Οι συνωμοσίες των Γερμανόφιλων κατά της 4ης Αυγούστου και η υπόθεση Πλατή (9-12 Ιουλίου 1940)

Γκαίμπελς- Μεταξάς
 γράφει ο Φιλίστωρ Ι. Β. Δ.

Πρόλογος - οι διμερείς σχέσεις Γερμανίας - Ελλάδας μετά την κήρυξη της 4ης Αυγούστου

Οι σχέσεις του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου με την ναζιστική Γερμανία υπήρξαν φαινομενικά εγκάρδιες καθ΄όλη την διάρκεια της δικτατορίας. Η ιδεολογική συγγένεια των δύο καθεστώτων, τα εξωτερικά φασιστικά γνωρίσματα της 4ης Αυγούστου (φασιστικοί χαιρετισμοί, οργάνωση νεολαίας, εργατών κτλ) αλλά και το Γερμανόφιλο παρελθόν του Ιωάννη Μεταξά, δημιουργούσαν προϋποθέσεις σύσφιξης των διμερών σχέσεων και συνεργασίας.
Τον Σεπτέμβριο του 1936, ο ίδιος ο υπουργός προπαγάνδας Γκαίμπελς είχε κάνει επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα, κατά την οποία ήρθε σε επαφές με Έλληνες ιθύνοντες του καθεστώτος (Μεταξάς, Κοτζιάς) επιζητώντας στενότερη συνεργασία, ενώ δημοσίως προέβη σε δηλώσεις θαυμασμού του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, μεταφέροντας την άποψη του Χίτλερ ότι στις φλέβες των σύγχρονων Ελλήνων κυλάει τευτονικό αίμα, άρα υπάρχει συγγένεια μεταξύ των δύο λαών. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 που έγιναν στην Γερμανία, για πρώτη φορά καθιερώθηκε η αφή της Ολυμπιακής φλόγας από την Ολυμπία, ενώ τα σχετικά προπαγανδιστικά γυρίσματα που κινηματογράφησε η περίφημη Λένι Ρίφενσταλ στην Ελλάδα, διαφήμισαν την Χώρα παγκοσμίως. Κατά την τριετία 1936-1939 αυξήθηκαν κατακόρυφα οι Ελληνικές εξαγωγές στην Γερμανία ιδιαίτερα στα καπνά τόσο, ώστε στα τέλη του 1938 η Γερμανία να είναι πλέον ο πρώτος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας εκτοπίζοντας την Αγγλία από την θέση αυτή.

Όλες οι Γερμανικές προσπάθειες να τεθεί η Ελλάδα στην σφαίρα επιρροής του άξονα έπεσαν στο κενό. Και αυτό γιατί η Αγγλία δέσποζε στην εσωτερική Ελληνική σκηνή χάρις την παρουσία του Βασιλιά Γεωργίου Β΄. Ο Γεώργιος κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αγγλία είχε μεταβληθεί σε φανατικό οπαδό του μεγαλείου της Αγγλίας και κατά την διάρκεια της δεύτερης βασιλείας του ποτέ δεν αμφιταλαντεύτηκε. Επίσης ο Βασιλιάς είχε μια βαθιά απέχθεια τόσο για την ναζιστική Γερμανία όσο και για τον Χίτλερ προσωπικά, σε σημείο να μην τηρεί ούτε τα διπλωματικά προσχήματα τόσο κατά την επίσκεψη του Γκαίμπελς στην Ελλάδα, όσο και κατά το πέρασμα του από την Γερμανία σε ένα Διεθνές του ταξίδι, όταν και αρνήθηκε να συναντήσει τον Γερμανό καγκελάριο παρά τις σχετικές προτροπές του Μεταξά. Αλλά και ο Μεταξάς δεν αμφιταλατεύτηκε ποτέ υπέρ της Γερμανίας. Η εξωτερική του πολιτική, κάτω από το πέπλο της φαινομενικής ουδετερότητας και της ιδεολογικής συμπάθειας για τον Άξονα, υπέκρυπτε τον οριστικό και σταθερό προσανατολισμό της υπέρ της Αγγλίας. Το ημερολόγιο του Μεταξά, αλλά και όλα τα διεθνή έγγραφα το φανερώνουν αυτό χωρίς την παραμικρή εξαίρεση.

