Ανιστόρητη (ή ξενόδουλη;) εκτροπή τής Εθνικής Τράπεζας για τα 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία (updated)


Do whatever you want,
provided you know what you are doing.
Kevin Lancaster
(Columbia University)

Σε πρόσφατο Δελτίο Τύπου,1 η Εθνική Τράπεζα ανεκοίνωσε την σύμπραξή της με 12 κοινωφελή Ιδρύματα, μερικά των οποίων φέρουν στην επωνυμία τους όνομα με παγκόσμια βαρύτητα στα διεθνή ναυτιλιακά υψίπεδα (Νιάρχος, ΩνάσηςΛάτσης κ.τ.λ.). Η σύμπραξη, επιλεγομένη «Πρωτοβουλία 1821-2021», γίνεται για την ανάληψη κοινών δράσεων από τα 12 ελληνικά Ιδρύματα, με «συντονιστή» την Τράπεζα, με σκοπό να «δημιουργηθεί μία εστία συναντίληψης ως προς τον εορτασμό της Εθνικής μας παλιγενεσίας (sic)».2 Υποτίθεται μάλιστα ότι αυτό το εγχείρημα για την Διακοσιετηρίδα θα πραγματοποιηθεί σε εθνοενωτικό πλαίσιο, διότι, επίσης κατά ρητή διατύπωση της Τράπεζας, «χρειάζεται να αναδειχθεί μέσω της Πρωτοβουλίας, ένα μήνυμα ενότητας» (4η παράγραφος του Δελτίου Τύπου).

Όλοι, πλην Ρωσίας!

Μέχρις εδώ όλα καλά (αν και ανορθόγραφα). Το πρόβλημα είναι η σχεδόν εξωπραγματική 7η παράγραφος αυτού του «τραπεζικού» Δελτίου Τύπου, που είναι ενδεικτική ή και αποκαλυπτική των υποδηλουμένων «συντονιστικών» προθέσεων της Τράπεζας, επί λέξει ως εξής:

«Στο εξωτερικό, σε χώρες που συνέδραμαν την Ελληνική Επανάσταση (Γαλλία, Ελβετία, Μ.Βρετανία, Ιταλία, Γερμανία αλλά και στον Καναδά), επιστημονικοί, πανεπιστημιακοί και πολιτιστικοί φορείς, προγραμματίζουν μέσω συντονιστικών επιτροπών, διάφορες δράσεις (συναυλίες, συνέδρια, εκθέσεις, κ.α.) για να τιμήσουν την σπουδαία αυτή επέτειο, σε συνεργασία με την Τράπεζα και Ιδρύματα, στο πλαίσιο των στόχων τους.»

Δηλαδή, σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα, η «συνδρομή» τής Ρωσίας, αφενός στην απελευθέρωση των Ελλήνων από τον Οθωμανικό ζυγό το 1821-1833, και δη της Ελλάδος ως ανεξάρτητης χώρας, και αφετέρου στην επιβίωση των Ελλήνων σε μη επαναστατημένες περιοχές τότε (Κωνσταντινούπολη, Θράκη, Μικρά Ασία κ.τ.λ.), ήταν... (δήθεν)  αμελητέα ή και μηδαμινή: Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Τράπεζας, το (δήθεν) επιδιωκόμενο «μήνυμα ενότητας»που υποτίθεται ότι (δήθεν) θα μεταδώσει το εν λόγω εγχείρημασυνάδει (δήθεν) με παραπλανητικές ή και κυριολεκτικά αποπροσανατολιστικές φιέστες και συναφείς επετειακές εκδηλώσεις για την Παλιγγενεσία «σε χώρες που συνέδραμαν την Ελληνική Επανάσταση», όπως π.χ. στον... Καναδά, αλλά επ' ουδενί στη... Ρωσίαδιότι, σύμφωνα με την «Πρωτοβουλία 1821-2021», η Ρωσία είτε (δήθεν) δεν «συνέδραμε την Ελληνική Επανάσταση», είτε την «συνέδραμε» μεν αλλά (δήθεν) όχι τόσο... πολύ όσο άλλες χώρες, όπως π.χ. η... «Ελβετία» (!), ή «ακόμη και»  ο... «Καναδάς» (!!), όπως επίσης και η (πολιτειακώς ανύπαρκτη τότε) «Γερμανία» (!!!). 
Επίθεση τού Ρωσικού Συντάγματος Μηχανικών
κατά τού Οθωμανικού φρουρίου της Βάρνας (Βουλγαρία)
στον  Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο 1828-1829.

