Καποδίστριας ο Μέγας

«μέγας τ ντι οτος νρ

ς ν μεγάλα δύνηται

γνώμ διαπράξασθαι μλλον ώμ.»

γράφει ο Ιωάννης Δ. Παπακωνσταντίνου

g


Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Έλληνας ηγέτης παγκοσμίου διαμετρήματος και αναγνωρισιμότητος (Εxh. 2-5) στη νεώτερη ιστορία τής Ελλάδος, ο μοναδικός πραγματικός ΕΘΝΑΡΧΗΣ 1 από τήν Άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως μέχρι σήμερα, απετέλεσε μια εμβληματική προσωπικότητα στη μεταναπολεόντειο Ευρώπη, ως:

(1) Αρχιτέκτων τής ουδετερότητος και τού προτύπου ομοσπονδιακού κράτους τής Ελβετίας.2

(2) Συντελεστής τής πολιτικής ενότητος και γεωγραφικής ακεραιότητος τής Γαλλίας στη μεταναπολεόντιο περίοδοκατά τών επιδιώξεων τής νικητρίας Πρωσσίας προς διαμελισμό/ομοσπονδιοποίηση3 τής ηττημένης Γαλλίαςκαι αμύντωρ τής γεωγραφικής ακεραιότητος Πολωνίας4 μετά τήν συντριβή τού Ναπολέοντος.       

(3) Συναρχιτέκτων στο Συνέδριο τής Βιέννης (1815) τής μεταναπολεοντείου διευρωπαϊκής τάξεως,5 που διεσφάλισε τήν ειρήνη στην Ευρώπη επί 100 χρόνια (1815-1914).

(4) Συνυπουργός Εξωτερικών τής Ρωσσίας («Γραμματεύς τού Τσάρου επί τών Εξωτερικών») κατά τήν εξαετή περίοδο 1816-1822.  

(5) Προασπιστής και διασώστης τού Οικουμενικού Ελληνισμού, διά τού (συνταχθέντος διά χειρός του) Ρωσικού τελεσιγράφου πολέμου κατά τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τό 1821,6 τό οποίο αφενός απέτρεψε τήν Σουλτανική εξουσία από γενοκτονιακά εγκλήματα κατά τών Ελλήνων τής Μικράς Ασίας, τής Θράκης και τής Κωνσταντινουπόλεως, τότε και έκτοτε επί έναν αιώνα (1822-1919), και αφετέρου προσδιόρισε και επέβαλε έκτοτε, στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή, τήν αρχή και ηθικό δικαίωμα παρεμβατικότητος τών Μεγάλων Δυνάμεων κατ' επίκληση ανθρωπιστικών και μόνον λόγων. 

(6) Αμύντωρ τών δυτικών συνόρων τής εμπολέμου Ελλάδος στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, δεδομένου ότι δια περίτεχνων διπλωματικών χειρισμών του στο Συνέδριο τής Ιεράς Συμμαχίας στο Leibach (1821), όπως επίσης και κατά τήν προσυνεδριακή προετοιμασία τού Συνεδρίου της στη Verona (1822), και ειδικά διά τού Ρωσικού τελεσιγράφου (1821),6 απέτρεψε και εξουδετέρωσε οριστικά τήν απειλή στρατιωτικής επέμβασης (δήθεν ανθρωπιστικής) τών Μεγάλων Δυνάμεων προς βιαία κατάπνιξη τής εξέγερσης τών χριστιανών ραγιάδων και αποκατάσταση τής δήθεν «θεόθεν ξουσίας» τού Σουλτάνου στον ελλαδικό χώρο τό 1821-1822. 

(7) Άτυπος ηγέτης τού εθνοσωτηρίου για τούς Έλληνες (και εθνογονικού για άλλους λαούς) Φιλελληνισμού τό 1822-1827, ενός παγκοσμίου κινήματος, από τήν Αμερική μέχρι τήν Ινδία, που μεταξύ άλλων σφυρηλάτησε τήν ρηξικέλευθη «αρχή τών εθνοτήτων» στις συνειδήσεις τών λαών τής Ευρώπης και τού Κόσμου, και ανέδειξε τήν Ελλάδα ως πρότυπο (paradigm) για τήν απελευθέρωση όλων τών λαών και εθνών που στενάζουν κάτω από αυτοκρατορικό ή αποικιοκρατικό ζυγό.7

(8) Απελευθερωτής τής Ελλάδος, αφού κατόρθωσε, ως εθναρχών πολέμαρχος, να απελευθερώσει όχι μόνον τήν Πελοπόννησο διά διπλωματικών χειρισμών και στρατιωτικών μέσων, αλλά και τήν Στερεά Ελλάδα διά ιδίων στρατιωτικών και ναυτικών δυνάμεων τού Ελληνικού έθνους τό 1828-1830,8 ματαιώνοντας τά γεωστρατηγικά σχέδια τής Αγγλίας προς δραστικό περιορισμό τής Ελληνικής Επικρατείας μόνον στην Πελοπόννησο και τίς Κυκλάδες. Ο Καποδίστριας ολοκλήρωσε τό απελευθερωτικό του έργο στις 14 Σεπτεμβρίου 1831, οπότε οι Μεγάλες Δυνάμεις εξαναγκάσθηκαναπό τούς διπλωματικούς χειρισμούς και τίς στρατιωτικές ενέργειες τού Καποδίστριανα συναινέσουν επί τέλους στο Λονδίνο για τήν προς βορράν επέκταση τής Ελληνικής Επικρατείας στην οριογραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού, μόλις δύο εβδομάδες πριν τήν στυγερή δολοφονία του από εντοπίους ξενοκίνητους ΠΡΟΔΟΤΕΣ (27 Σεπτεμβρίου 1831).

Ο ανδριάντας του Καποδίστρια στην Αγ. Πετρούπολη (Ρωσία)

(9) Θεμελιωτής-αρχιτέκτων τού Ελληνικού Κράτους τό 1828-1831, εν δυνάμει αναδεικνυομένου προτύπου για τήν εποχή του κράτους προνοίας, παιδείας,9 ισονομίας και ισοπολιτείας, και μάλιστα εν μέσω πολέμου, οικονομικής απορίας, διεθνών διπλωματικών διαβουλεύσεων, και ξενοκίνητων (προδοτικών) ή και εγκληματικών (φονοκτονικών) μηχανορραφιών από εντοπίους μνηστήρες τής εξουσίας τού νεοφυούς ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους.   