Αυτό φυσικά δεν είχε περάσει απαρατήρητο από την Γερμανία και την Ιταλία και καθώς πλησίαζε ο πόλεμος ενέτειναν τις πιέσεις τους έναντι του Μεταξά, αλλά και δρούσαν από το παρασκήνιο για μια πιθανή αποσταθεροποίηση του καθεστώτος του, που το αντιλαμβάνονταν ότι αποτελούσε ένα Αγγλικό προπύργιο. Οι πιέσεις αυτές είχαν κυρίως διπλωματικό χαρακτήρα και εξέφραζαν τον προβληματισμό των δύο δυνάμεων για τον ολοφάνερο δυισμό της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (φαινομενική φιλία με τον Άξονα, μυστική ισχυρή συμμαχία με την Αγγλία. Ο Μεταξάς αν και "φασίστας" είχε εξελιχθεί σταδιακά στον σημαντικότερο πολιτικό αντίπαλο του Άξονα στην Ελλάδα, οπότε μια ανατροπή του καθεστώτος του, θεωρητικά ευνοούσε την Ιταλία και την Γερμανία.

Οι Γερμανόφιλοι και η συνομωσία για την ανατροπή του Μεταξά

Θεόδωρος Τουρκοβασίλης
Στο πλαίσιο αυτό δρούσαν κάποιες μικρές σκόρπιες ομάδες πολιτικών προσωπικοτήτων που είχαν ξεκάθαρο προσανατολισμό υπέρ της Γερμανίας και προσπαθούσαν να ανατρέψουν την 4η Αυγούστου ώστε η χώρα να στραφεί προς τον Άξονα. Ο βασικός τους πυρήνας αποτελούταν από παλαιούς Γερμανόφιλους από την εποχή του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν και υποστηρικτές του Μεταξά. Ο ισχυρότερος όλων ήταν ο απόστρατος αξιωματικός Θεόδωρος Σκυλακάκης, στενός συνεργάτης του Μεταξά από την εποχή του κινήματος Γαργαλίδη - Λεοναρδόπουλου και φανατικός αντιβενιζελικός. Ο Σκυλακάκης υπήρξε ηγετικό στέλεχος των "Ελευθεροφρόνων", υπουργοποιήθηκε την 4η Αυγούστου αλλά αποπέμφθηκε τον Δεκέμβριο του 1936 ως μέλος συνωμοσίας κατά του καθεστώτος. Έκτοτε βρισκόταν σε συνεχή επαφή με την Γερμανική πρεσβεία, αλλά και υπό την στενή της Ελληνικής μυστικής αστυνομίας. Άλλο κορυφαίο στέλεχος των συνωμοσιών ήταν φυσικά ο Θεόδωρος Τουρκοβασίλης, φανατικός Γερμανόφιλος και υπαρχηγός των "Ελευθεροφρόνων" ως το 1935. Δραστήρια υπέρ της Γερμανίας κινούνταν παλαιοί αντιβενιζελικοί πολιτευτές όπως ο Πέτρος Ράλλης, ο Περικλής Ράλλης και ο Σωτήρης Γκοτζαμάνης που θα διοριστεί από τους Γερμανούς υπουργός επισιτισμού κατά την διάρκεια της Κατοχής.

Η κίνηση δεν θα είχε ελπίδα επιτυχίας αν δεν είχε εν ενεργεία αξιωματικούς μυημένους. Ο βασικός υποστηρικτής της ενέργειας ήταν ο υποστράτηγος Κωνσταντίνος Πλατής, ο οποίος προσχώρησε, καθώς θεωρούσε μεγάλο σφάλμα την εναντίωση της Ελλάδας στον Άξονα. Η συνωμοσία εντάθηκε μετά την έναρξη του Β΄παγκοσμίου πολέμου και χρηματοδοτήθηκε από την Γερμανία μέσω του επιχειρηματία Έγκον Κοντουμάς. Το πλέον ανησυχητικό για τον Μεταξά ήταν η πληροφορία ότι η όλη συνωμοσία ήταν γνωστή τόσο στον Γενικό διοικητή Θράκης Περικλή Κάβδα, όσο και στον στενότερο συνεργάτη του Κώστα Κοτζιά που φάνηκε ότι δελεάστηκε από την πιθανότητα να διαδεχθεί τον Μεταξά και να οδηγήσει την Ελλάδα στο πλευρό του Άξονα.

Ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης και η παρακολούθηση των αντιφρονούντων

Μεταξάς - Μανιαδάκης
Όλη η δραστηριότητα και οι συζητήσεις των εμπλεκομένων στην συνωμοσία γνωστοποιούνταν αμέσως στον Μεταξά από τον Κωνσταντίνο Μανιαδάκη, υφυπουργό δημόσιας τάξης και άγρυπνο φρουρό της ασφάλειας του καθεστώτος. Ο Μανιαδάκης δεν ήταν μια τυχαία προσωπικότητα της 4ης Αυγούστου. Ως Λοχαγός πυροβολικού είχε συμμετάσχει  και οριστεί φρούραρχος Κορίνθου κατά το κίνημα Γαργαλίδη - Λεοναρδόπουλου και ήταν από τους λίγους που αντιστάθηκε ενόπλως στην πρόοδο των Βενιζελικών στρατευμάτων. Στην περίσταση εκείνη είχε σώσει τον Μεταξά από σύλληψη φυγαδεύοντας αυτόν και τους συνεργάτες του στην Πάτρα, ενώ είχε τάξει τις δυνάμεις του στον Ακροκόρινθο όπου αντιστάθηκε μέχρι τέλους έχοντας πολλές απώλειες στο τμήμα που διοικούσε. Μετά την απόταξη του, ασχολήθηκε με μεγάλη οικονομική επιτυχία στον τομέα ανέγερσης οικοδομών. Ήταν άνθρωπος της "πιάτσας", ιδιαίτερα ευφυής, φανατικός αντιβενιζελικός και αντικομμουνιστής, αδίστακτος και προσωπικός οπαδός του Μεταξά. Όταν ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού δημοσίας τάξης ήρθε σε επαφή με Άγγλους ιθύνοντες, και προσχώρησε οριστικά στο στρατόπεδο των Άγγλων αν και υπήρξε Γερμανόφιλος στο παρελθόν. Μια από τις πρώτες επιτυχίες του ήταν η πλήρης εξάρθρωση των παράνομων μηχανισμών του ΚΚΕ, κατόρθωμα όχι εύκολο, ενώ πρωτοστάτησε στην εκτόπιση των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος ιδιαίτερα των βενιζελικών.

Ο Μανιαδάκης λοιπόν, πληροφορούσε σχεδόν καθημερινά τον Μεταξά για τις δραστηριότητες των Γερμανόφιλων, χάρις ένα ευρύ δίκτυο πληροφοριοδοτών που είχε αναπτύξει στην Αθήνα αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Όλοι οι Γερμανόφιλοι παρακολουθούνταν στενά από την ασφάλεια και καταγράφονταν όλες οι κινήσεις και επισκέψεις τους στην Γερμανική πρεσβεία, αλλά ο Μεταξάς δεν αναλάμβανε δράση εναντίον τους, καθώς η όλη υπόθεση έμοιαζε χωρίς δυναμική, οι συνομώτες δεν είχαν προχωρήσει σε κάποια δράση, ενώ δεν ήθελε να δυσαρεστήσει και την Γερμανία σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία. Πάντως σε πολλές εγγραφές του ημερολογίου, φαίνεται ότι ο Μεταξάς υπολόγιζε σοβαρά τους Γερμανόφιλους και του δημιουργούσε ανασφάλεια η δραστηριότητα τους.

Η εκδήλωση της συνωμοσίας και η ταχύτατη καταστολή της

Γεώργιος - Παπάγος
Η εκδήλωση της συνομωσίας των Γερμανόφιλων εκδηλώθηκε στις 3 Ιουνίου 1940, όταν ο υπαρχηγός Γ.Ε.Σ. υποστράτηγος Κωνσταντίνος Πλατής ζήτησε επισήμως την αντικατάσταση του Παπάγου στην ηγεσία του στρατού, καθώς δήθεν είχε ενημερωθεί από διπλωματικούς διπλωματικούς κύκλους ότι δεν ήταν αρεστός στην Γερμανία. Ο Παπάγος ενημέρωσε σχετικά τον Μεταξά, προσθέτοντας ότι θεωρούσε απίθανο η Γερμανία να εξέφραζε τέτοιου είδους απόψεις χωρίς να χρησιμοποιήσουν την επίσημη διπλωματική οδό. Αυτή ήταν η αφορμή που επιζητούσε ο Μεταξάς για να εκκαθαρίσει τους Γερμανόφιλους μια και καλή. Με μια σκληρή κίνηση μέσω των μηχανισμών του Μανιαδάκη, σάρωσε μέσα σε λίγες ώρες όλους τους συνωμότες. Ο Πλατής τέθηκε σε διαθεσιμότητα υποβλήθηκε σε συνεχείς ανακρίσεις και εκτοπίστηκε, ενώ όλοι οι συνωμότες συνελήφθησαν εντός μιας ημέρας και εκτοπίστηκαν. 