     Δηλαδή πρόκειται περί κωμικοτραγικού «θεάτρου» ενός προπαγανδιστικού παραλόγουγκαιμπελικού τύπου, ήτοι δι' εφαρμογής τής γνωστής μεθόδου τής μισής αληθείαςπου συνιστά προσβολή όχι μόνον της νοημοσύνης των φιλιστόρων αλλά και της ιεράς μνήμης δεκάδων χιλιάδων πεσόντων μαχητών της ελευθερίας: Δεδομένου ότι στον 12ετή Αγώνα της Παλιγγενεσίας (1821-1833), η Ρωσία διεδραμάτισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο,3 το εν λόγω επετειακό «θέατρο» της Τράπεζας είναι μεν μάλλον κωμικό, διότι προσεγγίζει τα όρια της ιστοριογραφικής γελοιότητος, αλλά είναι συνάμα και τραγικό, διότι αποτελεί Ύβρι4 έναντι (μεταξύ άλλων) των 50.000 Ρώσων στρατιωτών που έπεσαν μαχόμενοι στον ιερό βωμό τής Παλιγγενεσίας των Ελλήνων, τότε δηλαδή που οι Ρώσοι υπό τον Τσάρο Νικόλαο Α΄ και οι Έλληνες υπό τον Εθνάρχη Καποδίστρια ενεπλάκησαν από κοινού, ως ομόδοξοι σύμμαχοι, σε μείζονα πόλεμο  κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήτοι στον διηπειρωτικό πόλεμο5 (1828-1829) που τελικά κατέληξε στην απελευθέρωση της Ελλάδος ως ανεξάρτητης χώρας το 1830, παρά τις διπλωματικές (και όχι μόνον) μηχανεύσεις ή και αντιδράσεις6 των δυτικοευρωπαϊκών Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας) το 1826-1830.

Εθνοενωτική Αλήθεια ή Διχαστικό Ψεύδος;

Η Ναυμαχία τού Ναυαρίνου
(8 Οκτωβρίου 1827)
Επομένως, το εν λόγω Δελτίο Τύπου προξενεί την εύλογη εντύπωση ότι η επιλεγομένη «Πρωτοβουλία 1821-2021» αποσκοπεί να δημιουργήσει «μία προοπτική αναστοχασμού για το παρόν και κυρίως για το μέλλον της χώρας» χωρίς μία «ολοκληρωμένη και συστηματική θεώρηση και οργάνωση των εκδηλώσεων», αφού για να είναι «ολοκληρωμένη» και «συστηματική» πρέπει να συμπεριλαμβάνει αναποδράστως: (1) την συμβολή της Ρωσίας στην Παλιγγενεσία, ήτοι εκδηλώσεις σε Ρωσία και Ουκρανία και κοινές Ελληνο-Ρωσικές και Ελληνο-Ουκρανικές επετειακές δράσεις, (2) την πλήρη ανάδειξη τής πολιτικής, γεωστρατηγικής και εκπαιδευτικής παρακαταθήκης7 τού Εθνάρχου και Απελευθερωτού τής Ελλάδος Ιωάννου Καποδίστρια, και (3) μια συστηματική επιστημονική έρευνα περί της Ελληνο-Γαλλικής Ύβρεως της δολοφονίας του. Απεναντίας, η εν λόγω «προοπτική αναστοχασμού», όπως φέρεται να την μεθοδεύει η Τράπεζα, συνυφαίνεται με μια στρεβλή (αντιεπιστημονική) προσέγγιση8 του επικού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, στην οποία η Ρωσία διαλάμπει δια της... απουσίας της.

     Είναι βέβαια προφανές ότι μια τέτοια στρεβλή «θεώρηση», εμφανιζομένη ως δυτικοστρεφής ή ίσως και δυτικόδουλη,9 δεν πρόκειται ούτε να αποτελέσει (δήθεν) «παράδειγμα διαλόγου και συνεργασίας»ούτε να συντελέσει (δήθεν) «να αναδειχθεί μέσω της Πρωτοβουλίας», ένα (δήθεν) «μήνυμα ενότητας»Κάθε άλλο μάλιστα: Εξ αρχής ανεφάνη ότι η «Πρωτοβουλία 1821-2021», που συντονίζεται από την Εθνική Τράπεζα, είναι σαφώς εθνοδιχαστική.10

Τραπεζική αβελτηρία ή ξενοδουλία;

Η εν λόγω, επιφαινομένη ως ανιστόρητη, αβελτηρία της Εθνικής Τράπεζας δεν πρέπει να εκπλήσσει, δεδομένου ότι, ως εκ της δομής της και του αντικειμένου των εργασιών της, αποτελεί κερδοσκοπική εταιρεία, που εξ ορισμού το μόνο που μπορεί και της επιτρέπεται θεσμικώς να κάνει είναι να μιμείται ξένα κερδοσκοπικά τραπεζικά/χρηματιστηρικά πρότυπα εκ της Εσπερίας.

