Μιχελιδάκης Αντώνιος: μια βιογραφία (1844-1923)

Η εκτελεστική επιτροπή της Κρήτης του 1908. Στο κέντρο ο Αντώνιος Μιχελιδάκης
αριστερά του ο πολιτικός αντίπαλος του, Ελευθέριος Βενιζέλος.
γράφει ο Φιλίστωρ

Ο Κοτσυφός επέταξε και κάθισε στο βάτο
κι ήβαλε ο γέρο Μιχελής το Βενιζέλο κάτω. 

(κρητική μαντινάδα για την πολιτική επικράτηση του Μιχελιδάκη επί του Βενιζέλου στις εκλογές του 1903)

Ο Αντώνιος Μιχελιδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1844 και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ροδιά Ηρακλείου με την οποία συνέδεσε το όνομά του και σήμερα υπάρχει εκεί μνημείο προς τιμήν του. Το 1866 αγόρασε ένα ακίνητο, στο νοτιοδυτικό άκρο της Ροδιάς, από το μουσουλμάνο Νουσχέτ Τζεμάλ Κουγιουμουτζάκη, για 40.000 γρόσια. Το αναπαλαίωσε, διατηρώντας τους πετρόκτιστους περιμετρικούς τοίχους, ώστε να διατηρήσει τον αγροτικό χαρακτήρα. Ένα σπίτι που διατηρεί την αίγλη και την αρχοντιά του μέχρι σήμερα.


Κρητική Επανάσταση του 1866, εκπροσώπηση των Κρητών στο συνέδριο του Βερολίνου το 1878

Αφού ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο γυμνάσιο Σύρου, φοίτησε στη Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την έκρηξη της επανάστασης στη Κρήτη το 1866, ηλεκτρίστηκε από το εθνικό προσκλητήριο και κατέβηκε εθελοντής στο νησί διακόπτοντας τις σπουδές του. Σύντομα, αν και σε πολύ νεαρή ηλικία, ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργάνωση της εξέγερσης στις Ανατολικές επαρχίες του νησιού, εκλεγόμενος πληρεξούσιος στη γενική συνέλευση των επαναστατημένων Κρητών. Επί τρία έτη πολέμησε στη πρώτη γραμμή αντιμετωπίζοντας όλες τις κακουχίες του άνισου αυτού πολέμου και ήταν από τους τελευταίους που κατέθεσε τα όπλα. Ακολούθως, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ανέλαβε την διεύθυνση του "Κρητικού Γυμνασίου" στο Ηράκλειο το 1871.

Κατά την επανάσταση του 1878 ανέλαβε την εκπροσώπηση των Κρητών στο συνέδριο του Βερολίνου παρουσιάζοντας υπόμνημα με την θέληση τους να προσαρτηθεί το νησί τους στην Ελλάδα. Όταν η Ένωση αποκλείστηκε από τους συνέδρους, ο Μιχελιδάκης ήταν μέλος της επιτροπής που διαπραγματεύτηκε απευθείας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία μια σειρά από προνόμια για τους Χριστιανούς κατοίκους της Κρήτης που έμειναν γνωστά με την ονομασία "Σύμβαση της Χαλέπας". Από το 1879 εκλεγόταν ανελλιπώς πληρεξούσιος στα αυτοδιοικητική βουλή των Κρητών, ως αρχηγός του "Εθνικού Κόμματος", διατελώντας πρόεδρος της Κρητικής Βουλής τα έτη 1901, 1903, 1905, 1907 αλλά και της Β΄ συντακτικής συνέλευσης.

Αγώνας για την Ένωση

Το σπίτι του Αντώνιου Μιχελιδάκη στις Ροδιές, σήμερα
Το βασικό πολιτικό πρόγραμμα του Μιχελιδάκη αλλά και του Εθνικού Κόμματος του οποίου ήταν αρχηγός, δεν ήταν άλλο από την άμεση πολυπόθητη Ένωση με την Ελλάδα. Στις εκλογές του 1903 ο Μιχελιδάκης υποστήριξε το πρόγραμμα του πρίγκιπα Γεωργίου υπέρ της άμεσης Ένωσης σε αντίθεση με τη λύση αυτονομίας με σταδιακά βήματα μέχρι την Ένωση που υποστήριζε ο Βενιζέλος και κατάφερε να τον νικήσει.

Όταν το 1908 η βουλή των Κρητών κήρυξε την Ένωση με την Ελλάδα και διόρισε αρμόδια εκτελεστική επιτροπή και παρά το γεγονός ότι ο πρίγκιπας Γεώργιος είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση μετά την επανάσταση στο Θέρισο, ο Μιχελιδάκης ορίστηκε πρόεδρος της. Αργότερα το 1910, εξελέγη "τιμής ένεκεν", μαζί με άλλους 4 Κρητικούς, βουλευτής του ελληνικού χώρου. Ο ίδιος εξελέγη τότε βουλευτής Αττικοβοιωτίας. Οι υπόλοιποι 4 ήταν οι Ελευθέριος Βενιζέλος, Γεώργιος Ι. Παπαμαστοράκης, Μανούσος Κούνδουρος και Χαράλαμπος Πολογεώργης.