Ο Κοντουμάς εξαναγκάστηκε από την ασφάλεια να εγκαταλείψει την Ελλάδα ώστε να μην συλληφθεί και γίνει διπλωματικό επεισόδιο, ενώ ο Μεταξάς έκλεισε και τα γραφεία Γερμανόφωνης εφημερίδας στην Αθήνα καθώς εκεί διεξάγονταν οι συζητήσεις για την συνωμοσία. Εκτοπίστηκαν ακόμη και στελέχη της νεολαίας της ΕΟΝ, ενώ σύμφωνα με τον Αμερικανό πρέσβη Μακ βη μυημένος ήταν ο Στέφανος Στεφανόπουλος και ο απόστρατος συνταγματάρχης Δημήτρης Πολύζος. Ο Κοτζιάς παρουσιάστηκε στον Μεταξά και προέβη σε δηλώσεις απόλυτης αφοσίωσης στον ίδιο, αλλά ο Κεφαλλονίτης τις δέχθηκε με πικρία καθώς πλέον το γυαλί για τον παλαιό στενό του συνεργάτη είχε πλέον ραγίσει. Η κοινή γνώμη της εποχή δεν ενημερώθηκε ποτέ για την συνωμοσία, καθώς κάτι τέτοιο θα είχε αναμφίβολα διεθνείς περιπλοκές. Στο διάγγελμα του για την επέτειο της 4ης Αυγούστου ένα μήνα μετά, ο Μεταξάς θα κάνει μια νύξη για "παραπατήματα μερικών επιπόλαιων και ανόητων ανθρώπων" που προσπαθούσαν να αναδειχθούν προσφέροντας "τας αηδείς αυτών υπηρεσίας" σε ξένους, εξαναγκάζοντας τον να τους καταστήσει "αβλαβείς δια των πλέον επεικών αστυνομικών μέτρων".

Επίλογος

Οι Γερμανόφιλοι -πλην Κοτζιά και κάποιων άλλων κρατικών αξιωματούχων- παρέμειναν εξόριστοι μέχρι την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα όταν και απελευθερώθηκαν. Μετά τον θάνατο του Μεταξά επί πρωθυπουργίας Κορυζή, ο Πλατής επανήλθε στο στράτευμα και ορίστηκε επιτελάρχης στον τομέα της Ηπείρου με την σύμφωνη γνώμη του Παπάγου. Οι υπόλοιποι Γερμανόφιλοι είτε έγιναν υπουργοί κατοχικών κυβερνήσεων (Κοτζαμάνης, Πολύζος) είτε έλαβαν αξιώματα στην κρατική μηχανή (Τουρκοβασίλης).

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η Γερμανοφιλία στην Ελλάδα ποτέ δεν ήταν πλειοψηφική στην Ελληνική κοινωνία. Ακόμη και στην εποχή του Εθνικού Διχασμού, η Γερμανία δεν απέκτησε μεγάλες συμπάθειες ανάμεσα στους Έλληνες, παρά την σκληρή αντιδημοφιλή πολιτική της Αντάντ έναντι της Ελλάδας. Οι Γερμανόφιλοι στην εξεταζόμενη εποχή ήταν πολύ λίγοι και χωρίς σοβαρές προσβάσεις στον στρατό και την κρατική μηχανή. Έτσι λοιπόν και οι προσπάθειες τους για ανατροπή του Μεταξά είχαν μηδενικές πιθανότητες επιτυχίας, καθώς η 4η Αυγούστου έλεγχε απολύτως το κράτος και τις υπηρεσίες. Επίσης θεωρώ ότι κακώς η συγκεκριμένη κίνηση εντάσσεται και να αθροίζεται στην αντίδραση κατά του καθεστώτος, καθώς λίγη σχέση μπορεί να υπάρχει μεταξύ του Βενιζελικού κινήματος των Χανίων και μιας κίνησης για την ανατροπή της 4ης Αυγούστου ώστε να αλλάξει διεθνή προσανατολισμό η Ελλάδα.

Πηγές

Δημοσθένης Κουκουνας, Ιστορία της Κατοχής (τόμος Α΄), εκδόσεις "Αντώνη Λιβάνη"

Σπυρίδων Μαρκεζίνης, Σύγχρονη πολιτική Ιστορία της Ελλάδος, εκδόσεις Πάπυρος

Δημήτρης Κιτσίκης, Η Ελλάς της 4ης Αυγούστου και αι μεγάλαι δυνάμεις, εκδόσεις Ίκαρος

Δαφνής Γρηγόριος, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων (τόμος Β΄), εκδόσεις "Κάκτος"

Πώς δεν πέτυχε το κίνημα των γερμανοφίλων κατά της 4ης Αυγούστου του Δημοσθένη Κούκουνα