(10) «Άγιος τής πολιτικής»,10 με υποδειγματική εντιμότητα σε απόλυτο βαθμόο Καποδίστριας πρωτοεισήγαγε και πρωτοεφήρμοσε τίς αρχές τής πλήρους διαφάνειας και καταλογισμού στη διαχείριση τών δημοσίων οικονομικών τής Ελλάδοςκαι με αυτοθυσιαστική διάθεση εμπράκτου προσφοράς στο έθνος: Όχι μόνον δεν απεδέχθη να μισθοδοτείται από τό Δημόσιο Ταμείο τής εμπολέμου Ελλάδος, αλλά και διέθεσε υπέρ τού χειμαζομένου Ελληνικού λαού τό σύνολο τής περιουσίας του. Επί πλέον, μία από τίς αρετές τού Καποδίστρια ήταν η βαθιά αίσθηση χριστιανικής επιεικίας έναντι τών πολιτικών του αντιπάλων, ακόμη και όταν αυτοί (Μαυροκορδάτος, Κουντουριώται, Μαυρομιχαλαίοι, κ.τ.λ.) διέπρατταν πράξεις ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ κατά τής εμπολέμου Ελλάδος: Ουδέποτε ο Καποδίστριας παρέπεμψε σε δίκη τούς εν λόγω ξενοκίνητους ΠΡΟΔΟΤΕΣ προς παραδειγματική τιμωρία (εκτέλεση). Ούτε καν όταν ανατίναξαν τόν Πολεμικό Στόλο τής Ελλάδος11 στον Πόρο τό 1831...

(11) Γεωστρατηγική ιδιοφυία, αφού με περίτεχνους διπλωματικούς χειρισμούς τό 1827-1828, συνετέλεσε τότε στη ραγδαία και μαζική κλιμάκωση τού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας σε μείζονα τριηπειρωτική περιφερειακή σύρραξη, με εμπλοκή στρατευμάτων και στόλων τών Μεγάλων Δυνάμεων στο πλευρό τών προμαχοντων λλνων, προς «αντιρρόπηση» τής συνδυασμένης εκστρατείας Αφρικανικών, Ασιατικών και Οθωμανοευρωπαϊκων στρατευμάτων κατά τής Ελλάδος, χωρίς επ' ουδενί να διασαλευθή ή απειληθή η διευρωπαϊκή μεταναπολεόντειος ειρήνη.

(12)   Κορυφαίος διπλωμάτης στον Κόσμο, αφού εξηνάγκασε τίς ευρωπαϊκές Μεγάλες Δυνάμεις να αναγνωρίσουν τήν απελευθερωθείσα Ελλάδα ως ανεξάρτητη χώρα τό 1830, και όχι ως αυτόνομη Οθωμανική ηγεμονία (suzerainty), φόρου υποτελή στον Σουλτάνο, όπως εμηχανεύοντο, ήδη από τό 1822, μέχρι και τό 1829. Προς  αυτόν τόν σκοπό μάλιστα, τήν ανεξαρτησία τής Ελλάδος, κατόρθωσε  να  μεταστρέψει  τελικά (από τό 1829) ακόμη και τόν δαιμόνιο διπλωματικό και ιδεολογικό του αντίπαλο, τόν Καγκελάριο Μέττερνιχ τής Αυστριακής Αυτοκρατορίας, ο οποίος συνόψισε επιγραμματικά τήν παγκόσμια βαρύτητα τής προσωπικότητος τού Καποδίστρια ως εξής:  “Δύο παρατάξεις αντιπαρατίθενται η μία κατά τής άλλης σε όλο τόν Κόσμο: οι Καποδίστριες και οι Μέττερνιχ. 12 

Καποδιστριακή Δημοκρατία

Πέρα όλων εκείνων τών εξωπραγματικών επιτευγμάτων, ο Καποδίστριας ήταν ένας λαοπρόβλητος ηγέτης και πραγματικός δημοκράτης, επαγγελόμενος και αγωνιζόμενος για μια πραγματική (και όχι προσχηματική) δημοκρατία, για ένα φιλολαϊκό (και όχι ολιγαρχικό) Σύνταγμα τών Ελλήνων. Ενδεικτικά:

(α) Γ΄ Εθνοσυνέλευση. Ο Καποδίστριας ανέλαβε τά ηνία τής εμπολέμου και εν πολλοίς κατεχομένης Ελλάδος, ως «Κυβερνήτης», παμψηφεί από τήν Γ΄ Εθνοσυνέλευση τών Ελλήνων στην Τροιζήνα, σύμφωνα με ρητές διατάξεις τού Συντάγματος τής Τροιζήνος τό 1827 (άρθρα 102-125), και ειδικά διά τού ΣΤ΄ ψηφίσματός της.

(β) Κοινοβουλευτική αναστολή τού Συντάγματος. Ο Καποδίστριας ανέστειλε μεν προσωρινώς τήν ισχύ τού Συντάγματος τής Τροιζήνος λόγω χαοτικής7 εμπολέμου καταστάσεως (ήτοι «καταστάσεως πολιορκίας» όπως εξ άλλου προβλέπει και τό άρθρο 48 τού σημερινού Συντάγματος τής Ελλάδος), όχι όμως αυταρχικώς ή δικτατορικώς δι' ιδίων αυτού πράξεωνόχι δηλαδή με αντισυνταγματικές «πράξεις νομοθετικού περιεχομένου», όπως επισυμβαίνει στην «μνημονιακή»  Ελλάδα από τό 2010αλλά διά τής από 18-1-1828 αποφάσεως τής Βουλής τών Ελλήνων, όπως και δια τής προηγηθείσης από 12-1-1828 συναφούς αποφάσεως τής Αντικυβερνητικής Επιτροπής, ήτοι με πλήρη συναίνεση τών εκπροσώπων τού εμπολέμου έθνους.13

(γ) Δ΄ Εθνοσυνέλευση. Ο Καποδίστριας διεξήγαγε εκλογές προς ανάδειξη τών (236) πληρεξουσίων αντιπροσώπων τού έθνους στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση τών Ελλήνων στο Άργος (11 Ιουλίου - 6 Αυγούστου 1829). Οι πληρεξούσιοι εξελέγησαν με ΑΜΕΣΗ ψηφοφορία, για πρώτη φορά στην Ιστορία τής Νεωτέρας Ελλάδος, και κατά τήν συντριπτική τους πλειοψηφία διέκειντο ευμενώς ή και ενθουσιωδώς υπέρ τής εθνοαπελευθερωτικής διακυβέρνησης τής χώρας από τόν Καποδίστρια.

Ο τ. ΑΓΕΝ Αντιναύαρχος Κοσμάς Κοσμίδης αποδίδει τιμές ενώπιον του αγάλματος του Καποδίστρια στο Koper (Σλοβενία).

(δ) Βασιλευομένη Δημοκρατία. Όπως προκύπτει από τήν εκτενή αλληλογραφία του, ο Καποδίστριας κατήγαγε μεγάλο αγώνα ώστε ο μελλοντικός βασιλεύς τών Ελλήνωνόπως προσδιόριζε και επέτασσε τό περί ανεξαρτησίας τής Ελλάδος Πρωτόκολλο που συνυπέγραψαν οι Μεγάλες Δυνάμεις στο Λονδίνο στις 22 Ιανουαρίου 1830να πληροί μεταξύ άλλων δύο βασικές προϋποθέσεις: (α) να υποβληθή η εκλογή τού βασιλέως εις τήν ψήφον τού έθνους, και (β) ο βασιλεύς να άρχει βάσει τού Νόμου (όχι «ελέω Θεού»), ήτοι σε πλαίσιο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ νομιμότητος, με καταστατικό χάρτη (Σύνταγμα) τής Πολιτείας συντεταγμένο από τήν Εθνοσυνέλευση τών Ελλήνων.