 Τότε παρενέβη η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ζητώντας την ακύρωση της εκλογής των Κρητικών, με το αιτιολογικό ότι ήταν Οθωμανοί υπήκοοι. Η Ελληνική Κυβέρνηση υπαναχώρησε.  Το 1911 όταν το νησί βρέθηκε πάλι σε επαναστατικό αναβρασμό και δημιουργήθηκε επαναστατική συνέλευση, ο Μιχελιδάκης εκλέχθηκε εκ νέου πρόεδρος αυτής. Η επιτροπή αυτή παρέδωσε την εξουσία στον Στέφανο Δραγούμη το 1912, που κατήλθε στο νησί ως τελευταίος ύπατος αρμοστής για να καθορίσει την διαδικασία της πολυπόθητης Ένωσης του νησιού με την Ελλάδα.

Το ρολόι του Αντώνιου Μιχελιδάκη
Εθνικός Διχασμός

Ο Μιχελιδάκης υπήρξε ο βασικότερος πολιτικός αντίπαλος του Βενιζέλου, ήδη από την εποχή της αντιπαράθεσης του τελευταίου με τον πρίγκιπα Γεώργιο στην οποία υποστήριξε τον πρίγκιπα. Στις εκλογές του 1899 το κόμμα του νίκησε τον Βενιζέλο στο Ηράκλειο και είχε την πλειοψηφία στην πρώτη Κρητική Συνέλευση. Συνεπακόλουθα, στήριξε τον Θρόνο και τον βασιλιά Κωνσταντίνο κατά τον Εθνικό Διχασμό και προσχώρησε στο Λαϊκό κόμμα του Δημητρίου Γούναρη. Στις φορτισμένες εκλογές του 1915 κατήλθε αντίπαλος του Βενιζέλου στο Ηράκλειο με το Λαϊκό κόμμα και κατηγορήθηκε ότι υποκίνησε βιαιοπραγίες εις βάρος υποστηρικτών του Βενιζέλου.

Σε εκείνες τις επεισοδιακές εκλογές απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής καθώς το βενιζελικό κόμμα πρώτευσε με συντριπτική διαφορά, όμως έλαβε το χαρτοφυλάκιο της Δημόσιας Εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση Στέφανου Σκουλούδη το 1916. Ακολούθως, μετά την επικράτηση Βενιζέλου και την ανάληψη της εξουσίας το 1917, εκτοπίστηκε στη Λέσβο μαζί με άλλους επιφανείς υποστηρικτές του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου το 1920, απελευθερώθηκε αλλά εγκατέλειψε την πολιτική λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του και επέστρεψε στην γενέτειρα του. Πέθανε στο Ηράκλειο στις 31 Ιανουαρίου 1923.

Αποτίμηση

Ο Μιχελιδάκης υπήρξε ενάρετος άνθρωπος, λάτρης της φύσης και φλογερός πατριώτης. Ανάλωσε την ζωή του αγωνιζόμενος για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και ευτύχισε στη δύση της ζωής του να δει το όνειρο του πραγματοποιημένο.   

Μνημείο του Αντώνιου Μιχελιδάκη στις Ροδιές
Επίμετρο - Ο Χαιρετισμός του δημάρχου Μαλεβιζίου Κώστα Μαμουλάκη, σε τιμητική εκδήλωση στη μνήμη του Αντώνιου Μιχελιδάκη στις 10.11.2014

Ο Δήμαρχος Μαλεβιζίου Κώστας Μαμουλάκης, στον χαιρετισμό του ανέφερε:  «Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, στον όμορφο και ένδοξο τόπο της Ροδιάς για να τιμήσουμε τη μνήμη ενός μεγάλου ανδρός. Τη μνήμη του Αντώνη Μιχελιδάκη, που αν και δε γεννήθηκε εδώ, τίμησε τη Ροδιά ως δεύτερη πατρίδα του. Οι κάτοικοι της Ροδιάς και γενικότερα οι Μαλεβιζιώτες δικαιούμαστε να καμαρώνουμε για τον σπουδαίο πατριώτη και πολιτικό Μιχελιδάκη, ο οποίος επέλεξε τη Ροδιά ως τόπο κατοικίας του και αναψυχής. Γιατί είναι βέβαιο πως γοητεύτηκε από την ηρωική ιστορία και τις φυσικές καλλονές του τόπου και επέλεξε τη Ροδιά για να φτιάξει την εξοχική του κατοικία, αφού αγόρασε και αναστήλωσε την ερειπωμένη τότε έπαυλη του Αγιάν Αγά. Στην έπαυλη αυτή, στην οποία ο Μιχελιδάκης αγαπούσε να διαμένει και να δέχεται τους υψηλούς προσκεκλημένους του, έχουν διαμείνει μεγάλες προσωπικότητες της πολιτικής κυρίως ιστορίας του τόπου, με εξέχον παράδειγμα τον ύπατο αρμοστή της Ελλάδας στην Κρητική Πολιτεία, πρίγκιπα Γεώργιο.
Δε θα μιλήσω καθόλου για τη ζωή και την πλούσια δράση του Μιχελιδάκη. Ο εκλεκτός καλεσμένος μας κ. Αντώνιος Χουρδάκης, διαπρεπής καθηγητής και Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κρήτης, που τιμάει με την παρουσία του τη σημερινή μας εκδήλωση, θα μας διαφωτίσει με τον καλύτερο τρόπο. Θέλω μόνο να τονίσω ότι ο Μιχελιδάκης υπήρξε σπουδαίος παράγοντας της εποχής διαπρέποντας σε όλα τα πεδία που αναμείχθηκε, με τρόπο πάντοτε πρωταγωνιστικό. Στην Εκπαίδευση, στην Επανάσταση στην Πολιτική…. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας και Υπουργός των μετέπειτα ελληνικών κυβερνήσεων, μετά την πολυπόθητη ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Ακόμα και οι μεγαλύτεροι πολιτικοί του αντίπαλοι αναγνώριζαν τις σπάνιες αρετές του ανδρός, που ακολουθούσε αταλάντευτα τα ιδανικά και τη συνείδηση του.
Επιτρέψτε μου κλείνοντας να διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα από όσα έγραψε την ημέρα του θανάτου του η εφημερίδα Νέα Εφημερίς,  η ναυαρχίδα του βενιζελικού κόμματος στο Ηράκλειο, του οποίου ο Μιχελιδάκης υπήρξε ίσως ο σοβαρότερος αντίπαλος. «Η ηθική και το δίκαιον, έγραψε η νέα Εφημερίς, επιβάλλουν να ομολογήσωμεν δημόσια ότι ο Αντώνιος Μιχελιδάκης υπήρξε ως άτομον επαναστάτης και ως πολιτικός λευκός και άσπιλος, έντιμος και ανιδιοτελής… Θερμός πατριώτης και γενναίος αγωνιστής της εθνικής ιδέας».

