Η ναυμαχία της Σαλαμίνας και η ναυτική συντριβή των Περσών

γράφει ο Μ. Ευθυτενής (συντάκτης αμυντικού Τύπου)

Το γενικότερο ιστορικό πλαίσιο

Η ελληνική πολιτική πολυδιάσπαση του 5ου αιώνα, που προκλήθηκε από την κατάρρευση του μυκηναϊκού κόσμου, ευνοούσε γενικώς την άμυνα εναντίον επίθεσης. Μετά την κατάρρευση αυτή. διάφοροι βαοιλίσκοι και αριστοκράτες οργάνωσαν το πολίτευμα απομονωμένων περιοχών, ώστε να περιχαρακώσουν την εξουσία τους με τη μορφή των τοπικών τυραννίδων και δημοκρατιών.

Ενισχυτικός παράγων αυτής της κατάστασης ήταν και τα «διεθνοποιημένα» λατρευτικά κέντρα. Τα πανελλήνια ιερά και τα αντίστοιχα δρώμενα κέρδιζαν σημαντικά από αυτή την πολιτική κατάτμηση. Δεν υπήρχε πολιτική αρχή που να τα ελέγχει και να τα φορολογεί. Με τις τοπικές θεότητες να αποκτούν πανελλήνια εμβέλεια, οι δουλειές των ιερών αυξήθηκαν και οι Δελφοί βρίσκονταν πολλαπλά κερδισμένοι. Εκτός από το οικονομικό όφελος των προσφορών και τη θρησκευτική εξουσία, κέρδιζαν (όπως και άλλα μαντεία) σε πολιτικά οφέλη.

Ευρυβιάδης Vs Θεμιστοκλή

(Σημ Φιλίστωρος: Ένιωσα δυσάρεστα όταν το κείμενο μου για τις Ιστοριοδιφικές ανακρίβειες των 2 πολιτικών αρχηγών έτυχε παγερής υποδοχής από αρκετούς αναγνώστες της ιστοσελίδας μου. Στα σχόλια που ακολούθησαν κάποιοι προσπάθησαν να με πείσουν ότι ο ελέφαντας είναι γορίλας η γλάστρα αιρ-κοντίσιον η ότι "διυλίζω τον κόνωπα" (τουλάχιστον δεν καταπίνω την κάμηλον όπως κάποιοι άλλοι). Επειδή ακόμη δεν έχω τρελαθεί και συνεχίζω σταθερά να γνωρίζω γραφή και ανάγνωση,  παραθέτω το κείμενο του δημοσιογράφου Τάκη Θεοδωρόπουλου στα χθεσινά "ΝΕΑ" όπου αναφέρει ο άνθρωπος μέσες-ακρες τα αυτονόητα που παράθεσα και εγώ και τα γνωρίζουν οι πάντες)

ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ (στη στήλη "ανορθόδοξα")

Ευρυβιάδης Vs Θεµιστοκλή

Μέρες τώρα ψάχνω να βρω µήπως οι πρόσφατες ιστορικές έρευνες προσκόµισαν στοιχεία που γνωρίζουν οι ευρυµαθείς πολιτικοί µας και αποδεικνύουν πως οι δύο άνδρες τα βρήκαν στη Σαλαµίνα σε αντίθεση µε όσα µαθαίναµε κάποτε στο γυµνάσιο. ∆υστυχώς, δεν βρήκα τίποτε και θα παρακαλούσα τους ελληνοµαθείς συµβούλους και του κ. Καρατζαφέρη και του κ. Σαµαρά αν κάτι γνωρίζουν να µη µας το κρατούν κρυφό.

∆ιότι ναι µεν ο Ευρυβιάδης και ο Θεµιστοκλής πολέµησαν µαζί στη Σαλαµίνα, όµως αυτό ήταν αποτέλεσµα του εκβιασµού του Αθηναίου προς τον Σπαρτιάτη. Αφού προηγήθηκε το γνωστό «πάταξον µεν, άκουσον δε» και ο Θεµιστοκλής φοβήθηκε πως η Σπάρτη θα εγκατέλειπε την Αθήνα και θα παρέτασσε στρατό και στόλο στον Ισθµό για να σώσει την Πελοπόννησο, ο Αθηναίος ειδοποίησε τον Ξέρξη πως οι Ελληνες ετοιµάζονται να φύγουν. Οι Πέρσες επιτέθηκαν πρώτοι για να τους κλείσουν τον δρόµο και ακολούθησε η Ναυµαχία της Σαλαµίνας.

