Εκποίηση – Παζάρι Βιβλίου 2012. Πλατεία Κλαυθμώνος από 20/1 έως 8/2/2012

Εκποίηση –  Παζάρι Βιβλίου  2012. Πλατεία Κλαυθμώνος από 20/1 έως 8/2/2012.
Ώρες λειτουργίας καθημερινά και Κυριακές από τις 10 το πρωί έως 10 το βράδυ.
Η ΕΚΠΟΙΗΣΗ – ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ  2012 οργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και το  Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών – Βιβλιοπωλών Ελλάδος (Ε.Σ.Ε.Β.Ε.). 150 εκδότες εκποιούν  500.000 βιβλία σε τιμές που αρχίζουν από 0,50 ευρώ, στην μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη εκποίηση βιβλίου.
Σε θερμαινόμενη σκεπαστή κατασκευή σε χώρο 1000 τετραγωνικών μέτρων στην καρδιά της Αθήνας, στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Μπορείτε να βρείτε βιβλία όλων των ειδών σε απίστευτα χαμηλές τιμές. Οι εκπτώσεις των βιβλίων στην εκποίηση παζάρι αρχίζουν  από 70% και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν και το 90%. Ο μοναδικός περιορισμός είναι τα βιβλία που εκποιούνται να έχουν εκδοθεί μέχρι και το 2006 και όχι αργότερα. Δηλαδή δεν υπάρχουν βιβλία που εκδόθηκαν το 2007 η το 2008.
Με ελάχιστα χρήματα μπορεί κανείς να προμηθευτεί βιβλία – δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στο ποσό η την ποσότητα αγοράς  – μπορεί κανείς να προμηθευθεί ακόμη και ένα βιβλίο αξίας 0,50 ευρώ.
Σε αυτό το τεράστιο πλήθος βιβλίων είναι σίγουρο πως ο καθένας θα βρει πολλά βιβλία που τον ενδιαφέρουν και που δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί πως θα τα βρει σε τόσο χαμηλή τιμή.
Η εκδήλωση ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ μόνο μια φορά τον χρόνο και μόνο για το χρονικό διάστημα των 20 ημερών στην πλατεία Κλαυθώνος.

Ε.Σ.Ε.Β.Ε.: Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών – Βιβλιοπωλών Ελλάδος
Μαυρομιχάλη 1, 106 79, Αθήνα,  Τηλ.: 2103637426, Fax: 210 3630669
e-mail:info@esebe.grΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. http://www.esebe.gr

Προτεινόμενα βιβλία για τις γιορτές: Οι Φύλακες Των Μυστικών

 (Σημ Φιλίστωρος: Ένα ενδιαφέρον Ιστορικό μυθιστόρημα σε ηλεκτρονική μορφή από τον φίλο και αναγνώστη του μπλογκ μας Γιώργο Γεωργά)
Το Φραγκικό βασίλειο των Αγίων Τόπων, η μαγευτική Ουτρεμέρ, είναι ένα καζάνι που βράζει και είναι έτοιμο να εκραγεί. Ο Σουλτάνος της Αιγύπτου, ο Σαλαντίν, έχει ορκιστεί να αλώσει τη χώρα και οι σταυροφόροι ετοιμάζονται να την υπερασπιστούν.

    Ένας νεαρός προσκυνητής αφήνει την αυτοκρατορία της Ρωμανίας για να κάνει το προσκύνημα του, στους Άγιους Τόπους. Το ταξίδι του όμως, μόνο ήρεμο δεν θα είναι. Μια δολοφονία που έγινε στην Ασκάλωνα, θα του αλλάξει τη ζωή για πάντα. Άθελα του γνωρίζει ένα κατάσκοπο του αυτοκράτορα της Ρωμανίας, που θα τον μυήσει σε ένα πολύ παράξενο και πρωτόγνωρο για τον νεαρό μονοπάτι.

     Η περιέργεια του θα τον φέρει αντιμέτωπο με μυστικές σέχτες που εποφθαλμιούν αρχαία μυστικά που μπορούν να αλλάξουν τη γεωπολιτική του τότε γνωστού κόσμου. Θα συναντήσει  μάγους, που αναζητούν δύναμη για να κυριαρχήσουν πάνω στους αδυνάτους  και ιππότες που διψούν για εξουσία.

    Με φόντο την Μεσαιωνική Ανατολή ο νεαρός προσκυνητής θα μεταμορφωθεί από ένα απλό πολίτη της αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, σε έναν υπερασπιστή της ανατολικής αυτοκρατορίας των Ρωμαίων και της πίστης. 

 

 http://www.e-bookshop.gr/books/view/201#expand

η δημοτική βιβλιοθήκη της Πάτρας καταστρέφεται!

Με μια απίστευτη αθλιότητα βρέθηκε αντιμέτωπος ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Αντώνης Σκιαθάς, εισερχόμενος σήμερα σε άδυτα της ιστορικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Πάτρας. Είναι προφανές ότι για την άθλια αυτή κατάσταση είναι υπόλογοι, όλοι όσοι είχαν την ευθύνη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης τα προηγούμενα χρόνια.
Μετά την απομάκρυνση ενός τμήματος, αλλά και δεκάδων μηχανημάτων, ερμαρίων και κιβωτίων, αποκαλύφθηκε πόρτα που οδηγούσε σε πτέρυγα της βιβλιοθήκης, η οποία προφανώς επί μακρόν ήταν κλειστή και απομονωμένη.
Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού κ. Σκιαθάς ανέφερε: "Η εικόνα καταστροφής, εγκατάλειψης και μόλυνσης που αντικρίσαμε όταν έγινε δυνατόν να ανοίξουμε την πόρτα, ξεπερνά κάθε περιγραφή και αποτυπώθηκε άμεσα. Πρόκειται για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που πλήττει καίρια ένα πολιτιστικό θεσμό, που μόλις συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής.Δεν έχω να προσθέσω τίποτε περισσότερο, άλλωστε η εικόνα μιλά από μόνη της. Εδώ ανακαλύψαμε το πνευματικό «Κωσταλέξι» της Πάτρας.