     Επομένως θα μπορούσε να λεχθεί ότι ιστοριογραφικώς παρέλκει οποιοδήποτε Δελτίο Τύπου ή τυχόν εν αυτώ υποφαινομένη έπαρση11 μιας τράπεζας, ό,τι και αν γράφει για τα ιερά και όσια του έθνους, διότι απλούστατα, όσον αφορά την επιστημονική ιστοριογραφία, παρέλκει (δεν λαμβάνεται υπ' όψη) κάθε προπαγανδιστική γενιτσαριακή12 (δυτικόδουλη ή εν γένει ξενόδουλη) άποψη περί τού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, ενός χαοτικώς κοσμογονικού13 φαινομένου που συνεκλόνισε την Ανθρωπότητα στον 19ο αιώνα.14

Αποδέσμευση των 12 Ιδρυμάτων από την Εθνική Τράπεζα

Η Πολιορία τού Αχαλτσίχ (Γεωργία)
από τόν Ρωσικό Στρατό (1828)
στον  Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο 1828-1829.
Εν τούτοις, το θέμα εδώ είναι ότι η εν λόγω Τράπεζα φέρεται να παρέσυρε ή  παρέπεισε, υπό τον δεδηλωμένο «συντονιστικό» της ρόλο της σε αυτή την Ύβρι, δώδεκα (12) πολύτιμα κοινωφελή Ιδρύματα, που αποτελούν αξιακούς φάρους και πολιτισμικά προπύργιααπό τα ελάχιστα που μας έχουν απομείνειστη σύγχρονη παραπαίουσα Ελλάδα προς ανάσχεση της κρίσεως και έξοδο της χώρας από την παρακμιακή κατοχική της δίνη.

     Επομένως οι αρχικές προθέσεις των 12 Ιδρυμάτων είναι μεν αξιέπαινες, επί της αρχής, αλλά όμως οι διοικήσεις τους πρέπει να δουν το πρόβλημα κατάματα: Η περιβόητη «Πρωτοβουλία 1821-2021» ήδη απέτυχε, καταπεσούσα ηθικώς και ιστοριογραφικώς εν τη γενέσει της, αφού το εν λόγω Δελτίο Τύπου προσήγαγε τα Ιδρύματα ακόντως και μάλλον ανεπιγνώστως στα όρια της εξωπραγματικής αυτογελοιοποίησης, για πρώτη φορά στην περίλαμπρη ιστορία τους, ενώ παράλληλα η αβελτηρία ή δυτικοδουλία τής εν λόγω Τράπεζας εκθέτει ηθικώς ή και επιχειρηματικώς, ως μη έδει, τους εφοπλιστές (χρηματοδότες κάποιων σπουδαίων εξ αυτών των Ιδρυμάτων) έναντι στρατηγικών πελατών τους στην Ανατολική Ευρώπη, και δη στη Ρωσία και την Ουκρανία.15

     Συμπερασματικά, έχει καταστεί επάναγκες για αυτά τα διακεκριμένα κοινωφελή Ιδρύματα να συνεχίσουν την πρωτοβουλία τους για την Διακοσιετηρίδα, αφού όμως προηγουμένως απαλλαγούν, άπαξ δια παντός, από το βάρος (backlog) του υφέρποντος ιστοριοαφηγηματικού «συντονισμού» τους από μια... κερδοσκοπική ιδωτική τράπεζα, και μάλιστα από μια μείζονα τράπεζα που ιστορικώς συνέβαλε στη μνημονιακή υποδούλωση της Ελλάδος κατά την τρέχουσα δεκαετία. Διότι πριν και πάνω από τις όποιες επετειακές γιορτές και πανηγύρια, προέχει η προάσπιση της φήμης, του κύρους και της οικονομκής ευρωστίας αυτών των 12 κοινωφελών Ιδρυμάτων, ήτοι η άμεση επαναφορά τους στη δική τους διαχρονικώς ανεξάρτητη και εθνοενωτικώς δημιουργική τροχιά τού Μέτρου. 
Σχετικά με την επίμαχη φράση τού Δελτίου Τύπου, ήτοι επί λέξει για εκδηλώσεις «σε χώρες που συνέδραμαν την Ελληνική Επανάσταση (Γαλλία, Ελβετία, Μ.Βρετανία, Ιταλία, Γερμανία αλλά και στον Καναδά)», στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ρωσία, μετά από εξηγήσεις που μας δόθηκαν, οφείλουμε να είμαστε δίκαιοι και να επισημάνουμε ότι μάλλον πρόκειται περί ατυχούς ή πρώιμης διατύπωσης (κάθε αρχή και δύσκολη!) παρά περί φράσεως που αντικατοπτρίζει τις πραγματικές (εθνοενωτικές) προθέσεις των συντελεστών τής «Πρωτοβουλίας 1821-2021». Μία ένδειξη περί τούτου είναι η έκδοση του Δελτίου Τύπου στην Αγγλική, η οποία είναι ιστοριογραφικώς άψογη όσον αφορά στην επίμαχη φράση, επί λέξει ως εξής: «in countries that played a role in supporting the Greek Revolution (e.g. FranceSwitzerlandthe UKItalyGermanyand Canada)». Δηλαδή το «παραδείγματος χάριν» (συντ. «e.g.»), υπάρχει πράγματι στο Δελτίο Τύπου στην Αγγλική, αλλά όμως η αντίστοιχη συντομογραφία («π.χ.») έχει παραληφθεί στην ελληνική έκδοσή του (θέλουμε να πιστεύουμε εκ παραδρομής), με αποτέλεσμα το νόημα της φράσεως στην Ελληνική να καθίσταται αμφίσημο και ευλόγως παρεξηγήσιμο. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε βέβαιοι ότι εις το εξής, μετά από αυτό το άρθρο, οι συντελεστές τής «Πρωτοβουλίας 1821-2021» (όπως και κάθε άλλης συναφούς πρωτοβουλίας) θα ασκούν την προσήκουσα επιμέλεια κατά την σύνταξη των σχετικών ανακοινώσεών τους, ώστε να είναι ιστορικώς άψογες όχι μόνον όταν απευθύνονται σε ξένους (στην Αγγλική) αλλά και οσάκις απευθύνονται στον Ελληνικό λαό (στην Ελληνική).   

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1  Όπως δημοσιεύθηκε σε έγκριτα Μ.Μ.Ε. (ΚαθημερινήΝαυτεμπορικήΠρώτο Θέμα κ.τ.λ.), η πλήρης ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας, ως «συντονίστριας» των 12 Ιδρυμάτων, έχει επί λέξει ως εξής:
      
«Η επέτειος των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, είναι ένα καθοριστικό ιστορικό γεγονός, γιατί παράλληλα με την αναγνώριση των αγώνων και των θυσιών του λαού μας δημιουργεί μία προοπτική αναστοχασμού για το παρόν και κυρίως για το μέλλον της χώρας.
     Η επέτειος αυτή επιβάλλει μια ολοκληρωμένη και συστηματική θεώρηση και οργάνωση των εκδηλώσεων, με συνέργειες και συνεργασίες. Έχουμε ένα ιστορικό και ηθικό καθήκον να συμβάλλουμε όλοι στον εορτασμό αυτόν με δράσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με βάση το τρίπτυχο Ιστορία – Δημιουργία – Εξέλιξη.
     Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, λόγω της ιστορίας της, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με τη δημιουργία του Ελληνικού κράτους καθώς και με τους φιλέλληνες ιδρυτές της απευθύνθηκε, με σεβασμό στο έργο και την προσφορά τους, στα ακόλουθα Ιδρύματα:

·          Ίδρυμα Ευγενίδου, 
·          Ίδρυμα Λαμπράκη,  
·          Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη,  
·          Ίδρυμα Μποδοσάκη, 
·          Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος,  
·          Ίδρυμα Ωνάση, 

προκειμένου να δημιουργηθεί μία εστία συναντίληψης ως προς τον εορτασμό της Εθνικής μας παλιγενεσίας (sic).
     Στην ιδιωτική αυτή πρωτοβουλία, υπήρξε ανταπόκριση, γιατί όλοι θεωρούν ότι χρειάζεται να δοθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ένα παράδειγμα διαλόγου και συνεργασίας. Χρειάζεται να αναδειχθεί μέσω της Πρωτοβουλίας, ένα μήνυμα ενότητας.
     Είναι αυτονόητο ότι κάθε Ίδρυμα και η Τράπεζα διατηρούν τη φυσιογνωμία, την αυτονομία, τους στόχους και τις προτεραιότητες τους, καθώς και τον προγραμματισμό των δράσεων τους που αφορούν τον εορτασμό και συμβάλλουν ουσιαστικά και συμβουλευτικά στην προσπάθεια αυτή.
     Στο εσωτερικό, σε συνεργασία με επιστημονικούς, ερευνητικούς, πανεπιστημιακούς και πολιτιστικούς φορείς, ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για την διοργάνωση συνεδρίων, εκθέσεων και μουσικών εκδηλώσεων. Επίσης η Τράπεζα και Ιδρύματα, σύμφωνα με τους στόχους τους, θα στηρίξουν εκπαιδευτικά - ερευνητικά προγράμματα και υποτροφίες.
     Στο εξωτερικό, σε χώρες που συνέδραμαν την Ελληνική Επανάσταση (Γαλλία, Ελβετία, Μ.Βρετανία, Ιταλία, Γερμανία αλλά και στον Καναδά), επιστημονικοί, πανεπιστημιακοί και πολιτιστικοί φορείς, προγραμματίζουν μέσω συντονιστικών επιτροπών, διάφορες δράσεις (συναυλίες, συνέδρια, εκθέσεις, κ.α.) για να τιμήσουν την σπουδαία αυτή επέτειο, σε συνεργασία με την Τράπεζα και Ιδρύματα, στο πλαίσιο των στόχων τους.
     Θα δημιουργηθεί επίσης ένας ιστότοπος, όπου θα προβάλλονται οι δράσεις των Ιδρυμάτων και της Τράπεζας, καθώς και οι εκδηλώσεις στο εξωτερικό. Ο ιστότοπος αυτός θα είναι μέσο ανάδειξης αρχείων, συλλογών και μουσειακών εκθεμάτων που αφορούν την Επανάσταση.
     Ο συντονισμός και η προετοιμασία του όλου εγχειρήματος, την ευθύνη του οποίου έχει ο κ. Ιωάννης Μάνος, Σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα, γίνεται εδώ και 19 μήνες από μια ομάδα εργασίας εκπροσώπων Ιδρυμάτων και της Τράπεζας.
     Το περιεχόμενο των δράσεων θα ανακοινωθεί στο τέλος του έτους.» 

2  Στις αρχικές δημοσιεύσεις τού Δελτίου Τύπου της Εθνικής Τράπεζας (ΚαθημερινήΝαυτεμπορικήΠρώτο Θέμα κ.τ.λ.), η παλιγγενεσία γράφεται με ένα «γ», ωσάν οι προηγηθέντες «19 μήνες» διαβουλεύσεων από «μια ομάδα εργασίας εκπροσώπων Ιδρυμάτων και της Τράπεζας» (προτελευταία παράγραφος της ως άνω ανακοίνωσης) να μην επήρκησαν για την κατανόηση ούτε καν της ορθογραφίας (πολλώ δε μάλλον της ετυμολογίας και εννοιολογικής σημασίας) της επί του προκειμένου θεματικώς θεμελιώδους λέξεως Παλιγγενεσία. Σε επακόλουθες όμως αναρτήσεις της ανακοίνωσης σε ιστοσελίδες κάποιων από τα συνεργούντα Ιδρύματα (ΛάτσηΛασκαρίδηΘεοχαράκη), η ορθογραφία αποδίδεται κατά ορθό τρόπο (με δύο «γ»), προφανώς με πρωτοβουλία των Ιδρυμάτων. Εν τούτοις σε άλλα συνεργούντα Ιδρύματα (ΩνάσηΜποδοσάκηΛεβέντηΕυγενίδου, όπως και στο Ίδρυμα Παιδείας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού) συνεχίζεται, τουλάχιστον μέχρι την σύνταξη του παρόντος (27-10-2019), η ανορθόγραφη εκδοχή της... Εθνικής Τράπεζας (με ένα «γ»). Αυτή η ανακολουθία είναι ενδεικτική της «σοβαρότητος» με την οποία η «Πρωτοβουλία 1821-2021», υπό τον εν λόγω «τραπεζικό συντονισμό», προσεγγίζει το μείζον εθνικόκαι εν δυνάμει παγκοσμίου ενδιαφέροντοςζήτημα των εκδηλώσεων για την Διακοσιετηρίδα της Παλιγγενεσίας.

3  Ενδεικτικά, μετά την δολοφονία του Καποδίστρια (1831), άρχισε να διαχέεται στην ελληνική ή και ξένη ιστοριογραφία το ψευδές αφήγημα περί της Ναυμαχίας τού Ναυαρίνου ότι (δήθεν) ήταν αυτή που «εξανάγκασε» τα στρατεύματα του Ιμπραήμ να αποχωρήσουν από την Πελοπόννησο και (δήθεν) αυτή που «απελευθέρωσε» την Ελλάδα. Αυτό όμως το ψευδές αφήγημαπου προφανώς είναι «δυτικόφιλο» και κυρίως «Αγγλόφιλο», δεδομένου ότι ο Αγγλικός Στόλος, υπό τον Ναύαρχο Cordington, πρωτοστάτησε σε εκείνη τη ναυμαχίαπνέει πλέον τα λοίσθια σήμερα, στο διαδίκτυο...
     Σήμερα πλέον, ουδεμία σύμπραξη ή συνέργεια δύναται (όσα οικονομικά μέσα και αν διαθέτει) να συνεχίσει να διαστρεβλώνει ή παρασιωπά την ιστορική Αλήθεια λυσιτελώς, την οποία προ πολλού έχει επισημάνει ακόμη και ένας περιώνυμος ιδεολογικός πολέμιος της Τσαρικής Ρωσίας, ο Karl Marx, μεταξύ πολλών άλλων ιστοριογράφων, σε άρθρο του στην αμερικανική εφημερίδα «New York Tribune» (21 Απριλίου 1853), επί λέξει ως εξής: 

«Ποιος έλυσε την έκβαση του αγώνα κατά την εξέγερση των Ελλήνων; Ούτε οι συνωμοσίες και ανταρσίες του Αλή πασά στα Γιάννενα, ούτε η ναυμαχία στο Ναυαρίνο, ούτε ο γαλλικός στρατός στην Πελοπόννησο, ούτε οι συνδιασκέψεις και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου, αλλά ο Ντίμπιτς [σ.σ. ο Στρατηγός Ι. Ι. Diebitschπου εισέβαλε επικεφαλής του ρωσικού στρατού μέσα από τα Βαλκάνια στην πεδιάδα του Έβρου...».

Σημειωτέον ότι ο Στρατηγός Ι. Ι. Diebitsch ηγήθη της προελάσεως των Ρωσικών στρατευμάτων προς την Αδριανούπολη το 1829, επί Τσάρου Νικολάου Α΄, σύμφωνα με τα πολεμικά σχέδια που είχε καταρτίσει ο ίδιος ο Diebitsch προ επταετίας, το 1821, και είχαν εγκριθεί, από τότε (1821), από τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ προκειμένου να εφαρμοσθεί, στο εγγύς ή ορατό μέλλον, το Φιλελληνικό Τελεσίγραφο Πολέμου τής Ρωσίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1821συνταχθέν υπό τού Ιωάννου Καποδίστρια.