Πηγές
Συλλογικό έργο, Ιστορία των Ελλήνων, τόμος 11, εκδόσεις Δομή
Αντώνιος Μιχελιδάκης, Λόγος Εκφωνηθείς την 25 Μαΐου 1878 εις το υπό της Γενικής Συνελεύσεως των Κρητών τελεσθέν μνημόσυνον υπέρ της ψυχής του Χριστοφόρου Αργυράκη…, Εν Αθήναις, 1878
http://www.kairatos.com.gr/voyleytes.htm
http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=19821
https://www.neakriti.gr/article/eidiseis/1311430/a-mixelidakis-o-teleytaios-prwthypoyrgos-tis-kritikis-politeias/

Σχόλια

  1. Μετά από Μομφεράτο, Αργυρόπουλο και Κουρούκλη, είναι η σειρά του Μιχελιδάκη να παρουσιαστεί στο λίκνο του "σοβαρού" αντιβενιζελισμού, που παρά όσα λέγονται τώρα τελευταία, αποτελεί το istorikathemata και ο Φιλίστωρ. Τι ακολουθεί ο Γούναρης; Μόνο αντιβενιζελισμός, τυφλός μάλλον, Τίποτε άλλο. Και είναι κρίμα γιατί αναμφίβολα ο διαχειριστής γνωρίζει ιστορία και δεν μπορεί, όσο και αν προσπαθεί φιλότιμα, να διαγράψει τη μεγάλη εθνική συμβολή του βενιζελισμού στη σύγχρονη Ελλάδα. Χωρίς το Βενιζέλο τα σύνορα μας θα φτάνανε το πολύ ως τας Σέρρας και όποιος είναι τίμιος με τον εαυτό του το παραδέχεται αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομιζω οτι ο διαχειριστης παραγνωριζει τα θετικα του Βενιζελου! Απο εκει και περα υπαρχουν απειρες σελιδες στο διαδικτυο να εκθειαζουν τον Βενιζελο, τον Πλαστηρα, τον Παπαναστασιου, τον Παπανδρεου κλπ βενιζελογενεις, οποτε δεν κατανοω γιατι σε πειραζει να παρουσιαζονται προσωπικοτητες του αντιβενιζελισμου.

      Υ.Γ. Ειλικρινα θεωρεις κακο το να παρουσιαστει καποιο αρθρο/βιογραφια για τον Γουναρη;

      Διαγραφή
    2. Ο Γούναρης είναι κόκκινο πανί για τον βενιζελισμό γιατί ο εθνικός διχασμός ξεκινά στην ουσία επί πρωθυπουργίας του το 15 με τη σύγκρουση Βενιζέλου - Γούναρη από την οποία ο Βενιζέλος και χαμένος βγήκε και σε ρήξη με τον βασιλιά ήρθε.

      Διαγραφή
    3. Κάποιες απορίες σχετικά με τον Γούναρη:

      1. Στις αρχές του 1920 είχε συνάντηση με τον Μεταξά στην Ιταλία, όπου δηλώνει και αυτός και ο βασιλιάς ότι θα συνεχίσουν την Μικρασιατική Εκστρατεία (αναφέρει σχετικά ο Μαρκεζίνης). Και την ίδια περίοδο στέλνει και μια επιστολή σε κάποιους συνεργάτες του (δε θυμάμαι τώρα ονόματα) όπου τονίζει ότι θα συνεχιστεί η πολιτική του Βενιζέλου στο Μικρασιατικό, σε περίπτωση νίκης των αντιβενιζελικών, με στήριγμα την αγγλική πολιτική και αντάλλαγμα "τον σεβασμό των λαϊκών ελευθεριών" δλδ. την αναγνώριση της αλλαγής του καθεστώτος. Ποιος τους έδωσε το θάρρος, από βρετανικής πλευράς, να θεωρούν δυνατό κάτι τέτοιο, τη στιγμή που η Βρετανία επίσημα συνέχιζε να αντιτίθεται στην επάνοδο του Κωνσταντίνου και των υποστηρικτών του; Γενικά, ξέρουμε τι επαφές είχαν με Βρετανούς παράγοντες πριν τις εκλογές του '20;

      2. Όταν ο Μεταξάκης, μετά τη συνάντησή του με τον Λόυντ Τζωρτζ, στις αρχές του '22, αποκάλυψε πως ο Βρετανός πρωθυπουργός μίλησε τόσο απαξιωτικά για την τότε κυβέρνηση και είπε πως θέλει την επάνοδο του Βενιζέλου, πώς αντέδρασε ο Γούναρης στο "άδειασμα" αυτό, από τον ομόλογό του που κατ' ιδίαν του έλεγε να συνεχίσει τον πόλεμο;

      3. Ένας διπλωματικός σάκος χάθηκε από εκεί που διέμενε ο Γούναρης (νομίζω σε κάποιο ξενοδοχείο στην Ερμού) όταν συνελήφθη από την Επανάσταση του Πλαστήρα. Το θέμα δεν ξέρω αν το έψαξε ποτέ κανείς. Άραγε, τα έγγραφα που χάθηκαν να συμπίπτουν με κάποια από όσα αποκάλυψε ο φίλος του Πατρινού πολιτικού Α. Φραγκούλης στο "La Grece et la crise mondiale"; Δεν το έχω διαβάσει, αλλά έχω ακούσει πως είναι η πιο σημαντική αντιβενιζελική πηγή, με σημαντικότατο πρωτογενές υλικό. Μεταφράστηκε ποτέ στα ελληνικά;

      Διαγραφή
  2. Ειλικρινά, μού προκαλεί ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ το ήθος λογοκριτή που απηχεί το πρώτο σχόλιο!!! Μιλάμε για ένα σάιτ όπου ο διαχειριστής φτάνει στο σημείο να "αυτοδιορθώνεται" λόγω οξύτητας σε παλιότερο άρθρο του (Πτολεμαίος Σαρρηγιάννης) - κι όμως! Κάποιοι δεν εκτιμούν ούτε αυτό, και φτάνουν στο σημείο να μη σέβονται την ίδια την ελευθερία λόγου του ίδιου του διαχειριστή!!! Προσέξτε! Δεν αμφισβητούν το περιεχόμενο του άρθρου του, τού απαγορεύουν εντελώς να μιλά καν για κάποια πρόσωπα ή θέματα!!!! Και δεν είναι το πρώτο κρούσμα…

    Δεν έχει σβήσει το σάιτ αυτό σχόλια φιλοβενιζελικά, μάλλον το αντίθετο έχει κάνει - και καλά έκανε, αν κρίθηκε πως το ύφος τους ήταν απρεπές. Και εδώ έχουμε ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ όχι σε σχόλιο, αλλά ΣΕ ΑΡΘΡΟ από σχολιαστή σε σάιτ που του δίνει τη δυνατότητα ΕΛΕΥΘΕΡΑ να σχολιάζει…

    Μάλλον ο πρώτος σχολιαστής απαιτεί να σβηστούν όλες οι "προσωπογραφίες" που δεν τού αρέσουν στα "Ιστορικά Θέματα" - π.χ. του Περικλή Ι. Αργυρόπουλου, εμπνευστή της ναυτικής αναδιοργάνωσης της Ελλάδος πριν τους Βαλκανικούς. Τού προτείνω να ζητήσει την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ των αρχείων κάθε προσωπικότητος που αντετέθη στον Βενιζέλο και, ακόμη καλύτερα, να σβηστούν ακόμα και οι αναφορές των ονομάτων τους στον γραπτό και δημόσιο λόγο ή να μπει μπροστά από τα μιαρά τους ονόματα ο χαρακτηρισμός "εθνοπροδότης" ή ό, τι άλλο θα του γούσταρε! Και να συντάξει κι ένα Index Librorum Prohibitorum, για να ΚΑΨΟΥΜΕ και όσα βιβλία παρεκκλίνουν της γραμμής που εκείνος συμμερίζεται!

    Κι επειδή έχουμε φτάσει να μας ζητείται να εξηγούμε τα αυτονόητα, ΕΥΓΕ στον hellenicwarrior84 για το ήθος του, αν και η δική μου άποψη είναι λιγότερη φιλοβενιζελική από τη δική του! Επίσης, ΝΟΣΤΑΛΓΩ το ΑΔΑΜΑΝΤΙΝΟ κριτήριο και ήθος ενός ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ βενιζελικού σχολιαστή του σάιτ, του NF, που μακάρι ο άνθρωπος να είναι καλά και να επανέλθει σχολιάζοντας σύντομα!!! Κανείς από αυτούς τους δύο δεν έχει ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ στον Φιλίστορα να γράφει για όποιον γουστάρει!!! Αν κάποιος διαφωνεί με κάποιο άρθρο, ή με σημεία του, διατυπώνει τη διαφωνία και ανασκευάζει ή καταρρίπτει επιχειρήματα. ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ!!! Αυτό κάνανε αυτοί οι δύο αξιέπαινοι σχολιαστές, που η γνώμη τους σίγουρα ήταν αντίθετη με την κύρια γραμμή των "Ιστορικών Θεμάτων" -υπήρξαν κι άλλοι τέτοιοι, αλλά δεν τους θυμάμαι τώρα.

    ΥΓ. Ειλικρινά, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ "προσωπογραφία" Γούναρη για να διαβάσουμε και να γράψουμε επιχειρήματα υπέρ ή κατά, να ζυγίσουμε πού υπερτερεί και πού υστερεί έναντι του Βενιζέλου. Δεν θα κάνω τη χάρη στον επίδοξο λογοκριτή του σάιτ να του πω τώρα ποια άποψη έχω για τον Γούναρη, από τη στιγμή που δεν δίνει όχι απλά το δικαίωμα διαλόγου στους σχολιαστές αλλά το ίδιο το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου στο σάιτ στο οποίο ΕΛΕΥΘΕΡΑ και ΑΛΟΓΟΚΡΙΤΑ μπορεί και σχολιάζει, έτσι;

    Και για να μη δυναμιτίσω το κλίμα, αν νομίζω ο Φιλίστωρ πως αυτό κάνω, ας σβήσει το σχόλιό μου - μαζί, όμως, με το σχόλιο που το προκάλεσε!!! Δεν είμαι εγώ αυτός που ήρξατο χειρών αδίκων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απο οτι εχω διαπιστωσει το site εχει σαφη ιδεολογικη τοποθετηση αλλα δινει βημα και μαλιστα μεγαλο και σε αντιθετες γνωμες.

      Διαγραφή
    2. Αγαπητέ Ηλιας1966, αυτό που λες είναι πασιφανές για όποιον παρακολουθεί τα "Θέματα Ελληνικής Ιστορίας" και το τονίζω κι εγώ στο σχόλιό μου. Αλλά δεν αναφέρομαι σε αυτό! Εδώ λέμε πως ο πρώτος σχολιαστής απαγορεύει στο ... site να έχει ιδεολογική κατεύθυνση και θεματολογία μη αρεστή σε εκείνον!!!

      Διαγραφή
  3. Καλό μεσημέρι και καλή εβδομάδα,

    Προφανώς η επιλογή της θεματολογίας αποτελεί προνόμιο του διαχειριστή και των υπολοίπων συνεργάτων μας. Κατά τα άλλα, το πιο σημαντικό δεν είναι μόνο η επιλογή του θέματος αλλά ο τρόπος διαπραγμάτευσής του. Επίσης οφείλω να παρατηρήσω ότι για πολλές ιστορικές προσωπικότητες που έχω βιογραφήσει, οι πληροφορίες αυτές έλειπαν από το διαδίκτυο, άρα η χρησιμότητά τους είναι πολλαπλή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλά και ο NF όταν δεν τον βόλευε η κατάσταση έβγαζε άλλο πρόσωπο του στυλ " ναι υπήρξαν πατριώτες αντιβενιζελικοί αλλά άνηκαν στην κακή πλευρά που έφερε την καταστροφή και οι ξένοι βασιλιάδες κλπ κλπ ". Έτσι είναι οι οπαδοί του " βενιζελισμού". Όλοι θέλουν να παραστήσουν τους υπεράνω και τους αντικειμενικούς αλλά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και ίσως είναι λάθος να σχολιάζεις κάποιον που πλέον δεν είναι μαζί μας ως συνομιλητής, για τον NF έχω να πω ότι μου λείπει, καθώς αναμφίβολα είναι γνώστης και μου έμαθε πολλά πράγματα. Κατά τη γνώμη μου το μεγάλο του μειονέκτημα είναι ότι δεν εξετάζει σοβαρά τα επιχειρήματα του συνομιλητή του και αποκλείεται να μεταβάλλει γνώμη ακόμη και αν είναι φανερό ότι σφάλλει.
      Θυμάμαι συγκεκριμμένα 2 συνομιλίες μας, μία για τις ευθύνες του πρίγκιπα Ανδρέα στο Σαγγάριο και η άλλη σχετικά με τον Μεταξά το 1921. Ενώ και στις δύο ήταν φανερό ότι είχε άδικο, δεν το παραδέχθηκε. Όσο έξυπνος και να είσαι, αν οχυρώνεσαι και δεν είσαι πρόθυμος να ακούσεις σοβαρά τον άλλον, αποκλείεται να βελτιωθείς....

      Διαγραφή
    2. Αγαπητέ Φιλίστορ,

      είμαι ο συντάξας το 3ο σχόλιο. Η παρέμβασή μου δεν σήμαινε ότι συμφωνούσα με τις απόψεις του NF. Δεν θα είχε κανένα νόημα να αναφερθώ σε κάτι τέτοιο, ασχέτως αν ισχύει η όχι (από όσα έγραψα, είναι προφανές ότι δεν ισχύει, σε γενικές γραμμές). Αυτό που ήθελα να πω είναι πως σε ένα σάιτ σαν το δικό σου, που δίνει τόση ελευθερία στους σχολιαστές, οφείλουν και αυτοί να σέβονται την ελευθερία γνώμης του οικοδεσπότη - και αυτό είναι που πρέπει να έχουμε υπ' όψιν όταν σχολιάζουμε εδώ. Ο NF π.χ. μπορεί να είχε αυτές τις εμμονές που τού καταλογίζεις (όλοι μας υποκειμενικοί είμαστε, δεν είμαστε ... θεοί), αυτό το σεβάστηκε, όμως, και δεν θέλησε να γίνει λογοκριτής των κειμένων σου. Άλλοι το επιδιώκουν σήμερα ...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Ο σχολιασμός του αναγνώστη (ενημερωμένου η μη) είναι το καύσιμο για το ιστολόγιο αυτό, έτσι σας προτρέπουμε να μας πείτε την γνώμη σας. Τα σχόλια οφείλουν να είναι κόσμια, εντός θέματος και γραμμένα με Ελληνικούς χαρακτήρες (όχι greeklish και κεφαλαία).

Καλό είναι όποιος θέλει να διατηρεί την ανωνυμία του να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο έτσι ώστε σε περίπτωση διαλόγου, να γίνεται αντιληπτό ποιος είπε τι. Κάθε σχόλιο το οποίο είναι υβριστικό η εμπαθές, θα διαγράφεται αυτομάτως.

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

"υγρό πυρ" 1821 19η Μαίου 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου 1940 4η Αυγούστου α Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος Αβράαμ Λίνκολν Άγγελος Έβερτ Άγγελος Σικελιανός Αγγλία Άγιο Όρος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος Αδαμάντιος Κοραής Αθανάσιος Ευταξίας Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης Αθανάσιος Τσακάλωφ Αιγαίο Αιγαίο Ελληνική θάλασσα Αίγινα Αισχύλος Ακρόπολη Αλβανία Αλεξάνδρεια Αλέξανδρος Ζαϊμης Αλέξανδρος Κορυζής Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος Οθωναίος Αλέξανδρος Παπάγος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Παπαναστασίου Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής Αλέξανδρος Σακελαρίου Αλέξανδρος Υψηλάντης Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος Αναγέννηση Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος Αναστάσιος Παπούλας Ανατολική Ρωμυλία Ανδρέας Γ. Παπανδρέου Ανδρέας Καρκαβίτσας Ανδρέας Λόντος Ανδρέας Μεταξάς Ανδρέας Μιαούλης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος Ανδρέας Τζίμας Άνθιμος Γαζής Αννα Κομνηνή Άννα Κομνηνή Αννίβας Αντάντ Αντιβενιζελισμός αντισημιτισμός Αντόνιο Γκράμσι Αντώνης Σαμαράς Απεργίες Αποικιοκρατία Άραβες Αρβανίτες Άρειος Πάγος Άρης Βελουχιώτης Αριστείδης ο Αθηναίος Αριστοτέλης Αριστοτέλης Ωνάσης Αρχαία Αθήνα Αρχαία Ελληνική Ιστορία - Ρωμαιοκρατία Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Αρχαία Σπάρτη Αρχαιοκαπηλεία Αρχαιολογία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αρχιμίδης Αστρονομία Αστυνομία Αυστρία Αυτοκράτορας Ηράκλειος Αφρική Αχαϊκή Συμπολιτεία β Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος Βαλκάνια βασανιστήρια Βασίλειος Τσίχλης Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ Βασιλιάς Όθων Α΄ Βασιλιάς Παύλος Α΄ Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ Βενιαμίν Λέσβιος Βιβλία και Βιβλιοθήκες Βιβλιοκρισίες Βιέννη Βιετνάμ Βιογραφίες Βλάσης Γαβριηλίδης Βουλγαρία Βυζαντινή Ιστορία γ Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης Γαλλία Γαλλική Επανάσταση Γαριβάλδι Γελιογραφίες Γενοκτονία των Αρμενίων Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Γερμανία Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός Γεώργιος Α. Παπανδρέου Γεώργιος Βλάχος Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) Γεώργιος Ζησιμόπουλος Γεώργιος Θεοτόκης Γεώργιος Κάνιγκ Γεώργιος Καραϊσκάκης Γεώργιος Καρτάλης Γεώργιος Καφαντάρης Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κουντουριώτης Γεώργιος Λεοναρδόπουλος Γεώργιος Παπαδόπουλος Γεώργιος Παπανδρέου (GAP) Γεώργιος Πωπ Γεώργιος Ράλλης Γεώργιος Σεφέρης Γεώργιος Σταύρου Γεώργιος Στρέιτ Γεώργιος Τσολάκογλου Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας) Γιάννης Ιωαννίδης Γιάννης Ψυχάρης Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο) Γιουγκοσλαβία Γιώργης Σιάντος Γιώργος Ρωμανός Γκουλάγκς Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά Γράμμος - Βίτσι Γρηγόρης Φαράκος Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας) Γρηγόριος Ξενόπουλος δ Δαρδανέλλια Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949) Δέσποινα Κούρτη Δημήτρης Παρτσαλίδης Δημήτριος Αναγνωστόπουλος Δημήτριος Βούλγαρης Δημήτριος Γούναρης Δημήτριος Ιωαννίδης Δημήτριος Καλλέργης Δημήτριος Μάξιμος Δημήτριος Ράλλης Δημήτριος Υψηλάντης Δημήτριος Ψαρρός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) Δημοσθένης Δημοψήφισμα δημοψήφισμα 1924 Διατροφή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) Δικαιοσύνη Διονύσιος Σολωμός Διπλωματία δοσιλογισμός δουλεμπόριο Δύση Δωδεκάνησα Ε.Ρ.Ε. ΕΔΕΣ Εθνικά Δάνεια Εθνική αντίσταση Εθνική τράπεζα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Εθνικός Διχασμός (1914-1918) Εθνικός Συναγερμός Εθνοσυνέλευση ΕΚΚΑ Εκκλησιαστική Ιστορία ΕΛΑΣ Ελβετία ΕΛΔΥΚ Ελευθέριος Βενιζέλος Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Οικονομική Ιστορία Ελληνική Οικονομική κρίση Ελληνική Παιδεία Ελληνική Παλιγγενεσία (1821 - 1832) Ελληνική Παράδοση Έλληνικό Έθνος Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος Ελληνικός στρατός Ελληνισμός Ελληνισμός της Αμερικής Ελληνοτουρκικές σχέσεις Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1897 Ελλήνων Πάσχα Εμμανουήλ Μπενάκης Εμμανουήλ Ξάνθος Εμμανουήλ Παπάς Εμμανουήλ Ρέπουλης Εμμανουήλ Ροϊδης Εμμανουήλ Τομπάζης Εμμανουήλ Τσουδερός Εμπόριο Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) Ένωση Κέντρου ΕΟΚ ΕΟΚΑ Α΄ ΕΟΚΑ Β΄ Επανάσταση στο Γουδή Επανάσταση στο Γουδί Α΄ και Β΄ Βαλκανικός πόλεμος (1909-1914) Επέτειος Επίκουρος Επιτάφιος Ερατοσθένης Ερυθρός Σταυρός ΕΣΣΔ Ευάγγελος Αβέρωφ Ευάγγελος Λεμπέσης Ευεργέτες Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρωπαικός Διαφωτισμός εφημερίδα "Καθημερινή" Η γυναίκα στην Ιστορία Η δίκη των "εξ" Ήθη και έθιμα Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.) Ήπειρος Ηράκλειτος Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ηρόδοτος Θαλής ο ΜΙλήσιος Θέατρο Θεμιστοκλής Θεμιστοκλής Σοφούλης Θεόδωρος Δηλιγιάννης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Θεόδωρος Πάγκαλος Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος) Θεόδωρος Τουρκοβασίλης Θεόφιλος Καΐρης Θερμοπύλες Θεσσαλονίκη Θουκυδίδης Θράκη Θρασύβουλος Τσακαλώτος Θρησκεία Θωρηκτό Αβέρωφ Ι.Β.Δ. Ιαπωνία Ιατρική Ιερή Συμμαχία Ιερός Λόχος Ιλιάδα Ίμια Ιουλιανή κρίση του ΄65 Ιούλιος Βέρν Ιπποκράτης ο Κώος Ισλάμ Ισοκράτης Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος Ιστορία Ιστορία της Αλβανίας Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας Ιστορία της Κρήτης Ιστορία του Αθλητισμού Ιταλία Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης Ιωάννης Γκούρας Ιωάννης Δεμέστιχας Ιωάννης Καποδίστριας Ιωάννης Κωλέττης Ιωάννης Μακρυγιάννης Ιωάννης Μεταξάς Ιωάννης Μιχαήλ Ιωάννης Παπακωνσταντίνου Ιωάννης Συκουτρής Ιωάννης Τσαγκαρίδης Ιωάννης Τσιμισκής Ιωάννινα Ίων Δραγούμης Ιωνική Επανάσταση Κ. Θ. Δημαράς Καλαμάτα Κανέλος Δεληγιάννης Καρλ Γιουνγκ Καρλ Μαρξ Κάρολος Παπούλιας Καρχηδόνα κατεχόμενα της Κύπρου Κατοχή Κατοχικά Δάνεια Κίμων ο Αθηναίος Κίνα Κίνημα του Ρομαντισμού κινηματογράφος Κινηματογράφος και Ιστορία Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Κολλυβάδες Κόμμα Φιλελευθέρων Κομμουνισμός Κομνηνός Πυρομάγλου Κοράνιο Κόρινθος Κουμουνδούρος - Τρικούπης - Θεοτόκης (1865-1909) Κύθηρα Κυπριακή Ιστορία Κυριάκος Κατσιμάνης Κύριλλος Λούκαρις Κωνσταντίνος Δεμερτζής Κωνσταντίνος Καβάφης Κωνσταντίνος Καναρης Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος) Κωνσταντίνος Λινάρδος Κωνσταντίνος Μανιαδάκης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Κωνσταντίνος Σημίτης Κωνσταντίνος Σμολένσκι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Κωνσταντίνος Φωτιάδης Κωνσταντινούπολη Κως Κώστας Βάρναλης Κώστας Περρίκος Κωστής Παλαμάς ΛΑ.Ο.Σ Λαθρομετανάστευση Λαικό Κόμμα Λαμία Λατινική Αμερική Λεονίντ Τρότσκι Λέσβος Λεωνίδας Παρασκευόπουλος Λόγιος Ερμής Λόρδος Βύρων Λουτράκι Λύσανδρος Μαζική πολιτική προπαγάνδα Μακάριος Μακεδονία Μακεδονικό Ζήτημα Μακεδονικός Αγώνας Μακεδονομάχοι Μάνη Μάο Τσε Τουνγκ Μαραθώνας Μάρκος Βαφειάδης Μάρκος Μπότσαρης Μάτζικερτ Μεγάλη Βρετανία Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia) Μέγαρο Μαξίμου Μέγας Αλέξανδρος Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών Μέγας Θεοδόσιος Μέγας Κωνσταντίνος Μελέτης Βασιλείου Μεσαίωνας Μέση Ανατολή Μεσόγειος Μεσολόγγι Μεσοπόλεμος (1922-1941) Μεσσήνη Μεσσηνίας Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974) Μέττερνιχ Μίκης Θεοδωράκης Μίκης Πρωτοπαπαδάκης Μικρά Ασία μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή παρωδία δίκης και εκτέλεση των έξι (1918-1922) Μιλτιάδης ο Αθηναίος Μιλτιάδης Πορφυρογέννης Μιχαήλ Ψελλός Μνημείο Μοροζίνι Μουσολίνι Μπενιζέλος Ρούφος Μυστικές υπηρεσίες ναζισμός Νάξος Ναπολέων Βοναπάρτης Ναπολέων Ζέρβας Ναυαρίνο Ναύπακτος Ναύπλιο Ναυτική Ιστορία Νέα Δημοκρατία Νεοκλής Σαρρής Νεότουρκοι Νικήτας Σταματελόπουλος Νικηφόρος Φωκάς Νικίας Νικόλαος Δημητρακόπουλος Νικόλαος Λεωτσάκος Νικόλαος Πλαστήρας Νικόλαος Πολίτης Νικόλαος Στράτος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καζαντζάκης Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Νικολούδης Νίτσε Ξάνθη Ξενοφών Οδυσσέας Ανδρούτσος Οδυσσέας Ελύτης Οδυσσέας Ιάλεμος Οδύσσεια Οθωμανική Αυτοκρατορία Οθωνική περίοδος (1832-1864) Οικουμενικό Πατριαρχείο Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά ομάδα των "Ιαπώνων" Όμηρος ομοφυλοφιλία Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) Οργάνωση "Χ" Ορθοδοξία π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος ΠΑ. ΣΟ. Κ. Παγκόσμιος Ιστορία Παλαιών Πατρών Γερμανός Παναγής Τσαλδάρης Παναγιώτης Δαγκλής Παναγιώτης Δεμέστιχας Παναγιώτης Κανελλόπουλος Πάνος Κορωναίος Πάτρα Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ Παύλος Γύπαρης Παύλος Κουντουριώτης Παύλος Μελάς Παυσανίας Παυσανίας Κατσώτας Παυσανίας ο περιηγητής ΠΕΑΝ Πειραιάς πειρατεία Πεισίστρατος Πελοποννησιακός πόλεμος Περικλής Περικλής Αργυρόπουλος Περικλής Γιαννόπουλος Περικλής Δεληγιάννης Περιοδικά Ιστορίας Περσικοί πόλεμοι Πετρέλαια στο Αιγαίο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Πέτρος Γαρουφαλιάς Πέτρος Μακρής - Στάϊκος Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης Πλάτων Πλούταρχος Ποίηση και αισθητική Πόλεμος των Μπόερς Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι πολιτική δολοφονία Πολιτική Ιστορία Πολωνία Πόντος Πρίγκιπας Ανδρέας προπαγάνδα πρόσφυγες προσωκρατικοί φιλόσοφοι Προτεινόμενα Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff Πύρρος της Ηπείρου Ρήγας Παλαμίδης Ρήγας Φερραίος ριζοσπάστης Ρόδος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρώμη Ρωμηοσύνη Ρωσία Ρωσικο κόμμα Σάββας Γκαλιμαρίδης Σάμος Σαντόρε Σανταρόζα Σαντορίνη ΣΚΑΪ Σκάκι Σκωτία Σόλων Σοφοκλής Βενιζέλος Σοφοκλής Δούσμανης Σπυρίδων Μαρκεζίνης Σπυρίδων Τρικούπης Σταλινισμός Σταυροφορίες Σταφιδικό Ζήτημα Στέφανος Δραγούμης Στέφανος Σαράφης Στέφανος Σκουλούδης Στέφανος Στεφανόπουλος Στράβων Στρατής Μυριβίλης Στρατιωτικά κινήματα Στρατιωτική Ιστορία Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη Στυλιανός Γονατάς Στυλιανός Χούτας Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ Συνθήκη της Λοζάννης Συνθήκη των Σεβρών συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Σύχρονη Ελληνική Ιστορία - Μεταπολίτευση (1974- ) Σωκράτης Σώματα Ασφαλείας Τα κείμενα του "φιλίστωρος" (Ι. Β. Δ.) Ταγίπ Ερντογάν Τάγματα ασφαλείας Τείχος του Βερολίνου τεκτονισμός Τέχνες Τεχνολογία το παιχνίδι στην Ιστορία Τοπική Ιστορία Τουρκία Τουρκοκρατία (1453-1821) Τράπεζα της Ελλάδος Τράπεζες Τριπλή Κατοχή της Ελλαδος και Αντίσταση (1941-1944) Τριπολιτσά Τσαούς Αντών (Φωστερίδης) Ύδρα Υποβρύχιο Παπανικολής υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ Υφαλοκρυπίδα Φαίδων Γκιζίκης Φαλμεράγιερ Φανάρι Φασισμός Φιλελληνισμός Φιλία Φιλική Εταιρεία Φιλολογικά και άλλα δοκίμια Φιλοποίμην Φιλορθόδοξη Εταιρεία Φιλοσοφία Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας Φλωρεντία Φλώρινα Φραγκοκρατία Φωκίων Φωτογραφικό Οδοιπορικό Χαλκιδική Χαράλαμπος Κατσιμήτρος Χαράλαμπος Τσερούλης Χαράτσι Χαρίλαος Τρικούπης Χαρίλαος Φλωράκης Χάτι Χουμαγιούν Χίτλερ Χούντα Χρεοκοπία Χρηματιστήριο χριστιανικό ολοκαύτωμα Χριστόδουλος Τσιγάντες Χριστούγεννα Χρυσόστομος Σμύρνης Χωροφυλακή Ψαρά ψυχολογία Ψυχρός Πόλεμος Articles in English CIA http://www.istorikathemata.com/ John Iatrides K.K.E. KGB Mεσσήνη Robert Bruce Slider William Wallas Winston Churchil
Εμφάνιση περισσότερων