Η εκτόπιση από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και ο θάνατος του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (27 Μαρτίου 1938) 

Η Γερμανική πολιτική έναντι της Ελλάδος πριν την 28η Οκτωβρίου 1940

Θεόδωρος Τουρκοβασίλης (1891-1975): από την Παλινόρθωση του 1935, στην αντίσταση κατά του κατακτητή 


Επίμετρον - Οι σχετικές λιτές καταχωρήσεις στο ημερολόγιο του Ιωάννη Μεταξά

5 Ιουλίου 1940: Προς το παρόν ησυχία. Υποψίαι διά μερικούς αξιωματούχους - ένα Υπουργόν, ένα Ναύαρχον και ασφαλώς ένα Στρατηγόν και ίσως και άλλους - θέλοντας να εκμεταλλευθούν ιδιοτελώς την όψιμον γερμανοφιλίαν των. Αλλά πίσω έχει το αχλάδι την ουρά.
9 Ιουλίου 1940: [...] Ζήτημα Πλατή. Χθες είχα λάβει αποφάσεις βαρειές για τους Στρατηγούς. Σήμερα τις διώρθωσα.
12 Ιουλίου 1940: [...] Συνέχεια επεισοδίου Πλατή. Ζήτημα Παπάγου-Κορόζη.
13 Ιουλίου 1940: Ολόκληρη ημέρα ήσυχη, ατάραχη. Με μόνο μικροφήμες δυσαρέστους, σαν π.χ. μικροκίνησις Γκοτζαμάνη εις Μακεδονίαν - κ.τ.λ.
19 Ιουλίου 1940: [...] Εξηγήσεις Κοτζιά, δηλώσεις αφοσιώσεως. Αλλά... το γεγονός μένει.
9 Αυγ. 1940: Συνηθισμένη κατάστασις. Μαυρομιχάλης από καιρού διαδίδει δήθεν σχέσεις του με Βασιλέα. Προ δύο μηνών επλησίασε τους Γερμανούς. Τι παλιάνθρωπος!
10 Αυγ. 1940: [...] Λέγω εις Βασιλέα τα του Μαυρομιχάλη.
29 Αυγ. 1940: [...] Περί Τουρκοβασίλη: διέταξα την σύλληψιν και εξορίαν του.
5 Σεπτ. 1940: [...] Ζήτημα Πλατή με κάνει έξω φρενών.
16 Σεπτ. 1940: [...] Με εξενεύρισε Βερνάρδος που ήρθε με τον γερμανόπληκτον ντεφετισμόν και τον έδιωξα. Έπειτα τηλεγράφημα Μητσοτάκη ανοησία. Έπειτα Σπύρου Μπότσαρη αδιαντροπιά.
18 Νοεμ. 1940: [...] Συνωμοσία Μαυρομιχάλη-Στεφανοπούλου-Περ. Ράλλη-Πέτρου Ράλλη. Καταγγέλλεται από Τσουδερόν. Νομίζω ότι εις αυτό το ζήτημα έσπευσα.

Σχόλια

  1. Ο προαναφερθεις αποστρατος αξιωματικος Θεοδωρος Σκυλακακης θα πρεπει λογικα να ειναι ο ιδιος με τον Λοχαγο Θ. Σκυλακακη, ο οποιος ηταν διευθυντης του 3ου γραφειου της Στρατιας μεχρι την Ανοιξη του 1922, και σπουδαιοτατος μαρτυρας στη Δικη των Εξι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν το γνώριζα το περιστατικό αυτό. Συνέχισε την καλή δουλειά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι Περικλής και Πέτρος Ράλλης αν και πολιτικοί του Λαϊκού κόμματους ήταν οπαδοί της αβασίλευτης και εχθροί του Βασιλιά Γεώργιου κατά το δημοψήφισμα του 1935.. Η συμμετοχή τους στην φιλογερμανική συνωμοσία ίσως να εξηγεί πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.ΦΩΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ !ΜΕΤΑΞΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΕ!!!!ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΞΙΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟ ΤΟΠΟ, ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΣΕ ΤΟ ΛΑΟ..... ΕΝΩ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΑ.....ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΜΑΣ...........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Vasilis Vaslis
    Δεν ηταν οι μονοι. Και αλλοι στο Λαϊκο κομμα ψιλογουσταραν την Αβασιλευτη Δημοκρατια, με πρωτο και καλυτερο τον Παναγη Τσαλδαρη, αλλα…..ντρεπονταν να το πουν!


