός των 180 βουλευτών για να εκλεγεί ο Καραμανλής πρόεδρος Δημοκρατίας. Θυμίζω ότι ο Μητσοτάκης προσχώρησε την ίδια εποχή στην ΝΔ με ακριβώς την ίδια διαδικασία.

    Το αμφιλεγόμενες λοιπόν σεν αφορά κάποιο καταναγκασμό, αλλά ακριβώς αυτό το παρασκήνιο και την δοσοληψία που περιέγραψα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή έφεραν στην Ελλάδα δυο στρατηγοι. Από τότε η Δημοκρατία έκανε μόνο ένα δημοψήφισμα.
    Βασιλευομένη η αβασίλευτος Δημοκρατία;
    Η Ελλάδα από το 1979 πέρασε στον έλεγχο της Ευρώπης
    Σήμερα η Γερμανία έχει τον απόλυτο έλεγχο της κυβέρνησης
    Αύριο....Τι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

"υγρό πυρ" 1821 19η Μαίου 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου 1940 4η Αυγούστου α Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος Αβράαμ Λίνκολν Άγγελος Έβερτ Άγγελος Σικελιανός Αγγλία Άγιο Όρος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος Αδαμάντιος Κοραής Αθανάσιος Ευταξίας Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης Αθανάσιος Τσακάλωφ Αιγαίο Αιγαίο Ελληνική θάλασσα Αίγινα Αισχύλος Ακρόπολη Αλβανία Αλεξάνδρεια Αλέξανδρος Ζαϊμης Αλέξανδρος Κορυζής Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος Οθωναίος Αλέξανδρος Παπάγος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Παπαναστασίου Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής Αλέξανδρος Σακελαρίου Αλέξανδρος Υψηλάντης Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος Αναγέννηση Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος Αναστάσιος Παπούλας Ανατολική Ρωμυλία Ανδρέας Γ. Παπανδρέου Ανδρέας Καρκαβίτσας Ανδρέας Λόντος Ανδρέας Μεταξάς Ανδρέας Μιαούλης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος Ανδρέας Τζίμας Άνθιμος Γαζής Αννα Κομνηνή Άννα Κομνηνή Αννίβας Αντάντ Αντιβενιζελισμός αντισημιτισμός Αντόνιο Γκράμσι Αντώνης Σαμαράς Απεργίες Αποικιοκρατία Άραβες Αρβανίτες Άρειος Πάγος Άρης Βελουχιώτης Αριστείδης ο Αθηναίος Αριστοτέλης Αριστοτέλης Ωνάσης Αρχαία Αθήνα Αρχαία Ελληνική Ιστορία - Ρωμαιοκρατία Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Αρχαία Σπάρτη Αρχαιοκαπηλεία Αρχαιολογία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αρχιμίδης Αστρονομία Αστυνομία Αυστρία Αυτοκράτορας Ηράκλειος Αφρική Αχαϊκή Συμπολιτεία β Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος Βαλκάνια βασανιστήρια Βασίλειος Τσίχλης Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ Βασιλιάς Όθων Α΄ Βασιλιάς Παύλος Α΄ Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ Βενιαμίν Λέσβιος Βιβλία και Βιβλιοθήκες Βιβλιοκρισίες Βιέννη Βιετνάμ Βιογραφίες Βλάσης Γαβριηλίδης Βουλγαρία Βυζαντινή Ιστορία γ Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης Γαλλία Γαλλική Επανάσταση Γαριβάλδι Γελιογραφίες Γενοκτονία των Αρμενίων Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Γερμανία Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός Γεώργιος Α. Παπανδρέου Γεώργιος Βλάχος Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) Γεώργιος Ζησιμόπουλος Γεώργιος Θεοτόκης