Ένα νέο αγγλόφωνο βιβλίο για τον Φιλέλληνα ήρωα του 1821 Φράνκ Άστιγξ

Έχουμε γράψει στο παρελθόν ένα άρθρο για τον Φρανκ Χέηστιγκς (ελληνιστί Άστιγξ) , για την ανιδιοτελή προσφορά του στον Ελληνικό Αγώνα. Λάβαμε ένα προσωπικό ηλεκτρονικό μήνυμα από τον διακεκριμένο Βρετανό Ιστορικό συγγραφέα Maurice Abney-Hastings στο οποίο μας αναγγέλλει την έκδοση του νέου βιβλίου του για τον μεγάλο αυτόν άνδρα. Ο συγγραφέας εξειδικεύεται, ανάμεσα σε άλλα, και σε θέματα ναυτική Ιστορίας, έχει μακρινή συγγένεια με τον ήρωα που βιογραφεί και αναμφίβολα η εργασία του ευαισθητοποιεί τον Βρετανικό βιβλιόφιλο κοινό σε σχέση με την Ελληνική Ιστορία και την επανάσταση του 1821. Πιστεύω πως όποιος ασχολείται για την περίοδο αυτή, θα βρει ενδιαφέροντα στοιχεία στο νέο αυτό βιβλίο. Το πλήρες μήνυμα:
 
Kalimera

You may be interested to learn that my new book was launched last week.  " Commander of the Karteria.  Honoured in Greece - Unknown at Home" is the history of a remarkable man born in rural Leicestershire at Willesley Hall near Ashby de la Zouch to a privilidged and aristocratic family. At the age of 11  Frank Abney Hastings joined the Royal Navy and remarkably participated in the Battle of Trafalgar. By the age of 18 he had his own command!  He later lost his life fighting against the Turks in the Greek War of Independence.

He was responsible for the construction and command of KARTERIA the first ship of the Hellenic Navy and the first ever steamship in the world used in battle.  His untimely death at the age of 34 was a blow to the Greek cause, but nearly 220 years later he is still remembered there with affection and gratitude.

The book is now available in  both hardback and paperback through all major booksellers, and may also be ordered as signed, numbered limited first edition direct from the author on www.captainfrank.co.uk .

Πηγές

http://www.twitter.com/captainfrank

http://www.facebook.com/pages/Commander-of-the-Karteria/125089780892613

http://ashthorpemagna.co.uk/

Ημέρες απόλυτης πολιτιστικής παρακμής...

Υπάρχουν κάποιες ειδήσεις, που περνάνε στα ψιλά, δεν αναδημοσιεύονται και δεν τις μαθαίνεις και ποτέ. Μια από αυτές, που  λίγοι πρόσεξαν, ήταν η καταστροφή με κόκκινη μπογιά των βιβλίων του εκδοτικού οίκου Ελληνικά Γράμματα, από τον όμιλο Λαμπράκη...
Το 1933, στην πλατεία της όπερας στο Βερολίνο, το ναζιστικό καθεστώς, 100 μέρες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, καίει δημόσια 2.500 βιβλία, που «δεν αντιπροσώπευαν το γερμανικό πνεύμα». Ο συμβολισμός που υπάρχει στην καταστροφή των βιβλίων, είναι  ο πιο ισχυρός στις κοινωνίες που ζουν την απόλυτη παρακμή . Την ίδια στιγμή, δημόσιες βιβλιοθήκες, ιδρύματα και σχολεία, παρακαλάνε για κρατική επιχορήγηση για να εμπλουτίσουν τις βιβλιοθήκες τους.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας στο Διαδίκτυο σε ψηφιακή μορφή

Με νέα διοίκηση, και ενώ ετοιμάζεται για ανακαίνιση του κτηρίου της στην οδό Πανεπιστημίου, η Εθνική Βιβλιοθήκη ξεκινά σύντομα το τιτάνιο έργο της ψηφιοποίησης των θησαυρών της. Στόχος είναι «να μπορεί κάθε μαθητής και κάθε νέος να έχει την Εθνική Βιβλιοθήκη σε ένα "φλασάκι"» δήλωσε η  Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία προανήγγειλε επίσης την ηλεκτρονική διασύνδεση όλων των βιβλιοθηκών της χώρας.

Την ψηφιοποίησης της Εθνικής Βιβλιοθήκης θα αναλάβει το νέο εφορευτικό συμβούλιο της, το οποίο συναντήθηκε την Τρίτη με την υπουργό Παιδείας. Νέος πρόεδρος του συμβουλίου της θα είναι ο Χαράλαμπος Μουτσόπουλος, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Για τη συλλογή του ψηφιακού υλικού και τη διευκόλυνση των χρηστών, η κ. Διαμαντοπούλου προανήγγελλε την ανάπτυξη Ηλεκτρονικής Μονάδας Διασύνδεσης για την υλοποίησης ενός Ενιαίου Εθνικού Συστήματος Βιβλιοθηκών, το οποίο θα είναι προσβάσιμο και από το Διαδίκτυο μέσω μιας κοινής μηχανής αναζήτησης.

Η υπουργός υπενθύμισε επίσης ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η κτιριακή ανασυγκρότηση της Εθνικής Βιβλιοθήκης από το Ίδρυμα Νιάρχου. «Θεωρώ ότι τα επόμενα τρία χρόνια θα είναι κρίσιμα, καθώς θα δημιουργηθεί η νέα Βιβλιοθήκη στο Φάληρο και θα αναδομηθεί η παλιά Βιβλιοθήκη, που είναι το κόσμημα των Αθηνών» σχολίασε από την πλευρά του ο κ. Μουτσόπουλος.

Πηγή


http://logioshermes.blogspot.com/2011/06/blog-post_2893.html

Βιβλιοκριτική στο βιβλίο «Πόλη των Φαντασμάτων, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Εβραίοι, 1430-1950» του Mark Mazower

του Ιωάννη Τουλουμάκου

Ομ. Καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ.

δημοσιεύτηκε στο τεύχος "Μακεδονικά , 2007, ΛΣΤ" της Εταιρείας των Μακεδονικών Σπουδών

Σε παλαιότερες εποχές οι πρωτοετείς φοιτητές της Ιστορίας μάθαιναν, πως επι­στημονικό αλλά και ηθικό χρέος του ιστορικού είναι να «βρει τι πραγματικά συ­νέβη», δηλ. την αλήθεια, μακριά από κάθε πάθος και οργή και ότι αν δεν μπορέ­σει να βρει την αλήθεια, επειδή οι γνωστικές δυνατότητες είναι περιορισμένες, πρέπει πάντως η αναζήτησή της να αποτελεί σε κάθε περίπτωση τον μόνο σκοπό του, ακριβέστερα: να είναι στάση ζωής. Εκτός από την αντίληψη αυτή, υπήρξαν ό­μως ήδη από την αρχαιότητα και άλλες - όπως ότι η Ιστορία μπορεί να αποβλέπει στην τέρψη ή τον εντυπωσιασμό, ή ακόμη να είναι θεραπαινίδα προκαταλήψεως ή ι­δεοληψίας. Υπήρξαν και υπάρχουν και σήμερα και, όπως γνωρίζω, τείνουν να πα­ραμερίσουν την πρώτη.

Το βιβλίο του M. Mazower, θεσσαλονίκη, Πόλη των Φαντασμάτων, μπορεί να α­νήκει στη δεύτερη ή τρίτη κατηγορία, σίγουρα όμως δεν ανήκει στην πρώτη, ή σε άλ­λη διατύπωση, δεν θέλει να βρει «τι πραγματικά συνέβη», δηλ. την αλήθεια. Έχει έ­να σαφή «προγραμματικό χαρακτήρα», όπως δείχνουν οι επιλογές των μαρτυριών (όπου και όπως γίνονται στο βιβλίο), οι σχετικές κρίσεις του αλλά και ο ίδιος ο τίτ­λος του βιβλίου. «Η ατμόσφαιρα της πόλης είναι ακόμη στοιχειωμένη από τα φαντάσματα των μεγάλων ιστορικών κοινοτήτων που τη μοιράστηκαν, από τις περιπέτειες των λαών και των ανθρώπων που συναντήθηκαν στην πολυτάραχη ιστορία της. Στη ζωντανή τους μνήμη είναι αφιερωμένο αυτό το βιβλίο». Με αυτές τις φράσεις κλείνει το δια­φημιστικό σημείωμα στο εξωτερικό περίβλημα του βιβλίου - φράσεις που αποδίδουν τις εκτενείς σχετικές δηλώσεις του συγγρ. στην Εισαγωγή [(«η αληθινή πρόκληση δεν είναι απλά και μόνο να διηγηθείς την ιστορία αυτής της εντελώς ξεχωριστής πόλης ως ιστορία πολιτιστικής και θρησκευτικής συνύπαρξης - στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα αυτού του είδους οι από καιρό ξεχασμένες ιστορίες βρίσκουν πρόθυ­μα αφτιά, που τις περιμένουν και τις αποζητούν - αλλά το να δεις τις εμπειρίες των Χριστιανών, των Εβραίων και των Μουσουλμάνων σαν στοιχεία μιας ενιαίας, ολι­στικής ιστορικής αφήγησης» (σ. 29)].

Νέα επίτομη έκδοση στην Ρωσία για το "Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ"

Τη νέα επίτομη έκδοση του έργου του σοβιετικού νομπελίστα Αλεξάντρ Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» παρουσίασε προχθές ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν. Η πασίγνωστη αυτοβιογραφική λογοτεχνική κατάθεση του Σολζενίτσιν για τα βασανιστήρια και τα εγκλήματα στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας της σταλινικής Ρωσίας ήταν απαγορευμένη στην ΕΣΣΔ ως την εποχή της περεστρόικα.

Η Ιστορία της βιβλιοθήκης στην Ελλάδα

Η πρώτη ελληνική βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από τον Πεισίστρατο τον 6ο π.Χ. αιώνα, ήταν δημόσια και περιλάμβανε μεταξύ άλλων τα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια, των οποίων η καταγραφή είχε τελειώσει το 560 π.Χ. Τη βιβλιοθήκη αυτή άρπαξε ο Ξέρξης και τη μετέφερε στην Περσία, όπου και παρέμεινε μέχρι την επιστροφή της στους Αθηναίους από το Σέλευκο το Νικάτορα. Κατά το Στράβωνα, ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος ιδιώτης που συστηματικά συγκέντρωσε βιβλία με σκοπό το σχηματισμό βιβλιοθήκης. 'Άλλη μεγάλη ελληνική βιβλιοθήκη της αρχαιότητας ήταν εκείνη της Περγάμου, που ιδρύθηκε τον 2ο π.Χ. αιώνα από τον Ατταλο Α' ή το γιο του Ευμένη B'. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, η βιβλιοθήκη περιείχε ήδη 200.000 τόμους όταν ο Αντώνιος τη μετέφερε στην Αλεξάνδρεια και την πρόσφερε στην Κλεοπάτρα.

Αρχαία ελληνικά χειρόγραφα δωρεάν στο Διαδίκτυο

Πρωτοβουλία της Βρετανικής Βιβλιοθήκης

---

Πάνω από το ένα τέταρτο των ελληνικών χειρογράφων που διαθέτει «ανέβασε» στο Ίντερνετ η Βρετανική Βιβλιοθήκη, μία πρωτοβουλία που χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Πρόκειται για την πιο πρόσφατη πρωτοβουλία της βιβλιοθήκης για να αποκτήσει πρόσβαση το ευρύτερο κοινό σε αρχαία και σπάνια έγγραφα.

Τα χειρόγραφα διατίθενται δωρεάν στην ιστοσελίδα www.bl.uk/manuscripts και σύμφωνα με τη βιβλιοθήκη, πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές συλλογές που υπάρχουν εκτός Ελλάδος για τη μελέτη των περισσότερων από 2.000 ετών του ελληνικού πολιτισμού.

Τα χειρόγραφα αυτά περιέχουν πληροφορίες για λόγιους που εργάστηκαν πάνω στη λογοτεχνία, την ιστορία, την επιστήμη, τη θρησκεία, τη φιλοσοφία και την τέχνη της Ανατολικής Μεσογείου κατά την Κλασική και τη Βυζαντινή Περίοδο.

Να σημειωθεί ότι η βιβλιοθήκη διαθέτει ένα σύνολο άνω των 1.000 ελληνικών χειρογράφων, άνω των 3.000 ελληνικών παπύρων και μια πλούσια συλλογή της πρώιμης ελληνικής τυπογραφίας.

«Ανοίγει μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών σε όλους - από τους ειδικούς έως αυτούς που έχουν μια περιέργεια - οπουδήποτε στον κόσμο, δωρεάν», ανέφερε η Μέρι Μπερντ, καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

 

Πηγή

Σκαι

Η πολεμική ιστορία του Ελληνικού Στρατού μέσα από τις εκδόσεις του ΔΙΣ/ΓΕΣ

Βαρύ πράγμα η πατρική κληρονομιά. Ελάχιστο, αλλά σημαντικό, μέρος της βρίσκεται στη βιβλιοθήκη: μια σειρά από ογκώδεις, φθαρμένους τόμους σε άπταιστη καθαρεύουσα με θέμα τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Παρατακτική αφήγηση, ξερή μα πυκνή, με χάρτες και σχεδιαγράμματα. Διαβάζω σε ένα εξώφυλλο: «Τα προ της Τουρκικής Επιθέσεως γεγονότα. Σεπτέμβριος 1921 - Αύγουστος 1922». Τόμος έκτος, Αθήναι 1960. Εκδοσις Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού, Γενικόν Επιτελείον Στρατού – ή αλλιώς, ΔΙΣ/ΓΕΣ. Ελάχιστο τμήμα από τους ενενήντα τόμους ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας που έχει εκδώσει η ΔΙΣ/ΓΕΣ.
«Το πιο δύσκολο ήταν η πλήρης και επιστημονική τεκμηρίωση όλων αυτών των εγγράφων», τονίζει ο αντισυνταγματάρχης Γιώργος Σκαλτσογιάννης, επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος, απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και με σπουδές πληροφορικής στο ενεργητικό του.

"Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας" του Νίκου Μαρατζίδη

«Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας» του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκου Μαραντζίδη.
Εκδόσεις «Αλεξάνδρεια», Αθήνα, 2010.

Η μελέτη αυτή παρουσιάζει μια συνολική εικόνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, με έμφαση σε συγκεκριμένες πτυχές της οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης του, οι οποίες, κατά τον συγγραφέα, απουσιάζουν ή υποτιμούνται στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία. Το ζητούμενο είναι η επανατοποθέτηση του φαινομένου στο γενικότερο πλαίσιο της δεκαετίας του 1940 και των εξελίξεων του διεθνούς κομμουνιστικού συστήματος.

Στο 1ο κεφάλαιο αναλύεται η εικόνα του ΔΣΕ στην συλλογική μνήμη της Αριστεράς και η εξέλιξη της ιστορικής έρευνας γύρω από το θέμα. Στο 2ο εξετάζεται η βοήθεια σε στρατιωτικό και άλλο υλικό που παρείχαν τα κομουνιστικά κράτη στο ΚΚΕ. Στο 3ο παρουσιάζονται η δημογραφική σύνθεση και τα κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά των μαχητών του ΔΣΕ, καθώς και οι εθνοτικές ομάδες (ιδίως οι Σλαβομακεδόνες) που βρέθηκαν στο αντάρτικο. Στο 4ο μελετώνται οι βασικές πολιτικές και οργανωτικές αρχές της φυσιογνωμίας του ΔΣΕ. Στο 5ο αποτιμάται η δυνατότητά του να πετύχει τους στόχους του. Στο 6ο αναλύονται οι μηχανισμοί απονομής δικαιοσύνης που συνέστησε. Στο 7ο θίγονται θέματα ταμπού της ζωής του ΔΣΕ, όπως η βίαιη στρατολογία αμάχων, η συμμετοχή παιδιών στο αντάρτικο, οι σχέσεις των φύλων και η τύχη των αιχμαλώτων. Τέλος, στο 8ο κεφάλαιο αναλύεται το συνταγματικό πλαίσιο και οι δημόσιες πολιτικές του κράτους του ΔΣΕ. Το βιβλίο συμπληρώνεται με βασική βιβλιογραφία και χρονολόγιο στρατιωτικών γεγονότων.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

«Στο βιβλίο επιχειρείται η περιεκτική παρουσίαση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, του αντάρτικου στρατού του ΚΚΕ κατά τα χρόνια 1946-1949. Συνδυάζοντας την περιγραφή με την ανάλυση, σκιαγραφούνται τα βασικά χαρακτηριστικά του ΔΣΕ στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου, προκειμένου ο αναγνώστης να κατανοήσει τι ήταν και πώς δρούσε αυτός ο στρατός.

Η πρόσβαση σε μέχρι πρότινος κλειστά αρχεία και ο μεγάλος αριθμός μαρτυριών και απομνημονευμάτων για τον εμφύλιο πόλεμο βοήθησε τις ιστορικές έρευνες να επιστρέψουν σε παλιότερα ερωτήματα και θέματα ταμπού και να προχωρήσουν σε νέα θεματικά πεδία με μεγαλύτερη ερευνητική νηφαλιότητα σε σχέση με το παρελθόν. Αργά αλλά σταθερά καλύπτονται τα κενά που υπάρχουν για μια σειρά όψεις του εμφυλίου πολέμου και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ολοένα και περισσότερο κατανοείται πως το ζήτημα δεν είναι η διαιώνιση της μυθοπλασίας για τον «άπαρτο Γράμμο και το απάτητο Βίτσι», ούτε η άγονη προσπάθεια αναζήτησης του «τι έφταιξε και χάσαμε», αλλά η διεύρυνση των γνώσεών μας για τα σκληρά εκείνα χρόνια.

Εντέλει, πολύ περισσότερο από την ηρωική διάσταση ή το ιδεολογικό πείσμα της ηγεσίας του ΚΚΕ και ενός αριθμού στελεχών και μαχητών του ΔΣΕ, η μελέτη της περιόδου αναδεικνύει την βαθύτατη ανθρώπινη τραγωδία νέων κυρίως ανθρώπων, ανδρών και γυναικών αλλά και παιδιών, που κατά βάση στρατολογήθηκαν βίαια και υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν κάτω από μια ηγεσία που δεν εμπιστεύονταν, σε ένα πόλεμο που δεν πίστευαν και τον οποίο δεν μπορούσαν να κερδίσουν».

πηγη

http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.com

Βιβλιοκρισία για το έργο "Κωνσταντίνος και Βενιζέλος" του Εδουάρδου Ντριώ

Βιβλιοκρισία για το έργο "Κωνσταντίνος και Βενιζέλος" του Εδουάρδου Ντριώ


Ο Εδουάρδος Ντριώ ήταν ένας Γάλλος ακαδημαϊκός ιστορικός αρκετά γνωστός στην εποχή του (στίς αρχές του 1900), με σημαντικό ερευνητικό έργο για τον Ναπολέοντα και για το "Ανατολικό ζήτημα" και το καθεστώς των "Νεότουρκων". Του ανατέθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, από το ελληνικό κράτος, να γράψει μια γενική ιστορία για την Ελληνική εξωτερική πολιτική, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα κρατικά ελληνικά αρχεία. Η πολυετής και επίπονη εργασία του σύντομα έγινε πεδίο αντιπαράθεσης στην ελληνική πολιτική σκηνή, αφού στον πέμπτο και τελευταίο τόμο της εργασίας του που εξέταζε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος κατά τον Α Παγκόσμιο πόλεμο, (αν και ο ίδιος όντας Γάλλος), δικαίωνε πανηγυρικά την ουδετερόφιλη πολιτική του Βασιλιά καταλογίζοντας βαριές ευθύνες στην Βενιζελική παράταξη για τον εθνικό διχασμό. Το έργο του στην τελική του μορφή απαγορεύτηκε να κυκλοφορήσει στην Ελλάδα απο τις Βενιζελικές κυβερνήσεις των ετών 1928-1932. Οσα αντίτυπα του έφτασαν στην Ελλάδα απο την Γαλλία που κυκλοφόρησαν με την φροντίδα του ίδιου του Ντριώ, κατασχέθηκαν απο τις Βενιζελικές αρχές.


Το ανα χείρας έργο του, είναι ένα συμπληρωματικό έργο, που κάνει μια γενική ανασκόπηση της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα την κρίσιμη δεκαετία 1912-1922, με έμφαση στην αντιπαράθεση Κωνσταντίνου - Βενιζέλου. Ο τρόπος γραφής βέβαια μόνο ακαδημαϊκός δεν είναι, καθώς ο συγγραφέας περιέργως δεν στερείται πολιτικών παθών και προτιμήσεων. Φαίνεται δε ότι είχε και προσωπικές επαφές με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο και σημαίνοντες πολιτικούς του συντηρητικού κόμματος τους οποίους ανυπόκριτα θαυμάζει. Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι ολοφάνερη και πολλές φορές γίνεται συγκινητική.

Οι κύριες θέσεις του συγγραφέα είναι οι ακόλουθες..

1. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν ήταν Γερμανόφιλος, αλλά αυτή η φήμη ήταν κατασκεύασμα των Βενιζελικών και Συμμαχικών μέσων ενημέρωσης.

2. Ο Βενιζέλος ήθελε να βγάλει την Ελλάδα στον πόλεμο με τυχοδιωκτικό τρόπο, χωρίς να εξασφαλίζει ανταλλάγματα, αντίθετα με τις πρακτικές άλλων χωρών και σε αντίθεση με την προσοχή και την διστακτικότητα του Κωνσταντίνου.

3. Ο Βενιζέλος υπαγόρευσε τα Συμμαχικά τελεσίγραφα και συνεχώς απαιτούσε κυρώσεις για την Ελλάδα.

4. Οι μυστικές υπηρεσίες των συμμάχων στην Ελλάδα βρίσκονταν σε στενή συνεργασία με Βενιζελικά στελέχη και υπονόμευαν συστηματικά τις διαπραγματεύσεις όλων των Βασιλικών κυβερνήσεων.

5. Η Ελληνική συμμετοχή στην εκστρατεία των Δαρδανελλίων θα ήταν καταστροφική για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και για τις ισορροπίες στην περιοχή.

6. Οι Βασιλικές κυβερνήσεις παρείχαν πολύτιμη προστασία στο εκστρατευτικό σώμα της Αντάντ για τουλάχιστον ένα χρόνο, εμποδίζοντας την συντριβή του απο τις υπέρτερες Γερμανο-Βουλγαρικές δυνάμεις του Μάκενσεν.

7. Οι καταλήψεις αρχικά του Ρούπελ και αργότερα της Καβάλας, προήλθαν από τις πολλές παραβιάσεις της ελληνικής ουδετερότητας από πλευράς των Συμμάχων, που έδωσαν την αφορμή στα στρατευματα των Αυτοκρατοριών να επέμβουν.

8. Η Βενιζελική επίθεση στην Κατερίνη έγινε για να υπονομεύσει την συμφωνία βασιλιά - Μπεναζέ.

9. Τα "Νοεμβριανά" αποτελούν μέγα πολιτικό και στρατιωτικό ατόπημα των Γάλλων.

10. Οι εξελίξεις μετά την Βενιζελική κατάληψη της εξουσίας το 1917 απέδειξαν ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν είχε εξασφαλίσει κανένα εδαφικό αντάλλαγμα για την συμμετοχή στον πόλεμο (ούτε καν την αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας) και ότι η ελληνική παρουσία στην Σμύρνη και στην Τσατάλτζα ήταν αποτέλεσμα συγκυριών και με την πλήρη διαβεβαίωση των Δυνάμεων ότι η Ελλάς θα είναι αβοήθητη εκεί, τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά.

11. Αναλύει (όχι διεξοδικά ομολογουμένως) γιατί οι Σύμμαχοι μας θα μας εγκατέλειπαν στην Μικρά Ασία ασχέτως του αποτελέσματος των εκλογών του 1920.

Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Ντριώ. Το έργο του βέβαια πάσχει σε κάποια χτυπητά σημεία, για τα οποία όμως ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη. Ουσιαστικά ο Ντριώ έχει βασίσει όλα τα συμπεράσματα του στα αρχεία του Γαλλικού και του Ελληνικού υπουργείου εξωτερικών. Δεν είχε τότε στην διάθεση του (1929) τα αντίστοιχα αρχεία της Γερμανίας και της τότε Αυστροουγγαρίας, τα όποια δημοσιεύτηκαν 30 χρόνια μετά.

Έτσι ενώ μας διαφωτίζει γλαφυρά για πολλές πτυχές της τυχοδιωκτικής εξωτερικής και εσωτερικής Βενιζελικής πολιτικής, του διαφεύγουν κρίσιμα διπλωματικά γεγονότα που αφορούν συνεννοήσεις του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τις Κεντρικές Αυτοκρατορίες. Δεν υπάρχει αναφορά στο τηλεγράφημα Πασσάρωφ, στις γραπτές Γερμανικές εγγυήσεις της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας, στις συνεννοήσεις Κωνσταντίνου - Γερμανών κατά την εξορία του κτλ.

Αποσιωπά όλες τις ακρότητες των Βασιλικών κυβερνήσεων εις βάρος Βενιζελικών, ενώ αθωώνει βιαστικά την "πικρή" αλήθεια ότι ο τρόπος με τον οποίο ενήργησε ο Κωνσταντίνος (δηλαδή διορίζοντας κυβερνήσεις της αρεσκείας του) μετά το 1916 ήταν στα όρια της συνταγματικής εκτροπής.

Εν ολίγοις το ανα χείρας πόνημα είναι πολύτιμο αλλά χρησιμοποιούμενο ως μοναδική μαρτυρία, δεν οδηγεί στην ιστορική αλήθεια.

Η μετάφραση ανήκει στον κ. Κώστα Μπαρμπή και θα μου επιτραπεί να πω (παρά την αγάπη που έχω για τον ίδιο και τα γραπτά του), ότι φαίνεται να εξυπηρετεί πρώτα τον ίδιο και τις εκφραστικές του ευαισθησίες και μετά το κείμενο και τον συγγραφέα.

Κρίσεις για το βιβλίο " Αι Αθήναι και τα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843"

Το θέμα του βιβλίου είναι οι ταξιδιωτικές εντυπώσεις του νεαρού Γάλλου Αλέξιου ντε Βαλόν από την Αθήνα στην εποχή του Όθωνα, λίγο πριν την έκρηξη της επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843.



Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό (" Αι Αθήναι και τα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843" εκδ Φιλιππότη), αντιλαμβάνεται κανείς αμέσως ένα μεγάλο πρόβλημα. Ο τίτλος του δεν αντικατοπτρίζει ούτε στο ελάχιστο το περιεχόμενο του. Ο νεαρός Γάλλος σε 90 δακτυλογραφημένες σελίδες αφιερώνει μόλις μισή σελίδα στο θέμα αυτό. Με δυο λόγια κακώς το αγόρασα.



Ο συγγραφέας δεν αναφέρει σχεδόν τίποτε για την "επανάσταση". Είναι σκληρός στην κριτική του για τα ήθη των Ελλήνων και σαφώς κακώς πληροφορημένος για σχεδόν όλα τα πολιτικά πρόσωπα της Ελλάδος. Η μικρή πολιτική ανασκόπηση που επιχειρεί δεν προσφέρει τίποτε, ενώ όλες οι πληροφορίες που μας παρέχει στερούνται ενδιαφέροντος. Η μικρή αναφορά του στην επανάσταση του 1843 είναι μια άστοχη γενίκευση , μια υπεραπλούστευση χωρίς καμία ουσιαστική τοποθέτηση. Ίσως ενδιαφέρον να παρουσιάζει η περιγραφή των χορών της αυλής, αλλά η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει ήδη εξαντληθεί από άλλες πιο αξιόπιστες και λεπτομερείς πηγές.



Τα μόνα δυνατά σημεία του βιβλίου, είναι η ομοιόμορφη και στρωτή μετάφραση από το πρωτότυπο και οι λεπτομερείς σημειώσεις που χωρίς αυτές, το κείμενο θα ήταν εντελώς γυμνό. Την μετάφραση την έχει κάνει η κα Ζωή Ρωπαίτου, σύζυγος του εκδότη. Το προλογικό σημείωμα του ερωτευμένου εκδότη αναφέρεται με λατρεία στην γυναίκα του και είναι το μοναδικό σημείο του βιβλίου που αξίζει να θυμάται κανείς.



Γενικά δεν βρίσκω κανένα λόγο για την ξεχωριστή δημοσίευση αυτών των ταξιδιωτικών εντυπώσεων.

Κρίσεις για το βιβλιό "Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα" του Αδώνιδος Γεωργιάδη

Κρίσεις για το βιβλίο "Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα (ο Μύθος καταρρέει)" του Αδώνιδος Γεωργιάδη

Το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας στην Αρχαία Ελλάδα, αποτέλεσε παραδοσιακά ένα θέμα αιχμής για όλους τους εχθρούς του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, αλλά τις τελευταίες 2 δεκαετίες αποτελεί και πεδίο εκμετάλλευσης από τους ομοφυλόφιλους, των οποίων η συνεχής προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης λαμβάνει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας.

Μέσα σε αυτό το θολό τοπίο εκμετάλλευσης που συντηρείται κυρίως από φήμες και ανεύθυνες κουβέντες, το έργο του γνωστού βουλευτή κ. Άδωνι Γεωργιάδη έρχεται ως μια ευχάριστη έκπληξη. Ο συγγραφέας αναπτύσσει με απροσποίητη ευκολία, ένα οπλοστάσιο επιχειρημάτων (όλα αντλούμενα απευθείας από τις πρωτογενείς πηγές), για να δείξει το άτοπο του ισχυρισμού της "δήθεν" κοινωνικής αποδοχής της ομοφυλοφιλίας στην Αρχαία Ελλάδα. Το γλωσσικό ύφος του συγγραφέα είναι στρωτό και ενιαίο. Η σκέψη του εκφράζεται νοηματικά καθαρή και σαφής. Καταπιάνεται με ένα αρκετά δύσκολο και λεπτό θέμα με γλωσσική και ηθική ευπρέπεια, χωρίς όμως υποκρισία και σεμνοτυφία. Οι μικρές δόσεις χιούμορ, συνδυασμένες με την ανθρωπιά και την αδιαμφισβήτητη παιδεία του συγγραφέα, καθιστούν το βιβλίο ένα ευχάριστο ανάγνωσμα. Ο συγγραφέας δεν φοβάται να παραθέσει ακόμα και πολλά τεκμήρια που αντιστρατεύονται και δυσκολεύουν την στήριξη των θέσεων του ενώ εξετάζει με ψυχραιμία και νηφαλιότητα ακόμα και τους πιο υβριστικούς και μειωτικούς χαρακτηρισμούς για την ηθική στάθμη των δημιουργών του πολιτισμού, που ανυπόκριτα θαυμάζει.

Κρίσεις για το βιβλίο του κ. Παπαγεωργίου "Επιχείρηση Κοφίνου"

Με θέρμη θα προτείνω σε όλους τους συναγωνιστές που αγαπούν την αληθινή ιστορία, το μικρό βιβλίο του κ. Σπύρου Παπαγεωργίου "Επιχείρηση Κοφίνου" (η πως διώχθηκε η ελληνική μεραρχία από την Κύπρο), εκδόσεις Κ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ (με λίγη τύχη θα το βρείτε στην "νέα θέση", αν και δεν γνωρίζω αν αυτό ισχύει λόγω του εμπρησμού του εν λόγω βιβλιοπωλείου από τους γνωστούς σε όλους μας ακροαριστερούς).

Ο κ. Σπύρος Παπαγεωργίου δεν μας είναι άγνωστος. Ενας ακαταπόνητος ερευνητής πρώτης γραμμής, του οποίου οι εργασίες αποτελούν ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ πηγή για όλους τους συγγραφείς και ερευνητές της Ιστορίας της Κύπρου Ακόμα πιο σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος έλαβε μέρος ενεργά στην ΕΟΚΑ Α, και με το πέρας της αρθρογράφησε έντονα για πολλά χρόνια στον Κυπριακό τύπο με αρθρα - αιχμή. θα λέγαμε ότι το έργο του αποτελεί την σοβαρότερη και συνάμα πειστικότερη προσπάθεια ερμηνείας και υπεράσπισης του θρυλικού Γεωργίου Γρίβα-Διγενή, τόσο στα χρόνια της ΕΟΚΑ όσο και στα χρόνια της "χ".

Το μικρό βιβλίο του, "Επιχείρηση Κοφίνου" αποτελεί ένα πραγματικό ντοκουμέντο. Μετά από μια σύντομη και εύστοχη ανασκόπηση των "μύθων" που τυλίγουν τα κρίσιμα γεγονότα αυτά ( "οι επιχειρήσεις στην Κοφίνου ήταν μια προδοτική ενέργεια του Γρίβα και των Απριλιανών εις βάρος του Μακάριου για να τον φέρουν σε δύσκολη θέση", η "οι χουντικοί δεν γνώριζαν τίποτε. ο φανατικός ενωτικός Γρίβας τα έκανε όλα"), αναπτύσσει τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση με συντριπτικά στοιχεία. Τα συμπεράσματα του

1.Ο Μακάριος και ο υπουργός εξωτερικών Π. Γεωρκάτζης όχι μόνο γνώριζαν για τις επικείμενες επιχειρήσεις, αλλά αυτοί τις ζήτησαν ανακινώντας πρώτοι το θέμα!!!! (έγγραφα από υπουργείο εσωτερικών της Κύπρου προς ΓΕΕΦ που ζητούν την συνδρομή του, έγγραφα προς την ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ που προειδοποιούν για την ανάληψη επιχειρήσεων κτλ)

2. Αρωγός της Κυπριακής κυβέρνησης στην εξαπόλυση των επιχειρήσεων, σύμφωνα με αδιάσειστα στοιχεία ,αποτέλεσε η χουντική ηγεσία, η οποία εν τέλει ΔΙΕΤΑΞΕ τον Γρίβα να επιτεθεί (πολλά έγγραφα το αποδεικνύουν)

3.Και οι δύο πλευρές ενημερώνονταν λεπτομερώς από τον Γρίβα (υπάρχουν τα σήματα), τόσο για την έναρξη, όσο και για την πορεία των επιχειρήσεων.

4. Ο γρίβας, σύμφωνα με σωρεία επιστολών του προς την κυβέρνηση και τους χουντικούς, αρνήθηκε ΕΠΙΜΟΝΑ την επέμβαση της εθνοφρουράς στο ασήμαντο προγεφύρωμα, επικαλούμενος (όπως φάνηκε ορθώς) τις διεθνείς επιπλοκές και τους κινδύνους για την ενισχυμένη μεραρχία που έδρευε στην Κύπρο χάρις στην πρωτοβουλία του Γεωργίου Παπανδρέου. Οργάνωσε τις επιθέσεις μόνο όταν διατάχθηκε από τους Απριλιανούς (τον Σπαντιδάκη συγκεκριμένα).

5. Ο Βασιλεύς δεν γνώριζε, όταν ενημερώθηκε από τον Γρίβα, αντέδρασε, η αλήθεια είναι, ασθενώς.

6. Φαίνεται από ενδείξεις ότι την ενισχυμένη μεραρχία στην Κύπρο δεν την ήθελαν οι Συνταγματάρχες (θεωρούσαν ότι δυναμιτίζει την περιοχή) και ο Μακάριος (φοβόταν ότι θα τον ανέτρεπε)

7. Στις επιχειρήσεις σημειώθηκαν έκτροπα εις βάρος των αιχμαλώτων Τούρκων.

8. Ο γρίβας, αν και όχι ανοιχτά, ήταν κατά των Απριλιανών.

9. Ο Καραμανλής στο Παρίσι γνώριζε για την επικείμενη κρίση (ανταλλαγή επιστολών με τον Βασιλέα)

10. Ο έντιμος Έλλην Γρίβας δέχτηκε να αναλάβει όλη την ευθύνη των επιθέσεων ως εξιλαστήριο θύμα, για να διευκολύνει την κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις και να μην θιχτεί η μεραρχία.

Όπως γίνεται κατανοητό, το περιεχόμενο του βιβλίου είναι "καυτό", αλλά κυρίως σε πείθει για την ιστορική εγκυρότητα του, χάρις την φωτογραφική παράθεση των πρωτότυπων εγγράφων - σημάτων - επιστολών. Το φωτογραφικό υλικό που περιέχεται είναι σπάνιο, και οι φωτογραφίες των ελληνικών στρατευμάτων που αποχωρούν από την νήσο συγκινούν μέχρι δακρύων.

ι.β.δ.

Βιβλικρισία για το βιβλίο του κ. Τσίχλη "Το κίνημα στο Γουδή Και ο Ελ. Βενιζέλος"

Επειδή έχω ένα οξύ ενδιαφέρον για την ελληνική ιστορία των ετών 1909-1922, προμηθεύτηκα εντελώς τυχαία το βιβλίο του κ. Βασίλειου Τσίχλη "το κίνημα στο γουδή και ο ελευθέριος Βενιζέλος" εκδόσεις πολύτροπον. Από τον τίτλο και μόνο περίμενα να διαβάσω άλλον ένα ανιαρό βενιζελικό ύμνο. Και όμως διαψευστηκα .Ο κ. Τσίχλης είναι ένας μελετητής πρώτης γραμμής, βαθύς γνώστης της πολιτικής κατάστασης της εποχής, με ευθυκρισία και ανεξαρτησία πνεύματος.

Η αφήγηση του είναι απλή και παραστατική, δείχνει ότι κατέχει το θέμα του, ενώ οι κρίσεις του είναι απαλλαγμένες από πάθη και προκαταλήψεις. Τεκμηριώνει αρκετά καλά τις θέσεις του για τα πρόσωπα της εποχής, ενώ η ματιά του είναι διεισδυτική και ορθολογική. Καλύπτει ένα μεγάλο κενό στην ελληνική ιστοριογραφία που ως τα τώρα για το κίνημα του γουδή είχε μόνο την εξαιρετική εργασία του μεγάλου ιστορικού Παπακοσμα "οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική ζωή", εκδόσεις Εστία. θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικά πολύτιμα συμπεράσματα του συγγραφέα.

1. Οι κυβερνήσεις Θεοτόκη στα χρόνια 1897-1907 ανόρθωσαν τα οικονομικά της χώρας, ενώ δεν αμέλησαν την στρατιωτική προπαρασκευή της.

2. Ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος πρόσφερε στην ανασύνταξη του ελληνικού στρατού.

3. Το στρατιωτικό κίνημα του Γουδή δεν είχε κοινωνικά κίνητρα η αιτήματα

4. η ηγεσία του κινήματος δεν είχε ξεκάθαρο πρόγραμμα.

5. σημαντικό κίνητρο για το ξέσπασμα του κινήματος έπαιξαν οι προσωπικές φιλοδοξίες συγκεκριμένων χαμηλόβαθμων στρατιωτικών.

6. το κίνημα του 1909 έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επεδίωκε. Έφερε την χώρα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, ενώ ο στρατός έγινε απείθαρχος.

7. Ουδείς μα ουδείς μίλησε για κατάργηση της βασιλευομένης δημοκρατίας (εκτός από τον Φιλάρετο)

8. Ο βασιλιάς ήταν κατά του συνδέσμου.

9. Αντίθετα με ότι πιστεύεται μέχρις σήμερα ο Βενιζέλος επιθυμούσε διακαώς την ανάμιξη του στην πολιτική ζωή της Ελλάδος.

10.Η απόφαση του Βασιλιά για αναθεωρητική βουλή το 1910 ήταν καθαρά αντισυνταγματική και του επιβλήθηκε από τον Βενιζέλο σε συνεργασία με τον σύνδεσμο.

11. Χάρις στον σύνδεσμο αγοράστηκε ο Αβέρωφ

12. Ο ηγέτης του συνδέσμου Ζορμπάς με την μετριοπάθεια του έσωσε την χώρα από εμφύλιο σπαραγμό.

13. Η επαρχία είχε εκδηλωθεί ανοιχτά κατά του συνδέσμου.

αλλά το κυριότερο από όλα είναι ότι

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΗ ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Ξαναλέω ότι έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική και ευκολοδιάβαστη εργασία που συνιστώ άφοβα και στον εξειδικευμένο επιστήμονα όσο και στον απλό αναγνώστη. Το βιβλίο είναι πλούσιο σε ενδιαφέρουσες πληροφορίες, δεν καταφεύγει σε εύκολους αφορισμούς και έτοιμες λύσεις, αλλά τίμια εξετάζει κάθε πρόσωπο και κάθε πράξη απροκατάληπτα αξίζει να το διαβάσετε....

Ι. Β. Δ.