    George Prassas
    Ουτε κανενας βενιζελικος κεντρωος προδοσε ποτε τον τοπο. Μονο οι Αριστεροι προδωσαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι οπαδοί της αβασίλευτης ήταν ασήμαντη μειοψηφία μέσα στο Λαϊκό κόμμα. Ελάχιστα επιρροή είχαν. Ο Τσαλδάρης ήταν διστακτικός, όχι για ιδεολογικούς λόγους αλλά επειδή φοβόταν πως θα χάσει την πρωθυπουργία με την αλλαγή και δεν θα κλείσει τετραετία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο Μεταξάς δεν εμπιστευόταν την Γερμανία του Συμφώνου Μολότωφ-Ρίμπεντροπ (23 Αυγούστου 1939) με την κουμμουνιστική Ρωσία,ένα σύμφωνο μη επίθεσης και όχι μόνο απ'αυτό ήταν απογοητευμένος απο τη στάση των Γερμανών την οποία θεωρούσε προδοτική ήδη απο το 1915. Ενώ είχε επίγνωση και της στάσης των "Συμμάχων",χαρακτηριστικά ανέφερε "Μέσα μου δεν φεύγει η αγωνία και η πίκρα με τον τρόπο που μας μεταχειρίζονται και απειλούν να μας μεταχειριστούν οι Άγγλοι και οι Γάλλοι.[...]Θέλουν να μας γδάρουν το πετσί μας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Vasilis Vaslis

    Συμφωνουμε λοιπον οτι υπηρχαν οπαδοι της Αβασιλευτης στο Λαϊκο κομμα. Πολυ λιγοι Λιγοι για να αποτολμησουν ευθεια αναμετρηση με τους βασιλοφρονες που αποτελουσαν τη συντριπτικη πλειοψηφια, αλλα παντως αρκετοι ωστε να κανουν αισθητη την παρουσια τους.

    Σε οτι αφορα τον συμπαθεστατο Παναγη Τσαλδαρη, ας μην κρυβομαστε. Ψιλογουσταρε την Αβασιλευτη Δημοκρατια. Τα κινητρα του τα ανεφερες εμμεσως: Επειδη ηταν ηταν καλος Πρωθυπουργος, μαλλον ηταν εντελως απροθυμος να τεθει υπο την κηδεμονια του Βασιλια, με κινδυνο να παθει οτι ο Βενιζελος το 1915 ή ο Καραμανλης το 1963. Στο κατω κατω, η μετριοπαθεια του στο πολιτειακο (και οχι μονο) του επετρεπε να αλλιευει ψηφους απο την αντιπαλη παραταξη. Αλλα πώς να τα πει αυτα ευθεως, και να εξαγριωσει τους βασιλοφρονες μουτζαχεντίν του κομματος του;


    @Ανώνυμος3 Οκτωβρίου 2015 - 12:56 π.μ.

    Δεν ειναι καθολου αληθες οτι ο Μεταξας «ήταν απογοητευμένος απο τη στάση των Γερμανών την οποία θεωρούσε προδοτική ήδη απο το 1915.» Υπαρχουν αφθονες αποδειξεις για αυτο, ακομα και στο ημερολογιο του. Οι συμπαθειες του προς τη Γερμανια παρεμειναν αταλαντευτες μεχρι το τελος του Α Παγκοσμιου Πολεμου. Μετα το 1922 εβαλλε μυαλο και υιοθετησε την πολιτικη του Βενιζελου, ασχετα αν δεν το παραδεχθηκε ποτε. Αναμφιβολα ηταν πολυ μεγαλος πατριωτης, πραγμα που απεδειξε το 1940 ,βαζοντας την Πατριδα πανω απο τις προσωπικες και ιδεολογικες του συμπαθειες.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον δεν συμφωνούμε NF ή άλλα καταλαβαίνεις. Το ότι υπήρχε ένα πολύ μικρό ποσοστό οπαδών της αβασίλευτης δεν σημαίνει τίποτα. οπαδοί της βασιλείας υπήρξαν και στο βενιζελικό στρατόπεδο κατα την διάρκεια του εμφυλίου για πολλούς και διάφορους λόγους. Και λοιπόν; Για τον Τσαλδάρη άστοχη η σύγκριση αφού δεν ήταν αρχομανής σαν τους καραμανλή και Βενιζέλο ( και φυσικά δεν χρησιμοποιούσε τον στρατό όποτε έχανε τις εκλογές σαν τον ψευτοεθνάρχη) για να κάνουν του κεφαλιού τους και να αγνοούν τον ανώτατο άρχοντα Όσο για τους μουτζαχεντίν περισσότεροι ήταν στο Βενιζελικό στρατόπεδο αφού μετά από ένα σημείο αγνοούσαν τον Βενιζέλο ή και τον κατηγορούσαν για σκάνδαλα και αντιδημοκρατική συμπεριφορά ( Παπαναστασίου Κονδύλης , Λιποθυμία του βενιζέλου στην Βουλή κατά την διάρκεια κόντρας με Παπαναστασίου , Πάγκαλος κλπ