(ε) Αρχαιοελληνικά δημοκρατικά πρότυπα. Ο Καποδίστριας αγωνίσθηκε να εγκαθιδρύσει στην Ελλάδα ένα πρωτοποριακό πολιτικό σύστημα πραγματικής (και όχι προσχηματικής) δημοκρατίας, σύμφωνα με αρχαιοελληνικά πρότυπα, ήτοι με παλλαϊκή συμμετοχή και άμεση ψηφοφορία σε κάθε εκλογική διαδικασία (ανεξάρτητα από τήν περιουσιακή κατάσταση εκάστου εκλογέως), υπό τήν διοργανωτική ευθύνη και επιτήρηση τοπικών δημογεροντιών, εκλεγομένων δημοκρατικά από τούς πολίτες σε κάθε κοινότητα, περιθωριοποιώντας ούτως πολιτικά τούς πάσης φύσεως πλιατσικολόγους μνηστήρες τής εξουσίας (κοτσαμπάσηδες, φαναριώτες πολιτικάντιδες, κ.ο.κ.)που κατ' επανάληψη δεν ορρωδούσαν προ ουδενός, συχνάκις διαπράττοντες ακόμη και ξενοκίνητα εγκλήματα ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, προκειμένου να επιπέσουν ως ύαινες επί τού Δημοσίου Ταμείου και τών εθνικών γαιών τής καθημαγμένης εμπολέμου Ελλάδος.

(στ) Οικονομική Δημοκρατία. Ως φιλολαϊκός ηγέτης, ο Καποδίστριας θεωρούσε ότι η πολιτική δημοκρατία θα ήταν προσχηματική εάν δεν είχε ως στέρεο υπόβαθρο και λειτουργικό πλαίσιο τήν οικονομική δικαιοσύνη. Προς τούτο, ο Καποδίστριας μεθόδευε έναν ριζικό και ευρύτατο αναδασμό τής γης τό 1832, με τεράστια χρηματοδότηση (600.000 Αγγλικών λιρών), υπέρ τών ακλήρων και πτωχών πολιτών (χωρικών). Δυστυχώς, η δολοφονία του από εντοπίους ξενοκίνητους ΠΡΟΔΟΤΕΣ τό 1831 ματαίωσε, για οκτώ και πλέον δεκαετίες,  εκείνο τό  Καποδιστριακό σχέδιο (πρωτοποριακό για τήν εποχή του), με καταστροφικές συνέπειες όσον αφορά αφενός στην ευημερία γενεών Ελλήνων μετέπειτα, και αφετέρου στη οικονομική εξάρτηση και πολιτική ξενοκρατία τής Ελλάδος έκτοτε.

Ακαταμάχητα όπλα τού Καποδίστρια

Αυτά τά απίστευτα επιτεύγματα,14 ο Καποδίστριας τά κατόρθωσε όχι δια τής υλικής του δυνάμεως, όχι δηλαδή με (ανύπαρκτα) μυθώδη πλούτη,  ούτε με στρατεύματα που τού κληροδότησε ο πατέρας του, όπως π.χ. τίς Μακεδονικές Φάλαγγες που ο Φίλιππος κατέλιπε στον Μέγα Αλέξανδρο. Τα κατόρθωσε μόνο διά τού λόγου, τής πειθούς, τού οραματισμού, και τού ιδεαλισμού του, σε συνάρτηση με τήν ακεραιότητα και εντιμότητά του.15 Αυτά και μόνον αυτά ήσαν τά ακαταμάχητα όπλα του κατά τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έναντι τών Μεγάλων Δυνάμεων. Επομένως, σύμφωνα με τόν Ξενοφώντα,16 ο Καποδίστριας ήταν Μέγας.17


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ - ΠΗΓΕΣ

 

1 Στην ιστορία τής Νεωτέρας Ελλάδος, ο Καποδίστριας ήταν ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΘΝΑΡΧΗΣπραγματικός (και όχι προσχηματικός κατά πολιτικο-προπαγανδιστικό ευφημισμό)διότι (1) απέλαυε τής παλλαϊκής αποδοχής και εθνοενωτικής συσπείρωσης τής συντριπτικής πλειονότητος, σχεδόν ολότητος, τού Ελληνικού λαού υπό τήν εθνοαπελευθερωτική του ηγεσία (πλην μιας ξενοκίνητης, προδοτικής και δολοφονικής «δράκας ανθρωπαρίων μεταλλοθέων»), (2) κατόρθωσε να επεκτείνει δραστικά, και μάλλιστα να εξαπλασιάσει τήν ελεύθερη ελληνική επικράτεια που παρέλαβε ως Κυβερνήτης τό 1828, απελευθερώνοντας τήν δυτική Πελοπόννησο, τήν Στερεά Ελλάδα και τίς Κυκλάδες δια διπλωματικών χειρισμών και στρατιωτικών επιχειρήσεων, χωρίς όμως τό εθνοαπελευθερωτικό του έργο να συντελεσθεί αναλώμασι τής Οικουμενικής διάστασης τού Ελληνισμού: Όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις συναπεδέχθησαν τήν προς βορράν επέκταση τής Ελληνικής Επικρατείας στην οριογραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού, στις 14 Σεπτεμβρίου 1831, μόλις δύο εβδομάδες πριν τήν δολοφονία του, ο Οικουμενικός Ελληνισμός συνέχιζε να διαλάμπει, όπως πάντα, στην Κωνσταντινούπολη, τήν Σμύρνη, τήν Καππαδοκία, τόν Πόντο, τήν Οδησσό, τήν Μαριούπολη, τήν Αντιόχεια, τήν Αλεξάνδρεια...

      Σε αντίθεση δε με τούς Έλληνες από τήν εποχή τού καταστροφικού Εθνικού Διχασμού μέχρι σήμερα, τό εθνοαπελευθερωτικό πρότυπο τού Καποδίστρια, τό εφήρμοσαν με μεγάλη επιτυχία μετά από ένα και πλέον αιώνα οι Εβραίοι, όταν συνεκρότησαν τό πανίσχυρο και πραγματικά ανεξάρτητο έθνος-κράτος τού Ισραήλ, χωρίς όμως να απωλέσουν ή απομειώσουν τήν οικουμενική διάσταση τού εβραϊκού έθνους.

2 Περί τής θεμελιώδους συμβολής τού Καποδίστρια στο διαχρονικό πολιτειακό/γεωπολιτικό φαινόμενο τής Ελβετίας, ιδέ άρθρο τού πρέσβεως τής Ελβετίας στην Ελλάδα  Lorenzo Amberg (2011) εδώ:

https://www.kapodistrias.info/arthra/i-elvetia-xoris-ton-kapodistria-den-tha-itan-afto-pou-einai

3 John Hussey, Waterloo: The Campaign of 1815 (Greenhill Books: S. Yorkshire) vol I., pp. 201-203 εδώ:

https://books.google.gr/books?id=hM0nDwAAQBAJ&pg=PA203&lpg=PA203&dq=dismember+france+1815&s

4 «[…] of all those with an interest in our [Switzerland's] success, nobody acquitted himself with more consequence, goodwill and intelligence, and to greater effect, than Count Capo d’Istria. I met him 92 times and always found him true to himself, a most excellent guide, a most excellent adviser, and tirelessly patient, though what was happening in Switzerland frequently gave him just cause to give up in disgust.  And the far more consequential negotiations over Poland and Saxony, which had been largely entrusted to him, could have given him an excuse to be indifferent to the interests of little Geneva.»