[Χρήστος Γούδης, Η Αλήθεια για την Ιστορικότητα των Ελληνο-Ρωσικών Σχέσεων ”, Εφημερίδα δημοκρατία (3 Ιουνίου 2015), εδώ:

4      Περί της εννοίας του Μέτρου και των συναρτωμένων εννοιών τής Ύβρεως, της Άτης, της Νεμέσεως κ.τ.λ.:

John D. Pappas, “The Concept of Measure and the Criterion of Sustainability, The St. John’s Review (Fall 2014:  Annapolis, MD, U.S.A.) τ. 56.1, σ. 85εδώ:


5  Μετά την αποτυχία των Τριών Συμμάχων (Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας) να προκαλέσουν, δια της αλυσιτελούς Ναυμαχίας του Ναυαρίνου (8 Οκτωβρίου 1827), την άμεση αποχώρηση των στρατευμάτων του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο και να σταματήσουν την τότε συνεχιζομένη (και μετά την ναυμαχία) εθνοκάθαρση των Ελλήνων Μωραϊτών από Αιγυπτιο-αφρικανικά Οθωμανικά στρατεύματα (Υποσημ. 3, ως άνω), αφίχθη στην Ελλάδα ο Ιωάννης Καποδίστιας, στις 8 Ιανουαρίου 1828, και ανέλαβε τα ηνία τής χώρας ως Εθνάρχης και πρώτος Κυβερνήτης της εμπολέμου Ελλάδος. Μετά από τρείς μήνες, στις 14 Απριλίου 1828, ξέσπασε ο Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος (1828-1829) σε διηπειρωτικό επίπεδο, με τους Ρώσους, υπό τον Τσάρο Νικόλαο Α΄, να επιτίθενται στα ανατολικά Βαλκάνια, την Καυκασία και τον Εύξεινο Πόντο, και τους προμαχούντες Έλληνες, υπό τον Πολέμαρχο Εθνάρχη Καποδίστρια, στα νότια Βαλκάνια και το Αιγαίο. Σε εκείνον τον διετή πόλεμο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ηττήθηκε κατά κράτος από τους δύο ομοδόξους συμμάχους, Ρώσους και Έλληνες, σε όλα τα στρατιωτικά μέτωπα, με αποτέλεσμα την εθνοαπελευθερωτική για τους Έλληνες Ρωσο-Τουρκική Συνθήκη τής Αδριανουπόλεως (2 Σεπτεμβρίου 1829): Δι' εκείνης τής συνθήκης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία απεδέχθη για πρώτη φορά, ρητώς και μάλιστα a priori άνευ όρων, την επικειμένη (μελλοντική) συναπόφαση των Τριών Συμμάχων (Ρωσίας,  Αγγλίας και Γαλλίας) για την διεθνή αναγνώριση της εμπολέμου Ελλάδος, όπως και εγένετο τυπικώς μετά από 4 μήνες δια του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου  (23 Ιανουαρίου 1830).
     Η συντριπτική ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1828-1829 επεσυνέβη μάλιστα χωρίς παράλληλες ή επακόλουθες επιπτώσεις (Οθωμανικά αντίποινα) επί αμάχων Ελλήνων σε Κωνσταντινούπολη, Θράκη και Μικρά Ασία, διότι ο Καποδίστριας είχε λυσιτελώς λάβει πρόνοια περί τούτου εγκαίρως, πριν από επτά χρόνια (1821): Ως Υπουργός Εξωτερικών («Γραμματέας επί των Εξωτερικών») του Τσάρου Αλεξάνδρου Α΄, είχε συντάξει το ανθρωπιστικώς κοσμοϊστορικό Φιλελληνικό Τελεσίγραφο Πολέμου τής Ρωσίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1821, επιδοθέν στην Πύλη στις 6 Ιουλίου 1821. Προς εκείνο το «Καποδιστριακό» τελεσίγραφο, η Σουλτανική ηγεμονία συνεμορφώθη τότε και έκτοτε για 100 χρόνια (μέχρι την ανατροπή της από τους Νεότουρκους), όσον αφορά στην ανθρωπιστική απαίτηση της Ρωσίας για αποφυγή Οθωμανικών αντιποίνων κατά αμάχων Ορθοδόξων υπηκόων τού Σουλτάνου σε μη-εμπόλεμες περιοχές ως αντίποινα για στρατιωτικές ήττες των Τούρκων σε άλλες (εμπόλεμες) περιοχές.

(Για περαιτέρω ανάλυση της τεράστιας συμβολής της Ρωσίας στην Απελευθέρωση της Ελλάδος και παράλληλα στην προάσπιση του Οικουμενικού Ελληνισμού και της Ελληνορθοδοξίας, ιδέ σχετικoύς διαδικτυακούς συνδέσμουςweb linksστο τέλος της παρούσης συντομογραφίας.)