Σηµασία έχει ότι νίκησαν, θα µου πείτε. Σηµασία όµως έχει και το θάρρος του Θεµιστοκλή, η απόφασή του να τα παίξει όλα για όλα, η πίστη στη δύναµη του στόλου του, αφού, αν εκείνη την ηµέρα έχανε τη ναυµαχία, θα καταγραφόταν στην Ιστορία ως δεύτερος Εφιάλτης. Σηµασία έχουν και οι ιστορικές γνώσεις των πολιτικών µας αρχηγών, θα µου πείτε, όµως ποιος νοιάζεται για τέτοιες λεπτοµέρειες. Στη Σαλαµίνα, αντιθέτως, τα βρήκαν δύο άλλοι πολιτικοί αντίπαλοι. Ο ολιγαρχικός Αριστείδης µε τον δηµοκρατικό Θεµιστοκλή. Ο πρώτος ήταν εξόριστος στην Αίγινα µετά τον άδικο οστρακισµό του και ο δεύτερος ζήτησε να ανακληθεί η ποινή του για να βοηθήσει την Αθήνα στις δύσκολες στιγµές που περνούσε. Οπερ και εγένετο.

Ο Αριστείδης όχι µόνον πολέµησε στη Σαλαµίνα – κρατούσε την Ψυττάλεια αν θυµάµαι καλά –, αλλά και τον επόµενο χρόνο ήταν στρατηγός των Αθηναίων στις Πλαταιές όπου και ηττήθηκαν οριστικά οι περσικές δυνάµεις που είχαν εισβάλει στην Ελλάδα. Ο Αριστείδης, ο οποίος πέθανε άπορος – µε αποτέλεσµα η Αθήνα να προικίσει την κόρη του –, καλείται ως γνωστόν δίκαιος. Είναι δε αυτός που είχε πει, κατά τον Πλούταρχο, εκείνο το περίφηµο:

«Αν θέλει η Αθήνα να γλιτώσει, το καλύτερο θα ήταν να µας οστρακίσει και τους δύο, και εµένα και τον Θεµιστοκλή». ∆εν πιστεύω στις ιστορικές αναλογίες. Αλλος εχθρός ήταν οι Πέρσες και άλλο το χρέος και τα επιτόκια δανεισµού. Αλλο θάρρος απαιτείται για να νικήσεις σε µια ναυµαχία και άλλου τύπου ευφυΐα σού χρειάζεται για να µπορέσεις να περικόψεις τις δηµόσιες δαπάνες και να αυξήσεις τα έσοδα. Εκείνο όµως το «ηµιµάθεια χειρότερη της αµαθείας» που έλεγαν οι παλαιότεροι φοβάµαι πως δεν αλλάζει ό, τι κι αν γίνει. Αλλος εχθρός ήταν οι Πέρσες και άλλο το χρέος και τα επιτόκια δανεισµο

Πηγή

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=12&ct=8&artID=4633557

Όταν ο Ευρυβιάδης συνάντησε τον Θεμιστοκλή η αλλιώς όταν η πολιτική σκοπιμότητα συναντά την Ιστορική παραχάραξη

Εδώ και τέσσερις μέρες οι δύο πολιτικοί αρχηγοί Αντώνης Σαμαράς και Γιώργος Καρατζαφέρης έχουν βαλθεί να αλλάξουν την Ιστορία που έγραψε ο Ηρόδοτος και μάθαμε στο Γυμνάσιο, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν μια γνωστή πολιτική εντυπώσεων που μας έχει φέρει ως εκεί που δεν πάει άλλο. Την αρχή την έκανε ο κ. Καρατζαφέρης ο οποίος βγαίνοντας από την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών σε μια από τις δραματικότερες στιγμές της Ελληνικής Μεταπολιτευτικής Ιστορίας, μας είπε ότι ο Ευρυβιάδης και ο Θεμιστοκλής συμφώνησαν να γίνει η ναυμαχία στην Σαλαμίνα και έτσι τους έγραψε η Ιστορία. Αυτό όμως απλούστατα δεν ισχύει αφού όλοι μας χάρις τα βιβλία Ιστορίας του Γυμνασίου γνωρίζουμε πως ο Ευρυβιάδης ΥΠΕΚΥΨΕ στον εκβιασμό του Θεμιστοκλή να ναυμαχήσει στην Σαλαμίνα, απόφαση όμως που τελικώς δεν είχε κανένα αντίκρυσμα αφού οι περισσότεροι Πελοποννήσιοι ετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν την Ελληνική παράταξη στην Σαλαμίνα και να πλεύσουν στον Ισθμό σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο που είχε εκπονηθεί. Τελικώς η διάσπαση των Ελλήνων αποφεύχθη γιατί ο Θεμιστοκλής έστειλε ένα μυστικό μήνυμα στον Ξέρξη με το οποίο τον συμβούλευε να κυκλώσει τους Έλληνες και να τους εμποδίσει να διαφύγουν, κάτι που ο Ξέρξης πέφτοντας στην παγίδα τελικώς έπραξε. Άρα η συμπαράταξη των Ελλήνων και η λαμπρή τους νίκη στην Σαλαμίνα έγινε λόγω του τεχνάσματος του Θεμιστοκλή, ή του λάθους του Ξέρξη ή και των δύο μαζί, πάντως όχι λόγω της συμφωνίας Ευρυβιάδη - Θεμιστοκλή ( η οποία είχε προέλθει έτσι και αλλιώς εκβιαστικά και όχι λόγω συναίνεσης).