 [Lucien Cramer, Correspondance diplomatique de Pictet de Rochemont et de François d’Ivernois (Paris, Vienne, Turine 1814-1816, 2 vol. Genève-Paris 1914) vol. I, ch. XXIII, εδώ:

https://www.eda.admin.ch/countries/greece/en/home/switzerland-and/ioannis-kapodistrias.html]. 

5 Harold Nicholson, The Congress of Vienna: A Study in Allied Unity, 1812-1822 (Grove Press: New York, 1946) pp. 131, 229, 238, 262, εδώ:

https://books.google.gr/books?id=ZTC3IWC_py8C&pg=PP3&dq=The+vienna+congress,+Capo+d%27+Istria,+holy+alliance&

 

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελβετίας και της Ρωσίας, Michelline Calmy-Ray (αριστερά) και Sergei Lavrov (δεξιά) αντιστοίχως, αμέσως μετά την από κοινού αποκάλυψή τους της μπρούτζινης προτομής του Καποδίστρια  επί μαρμαρίνου βάσεως (μέσον)φιλοτεχνηθείσα από τον Ρώσο γλύπτη Vladimir Surovtsevστη Λωζάννη (Ελβετία).

6 John D. Pappas, «Το Φιλελληνικό Τελεσίγραφο Πολέμου τής Ρωσίας κατά τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τό 1821: τό γεωπολιτικό κοσμοϊστορικό επίτευγμα τού Καποδίστρια» (Θέματα Ελληνικής Ιστορίας,  Mάιος 2016):

ΣΥΝΤΕΤΜΗΜΕΝΗ έκδοση (184 σελίδες), εδώ.

ΠΛΗΡΗΣ έκδοση  (328 σελίδες), εδώ.

BOOK PREVIEW (12 σελίδες), εδώ.

7 «Ο τιτάνιος εθνοαπελευθερωτικός αγώνας τών Ελλήνων απετέλεσε πρότυπο (paradigm) για τήν απελευθέρωση δεκάδων εθνών σε παγκόσμιο επίπεδο στη Μεταναπολεόντειο εποχή, διότι οι εμπόλεμοι Έλληνες ξαναέγραψαν τότε τό διεθνές δίκαιο με τήν ρηξικέλευθη αρχή τών εθνοτήτων (1830), σύμφωνα με τήν οποία κάθε έθνος, ανεξαρτήτως πληθυσμιακού μεγέθους, έχει αναφαίρετο δικαίωμα να συγκροτήσει ανεξάρτητο κράτος στο έδαφος όπου διαβιοί. Κατά συνέπεια οι Έλληνες συνέβαλαν, όσον ουδείς άλλος πληθυσμιακά μικρός λαός, στη διαμόρφωση τού πολιτικού χάρτη τής Ευρώπης και στην ιδεαλιστική αποσταθεροποίηση και γεωστρατηγική κατάρρευση όλων τών αποικιακών αυτοκρατοριών: Ενδεικτικά, αφού η μικρή Ελλάδα απελευθερώθηκε στον 19ο αιώνα, ήταν αδιανόητο πλέον να μην απελευθερωθεί η μεγάλη Ινδία στον 20ό αιώνα.»

 

[John D. Pappas και Χρήστος Α. Ασημακόπουλος, «Χαοτική Δυναμική τού 1821: Ο Πόλεμος τής Ελληνικής Ανεξαρτησίας από μια δυναμική αναλυτική προοπτική» (Θέματα Ελληνικής Ιστορίας, Μάρτιος, 2014), σ. 7, εδώ: https://www.academia.edu/37670714/Χαοτική_Δυναμική_τού_1821]

8 Ως κύρια ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ πηγή για τήν κατανόηση τού ηρακλείου εθνοαπελευθερωτικού έργου τού Καποδίστρια, ως πολεμαρχούντος Εθνάρχου τών Ελλήνων τό 1827-1831, συνιστάται τό τετράτομο μνημειώδες έργο με τίτλο «ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Ι. Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» (εκ 1.670 σελίδων συνολικά), εκδοθέν αρχικά στη Γαλλική από τόν Ε. Α. Βρετάν, εκ τών γραμματέων τού Κυβερνήτου, και μετέπειτα στην Ελληνική από τόν Πέτρο Δ. Στεφανίτση, Λευκάδιο ιατρό (Αθήνα: 1841). Αυτό τό έργο έχει πρόσφατα ψηφιοποιηθεί σε τέσσερα αρχεία (pdf), αντίστοιχα ανά τόμο, από τό Ίδρυμα της Βουλής τών Ελλήνων για τόν Κοινοβουλευτισμό και τήν Δημοκρατία, τά  οποία είναι προσβάσιμα και δωρεάν αποκτήσιμα (downloadable) στις παρακάτω διαδικτυακές διευθύνσεις:

Τόμος Α΄:

http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Books/Tomos_1_webready.pdf

Τόμος Β΄:

http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Books/Tomos_2_webready.pdf

Τόμος Γ΄:

http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Books/Tomos_3_webready.pdf

Τόμος Δ΄:

http://foundation.parliament.gr/VoulhFoundation/VoulhFoundationPortal/images/site_content/voulhFoundation/file/Books/Tomos_4_webready.pdf

 

 

9 John D. Pappas, «Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια: Κείμενα Ι. Καποδίστρια 1806-1831 περί Ιδιογενούς Παιδαγωγίας τών Ελλήνων» (Θέματα Ελληνικής Ιστορίας, Μάρτιος, 2014):

ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ εδώ: http://www.istorikathemata.com/2018/05/TheKapodistrianLecacyonEducation.html

ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ εδώ: https://www.academia.edu/36536290/The_Kapodistrian_Legacy_on_Education

10 Ιωάννης Σ. Κορνηλάκης, Ιωάννης Καποδίστριας, ο Άγιος τής Πολιτικής (ΕΛΑΙΑ: Αθήνα 2011), εδώ:

https://www.politeianet.gr/books/9789609966108-kornilakis-s-ioannis-elaia-ioannis-kapodistrias-o-agios-tis-politikis-periechei-cd-172416

11  Η τρομακτική (αυτο)καταστροφή τού Πολεμικού Στόλου τής Ελλάδος στον Πόρο το 1831, κατέδειξε τήν ουσία τής Καποδιστριακής ρύσεως ότι “ὁ φιλήκοος τῶν ξένων εἶναι προδότης. Τότε, στις 1 Αυγούστου 1831, ο φαναριώτης Μαυροκορδάτος από κοινού με τούς πλοιοκτήτες Κουντουριώτες, χρησιμοποίησαν τόν Ανδρέα Μιαούλη, ως θλιβερό υποχείριό τους, για να επιτελέσουν σε μία ημέρα αυτό που δεν είχε κατορθώσει επί μία δεκαετία ο «πολυάρμενος» τριηπειρωτικός στόλος τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίαςεξοπλισμένος με φρεγάτες, δίκροτα και τρίκροταήτοι τήν καταστροφή τού Ελληνικού Στόλου: Κατ΄ εκείνη την αποφράδα ημέρα, οι εν λόγω ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ ως προς τις μεθόδους και ΠΡΟΔΟΤΕΣ ως προς τήν “φιληκοΐα” τους σε υποχθόνια ανθελληνικά κελεύσματα ξένων (Άγγλων και Γάλλων), πυρπόλησαν και κατέστρεψαν τήν εις Η.Π.Α. ναυπηγηθείσα φρεγάτα «Ελλάς», ναυαρχίδα τού Ελληνικού Στόλου, και τίς κορβέττες «Ύδρα» και «Σπέτσες». Επομένως, δι' εκείνου τού ξενοκίνητου πραξικοπήματος, οι Μαυροκορδάτος και Κουντουριώτες, ως ηθικοί αυτουργοί πράξεων ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ κατά τού έθνους, ήτοι εξ αντικειμένου ΠΡΟΔΟΤΕΣ (ργ και νόμ), κατέστησαν εξ ίσου ΠΡΟΔΟΤΗ, και μάλιστα σε εγκληματικό ρόλο φυσικού αυτουργού, τόν πρωτοστατήσαντα θαλασσομάχο τού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, τόν μέχρι τότε θρυλικό Ναύαρχο Μιαούλη αλλά δυστυχώς έκτοτε “αώνια καταδικασμένο στη συλλογική μνήμη τών Ελλήνων, όπως έγραψε τότε ο Καποδίστριας, πλήρης θλίψεως για τήν προδοτική εκτροπή και τήν αντεθνική κατάντια ενός ήρωα τού 1821, ήτοι για εκείνη τήν βριν τό 1831, τήν οποία μόνο ένας από τούς Μεγάλους Τραγικούς τής κλασικής Ελλάδος θα μπορούσε ίσως να αποτυπώσει...


12Τwo factions are opposing each other all over the world: the Capo d' Istrias and the Metternichs.

[Kissinger, Henry A., 1957. A World Restored; Metternich, Castlereagh and the problems of peace 1812-1822 (Houghton Mifflin: Boston, MA), σ. 292, εδώ: https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015012330695;view=1up;seq=312] 

13 Τά σχετικά ψηφίσματα τής Αντικυβερνητικής Επιτροπής και τής Βουλής τήν Ελλήνων περί αναστολής τού Συντάγματος τής Τροιζήνος από τόν Ιανουάριο τού 1828, παρατίθενται σε άρθρο τού Νικολάου Καρζή, με τίτλο «Απάντηση στην Επιτροπή 2021 και στον κ. Χατζή» ((ΑΡΔΗΝ, 7-5-2020), εδώ: https://ardin-rixi.gr/archives/219897 

14 Όλα εκείνα, τά μεγάλα, που οι Έλληνες τά κατόρθωσαν επί εθναρχίας Καποδίστρια εντός τετραετίας (1827-1831), μπορούν ίσως στοιχειωδώς να αξιολογηθούν κατ' αντιπαραβολή προς τόν επί έναν σχεδόν αιώνα αλυσιτελή εθνοαπελευθερωτικό αγώνα τών Κούρδων, από τό 1925 μέχρι σήμερα, δεδομένου μάλιστα ότι ο διαχρονικός εχθρός και τών δύο λαών είναι κοινός: Η Τουρκία. Σε σημαντικό βαθμό οι Κούρδοι, άνδρες και γυναίκες, δεν υπολείπονται τών Ελλήνων σε ηρωϊσμό και πάθος για τήν ελευθερία και τήν εθνική τους ολοκλήρωση. Η ειδοποιός διαφορά όμως τού Εθνοαπελευθερωτικού Αγώνα τών Κούρδων από τόν Αγώνα τής Παλιγγενεσίας τών Ελλήνων, είναι μεταξύ άλλων ότι οι Κούρδοι δεν έχουν κατορθώσει εισέτι να αναδείξουν έναν δικό τους «Καποδίστρια», ήτοι έναν διορατικό και ευφυή εθνάρχη-πολέμαρχο που θα τούς καθοδηγήσει ανάμεσα από τίς συμπληγάδες τών διεθνών συμφερόντων και τών γεωστρατηγικών σκοπιμοτήτων τών Μεγάλων Δυνάμεων. 

15 Στην παγκόσμια ιστορία, ο Καποδίστριας έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό με τόν Mahatma Ghandi, αφού και οι δύο εκείνοι ηγέτες κατόρθωσαν να κατισχύσουν επί αυτοκρατοριών, κυριολεκτικά να τίς “κάνουν να γονατίσουν” (“bring them to their knees”), με ακαταμάχητα όπλα τήν ακεραιότητά τους ως ανθρώπων και τόν λόγο, τήν πειθώ, τό όραμα, και τόν ιδεαλισμό τους ως εθναρχούντων ηγετών.

16 «τούτους δ δικαίως ν τις καλοίη μεγαλογνώμονας, ν τατα γιγνώσκοντες πολλο πωνται, κα μεγάλ χειρ εκότως οτος λέγοιτο πορεύεσθαι ο ν τ γνώμ πολλα χερες πηρετεν θέλωσι, κα μέγας τ ντι οτος νρ ς ν μεγάλα δύνηται γνώμ διαπράξασθαι μλλον ώμ.»  [Χενοφών, Οικονομικά 21.8, εδώ]

17 Στην παγκόσμια ιστοριογραφία, μόνον ένας ηγέτης επωνομάσθηκε και καθιερώθηκε ως Μέγας, σε όλα τά μήκη και πλάτη τής γής: ο Μέγας Αλέξανδρος. Σε πολλές όμως εθνικές ιστοριογραφίες, αρκετοί άλλοι ηγέτες ή πολέμαρχοι φέρουν αυτήν τήν εξέχουσα επωνυμία, όπως οι Αλφρέδος ο Μέγας (Αγγλία), Μέγας Ναπολέων (Γαλλία), Φρειδερίκος ο Μέγας (Γερμανία), Μέγας Πέτρος και Μεγάλη Αικατερίνη (Ρωσσία), Μέγας Κωνσταντίνος και Μέγας Θεοδόσιος (Βυζάντιο), κ.τ.λ., χωρίς όμως αυτός ο χαρακτηρισμός να είναι ευρύτερα αποδεκτός έξω από τά ειδικά όρια τής εκάστοτε συναφούς (εθνικής) ιστοριογραφίας. Σε κάθε περίπτωση όμως, στο πλαίσιο τουλάχιστον τής μεταβυζαντινής (εθνικής) ιστοριογραφίας τής Ελλάδος, ο Καποδίστριας είναι ο μοναδικός ηγέτης-εθνάρχης που έργω και λόγω συνεκέντρωνε όλα εκείνα τά χαρακτηριστικάαπελευθέρωση χώρας (1827-1830), επέκταση τής επικρατείας της (1831), συγκρότηση κράτους (1828-1831), προάσπιστη Οικουμενικού Ελληνισμού (1821-1919), πάνδημος αποδοχή και πανεθνική συσπείρωση (1821-1831), διαχρονική εκπαιδευτική, πολιτισμική, οικονομική και πολιτειακή παρακαταθήκη (1801-σήμερα), όπως επίσης και αυτοθυσιαστική αυταπάρνηση και μαρτυρικό τέλος (1831) στον βωμό τής ελευθερίας τών Ελλήνων και τής μεγαλοσύνης τού έθνουςπου διέπουν έναν Μεγάλο Έλληνα.

Το παρόν άρθρο είναι σε αρχείο pdf εδώ.


Σημείωση Φιλίστωρος: Είναι ήδη γνωστό ότι όλες οι απόψεις των συγγραφέων δεν συμπίπτουν  αναγκαστικά με τις απόψεις της ομάδας σύνταξης. Μιας και ο ισχυρισμός είναι βαρύτατος, οφείλουμε  να αποσαφηνίσουμε ρητά ότι η τοποθέτηση του συγγραφέα στην υποσημείωση 11 ότι οι Κουντουριώτες και ο Μαυροκορδάτος ήταν προδότες δεν συμφωνεί με τις απόψεις της ομάδας σύνταξης. Μετά από σκέψη, επιτρέπουμε τη δημοσίευσή της μάλλον ακραίας αυτής άποψης, στο πλαίσιο της πάγιας τακτικής μας να μην λογοκρίνουμε τους συγγραφείς που δημοσιεύουν στο ιστολόγιο.  


Σχόλια

  1. Μέγα άρθρο για έναν μέγα πολιτικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  2. Ωω, ρε γλέντια!
    Καταιγίδα Καποδιστριακού Μεγαλείου!!!
    Μπας, και ξεβρωμίσουμε,... "200 χρόνια" μετά...
    Καλέ, στους προδότες ξεχάσατε τον αρχιερέα του σκότους,
    τον Κωλέττη!!!
    Κρυπτογαλλόφιλοι είστε ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολυ χαιρομαι που οι αντιδρασεις για την υπερασπιση της μνημης και του εργου του Ιωαννου Καποδιστρια, απεναντι στα προσβλητικα που ειπωθηκαν για αυτον απο την περιβοητη "επιτροπη", υπηρξαν μεχρι στιγμης και πολλες και απο διαφορες πλευρες! Ελπιζω με αφορμη αυτο το γεγονος, καποιος να ασχοληθει επιτελους(και να το "περιποιηθει" καταλληλως) και με αυτον τον περιβοητο "λογο της Λαμιας" του Αρη Βελουχιωτη, που πολλοι μας το παρουσιαζουν ως ενα σπουδαιο μανιφεστο πατριωτισμου, ενω στην πραγματικοτητα ειναι ενα ξερολιστικο κομμουνιστοπαραληρημα οπου μεσα σε αυτο δεν γλιτωνει ουτε καν ο Εθναρχης Καποδιστριας, τον οποιο ο Βελουχιωτης θεωρουσε ανθρωπο των ξενων και καταστροφεα της Ελλαδος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://army.gr/sites/default/files/mag_20130205.pdf