Γεώργιος Κάνιγκ Γεώργιος Καραϊσκάκης Γεώργιος Καρτάλης Γεώργιος Καφαντάρης Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κουντουριώτης Γεώργιος Λεοναρδόπουλος Γεώργιος Παπαδόπουλος Γεώργιος Παπανδρέου (GAP) Γεώργιος Πωπ Γεώργιος Ράλλης Γεώργιος Σεφέρης Γεώργιος Σταύρου Γεώργιος Στρέιτ Γεώργιος Τσολάκογλου Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας) Γιάννης Ιωαννίδης Γιάννης Ψυχάρης Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο) Γιουγκοσλαβία Γιώργης Σιάντος Γιώργος Ρωμανός Γκουλάγκς Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά Γράμμος - Βίτσι Γρηγόρης Φαράκος Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας) Γρηγόριος Ξενόπουλος δ Δαρδανέλλια Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949) Δέσποινα Κούρτη Δημήτρης Παρτσαλίδης Δημήτριος Αναγνωστόπουλος Δημήτριος Βούλγαρης Δημήτριος Γούναρης Δημήτριος Ιωαννίδης Δημήτριος Καλλέργης Δημήτριος Μάξιμος Δημήτριος Ράλλης Δημήτριος Υψηλάντης Δημήτριος Ψαρρός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) Δημοσθένης Δημοψήφισμα δημοψήφισμα 1924 Διατροφή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) Δικαιοσύνη Διονύσιος Σολωμός Διπλωματία δοσιλογισμός δουλεμπόριο Δύση Δωδεκάνησα Ε.Ρ.Ε. ΕΔΕΣ Εθνικά Δάνεια Εθνική αντίσταση Εθνική τράπεζα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Εθνικός Διχασμός (1914-1918) Εθνικός Συναγερμός Εθνοσυνέλευση ΕΚΚΑ Εκκλησιαστική Ιστορία ΕΛΑΣ Ελβετία ΕΛΔΥΚ Ελευθέριος Βενιζέλος Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Οικονομική Ιστορία Ελληνική Οικονομική κρίση Ελληνική Παιδεία Ελληνική Παλιγγενεσία (1821 - 1832) Ελληνική Παράδοση Έλληνικό Έθνος Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος Ελληνικός στρατός Ελληνισμός Ελληνισμός της Αμερικής Ελληνοτουρκικές σχέσεις Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1897 Ελλήνων Πάσχα Εμμανουήλ Μπενάκης Εμμανουήλ Ξάνθος Εμμανουήλ Παπάς Εμμανουήλ Ρέπουλης Εμμανουήλ Ροϊδης Εμμανουήλ Τομπάζης Εμμανουήλ Τσουδερός Εμπόριο Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) Ένωση Κέντρου ΕΟΚ ΕΟΚΑ Α΄ ΕΟΚΑ Β΄ Επανάσταση στο Γουδή Επανάσταση στο Γουδί Α΄ και Β΄ Βαλκανικός πόλεμος (1909-1914) Επέτειος Επίκουρος Επιτάφιος Ερατοσθένης Ερυθρός Σταυρός ΕΣΣΔ Ευάγγελος Αβέρωφ Ευάγγελος Λεμπέσης Ευεργέτες Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρωπαικός Διαφωτισμός εφημερίδα "Καθημερινή" Η γυναίκα στην Ιστορία Η δίκη των "εξ" Ήθη και έθιμα Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.) Ήπειρος Ηράκλειτος Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ηρόδοτος Θαλής ο ΜΙλήσιος Θέατρο Θεμιστοκλής Θεμιστοκλής Σοφούλης Θεόδωρος Δηλιγιάννης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Θεόδωρος Πάγκαλος Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος) Θεόδωρος Τουρκοβασίλης Θεόφιλος Καΐρης Θερμοπύλες Θεσσαλονίκη Θουκυδίδης Θράκη Θρασύβουλος Τσακαλώτος Θρησκεία Θωρηκτό Αβέρωφ Ι.Β.Δ. Ιαπωνία Ιατρική Ιερή Συμμαχία Ιερός Λόχος Ιλιάδα Ίμια Ιουλιανή κρίση του ΄65 Ιούλιος Βέρν Ιπποκράτης ο Κώος Ισλάμ Ισοκράτης Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος Ιστορία Ιστορία της Αλβανίας Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας Ιστορία της Κρήτης Ιστορία του Αθλητισμού Ιταλία Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης Ιωάννης Γκούρας Ιωάννης Δεμέστιχας Ιωάννης Καποδίστριας Ιωάννης Κωλέττης Ιωάννης Μακρυγιάννης Ιωάννης Μεταξάς Ιωάννης Μιχαήλ Ιωάννης Παπακωνσταντίνου Ιωάννης Συκουτρής Ιωάννης Τσαγκαρίδης Ιωάννης Τσιμισκής Ιωάννινα Ίων Δραγούμης Ιωνική Επανάσταση Κ. Θ. Δημαράς Καλαμάτα Κανέλος Δεληγιάννης Καρλ Γιουνγκ Καρλ Μαρξ Κάρολος Παπούλιας Καρχηδόνα κατεχόμενα της Κύπρου Κατοχή Κατοχικά Δάνεια Κίμων ο Αθηναίος Κίνα Κίνημα του Ρομαντισμού κινηματογράφος Κινηματογράφος και Ιστορία Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Κολλυβάδες Κόμμα Φιλελευθέρων Κομμουνισμός Κομνηνός Πυρομάγλου Κοράνιο Κόρινθος Κουμουνδούρος - Τρικούπης - Θεοτόκης (1865-1909) Κύθηρα Κυπριακή Ιστορία Κυριάκος Κατσιμάνης Κύριλλος Λούκαρις Κωνσταντίνος Δεμερτζής Κωνσταντίνος Καβάφης Κωνσταντίνος Καναρης Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος) Κωνσταντίνος Λινάρδος Κωνσταντίνος Μανιαδάκης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Κωνσταντίνος Σημίτης Κωνσταντίνος Σμολένσκι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Κωνσταντίνος Φωτιάδης Κωνσταντινούπολη Κως Κώστας Βάρναλης Κώστας Περρίκος Κωστής Παλαμάς ΛΑ.Ο.Σ Λαθρομετανάστευση Λαικό Κόμμα Λαμία Λατινική Αμερική Λεονίντ Τρότσκι Λέσβος Λεωνίδας Παρασκευόπουλος Λόγιος Ερμής Λόρδος Βύρων Λουτράκι Λύσανδρος Μαζική πολιτική προπαγάνδα Μακάριος Μακεδονία Μακεδονικό Ζήτημα Μακεδονικός Αγώνας Μακεδονομάχοι Μάνη Μάο Τσε Τουνγκ Μαραθώνας Μάρκος Βαφειάδης Μάρκος Μπότσαρης Μάτζικερτ Μεγάλη Βρετανία Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia) Μέγαρο Μαξίμου Μέγας Αλέξανδρος Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών Μέγας Θεοδόσιος Μέγας Κωνσταντίνος Μελέτης Βασιλείου Μεσαίωνας Μέση Ανατολή Μεσόγειος Μεσολόγγι Μεσοπόλεμος (1922-1941) Μεσσήνη Μεσσηνίας Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974) Μέττερνιχ Μίκης Θεοδωράκης Μίκης Πρωτοπαπαδάκης Μικρά Ασία μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή παρωδία δίκης και εκτέλεση των έξι (1918-1922) Μιλτιάδης ο Αθηναίος Μιλτιάδης Πορφυρογέννης Μιχαήλ Ψελλός Μνημείο Μοροζίνι Μουσολίνι Μπενιζέλος Ρούφος Μυστικές υπηρεσίες ναζισμός Νάξος Ναπολέων Βοναπάρτης Ναπολέων Ζέρβας Ναυαρίνο Ναύπακτος Ναύπλιο Ναυτική Ιστορία Νέα Δημοκρατία Νεοκλής Σαρρής Νεότουρκοι Νικήτας Σταματελόπουλος Νικηφόρος Φωκάς Νικίας Νικόλαος Δημητρακόπουλος Νικόλαος Λεωτσάκος Νικόλαος Πλαστήρας Νικόλαος Πολίτης Νικόλαος Στράτος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καζαντζάκης Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Νικολούδης Νίτσε Ξάνθη Ξενοφών Οδυσσέας Ανδρούτσος Οδυσσέας Ελύτης Οδυσσέας Ιάλεμος Οδύσσεια Οθωμανική Αυτοκρατορία Οθωνική περίοδος (1832-1864) Οικουμενικό Πατριαρχείο Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά ομάδα των "Ιαπώνων" Όμηρος ομοφυλοφιλία Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) Οργάνωση "Χ" Ορθοδοξία π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος ΠΑ. ΣΟ. Κ. Παγκόσμιος Ιστορία Παλαιών Πατρών Γερμανός Παναγής Τσαλδάρης Παναγιώτης Δαγκλής Παναγιώτης Δεμέστιχας Παναγιώτης Κανελλόπουλος Πάνος Κορωναίος Πάτρα Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ Παύλος Γύπαρης Παύλος Κουντουριώτης Παύλος Μελάς Παυσανίας Παυσανίας Κατσώτας Παυσανίας ο περιηγητής ΠΕΑΝ Πειραιάς πειρατεία Πεισίστρατος Πελοποννησιακός πόλεμος Περικλής Περικλής Αργυρόπουλος Περικλής Γιαννόπουλος Περικλής Δεληγιάννης Περιοδικά Ιστορίας Περσικοί πόλεμοι Πετρέλαια στο Αιγαίο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Πέτρος Γαρουφαλιάς Πέτρος Μακρής - Στάϊκος Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης Πλάτων Πλούταρχος Ποίηση και αισθητική Πόλεμος των Μπόερς Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι πολιτική δολοφονία Πολιτική Ιστορία Πολωνία Πόντος Πρίγκιπας Ανδρέας προπαγάνδα πρόσφυγες προσωκρατικοί φιλόσοφοι Προτεινόμενα Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff Πύρρος της Ηπείρου Ρήγας Παλαμίδης Ρήγας Φερραίος ριζοσπάστης Ρόδος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρώμη Ρωμηοσύνη Ρωσία Ρωσικο κόμμα Σάββας Γκαλιμαρίδης Σάμος Σαντόρε Σανταρόζα Σαντορίνη ΣΚΑΪ Σκάκι Σκωτία Σόλων Σοφοκλής Βενιζέλος Σοφοκλής Δούσμανης Σπυρίδων Μαρκεζίνης Σπυρίδων Τρικούπης Σταλινισμός Σταυροφορίες Σταφιδικό Ζήτημα Στέφανος Δραγούμης Στέφανος Σαράφης Στέφανος Σκουλούδης Στέφανος Στεφανόπουλος Στράβων Στρατής Μυριβίλης Στρατιωτικά κινήματα Στρατιωτική Ιστορία Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη Στυλιανός Γονατάς Στυλιανός Χούτας Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ Συνθήκη της Λοζάννης Συνθήκη των Σεβρών συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Σύχρονη Ελληνική Ιστορία - Μεταπολίτευση (1974- ) Σωκράτης Σώματα Ασφαλείας Τα κείμενα του "φιλίστωρος" (Ι. Β. Δ.) Ταγίπ Ερντογάν Τάγματα ασφαλείας Τείχος του Βερολίνου τεκτονισμός Τέχνες Τεχνολογία το παιχνίδι στην Ιστορία Τοπική Ιστορία Τουρκία Τουρκοκρατία (1453-1821) Τράπεζα της Ελλάδος Τράπεζες Τριπλή Κατοχή της Ελλαδος και Αντίσταση (1941-1944) Τριπολιτσά Τσαούς Αντών (Φωστερίδης) Ύδρα Υποβρύχιο Παπανικολής υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ Υφαλοκρυπίδα Φαίδων Γκιζίκης Φαλμεράγιερ Φανάρι Φασισμός Φιλελληνισμός Φιλία Φιλική Εταιρεία Φιλολογικά και άλλα δοκίμια Φιλοποίμην Φιλορθόδοξη Εταιρεία Φιλοσοφία Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας Φλωρεντία Φλώρινα Φραγκοκρατία Φωκίων Φωτογραφικό Οδοιπορικό Χαλκιδική Χαράλαμπος Κατσιμήτρος Χαράλαμπος Τσερούλης Χαράτσι Χαρίλαος Τρικούπης Χαρίλαος Φλωράκης Χάτι Χουμαγιούν Χίτλερ Χούντα Χρεοκοπία Χρηματιστήριο χριστιανικό ολοκαύτωμα Χριστόδουλος Τσιγάντες Χριστούγεννα Χρυσόστομος Σμύρνης Χωροφυλακή Ψαρά ψυχολογία Ψυχρός Πόλεμος Articles in English CIA http://www.istorikathemata.com/ John Iatrides K.K.E. KGB Mεσσήνη Robert Bruce Slider William Wallas Winston Churchil
Εμφάνιση περισσότερων