      Διαγραφή
    2. Επίσης κανένα παράδειγμα του Βενιζέλου ( και ευτυχώς ) δεν χρησιμοποίησε ο Μεταξάς το 1940. Οι συνθήκες και τα συμφέροντα ήταν εντελώς διαφορετικά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Σε αντίθεση με τον yes man Βενιζέλο της Αντάντ, ο Μεταξάς ζύγισε τα υπέρ και τα κατά, είδε πως σε συμμαχία με την Βρετανία θα έχουμε περισσότερα οφέλη και τάχθηκε με τους Άγγλους . αφού σε διαφορετική περίπτωση ακόμα και αν συμμαχούσαμε με την Γερμανία θα έπρεπε να δώσουμε εδάφη στους Ιταλούς ίσως και στους Βούλγαρους. Αντίθετα ο Βενιζέλος μας έμπλεξε σε έναν πόλεμο που οι σύμμαχοι δεν εγγυόντουσαν ούτε καν την εδαφική ακεραιότητα ( για ανταλλάγματα δεν το συζητάμε) Και φυσικά για να χρυσώσει μετά το το χάπι μας έμπλεξε στην Μικρασιατική περιπέτεια.

      Διαγραφή
  9. Εκτιμώ ιδιαίτερα τον φιλίστωρα καθώς φαίνεται ότι γνωρίζει Ιστορία, είναι πάντοτε ευγενής και ανιδιοτελής. Αν δούμε όμως την ψυχρή αλήθεια, ήταν λάθος η συμπόρευση με την Αγγλία που μας χρησιμοποίησε και μετά μας πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων. Η καλύτερη λύση ήταν η ουδετερότητα και στους δύο πολέμους που θα είχαν σώσει την χώρα που έγινε δύο φορές ερείπια λόγω των Αγγλογάλλων.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Παλι διεγραφη το σχολιο μου! Δεν πειραζει.
    Θα κανω μια τελευταια παρατηρηση:
    Ενημερωνω τους φιλους βασιλοφρονες οτι καθε φορα που θα εκτοξευουν ιστορικες ανακριβειες περι δηθεν "συνοδοιποριας", θα αναρτω και εγω τη δηλωση στηριξης που εκανε ο Βασιλευς υπερ του ΣΥΡΙΖΑ.

    ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΕ ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΙΘΕΙΤΕ, φιλοι Βασιλοφρονες! :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για την Ιστορία και μόνο, σε αυτόν τον μίτο σημειωμάτων δεν έχει διαγραφεί τίποτε....

      Διαγραφή
  11. Οντως ετσι ειναι. Ξανακοιταξα πιο προσεκτικα, το σχολιο ειναι σε αλλο thread, δεν εχει διαγραφει.. Απολογουμαι για το λαθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Βλέπω σβήστηκε το σχόλιο για τις σχέσεις ένωσης κέντρου και ΕΔΑ όπως και την συγκυβέρνηση του κεντρώου Μητσοτάκη με το κκε το 1989. Ας είναι... σημασία έχει ότι η ιστορία δεν αλλάζει όση προπαγάνδα και αν κάνετε οι διάφοροι βενιζελολάγνοι. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί ( και εθνική ιδεολογία).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχει διαγραφεί κανένα σχόλιο κ. Βασίλη....Σπανίως λογοκρίνουμε, δεν είμαστε δα και η "Πράβδα"! Ένα Ελληνικό ιστολόγιο Ιστορίας είμαστε...