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

α1 Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος26 Αβράαμ Λίνκολν1 Άγγελος Έβερτ1 Άγγελος Σικελιανός1 Αγγλία12 Άγιο Όρος5 Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος3 Αδαμάντιος Κοραής9 Αθανάσιος Ευταξίας1 Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης2 Αθανάσιος Τσακάλωφ1 Αιγαίο17 Αιγαίο Ελληνική θάλασσα3 Αίγινα1 Αισχύλος1 Ακρόπολη12 Αλβανία13 Αλεξάνδρεια9 Αλέξανδρος Ζαϊμης6 Αλέξανδρος Κορυζής5 Αλέξανδρος Κουμουνδούρος7 Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος14 Αλέξανδρος Οθωναίος7 Αλέξανδρος Παπάγος18 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης7 Αλέξανδρος Παπαναστασίου18 Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής1 Αλέξανδρος Σακελαρίου5 Αλέξανδρος Υψηλάντης8 Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος3 Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν5 Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Αναγέννηση3 Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος1 Αναστάσιος Παπούλας4 Ανατολική Ρωμυλία1 Ανδρέας Γ. Παπανδρέου16 Ανδρέας Καρκαβίτσας2 Ανδρέας Λόντος2 Ανδρέας Μεταξάς1 Ανδρέας Μιαούλης8 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος14 Ανδρέας Τζίμας1 Άνθιμος Γαζής1 Αννα Κομνηνή1 Άννα Κομνηνή1 Αννίβας1 Αντάντ18 Αντιβενιζελισμός31 αντισημιτισμός5 Αντόνιο Γκράμσι1 Αντώνης Σαμαράς1 Απεργίες4 Αποικιοκρατία6 Άραβες3 Αρβανίτες1 Άρειος Πάγος3 Άρης Βελουχιώτης9 Αριστείδης ο Αθηναίος2 Αριστοτέλης7 Αριστοτέλης Ωνάσης1 Αρχαία Αθήνα28 Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία10 Αρχαία Σπάρτη22 Αρχαιοκαπηλεία6 Αρχαιολογία26 Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός3 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος3 Αρχιμίδης4 Αστρονομία4 Αστυνομία2 Αυστρία4 Αυτοκράτορας Ηράκλειος3 Αφρική4 Αχαϊκή Συμπολιτεία2 β1 Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος43 Βαλκάνια26 βασανιστήρια1 Βασίλειος Τσίχλης23 Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄1 Βασιλιάς Γεώργιος Α΄22 Βασιλιάς Γεώργιος Β΄26 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄34 Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄8 Βασιλιάς Όθων Α΄25 Βασιλιάς Παύλος Α΄7 Βασιλιάς Φίλιππος Β΄6 Βενιαμίν Λέσβιος1 Βιβλία και Βιβλιοθήκες37 Βιβλιοκρισίες87 Βιέννη5 Βιετνάμ2 Βιογραφίες80 Βλάσης Γαβριηλίδης1 Βουλγαρία14 γ1 Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης8 Γαλλία21 Γαλλική Επανάσταση6 Γαριβάλδι2 Γελιογραφίες4 Γενοκτονία των Αρμενίων3 Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου6 Γερμανία51 Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός2 Γεώργιος Α. Παπανδρέου19 Γεώργιος Βλάχος4 Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)7 Γεώργιος Ζησιμόπουλος2 Γεώργιος Θεοτόκης10 Γεώργιος Κάνιγκ3 Γεώργιος Καραϊσκάκης4 Γεώργιος Καρτάλης2 Γεώργιος Καφαντάρης9 Γεώργιος Κονδύλης18 Γεώργιος Κουντουριώτης4 Γεώργιος Λεοναρδόπουλος2 Γεώργιος Παπαδόπουλος2 Γεώργιος Παπανδρέου (GAP)1 Γεώργιος Πωπ1 Γεώργιος Ράλλης6 Γεώργιος Σεφέρης2 Γεώργιος Σταύρου2 Γεώργιος Στρέιτ1 Γεώργιος Τσολάκογλου4 Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας)1 Γιάννης Ιωαννίδης3 Γιάννης Ψυχάρης2 Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο)8 Γιουγκοσλαβία12 Γιώργης Σιάντος4 Γιώργος Ρωμανός1 Γκουλάγκς4 Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά35 Γράμμος - Βίτσι2 Γρηγόρης Φαράκος2 Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας)7 Γρηγόριος Ξενόπουλος4 δ1 Δαρδανέλλια1 Δέσποινα Κούρτη1 Δημήτρης Παρτσαλίδης3 Δημήτριος Αναγνωστόπουλος1 Δημήτριος Βούλγαρης2 Δημήτριος Γούναρης24 Δημήτριος Ιωαννίδης1 Δημήτριος Καλλέργης1 Δημήτριος Μάξιμος1 Δημήτριος Ράλλης4 Δημήτριος Υψηλάντης10 Δημήτριος Ψαρρός4 Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ)19 Δημοσθένης4 Δημοψήφισμα2 δημοψήφισμα 19243 Διατροφή5 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.)3 Δικαιοσύνη7 Διονύσιος Σολωμός1 Διπλωματία24 δοσιλογισμός3 δουλεμπόριο3 Δύση2 Δωδεκάνησα13 Ε.Ρ.Ε.5 ΕΔΕΣ15 Εθνικά Δάνεια2 Εθνική αντίσταση13 Εθνική τράπεζα4 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)8 Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ)6 Εθνικός Διχασμός (1914-1918)35 Εθνικός Συναγερμός3 Εθνοσυνέλευση5 ΕΚΚΑ4 Εκκλησιαστική Ιστορία10 ΕΛΑΣ29 Ελβετία4 ΕΛΔΥΚ1 Ελευθέριος Βενιζέλος71 Ελληνική λογοτεχνία5 Ελληνική Οικονομική Ιστορία34 Ελληνική Οικονομική κρίση33 Ελληνική Παιδεία23 Ελληνική Παράδοση2 Έλληνικό Έθνος33 Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος12 Ελληνικός στρατός43 Ελληνισμός27 Ελληνισμός της Αμερικής2 Ελληνοτουρκικές σχέσεις6 Ελληνοτουρκικός πόλεμος 189711 Ελλήνων Πάσχα3 Εμμανουήλ Μπενάκης1 Εμμανουήλ Ξάνθος1 Εμμανουήλ Παπάς1 Εμμανουήλ Ρέπουλης5 Εμμανουήλ Ροϊδης4 Εμμανουήλ Τομπάζης2 Εμμανουήλ Τσουδερός5 Εμπόριο6 Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.)1 Ένωση Κέντρου5 ΕΟΚ1 ΕΟΚΑ Α΄10 ΕΟΚΑ Β΄3 Επανάσταση στο Γουδή10 Επέτειος2 Επίκουρος1 Επιτάφιος1 Ερατοσθένης1 Ερυθρός Σταυρός3 ΕΣΣΔ19 Ευάγγελος Αβέρωφ3 Ευάγγελος Λεμπέσης1 Ευεργέτες1 Ευρωπαϊκή Ένωση3 Ευρωπαικός Διαφωτισμός3 εφημερίδα "Καθημερινή"5 Η γυναίκα στην Ιστορία2 Η δίκη των "εξ"25 Ήθη και έθιμα3 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.)37 Ήπειρος14 Ηράκλειτος1 Ηρακλής Θεσσαλονίκης5 Ηρόδοτος13 Θαλής ο ΜΙλήσιος1 Θέατρο5 Θεμιστοκλής5 Θεμιστοκλής Σοφούλης9 Θεόδωρος Δηλιγιάννης6 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης13 Θεόδωρος Πάγκαλος20 Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος)1 Θεόδωρος Τουρκοβασίλης3 Θεόφιλος Καΐρης1 Θερμοπύλες2 Θεσσαλονίκη28 Θουκυδίδης10 Θράκη11 Θρασύβουλος Τσακαλώτος3 Θρησκεία3 Θωρηκτό Αβέρωφ9 Ι.Β.