6  Οι δυτικές Μεγάλες Δυνάμεις, πρωτευόντως η Αγγλία και δευτερευόντως η Γαλλία, κηδόμενες πρωτίστως και διαχρονικά της ακεραιότητος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εμηχανεύοντο τότε διπλωματικώςκαι ενίοτε δι' ασκήσεως (ή απειλής ασκήσεως) στρατιωτικής βίας κατά των Ελλήνων, όπως στο Μεσολόγγι στις 2 Μαΐου 1829τον περιορισμό της Ελληνικής Επικρατείας νοτίως του Κορινθιακού, ήτοι μόνον στην Πελοπόννησο και στις Κυκλάδες. Τα Αγγλο-Γαλλικά σχέδια όμως ανετράπησαν και ματαιώθησαν οριστικά τότε (1829), αφενός δια των Ελληνικών Όπλων, που υπό τον Πολέμαρχο Εθνάρχη Καποδίστρια απελευθέρωσαν την Στερεά Ελλάδα (1828-1830), και αφετέρου από την νικηφόρα υπέρ των Ελλήνων έκβαση του διηπειρωτικού Ρωσο-Τουρκικού Πολέμου (1828-1829). Στη συνέχεια, οι Άγγλοι πέτυχαν προσωρινά, δια του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου (23 Ιανουαρίου 1830), να περιορίσουν μερικώς την Ελληνική Επικράτεια νοτίως της οριογραμμής Αχελώου-Σπερχειού, ήτοι να περιορίσουν την προς βορράν επέκταση της Ελληνικής Επικρατείας σε ένα τμήμα μόνον της Στερεάς Ελλάδος. Αλλά και αυτές οι μηχανεύσεις τής Αγγλίας ανετράπησαν μετά από περίτεχνες διπλωματικές μεθοδεύσεις του Εθνάρχου Καποδίστρια: Μετά από ενάμισυ χρόνο, η Αγγλία και η Γαλλία εξαναγκάσθηκαν διπλωματικώς να συναινέσουν στην επέκταση των βορείων συνόρων τής απελευθερωθείσης Ελλάδος στην οριογραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού, στις 14 Σεπτεμβρίου 1831. Μετά δε από δύο μόλις εβδομάδες, αφ' ότου ο Εθνάρχης Καποδίστριας είχε κατορθώσει να ολοκληρώσει την α΄ φάση της σταδιακής απελευθερώσεως της Ελλάδος (Πελοπόννησος, Κυκλάδες, Στερεά Ελλάδα), έλαβε χώρα η ξενοκίνητη (δυτικογενής) δολοφονία του στο Ναύπλιο, στις 27 Σεπτεμβρίου 1831.

7  John DPappasΠερί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια (Θέματα Ελληνικής Ιστορίας,  Μάιος 2018):



8  Δια τού εν λόγω  Δελτίου Τύπου, η Εθνική Τράπεζα προκαλεί την εύλογη εντύπωση ότι ευθυγραμμίζεται με τους πολιτικούς επιγόνους των ξενοκίνητων δολοφόνων του Καποδίστρια (Υποσημ. 7, κεφ. 7-8, ως άνω), οι οποίοι βέβαια έχουν τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους για να συνεχίσουν, και κατά την Διακοσιετηρίδα, να διαστρέφουν ή παρασιωπούν την ιστορική Αλήθεια (Υποσημ. 356, ως άνω), με μεθόδους που είναι κατ' επίφαση μεν επιστημονικοφανείς, κατ' ουσίαν δε προπαγανδιστικές (μέθοδοι της μισής αληθείας κ.τ.λ.).

9  Παναγιώτης Λιάκος, 2017. “Η ξενοδουλία είναι η ρίζα του κακού”, Εφημερίδα δημοκρατία (19.11.2017), εδώ:

10  Ενδεικτικά, η συγκρουσιακή δυναμική ή και εθνοδιχαστική διάσταση τής «Πρωτοβουλίας 1821-2021» τής Τράπεζας, διαφαίνεται μεταξύ άλλων στον δημοσιευθέντα ειδησεογραφικό τίτλο Κίνηση-ματ από την Εθνική Τράπεζα: Με 12 ιδρύματα συμμετέχει στην «Επέτειο του 1821»...

11  Ενδεχομένη αντίληψη ότι το Χρήμαπ.χ. η υποτιθεμένη κεφαλαιακή επάρκεια μιας τράπεζας, σε συνδυασμό με τις χρηματοδοτικές δυνατότητες  μιας δέσμης κοινωφελών Ιδρυμάτων—(δήθεν) επαρκεί για τον πλήρη έλεγχο οποιασδήποτε ιστοριογραφικής ή άλλης πληροφορίας, όπως π.χ. για την στρέβλωση ή παρασιώπηση της αληθούς Ιστορίας τού 1821, θα ήταν προφανώς προϊόν έπαρσης, διότι κάθε τέτοια αντίληψη δεν ανταποκρίνεται πλέον στη σύγχρονη πραγματικότητα, στην εποχή του διαδικτύου (Υποσημ. 3, ως άνω).
     Διαχρονικώς μάλιστα, ισχύει η ευαγγελική ρύση: «ἐὰν οὗτοι σιωπήσουσιν, οἱ λίθοι κράξουσιν» (Λουκάς, 19.41).

12  Περί του φαινομένου τού πολιτισμικού και πολιτικού γενιτσαρισμού ιδέ: Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια (Υποσημ. 7, κεφ. 7-8, ως άνω).

13  1. John DPappas, και Χρήστος Α. Ασημακόπουλος, Χαοτική Δυναμική τού 1821Θέματα Ελληνικής Ιστορίας (Mάρτιος 2014), εδώ:
Το αντίστοιχο ομότιτλο βιβλίο (316 σελίδες) είναι αναγνώσιμο και διαθέσιμο δωρεάν (freely readable/downloadableεδώ:

προσυνεδριακή ανθολογία (104 σελίδες) αναγνώσιμη και διαθέσιμη δωρεάν (freely readable/downloadableεδώ:

14  “Σπανίως ιστορικόν γεγονός προεκάλεσεν τηλικαύτην συγκίνησιν και τοσαύτας συγγραφάς όσον η Ελληνική επανάστασις, ήτις εκρίθη πολλάκις και δη επ' εσχάτων εν κυρίω άρθρω του «Figaro» υπό του βαρώνου Κουβερτέν [σ.σ. Ιδρυτού και Α΄ Προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής] ως το σπουδαιότερον, υπό πολλάς επόψεις, γεγονός του 19ου αιώνος.”

Ανδρέας Μιχ. Ανδρεάδης, Ιστορία τών Εθνικών Δανείων (ΕΣΤΙΑ: Αθήνα 1904), τ. Α΄, σ. 4, υποσ. «1», εδώ:   http://digital.lib.auth.gr/record/126201/files/1.pdf

15  Εύλογο τραπεζικό ερώτημα. Πέραν του ηθικού ζητήματος της εν λόγω ανιστόρητης  ανακολουθίας (ήτοι εθνική αγνωμοσύνη για τις τεράστιες θυσίες της Ρωσίας και του Ρωσικού/Ουκρανικού λαού για την Απελευθέρωση των Ελλήνων), πέραν επίσης και του προφανούς γεωπολιτικού ζητήματος της Ελλάδος κατά το παρόν (συνεχιζομένη αποξένωση της Ελλάδος από την Ρωσία υπέρ της Τουρκίας σήμερα), υφίσταται και ένα τραπεζικής και οικονομικής φύσεως ζήτημα (και όχι μόνον), ειδικά όσον αφορά κάποια από τα ως άνω Ιδρύματα, ήτοι αυτά που χρηματοδοτούνται από εφοπλιστικά κεφάλαια, όπως τα Ιδρύματα Νιάρχου, ΩνάσηΛάτση, Κωνσταντακόπουλου και Λασκαρίδη: Ακόμη και εάν υποθέσουμε καλοπροαιρέτως ότι η «συντονίζουσα» Εθνική Τράπεζα διατελεί εν αγνοία σχετικά με βασικά ιστορικά γεγονότα για τον Ελληνισμό και την Ελληνική Ναυτιλία, όπως π.χ. την εθνοσωτήρια για τους Έλληνες Ρωσο-Τουρκική Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (1774), που μεταξύ άλλων προσέδωσε θεαματική και διαχρονική δυναμική αναπτύξεως στον εμπορικό στόλο των Ελλήνων, εν τούτοις είναι δυνατόν να διατελεί και εν αγνοία σχετικά με τα τεράστια συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών στην Ρωσία και Ουκρανία κατά το παρόν; Δεν έχει άραγε γνώση η Εθνική Τράπεζα περί του μεγάλου αριθμού πετρελαιοφόρων και πλοίων ξηρού φορτίου που διαπλέουν τον Εύξεινο Πόντο για συναλλαγές εκατοντάδων εκατομμυρίων δολλαρίων ανά μήνα, ήτοι συναλλαγές από τις οποίες επωφελείται και αυτή η τράπεζα, όπως και οι άλλες ελληνικές τράπεζες και η Ελληνική Οικονομία εν γένει;
     Είναι λοιπόν διανοητόν να διακυβεύονται τέτοια τεράστια εφοπλιστικά και εθνικά συμφέρονταπου προφανώς συναρτώνται με το επίπεδο των ιστορικώς και διαχρονικώς αρίστων σχέσεων μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών και των εκάστοτε πολιτικών παραγόντων της Ρωσίας και Ουκρανίαςεξ αιτίας κάποιων ανιστόρητων «πρωτοβουλιών» (όπως η εν λόγω Ύβρις) υπό τον ιστορικώς στρεβλό (αν όχι και οικονομικώς ξενόδουλο) «συντονισμό» μιας εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης Τράπεζας;

Δωρεάν αναγνώσιμο/αποκτήσιμο (freely readable/downloadable):
  



Σχόλια

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

Εμφάνιση περισσότερων