      Διαγραφή
  13. Και για να πάμε στα σημερινά αφού το θέλουν κάποιοι, έχουμε το φλερτ του γραφικού κεντρώου λεβέντη ( και υμνητή του Βενιζέλου) με το τσίπρα όπως και του αυτοαποκαλούμενου κεντρογενούς Σταύρου Θεοδωράκη. Και η λίστα δεν τελειώνει...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κακώς αναφέρεται στο άρθρο ότι ο Μεταξάς ήταν "φασίστας". Ο Μεταξάς δεν συμπαθούσε τον κοινοβουλευτισμό ειδικά έτσι όπως είχε εξελιχθεί με τα πολλά στρατιωτικά κινήματα του μεσοπολέμου. Ήταν δικτάτωρ χωρίς να ηγείται φασιστικού κόμματος όπως ο Μουσολίνι. Δεν ήταν ούτε ναζιστής για αυτό και διέλυσε την οργάνωση ΕΕΕ η οποία ήταν αντισημιτική.Άρα το σωστό είναι να αναφέρεται ως δικτάτωρ. Περιέργως θαυμαστές του Μουσολίνι χωρίς να είναι οι ίδιοι φασίστες ήταν ο Ελ. Βενιζέλος και ο Ν. Πλαστήρας. Κατά τα λοιπά συγχαρητήρια για τις ιστορικού ενδιαφέροντος δημοσιεύσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο άρθρο αναφέρω το εξής " Η ιδεολογική συγγένεια των δύο καθεστώτων, τα εξωτερικά φασιστικά γνωρίσματα της 4ης Αυγούστου (φασιστικοί χαιρετισμοί, οργάνωση νεολαίας, εργατών κτλ)". Δεν γράφω πουθενά αυτό που αναφέρετε. Όχι μόνο αυτό. Το παρόν άρθρο, μαζί με κάποια που έχω γράψει στο παρελθόν, ακριβώς επιχειρηματολογεί υπέρ της θέσης που εκφράσατε. Η παρατήρηση σας για τον Μουσολίνι είναι ορθή.

      Κατά τα άλλα, χαίρομαι που είστε κοντά μας και περιμένω τις παρατηρήσεις σας είτε για παλαιότερα άρθρα μας είτε για τα νέα που έρχονται.....

      Διαγραφή
  15. Μεγαλώσαμε με τη θεωρία συνωμοσίας περι της δολοφονίας του Μεταξά από τους Άγγλους. Μετά από αυτό το άρθρο, στέκει ακόμη αυτή η θεωρία; Και αν ναι, ποιο κέρδος θα είχαν οι Βρετανοί από κάτι τέτοιο, μιας και η Ελλάδα το 1941 βρισκόταν (μη αναστρέψιμα) στο πλευρό των Συμμάχων και εναντίον του Άξονα; Βασιλιάς αγγλόφιλος, πρωθυπουργός όχι αγγλόφιλος, αλλά πλέον μη-γερμανόφιλος, υπήρχαν υποψίες απο πλευράς των Βρετανών για μυστικές προσπάθειες (του Μεταξά) περί συνθηκολόγησης της χώρας στον Άξονα; Και κρέμασμα του Βρετ. εκστρατευτικού σώματος στην Ελλάδα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πιστεύω ότι ο Μεταξάς δολοφονήθηκε αν και φυσικά δεν μπορώ να το αποδείξω. Το σκεπτικό σας δεν είναι σωστό για την εποχή που πέθανε ο Μεταξάς. ΄Ήταν η εποχή που ο ίδιος συνεπικουρούμενος από τον Παπάγο αρνιόταν επίμονα να αποβιβαστούν Αγγλικά στρατεύματα στην Ελλάδα αν αυτά δεν ήταν αρκετά για να αποκρούσουν μια Γερμανική επίθεση. Επίσης γίνονταν κρούσεις από την Γερμανία για συμβιβασμό. Ο Μεταξάς σίγουρα θα αρνιόταν ως το τέλος, αλλά οι Άγγλοι δε μπορούσαν ποτέ να είναι εντελώς σίγουροι.

      Ο θάνατος του ακριβώς άνοιξε τον δρόμο για την επιβολή της Αγγλικής πολιτικής: ανοίχτηκε Βαλκανικό μέτωπο και οι Γερμανοί πρόσθεσαν έναν ακόμη (περιττό) μπελά. Προφανώς τέτοιου είδους δολοφονίες αποφασίζονται από μηχανισμούς στους οποίους δεν έχουν πρόσβαση οι Ιστορικοί. Σύμφωνα πάντως με τα Γερμανικά αρχεία, ο Μεταξάς πριν τον θάνατο του είχε τα ίδια ακριβώς συμπτώματα με τον Βασιλιά της Ουγγαρίας που επίσης πέθανε σε μια βολική για τους Άγγλους στιγμή.

      Πάντως τίποτε δεν μπορεί να αποδειχθεί....

      Διαγραφή
    2. Γιαννης Ριζος25 Νοε 2015, 12:20:00 μ.μ.

      JR
      Γιατι παραμενει κλειστος (75 χρονια) ο φακελλος για τον θανατο του Μεταξα απο το Foreign Office???
      Κατι ξερουν που δεν θελλουν να το μαθουμε...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων