Η ενδιαφέρουσα οικογενειακή Ιστορία του Ζιγκμουντ Μινέϊκο και η άλωση του Μπιζανίου

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 86 χρόνια από την ημέρα που απεβίωσε στην Αθήνα ο Σίγκμουντ/Ζιγκμουντ Μινέϊκο (1840 - 1925), μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που συνδέθηκε με την

Σίγκμουντ Μινέϊκο

κοινωνία των Πατρών. Το επώνυμο Μινέϊκο βέβαια είναι γνωστό στην Ελλάδα λόγω της Σοφίας Μινέϊκο^[1], συζύγου του Γεωργίου Παπανδρέου και μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου. Πρόκειται για αριστοκρατική οικογένεια πολωνικής καταγωγής, μέλη της οποίας εντοπίζονται ακόμα και σήμερα στην Πολωνία. Σε αρκετά ιστολόγια διαβάζω για την δήθεν εβραϊκή καταγωγή της οικογένειας Μινέϊκο, πληροφορία που δεν επιβεβαιώνεται από καμία πηγή και που προφανώς αποτελεί μέρος της σφαίρας του φανταστικού.

Το πρώτο μέλος των Μινέϊκο που εμφανίζεται στον ελλαδικό χώρο ήταν ο Σίγκμουντ Μινέϊκο (1840 - 1925) γεννημένος το 1840 στη Λιθουανία. Σπούδασε μηχανικός στην Αγία Πετρούπολη και το 1863 συμμετείχε^[2] στην πολωνική επανάσταση εναντίον των ρωσικών δυνάμεων του Τσάρου. Για την δράση του αυτή συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, εν τέλει όμως μεταφέρθηκε στη Σιβηρία απ' όπου δραπέτευσε το 1868 για να καταφύγει στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του εκεί συμπλήρωσε τις σπουδές του στη στρατιωτική σχολή της Γαλλίας με υποτροφία του Βασιλιά λόγω της συνεισφοράς του στην απελευθέρωση Γάλλων υπηκόων που συμμετείχαν στην πολωνική επανάσταση.

Πολυκατάστημα "Μινιόν" : Από τον μεταπολεμικό εμπορικό θρίαμβο στην οικονομική κατάρρευση της δεκαετίας του '90

Υπήρξε για δεκαετίες το «μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα» της πρωτεύουσας και ίσως ο πιο αγαπημένος προορισμός των Αθηναίων. Για το Μινιόν ο λόγος, του οποίου η ιστορία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το ελληνικό εμπόριο. Δυστυχώς, αν και αναμφισβήτητα υπήρξε εκ των κορυφαίων της αγοράς, δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στις εξελίξεις και τελικά έβαλε λουκέτο το 1998.

Το Μινιόν υπήρξε δημιούργημα ενός φτωχού χωριατόπαιδου, του Ιωάννη Γεωργακά, ο οποίος έμελλε να εξελιχθεί σε μια από τις πλέον εμβληματικές επιχειρηματικές φυσιογνωμίες της σύγχρονης Ελλάδας. Γεννημένος το 1913 σε χωριό της Ολυμπίας, από πάμφτωχη οικογένεια, ο Γεωργακάς στα 13 του καταφθάνει μόνος στην Αθήνα για να αναζητήσει καλύτερη τύχη. Τα επόμενα χρόνια θα εργαστεί στο μπακάλικο ενός θείου του, ως σερβιτόρος στην πλατεία Βάθης, σε πρατήριο τσιγάρων και ως τσιλιαδόρος ενός παπατζή.

Η εκτίναξη του δημοσίου χρέους την τριετία 1981-1983 όπως την περιγράφει ο τότε υπουργός Οικονομικών Δ. Κουλουριάνος

γράφει ο Αργύρης Παπαστάθης

Αλλιώς φανταζόταν τη δεκαετία του 1980 ο Δηµήτρης Κουλουριάνος. «Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδο νοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό, σε κάτι άλλο» έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Όσα αποσιωπούν για τα "Ιουλιανά" του 1965....

γράφει ο Ιστορικός Γ. Λεονταρίτης

Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίς «Το Βήμα», αφιέρωσε ειδικόν ένθετον για την επέτειον των «Ιουλιανών» του 1965. Πρόκειται για την γνωστήν πολιτικήν κρίσιν που ανεστάτωσε τότε την χώραν, με οδυνηρές συνέπειες. Πολλά αναφέρθησαν στο «Βήμα», αλλά – ως συνήθως – αποσιωπάται ο πραγματικός αίτιος της πολιτικής αναταραχής, εκείνος που οδήγησε την Ελλάδα στο χείλος του κρημνού, και ευθύνεται για την επέμβασιν του Στρατού.
Πρόκειται για τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο ρόλος του οποίου παραμένει σκοτεινός. Επεσε στην πολιτικήν ζωήν του τόπου ως αερόλιθος, και διέλυσε τα πάντα. Ηλθε από την Αμερικήν – χάρις στον Κ. Καραμανλήν – και επολιτεύθη κατά έναν περίεργον τρόπον, που ακόμη και σήμερα γεννά πολλά ερωτηματικά. Από τα πρώτα του βήματα ως υφυπουργός και υπουργός στην κυβέρνησιν της Ενώσεως Κέντρου, προκάλεσε προβλήματα, με σκάνδαλα, με δημιουργίαν προσωπικής φατρίας μέσα στο Κόμμα, και με ανάμειξιν σε μυστικήν στρατιωτικήν οργάνωσιν, τον ΑΣΠΙΔΑ. Θα μπορούσε να γραφεί βιβλίον ολόκληρον για αυτήν την περίοδον.

"Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν την Ελλάδα" σύμφωνα με το Γερμανικό περιοδικό Spiegel

Σε άρθρο με τίτλο «Φεουδαρχικοί δημοκράτες» και υπότιτλο «Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν τη χώρα», το Spiegel κατονομάζοντας μάλιστα τις τρεις οικογένειες Παπανδρέου, Μητσοτάκη και Καραμανλή ως υπεύθυνους  για την κατάρρευση της Ελλάδας.  Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, η καταβολή της δόσης ήταν αναγκαία μόνο για να κερδηθεί χρόνος και η κρίση ΔΕΝ θα ξεπεραστεί. «Δεν θα μπορέσουν να σώσουν την Ελλάδα», υποστηρίζει ο αρθρογράφος.
«Γιατί τις προηγούμενες δεκαετίες μια ελίτ, τον πυρήνα της οποίας αποτέλεσαν οι οικογένειες Παπανδρέου, Καραμανλή και Μητσοτάκη, δημιούργησαν μια πελατειακή οικονομία.
Αυτή η πελατειακή οικονομία πέταξε εκατομμύρια, που το κράτος δεν τα είχε», συμπληρώνει με καυστικό τρόπο ο αρθρογράφος.

173.000.000 ευρώ για συντάξεις Εθνικής Αντίστασης , 67 χρόνια μετά την Κατοχή…

Η κυβέρνηση ούτε που αναφέρει ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα της μεταπολίτευσης για να μην δυσαρεστήσει την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της. Διαβάστε μερικά στοιχεία για τις συντάξεις των ...αντιστασιακών. Δεν ξέρω αν είναι για γέλια ή για κλάματα: (τα στοιχεία είναι από παλαιό άρθρο της εφημερίδας ΒΗΜΑ)

- Έχουν αναγνωριστεί περισσότεροι από 260.000.

-Μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 1989 είχαν ήδη αναγνωριστεί 171.371 αντιστασιακοί.
-Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισε την αναστολή του νόμου, οποίος όμως τέθηκε και πάλι σε ισχύ με τις διατάξεις του νόμου 2320/1995.
-Την περίοδο 1996-2002 αναγνωρίστηκαν ως αντιστασιακοί 79.910 άτομα, τα οποία στην πλειονότητά τους έχουν γεννηθεί μετά το 1930.
-Η πλειονότητα των ατόμων που αναγνωρίστηκαν ως αντιστασιακοί,την περίοδο της Κατοχής ήταν νήπια ή είχαν ηλικία οχτώ-δέκα έτη.
-Όσο περνούν τα χρόνια οι αντιστασιακοί αντί να ελλαττώνονται, αυξάνονται. Π.χ στον Ν.Άρτας την περίοδο 1984-1989 αναγνωρίστηκαν 2.695 άτομα, ενώ την περίοδο 1997-2001 αναγνωρίστηκαν 9.988

Οι εκλογές του 1981 (το ΠΑ.ΣΟ.Κ. της "αλλαγής" στην εξουσία)

Με την άνοδο του Κ. Καραμανλή στην Προεδρία της Δημοκρατίας, ο Γεώργιος Ράλλης ανέλαβε πρωθυπουργός της Ελλάδας (από τις 9 Μαΐου 1980). Την προηγούμενη ημέρα, η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας τον είχε εκλέξει ηγέτη του κόμματος, με δεύτερο τον Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα. Ο Γεώργιος Ράλλης ήταν γιός του κατοχικού πρωθυπουργού Ράλλη και προερχόταν από οικογένεια με βαθιές πολιτικές ρίζες. Υπήρξε υπουργός σε όλες τις κυβερνήσεις της ΕΡΕ, ενώ αναμφίβολα είχε βοηθηθεί στην πολιτική του σταδιοδρομία από το Παλάτι.

Η πρωθυπουργία του χαρακτηρίσθηκε από την δική του προσωπική μετριοπάθεια, αλλά και την εισαγωγή ενός ευρωπαϊκού πλουραλιστικού δημοκρατικού ύφους. Ευτύχησε να είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας που υπέγραψε την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, ενώ προσπάθησε να επιβάλλει στο εσωτερικό του κόμματος του επιλογές του προκατόχου του που είχαν ξεσηκώσει αντιδράσεις. Όμως, η κόπωση του κόσμου από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, ορισμένες κακές συγκυρίες (δασικές πυρκαγιές στην Αττική, σεισμός της Αθήνας, πολύνεκρο ατύχημα στο Γήπεδο Καραϊσκάκη κ.ά.) και η ισχυρή προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου δημιούργησαν το μεγάλο ρεύμα που έφερε τελικά στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ.

Μια ιστορική φωτογραφία...

Ο Μοαμάρ Καντάφι σε επίσημη επίσκεψη του (μια από τις πολλές) στην Αθήνα. Διακρίνεται ομοτράπεζος του ο Ανδρέας Παπανδρέου και όρθιος, ανάμεσα στους δύο ηγέτες, ο σημερινός πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας

Πηγή

http://gianniotis.blogspot.com

Η Ελληνο-τουρκική κρίση στο Αιγαίο το 1987

«Πριν καλά καλά ξημερώσει η 19η Mαρτίου 1987, το πορτοκαλί τηλέφωνο στο διαμέρισμά μου άρχισε να χτυπά. Πετάχτηκα από το κρεβάτι για να σηκώσω το ακουστικό. Δεν πρόλαβα να κοιτάξω το ρολόι μου, έξω ήταν ακόμα σκοτάδι. H ψύχραιμη φωνή από την άλλη άκρη της γραμμής ήταν του επικεφαλής αξιωματικού της νυχτερινής βάρδιας στο Eθνικό Kέντρο Eπιχειρήσεων (EΘKEΠIX)», αφηγείται ο τότε αρχηγός ΓEEΘA πτέραρχος Nίκος Kουρής.

«Kύριε αρχηγέ», ακούει, «το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Πίρι Ρέις, που είχε βγει από τον όρμο Kέφαλος της Iμβρου από νωρίς, πέρασε από τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη και τη Θάσο και τώρα βρίσκεται δώδεκα ναυτικά μίλια από τις ακτές του Aθω. Συνοδεύεται από το αντιτορπιλικό Adatepe και την κανονιοφόρο Akhisar. Στη διαδρομή το Πίρι Ρέις σταμάτησε πέντε φορές για έρευνα στον βυθό...».

Tα πολιτικά πορτρέτα K. Mητσοτάκη και A. Παπανδρέου όπως τα σκιαγραφούν διπλωμάτες των HΠA

 (σημ. Φιλίστωρος: σήμερα πολλοί, ιδίως οι νεότεροι, απορούν για το "ξαφνικό" οικονομικό και κοινωνικό κατάντημα της Ελλάδας. Προφανώς τα θεμέλια για την εξαθλίωση και διάλυση της Χώρας έχουν μπει από πολύ παλαιότερα. Με τις μικρές μας δυνάμεις έχουμε προσπαθήσει με πολλές μας παρεμβάσεις να σκιαγραφήσουμε την ιστορική αυτή διαδικασία. Εδώ μια απόρρητη αναφορά της Αμερικανικής διπλωματίας που φέρνει στο φως ο ακάματος Μιχάλης Ιγνατίου και περιγράφει γλαφυρά χωρίς σκοπιμότητες την ποιότητα της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας 20 χρόνια πριν....)

γράφει ο έγκριτος δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου

Bαρύτατους χαρακτηρισμούς για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και ορκισμένους μεταξύ τους εχθρούς, K. Mητσοτάκη και A. Παπανδρέου, χρησιμοποιούν οι Aμερικανοί. Στα απόρρητα έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν ύστερα από προσπάθειες ερευνητών που κράτησαν τέσσερα χρόνια και παρουσιάζει σήμερα τα βασικά σημεία η «Hμερησία» χρησιμοποιούνται εκφράσεις, όπως... «καιροσκόποι», ευμετάβλητοι στις απόψεις τους και διατυπώνονται κρίσεις ακόμη και για την προσωπική τους ζωή, ενώ δεν λείπουν και οι απόπειρες για να παρουσιάσουν μια βιογραφία-ψυχογράφημα των δύο μεγάλων πολιτικών αντιπάλων.

Η κυβερνητική κρίση του Ιουλίου του 1965 και η παρακρατική οργάνωση Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.

Η πολιτική κρίση που ξέσπασε το καλοκαίρι του 1965, αφορούσε σε μεγάλο βαθμό την διαφωνία του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τον Γεώργιο Παπανδρέου για τον χειρισμό των ανακρίσεων της υπόθεσης Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. («Αξιωματικοί Σώσατε Πατρίδα, Ιδανικά, Δημοκρατίαν, Αξιοκρατίαν»). Συγκεκριμένα υπήρχαν στοιχεία που συνέδεαν τον τότε νεοεμφανισθέντα αλλά ανερχόμενου βουλευτή Ανδρέα Παπανδρέου με την συγκεκριμένη οργάνωση. Ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης Πέτρος Γαρουφαλιάς, πρόσωπο που απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του Στέμματος, μετά την έκθεση Γρίβα και το αποτέλεσμα της ανάκρισης του Σίμου, είχε διατάξει την συνέχιση των ανακρίσεων και την παραπομπή της σε στρατοδικείο, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου τον εξανάγκασε σε παραίτηση ενημερώνοντας τον Βασιλιά ότι σκοπεύει να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης ο ίδιος. Αφορμή για την απόπομπή του Γαρουφαλιά ήταν και η άρνηση του στην διαταγή του Παπανδρέου να αρχίσουν οι ανακρίσεις για την εφαρμογή του σχεδίου "Περικλής" στις εκλογές του 1961, κάτι που προφανώς ήθελε να χρησιμοποιήσει ο Παπανδρέου ως αντιπερισπασμο στην υπόθεση Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α, καθώς από εκείνες τις εκλογές είχαν περάσει τέσσερα χρόνια.

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

(μια ενδιαφέρουσα αναδρομή στους τρόπους κοινωνικής και συντεχνιακής διεκδίκησης που διαμορφώθηκαν μετά το 1974 από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την ευρύτερη Αριστερά)
Tου Σταθη Ν. Καλυβα*
Η καθημερινή επικαιρότητα είναι γνωστή και θλιβερά επαναλαμβανόμενη. Το κέντρο της πρωτεύουσας κλείνει σχεδόν καθημερινά, επεισόδια μικρής και μεσαίας έντασης μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας ξεσπούν σε σχεδόν εβδομαδιαία βάση, ενώ μια φορά τον χρόνο σχεδόν έχουμε ταραχές μεγάλης κλίμακας με σημαντικές καταστροφές. Οποτε δεν αποκλείουν τις εθνικές οδούς οι αγρότες, κλείνουν τα λιμάνια οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και όποτε ξεκουράζονται αυτοί, αναλαμβάνουν οι ψαράδες. Σχολεία, πανεπιστήμια, υπουργεία (εσχάτως και ξενοδοχεία) καταλαμβάνονται με καταθλιπτική κανονικότητα. Γήπεδα, γειτονιές και ενίοτε κωμοπόλεις γίνονται βορά των χούλιγκαν. Συμμορίες αλλοδαπών μετατρέπουν περιοχές του κέντρου της πρωτεύουσας σε πεδίο μάχης, μέρα μεσημέρι. Το ερώτημα που αναγκάζεται να θέσει κανείς, σχεδόν σε καθημερινή βάση, δεν είναι καθόλου καινούργιο: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Η μακροοικονομική πολιτική των ετών 1981-1985 στην Ελλάδα (ο σοσιαλισμός του ΠΑΣΟΚ που οδήγησε την Χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας το 1985)

(μετά την τελευταία εξέλιξη με την προσφυγή στο Δ. Ν. Τ. γίνεται μια συστηματική προσπάθεια από τα προσκείμενα στην Κυβέρνηση ΜΜΕ, να μας πείσουν ότι για όλα φταίνε τα 5 χρόνια αναποτελεσματικής διακυβέρνησης της Ν.Δ. Σκοπός του κειμένου που παραθέτω είναι να υπενθυμίσει τα σοσιαλιστικά κατορθώματα της πρώτης τετραετίας (που θεωρείται από όλους η πιο πετυχημένη καθώς "έφαγε ο λαός ψωμί!") που οδήγησαν την Χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας το 1985.)

Μακροοικονομική διαχείριση στα χρόνια 1981-1985

Μετά την σαρωτική εκλογική του νίκη στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981, το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέλαβαν την διακυβέρνηση της Χώρας, υποσχόμενοι "αλλαγή" και "καλύτερες ημέρες". Η κατάσταση της οικονομίας όμως δεν ήταν η καλύτερη, καθώς βρισκόταν σε μια κατάσταση στασιμοπληθωρισμού με αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης (-0,4%), ενώ τα δημοσιονομικά ελλείμματα ήταν ιδιαιτέρως υψηλά (9,1% του ΑΕΠ). Κατά την δεκαετία του ΄80 ως και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ΄90 η μακροοικονομική πολιτική που ακολούθησε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, υπήρξε υπερβολικά επεκτατική με κάποια ενδιάμεσα διαλείμματα. Όπως διαπίστωνε ο ΟΟΣΑ το 1991 "το πιο καταπληκτικό κι ίσως το πιο καταστροφικό χαρακτηριστικό της μακροοικονομικής διαχείρισης κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ήταν η απότομη αύξηση (σχεδόν 15 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ) του ελλείμματος του δημόσιου τομέα".