Δ.104 Ιαπωνία3 Ιατρική8 Ιερή Συμμαχία8 Ιερός Λόχος6 Ιλιάδα11 Ίμια3 Ιουλιανή κρίση του ΄652 Ιούλιος Βέρν2 Ιπποκράτης ο Κώος3 Ισλάμ6 Ισοκράτης2 Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος5 Ιστορία622 Ιστορία της Αλβανίας12 Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας1 Ιστορία της Κρήτης16 Ιστορία του Αθλητισμού9 Ιταλία27 Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης2 Ιωάννης Γκούρας1 Ιωάννης Δεμέστιχας3 Ιωάννης Καποδίστριας24 Ιωάννης Κωλέττης6 Ιωάννης Μακρυγιάννης6 Ιωάννης Μεταξάς41 Ιωάννης Μιχαήλ5 Ιωάννης Παπακωνσταντίνου10 Ιωάννης Συκουτρής6 Ιωάννης Τσαγκαρίδης1 Ιωάννης Τσιμισκής1 Ιωάννινα5 Ίων Δραγούμης26 Ιωνική Επανάσταση1 Κ. Θ. Δημαράς2 Καλαμάτα1 Κανέλος Δεληγιάννης3 Καρλ Γιουνγκ1 Καρλ Μαρξ1 Κάρολος Παπούλιας2 Καρχηδόνα1 κατεχόμενα της Κύπρου1 Κατοχή13 Κατοχικά Δάνεια3 Κίμων ο Αθηναίος2 Κίνα7 Κίνημα του Ρομαντισμού2 κινηματογράφος3 Κινηματογράφος και Ιστορία4 Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.)3 Κολλυβάδες2 Κόμμα Φιλελευθέρων11 Κομμουνισμός29 Κομνηνός Πυρομάγλου2 Κοράνιο2 Κόρινθος6 Κύθηρα1 Κυπριακή Ιστορία46 Κυριάκος Κατσιμάνης14 Κύριλλος Λούκαρις2 Κωνσταντίνος Δεμερτζής1 Κωνσταντίνος Καβάφης3 Κωνσταντίνος Καναρης6 Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή1 Κωνσταντίνος Καραμανλής11 Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος)2 Κωνσταντίνος Λινάρδος18 Κωνσταντίνος Μανιαδάκης6 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης4 Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄8 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος8 Κωνσταντίνος Σημίτης4 Κωνσταντίνος Σμολένσκι2 Κωνσταντίνος Τσαλδάρης4 Κωνσταντίνος Φωτιάδης5 Κωνσταντινούπολη41 Κως4 Κώστας Βάρναλης1 Κώστας Περρίκος1 Κωστής Παλαμάς6 ΛΑ.Ο.Σ3 Λαθρομετανάστευση3 Λαικό Κόμμα7 Λαμία2 Λατινική Αμερική1 Λεονίντ Τρότσκι4 Λέσβος3 Λεωνίδας Παρασκευόπουλος1 Λόγιος Ερμής4 Λόρδος Βύρων8 Λουτράκι1 Λύσανδρος1 Μαζική πολιτική προπαγάνδα2 Μακάριος11 Μακεδονία48 Μακεδονικό Ζήτημα32 Μακεδονικός Αγώνας8 Μακεδονομάχοι5 Μάνη2 Μάο Τσε Τουνγκ2 Μαραθώνας3 Μάρκος Βαφειάδης9 Μάρκος Μπότσαρης1 Μάτζικερτ1 Μεγάλη Βρετανία37 Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia)1 Μέγαρο Μαξίμου1 Μέγας Αλέξανδρος8 Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών2 Μέγας Θεοδόσιος1 Μέγας Κωνσταντίνος1 Μελέτης Βασιλείου1 Μεσαίωνας5 Μέση Ανατολή2 Μεσόγειος2 Μεσολόγγι10 Μεσσήνη Μεσσηνίας12 Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974)43 Μέττερνιχ4 Μίκης Θεοδωράκης3 Μίκης Πρωτοπαπαδάκης8 Μικρά Ασία43 Μιλτιάδης ο Αθηναίος1 Μιλτιάδης Πορφυρογέννης1 Μιχαήλ Ψελλός3 Μνημείο14 Μοροζίνι2 Μουσολίνι12 Μπενιζέλος Ρούφος1 Μυστικές υπηρεσίες5 ναζισμός2 Νάξος2 Ναπολέων Βοναπάρτης2 Ναπολέων Ζέρβας10 Ναυαρίνο2 Ναύπακτος2 Ναύπλιο16 Ναυτική Ιστορία57 Νέα Δημοκρατία10 Νεοκλής Σαρρής1 Νεότουρκοι6 Νικήτας Σταματελόπουλος5 Νικηφόρος Φωκάς1 Νικίας2 Νικόλαος Δημητρακόπουλος1 Νικόλαος Λεωτσάκος3 Νικόλαος Πλαστήρας18 Νικόλαος Πολίτης1 Νικόλαος Στράτος5 Νίκος Ζαχαριάδης17 Νίκος Καζαντζάκης2 Νίκος Μπελογιάννης1 Νίκος Νικολούδης42 Νίτσε1 Ξάνθη1 Ξενοφών3 Οδυσσέας Ανδρούτσος1 Οδυσσέας Ελύτης4 Οδυσσέας Ιάλεμος2 Οδύσσεια7 Οθωμανική Αυτοκρατορία74 Οθωνική περίοδος (1832-1864)14 Οικουμενικό Πατριαρχείο8 Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά1 ομάδα των "Ιαπώνων"2 Όμηρος22 ομοφυλοφιλία1 Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.)3 Οργάνωση "Χ"2 Ορθοδοξία32 π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος13 ΠΑ. ΣΟ. Κ.25 Παγκόσμιος Ιστορία23 Παλαιών Πατρών Γερμανός2 Παναγής Τσαλδάρης16 Παναγιώτης Δαγκλής1 Παναγιώτης Δεμέστιχας1 Παναγιώτης Κανελλόπουλος15 Πάνος Κορωναίος2 Πάτρα3 Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄5 Παύλος Γύπαρης4 Παύλος Κουντουριώτης14 Παύλος Μελάς2 Παυσανίας1 Παυσανίας Κατσώτας1 Παυσανίας ο περιηγητής1 ΠΕΑΝ2 Πειραιάς6 πειρατεία1 Πεισίστρατος1 Πελοποννησιακός πόλεμος7 Περικλής1 Περικλής Αργυρόπουλος1 Περικλής Γιαννόπουλος5 Περικλής Δεληγιάννης1 Περιοδικά Ιστορίας3 Περσικοί πόλεμοι10 Πετρέλαια στο Αιγαίο2 Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης4 Πέτρος Γαρουφαλιάς1 Πέτρος Μακρής - Στάϊκος5 Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης13 Πλάτων9 Πλούταρχος7 Ποίηση και αισθητική18 Πόλεμος των Μπόερς1 Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι14 πολιτική δολοφονία18 Πολιτική Ιστορία17 Πολωνία2 Πόντος7 Πρίγκιπας Ανδρέας2 προπαγάνδα5 πρόσφυγες6 προσωκρατικοί φιλόσοφοι3 Προτεινόμενα3 Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές30 πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff1 Πύρρος της Ηπείρου1 Ρήγας Παλαμίδης1 Ρήγας Φερραίος3 ριζοσπάστης1 Ρόδος10 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία15 Ρώμη8 Ρωμηοσύνη5 Ρωσία23 Ρωσικο κόμμα3 Σάββας Γκαλιμαρίδης2 Σάμος1 Σαντόρε Σανταρόζα2 Σαντορίνη1 ΣΚΑΪ2 Σκάκι1 Σκωτία4 Σόλων3 Σοφοκλής Βενιζέλος3 Σοφοκλής Δούσμανης1 Σπυρίδων Μαρκεζίνης5 Σπυρίδων Τρικούπης3 Σταλινισμός15 Σταυροφορίες6 Σταφιδικό Ζήτημα2 Στέφανος Δραγούμης3 Στέφανος Σαράφης2 Στέφανος Σκουλούδης5 Στέφανος Στεφανόπουλος1 Στράβων5 Στρατής Μυριβίλης2 Στρατιωτικά κινήματα1 Στρατιωτική Ιστορία58 Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη3 Στυλιανός Γονατάς7 Στυλιανός Χούτας1 Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ2 Συνθήκη της Λοζάννης9 Συνθήκη των Σεβρών6 συντάξεις1 ΣΥΡΙΖΑ4 Σωκράτης3 Σώματα Ασφαλείας1 Ταγίπ Ερντογάν1 Τάγματα ασφαλείας2 Τείχος του Βερολίνου1 τεκτονισμός1 Τέχνες11 Τεχνολογία8 το παιχνίδι στην Ιστορία6 Τοπική Ιστορία1 Τουρκία20 Τουρκοκρατία (1453-1821)35 Τράπεζα της Ελλάδος5 Τράπεζες1 Τριπολιτσά2 Τσαούς Αντών (Φωστερίδης)1 Ύδρα5 Υποβρύχιο Παπανικολής1 υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ3 Υφαλοκρυπίδα1 Φαίδων Γκιζίκης3 Φαλμεράγιερ6 Φανάρι2 Φασισμός1 Φιλελληνισμός9 Φιλία1 Φιλική Εταιρεία9 Φιλολογικά και άλλα δοκίμια44 Φιλοποίμην2 Φιλορθόδοξη Εταιρεία1 Φιλοσοφία9 Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας25 Φλωρεντία1 Φλώρινα4 Φραγκοκρατία8 Φωκίων1 Φωτογραφικό Οδοιπορικό26 Χαλκιδική2 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος3 Χαράλαμπος Τσερούλης2 Χαράτσι1 Χαρίλαος Τρικούπης13 Χαρίλαος Φλωράκης2 Χάτι Χουμαγιούν1 Χίτλερ17 Χούντα6 Χρεοκοπία10 Χρηματιστήριο4 χριστιανικό ολοκαύτωμα3 Χριστόδουλος Τσιγάντες1 Χριστούγεννα10 Χρυσόστομος Σμύρνης1 Χωροφυλακή2 Ψαρά3 ψυχολογία2 Ψυχρός Πόλεμος12 CIA4 John Iatrides1 K.K.E.44 KGB4 Mεσσήνη4 Robert Bruce2 Slider3 William Wallas2 Winston Churchil1
Εμφάνιση περισσότερων
"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας