ΚΚΕ και μετεμφυλιακή ΕΔΑ: η συμπόρευση που οδήγησε στην διάσπαση σύμφωνα με τον Περισσό

 «ΛΑΘΕΜΕΝΗ» θεωρεί ο Περισσός την «επιλογή συμμαχιών του ΚΚΕ που υλοποιήθηκε με τη δημιουργία της ΕΔΑ» και «καταστρεπτική» για το ίδιο το κόμμα «την επιλογή να ενταχθεί ως οργανικό τμήμα σε αυτήν» . Στο δοκίμιο της κομματικής ιστορίας που συζητείται αυτή την περίοδο σε αυστηρώς εσωκομματικό επίπεδο στο ΚΚΕ, η σημερινή ηγεσία αποτιμά αρνητικά το ενωτικό εγχείρημα της μετεμφυλιακής Αριστεράς, κρίνοντας ότι μέσω της ΕΔΑ επιχειρήθηκε η «υπονόμευση του ΚΚΕ», η οποία κορυφώθηκε με την εσωκομματική ρήξη του 1968, που οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος στην περιβόητη 12η Ολομέλεια. Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του δοκιμίου, με την οποία επέρχεται η πλήρης πολιτική και κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη και η μερική (πολιτική και όχι κομματική) αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη, «Το Βήμα» παραθέτει τα ιστορικά και πολιτικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι συντάκτες του εμπιστευτικού κειμένου, επί του οποίου τοποθετούνται τα μέλη του κόμματος και ακολούθως (εντός του καλοκαιριού) θα συγκληθεί Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η οποία αναμένεται να το εγκρίνει. Οπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο δοκίμιο: «Με βάση και τη συγκεντρωμένη εμπειρία είναι βέβαιο ότι η αστική τάξη επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την ύπαρξη της ΕΔΑ, προκειμένου να υπονομεύσει το ΚΚΕ». «Ελπιζε (η αστική τάξη) ότι θα μπορούσε να την αξιοποιήσει ως μοχλό κατά του ΚΚΕ, εκμεταλλευόμενη δυνάμεις που συμμετείχαν στην ΕΔΑ, αλλά και δυνάμεις του ΚΚΕ με οπορτουνιστικές παρεκκλίσεις», αποφαίνεται ο Περισσός 60 χρόνια μετά την ίδρυση της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς, η οποία δημιουργήθηκε (την 1η Αυγούστου του 1951) ως πολιτικός συνασπισμός κομμάτων και στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της τον Ιούλιο του 1956 έλαβε χαρακτήρα ενιαίου κομματικού οργανισμού.