Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄: Ιωάννης Καποδίστριας: Ένας Διαχρονικά Επίκαιρος Κυβερνήτης.


Κείμενο:  η  Α. Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄ 

(Σημείωση Φιλίστωρος: Η ιστορική σημασία τού εμπνευσμένου Χαιρετισμού (6-3-2014) τού Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου τής Εκκλησίας τής Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β΄ περί του Εθνάρχου τής Ελλάδος Ιωάννου Καποδίστρια, έγκειται μεταξύ άλλων στην εύστοχη επισήμανσή του ότι “χωρίς αυτόν [τον Καποδίστρια] το 1821, δεν θα ήταν έτος Εθνικής Παλιγγενεσίας αλλά θα ήταν, ίσως, το έτος τής ολοσχερούς καταστροφής μας”.



« Ο Τσάρος τής Ρωσίας μού προσφέρει και πάλιν το Υπουργείο Εξωτερικών… προτιμώ το σκήπτρο τού πόνου και των δακρύων, παρά άλλο. Ο Θεός μού το’ δωσε, το παίρνω. Θέλει να με δοκιμάσει… Ό,τι έχω, ζωή, περιουσία, φιλίες εις την Ευρώπη, κεφάλαια γνώσεων…τ’ αφιερώνω εις την κοινήν Πατρίδα. Ας υψώσω το μεγαλείο Της, ώστε όποιος θελήσει, δυσκόλως να το ταπεινώσει. Όταν είναι στερεωμένον εις τας ρίζας τής ΑΡΕΤΗΣ είναι ακαταμάχητον…»

Αισθάνομαι την ψυχή μου να  γονατίζει με βαθύτατο σεβασμό και θαυμασμό απέναντι στο μεγαλείο τής ηθικής, τής αγωνιστικής και  μαρτυρικής προσωπικότητας τού διαχρονικά επίκαιρου κυβερνήτη τής Ελλάδας, τού Ιωάννη Καποδίστρια. Τα πιο πάνω γεγονότα και σκέψεις – παρακαταθήκη και ιστορικό χρέος για όλους μας – αποτελούσαν ένα βίωμα για τον πρώτο κλυτόνουν κυβερνήτη και μεγάλο πολιτικό τής σκλαβωμένης ακόμα Ελλάδας. Το απέδειξε  με τη βιοτή του, αγωνιζόμενος νυχθημερόν για την ελευθερία της, την πρόοδό της, το μεγαλείο της, θυσιάζοντας, τέλος   και τη ζωή του για  την στερεώσει στις ρίζες των διαχρονικών Αρετών Της!
Πριν από το αξίωμα αυτό – τού πόνου, των δακρύων και τού θανάτου- είχε χρηματίσει υπουργός των εξωτερικών τής Ρωσίας και από τη θέση εκείνη όχι μόνο είχε προσφέρει πολυτιμότατες υπηρεσίες προς την πατρίδα του, αλλά με τη διπλωματική του ευστροφία, είχε  κυριολεκτικά σώσει   τον Ελληνισμό από τον αφανισμό.
Όταν ξέσπασε η   Επανάσταση του 1821, η καταπιεστική και ανελεύθερη  « Ιερά Συμμαχία » συνεδρίαζε στο Λάιμπαχ τής Αυστρίας, στη σημερινή Λιουπλιάνα, την πρωτεύουσα τής Σλοβενίας. Επί επικεφαλής αυτής ήταν ο  Αυστριακός πρωθυπουργός,  με τη σιδερένια πυγμή, ο  μισέλληνας Μέττερνιχ.  Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός τής Εθνεγερσίας είπε,  σε οργίλο ύφος, στα Λατινικά, την πολύκροτη φράση « Non sunt Graeci. Fuerant Graeci.” που σημαίνει « Δεν υπάρχουν πια Έλληνες. Υπήρχαν Ελληνες». Ταυτόχρονα, με τον γνωστό μηχανορραφικό του χαρακτήρα, προσπάθησε να επιρρίψει την ευθύνη τής Επαναστάσεως στον  Καποδίστρια και να στείλει αμέσως στρατεύματα στην Ελλάδα  για να καταπνίξει την Επανάσταση. Και όμως « άλλαι με βουλαί ανθρώπων άλλα δε Θεός κελεύει». Ο Καποδίστριας με την ολύμπια διπλωματική του παρρησία, πέτυχε να ανατρέψει τους στόχους τού Μέττερνιχ και να σώσει την Επανάσταση!
Χωρίς αυτόν το 1821, δεν θα ήταν έτος Εθνικής Παλιγγενεσίας αλλά θα ήταν, ίσως, το έτος τής ολοσχερούς καταστροφής μας! Αλήθεια πώς μπορούμε να  αξιολογήσουμε την απρόσμενη αυτή ιστορική εξέλιξη; Ταπεινά, ως Έλλην κληρικός, αποδίδω τη σωτηρία τού Ελληνισμού στη Θεία Πρόνοια και αγάπη τού Θεού!
Ενώ βρισκόταν στην Γενεύη, αγωνιζόμενος για την επιτυχία τής Επανάστασης, πληροφορείται, στις 2 Απριλίου 1827, την απόφαση τής «Εθνοσυνέλευσης τής Τροιζήνος» με την οποία « ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται παρά τής συνελεύσεως ταύτης, εν ονόματι τού Ελληνικού Έθνους Κυβερνήτης τής Ελλάδος και εμπιστεύεται (αυτώ) την νομοτελεστικήν αυτής εξουσίαν…»

Ο Καποδίστριας αποδέχεται με βαθύτατη συγκίνηση το κάλεσμα τής αγωνιζόμενης Πατρίδας του. Για μάς σήμερα είναι τελείως αδύνατο να αντιληφθούμε την τραγικότατη κατάσταση, στην οποία βρήκε ο Καποδίστριας την Ελλάδα. Παντού καπνίζοντα ερείπια… παντού ορφανά και μαυροφορεμένες μάνες… παντού πληγωμένοι και πειναλέοι αγωνιστές…Πουθενά δεν υπήρχε ούτε ένα σχολείο… ούτε ένα ορφανοτροφείο… παντού επλανάτο ο κλαυθμός και ο οδυρμός τού θανάτου και τού πολέμου.
Ιδού πως περιγράφει  ο ίδιος την επάνοδό του στην Πατρίδα.

«…είδα πολλά εις την ζωή μου. Αλλά σαν το θέαμα, όταν έφτασα εδώ στην Αίγινα, δεν είδα παρόμοιο ποτέ μου. Και είθε να μην το ιδεί άλλος… Γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Το συναπάντημά μου δεν ήταν φωνή χαράς αλλά θρήνος.

Η γη εβρέχετο από δάκρυα…  εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη τού στολισμένου δρόμου από τον γιαλό εις την Εκκλησία. Ανατρίχιαζα… μού  έτρεμαν τα γόνατα. Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΟΥ ΕΣΧΙΖΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ. Μαυροφορεμένες Μάνες, Γέροντες μού ζητούσαν να αναστήσω τους αποθεμένους τους. Μανάδες μού έδειχναν εις το βυζί τα παιδιά τους και μού έλεγαν να τα ζήσω και ότι δεν τούς απέμειναν παρά εκείνα και εγώ…».



Όμως  ο οτρηρός αγωνιστής δεν έχασε το θάρρος του ούτε και λιποψύχησε μπροστά στο πέλαγος των ευθυνών του. «…ουδείς επιβαλών την χείρα αυτού επ’ άροτρον και βλέπων εις τα οπίσω εύθετός εστίν» ( Λουκ. 9,62) εις την διακονίαν τής Ελλάδος. Γι’ αυτό, με πίστη στο Θεό και στον εαυτό του, « ως σοφός αρχιτέκτων» επεδόθη με ζήλο στο έργο τής αναδημιουργίας και απελευθέρωσης και τής υπόλοιπης Ελλάδας.
Η οξύνοια τού πνεύματός του εκάλυψε όλους τους τομείς.  « Ειδικώς εν τη δημοσιονομική  αυτού πολιτική ο Καποδίστριας αναφαίνεται Μέγας» γράφει  ο καθηγητής  Ανδρεάδης. Αλλά και πού δεν ανεφάνη  ΜΕΓΑΣ; Μήπως στην Παιδεία την οποία θεωρούσε κρηπίδα τού νέου Ελληνισμού και με πληθωρική αγάπη ίδρυσε τα πρώτα σχολεία! Στη Γεωργική του πολιτική ή στη Στρατιωτική οργάνωση τού πολεμούντος ακόμη εναντίον των Τούρκων Ελληνισμού!
Ενώ δε εξεδαπανάτο νυχθημερόν για την ανοικοδόμηση τής βιβλικά κατεστραμμένης και λεηλατημένης Πατρίδας, δεν παρέλειπε ουδ’ επί στιγμή να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη, για τον καθορισμό των ορίων τής Ελλάδας. Γι’ αυτό και διαθέτει όλο του το κύρος και όλες του τις διπλωματικές ικανότητες προκειμένου να επιτύχει την διεύρυνση των συνόρων τού νέου ελληνισμού, πράγμα το οποίο και κατορθώνει στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Τελικά επιτυγχάνει να τα επεκτείνει μέχρι τον Αμβρακικό και Παγασητικό κόλπο!
Ταυτόχρονα με συνεχή υπομνήματα προς τον Τσάρο Νικόλαο Α΄ τον παροτρύνει να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον τής Τουρκίας πράγμα το οποίο επί τέλους  και επέτυχε!
Και ενώ η μεγαλοφυής προσωπικότητα τού Καποδίστρια θριαμβεύει σε όλους τους τομείς και ενώ το μέλλον τού Ελληνισμού θεμελιώνεται, κάτω από τη σοφή καθοδήγησή του, ελπιδοφόρο, εωσφορικές δυνάμεις απεργάζονται όχι μόνον την υπόσκαψή του  αλλά και τη δολοφονία του.
Οι Άγγλοι τον θεωρούσαν Ρώσο και οι αντίζηλοί του στην Πετρούπολη Αγγλομανή. Γι’ αυτό, ο δεξιός οιακοστρόφος τής νοητής ολκάδος τής δύσμοιρης Πατρίδας «έπρεπε να φύγει».
Ο  μεθοδευμένος πόλεμος τής  συκοφαντίας  και τής  διαβολής κυκλοφορούσε νυχθημερόν, με αυξητική κλίμακα, εναντίον τού αγνότατου αυτού Ελλαδολάτρη και Πατριδολάτρη.
Δύσκολα, αγαπητοί μου, ο Έλληνας αναγνωρίζει την υπεροχή τού άλλου. Διότι αυτή προϋποθέτει ήθος και εσωτερική πνευματική καλλιέργεια! Δυστυχώς ο ραγιαδισμός τεσσάρων αιώνων δημιούργησε στις ψυχές των Ελλήνων ένα θανατηφόρο ιό, που δεν μπορεί εύκολα να αποβληθεί. Και αυτός ο ιός έχει δύο όψεις. Την ευτέλεια ενώπιον τού ισχυρού και το μίσος εναντίον κάθε εξουσίας. Ο Καποδίστριας υπήρξε το πρώτο μεγάλο θύμα αυτού του θανατηφόρου ιού.
Έτσι όλες οι ποικιλώνυμες δυνάμεις τού κακού έσμιξαν και επιδόθηκαν σ’ έναν αδυσώπητο πόλεμο εναντίον τού κύρους, τής τιμής και τής αξιοπρέπειας τής μεγαλόπνοης προσωπικότητας τού Ιωάννη Καποδίστρια.
Όλον αυτό τον πόλεμο τού μίσους και της διαβολής τον βίωνε καθημερινά η ευαίσθητη ψυχή του. Και πονούσε  αφάνταστα. Όμως ανέβαινε το Γολγοθά του με αξιοπρέπεια, με ιώβειο υπομονή, με εγκαρτέρηση  και με πνεύμα χριστιανικής συγχωρητικότητας. Και τούτο γιατί έπρεπε να παραμείνει στις επάλξεις του χρέους και της τιμής χάριν τής Ελλάδας!
Γι’ αυτό, γεμάτος με εθνικό πόνο, έλεγε στον μελλοντικό δολοφόνο του, τον  Γεώργιο Μαυρομιχάλη.
« Υιέ τού Μαυρομιχάλη, εγώ σε αγαπώ, όθεν και σού ανοίγω την καρδιά μου… ως ψάρι εις το δίκτυο σπαράζει εις πολλούς κινδύνους ακόμη η ελληνική ελευθερία… Όμως εγώ δεν απελπίζομαι… ΠΡΟΤΙΜΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΗΠΤΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΠΑΡΑ ΑΛΛΟ. Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΤΟ’ ΔΩΣΕ. ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ. ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ…  Ό,τι έχω, ζωή, περιουσία, φιλίες εις την Ευρώπη, κεφάλαια γνώσεων… τ’ αφιερώνω όλα εις την κοινήν Πατρίδα. Ας υψώσω το μεγαλείο της, ώστε όποιος θελήσει, δυσκόλως να το ταπεινώσει, διότι στερεωμένον εις τας ρίζας της ΑΡΕΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟ…».
Αυτός, αγαπητοί μου, ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας! Άνθρωπος τής πίστεως προς τον Θεό,  τής χριστιανικής Αρετής  και των  ευγενικών οραματισμών για μια Ελλάδα «στερεωμένη πάνω εις τας ρίζας τής Αρετής».
Και το εκπληκτικό είναι τούτο. Ο Ιωάννης Καποδίστριας ανέβαινε  συνειδητά τον Γολγοθά τών παθών του καθ’ ήν στιγμή δεχόταν έντονες τις πιέσεις και τις παρακλήσεις τού νέου δυναμικού Τσάρου τής Ρωσίας Νικολάου τού Α΄ να αναλάβει και πάλιν το Υπουργείο των Εξωτερικών.
Έγραφε στον φίλο του βαρώνο Fon Gagern:
« Ο Τσάρος ( Νικόλαος Α) μού προσφέρει πάλιν το Υπουργείο (Εξωτερικών). Αλλά απάντησα ότι επειδή εις τα Συμβούλια αυτού θα ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝ, προτιμότερον είναι να μένω ΕΛΛΗΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ. Ευρίσκομαι εις λίαν δυσάρεστον θέσιν. Εις μεν το Λονδίνο με υποθέτουν Ρώσον, εις δε την Πετρούπολιν Αγγλομανή…».
Αλήθεια, πώς να σχολιάσουμε την ελληνοπρεπή αυτή απάντηση; Όταν ενώπιόν σου ανοίγονται οι δρόμοι τής δόξας, τού μεγαλείου, τού πλούτου, των τιμών κ.λ.π. και συ προτιμάς τον Γολγοθά τού πόνου και των δακρύων, απλά και μόνο επειδή  επιθυμείς να παραμείνεις ΕΛΛΗΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ, όταν αποποιείσαι τα ύπατα αξιώματα τού κόσμου και συ παραμένεις ως «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΣ» εν μέσω επίβουλων αδελφών, προτιμώντας την αποστολή  τού μαρτυρίου, επειδή αυτήν πιστεύεις ότι σού την ανέθεσε ο Θεός, τότε το μόνο σχόλιο που δικαιούμαστε να εκφράσουμε είναι να παραπέμψουμε στα διαχρονικά λόγια τού Κυρίου:
« Εγώ ειμι ο Ποιμήν ο καλός. Ο Ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων…ο δε μισθωτός φεύγει, ότι μισθωτός εστι και ου μέλει αυτώ περί των προβάτων… Εγώ ειμι ο Ποιμήν ο καλός… και την ψυχή μου τίθημι υπέρ των προβάτων…». (Ιω. 10, 11-16).
Και όντως. Ο μάρτυρας τής Ελλάδας και τού Χριστού Ιωάννης  Καποδίστριας έθηκε την ψυχήν αυτού υπέρ τού Ελληνισμού, στις 27 Σεπτεμβρίου 1831,  στις έξι η ώρα το πρωί, ημέρα Κυριακή, την ώρα που μετέβαινε στην Εκκλησία τού Αγίου Σπυρίδωνος, στο Ναύπλιο, για να συμμετάσχει, όπως έπραττε κάθε Κυριακή, στο μεγάλο μυστήριο τής Θείας Ευχαριστίας.
Οι σφαίρες των δολοφόνων του, τού αφαίρεσαν βέβαια τη ζωή, αλλά η Ιστορία και η συνείδηση τού Έθνους τον κατέταξαν ανάμεσα στους Μεγάλους τού Ελληνισμού.Ακόμα και αυτός ο φοβερός μισέλλην, που μισούσε θανάσιμα τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο Μέττερνιχ είπεν  επιγραμματικά:
« Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος. Και τέτοιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας».



Και όντως. Ο πρώτος Κυβερνήτης τής Ελλάδας, ο Ελληνοκύπριος Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε ένα αληθινό πρότυπο αγωνιστικότητας, αυταπαρνήσεως  και  ηρωισμού!
Υπήρξε ένα αληθινό πρότυπο φιλοπονίας, ταπεινοφροσύνης και αυτοθυσίας!
Υπήρξε ένα αληθινό πρότυπο τού Ελληνικού Μέτρου, τού Εύ Αγωνίζεσθαι  και τής Χριστιανικής Αρετής!
Δικαιούται να κατέχει στις καρδιές μας και τον επίζηλο τίτλο τού  ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ.

Σχόλια

"Encompass worlds but do not try to encompass me..."

Walt Whitmann

Όλα τα θέματα του ιστολογίου

"υγρό πυρ" 1821 19η Μαίου 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου 1940 4η Αυγούστου α Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος Αβράαμ Λίνκολν Άγγελος Έβερτ Άγγελος Σικελιανός Αγγλία Άγιο Όρος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος Αδαμάντιος Κοραής Αθανάσιος Ευταξίας Αθανάσιος Τσακάλωφ Αιγαίο Αιγαίο Ελληνική θάλασσα Αίγινα Αισχύλος Ακρόπολη Αλβανία Αλεξάνδρεια Αλέξανδρος Ζαϊμης Αλέξανδρος Κορυζής Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος Οθωναίος Αλέξανδρος Παπάγος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Παπαναστασίου Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής Αλέξανδρος Σακελαρίου Αλέξανδρος Υψηλάντης Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν Αμερικανικός Εμφύλιος πόλεμος Αναγέννηση Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος Αναστάσιος Παπούλας Ανατολική Ρωμυλία Ανδρέας Γ. Παπανδρέου Ανδρέας Καρκαβίτσας Ανδρέας Λόντος Ανδρέας Μεταξάς Ανδρέας Μιαούλης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος Ανδρέας Τζίμας Άνθιμος Γαζής Αννα Κομνηνή Άννα Κομνηνή Αννίβας Αντάντ Αντιβενιζελισμός αντισημιτισμός Αντόνιο Γκράμσι Αντώνης Σαμαράς Απεργίες Αποικιοκρατία Άραβες Αρβανίτες Άρειος Πάγος Άρης Βελουχιώτης Αριστείδης ο Αθηναίος Αριστοτέλης Αριστοτέλης Ωνάσης Αρχαία Αθήνα Αρχαία Ελληνική Ιστορία - Ρωμαιοκρατία Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Αρχαία Σπάρτη Αρχαιοκαπηλεία Αρχαιολογία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αρχιμίδης Αστρονομία Αστυνομία Αυστρία Αυτοκράτορας Ηράκλειος Αφρική Αχαϊκή Συμπολιτεία β Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος Βαλκάνια βασανιστήρια Βασίλειος Τσίχλης Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ Βασιλιάς Όθων Α΄ Βασιλιάς Παύλος Α΄ Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ Βενιαμίν Λέσβιος Βιβλία και Βιβλιοθήκες Βιβλιοκρισίες Βιέννη Βιετνάμ Βιογραφίες Βλάσης Γαβριηλίδης Βουλγαρία Βυζαντινή Ιστορία γ Γαβριήλ Μιχαήλ Δημητριάδης Γαλλία Γαλλική Επανάσταση Γαριβάλδι Γελιογραφίες Γενοκτονία των Αρμενίων Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Γερμανία Γεώργιος (Πλήθων) Γεμιστός Γεώργιος Α. Παπανδρέου Γεώργιος Βλάχος Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) Γεώργιος Ζησιμόπουλος Γεώργιος Θεοτόκης Γεώργιος Κάνιγκ Γεώργιος Καραϊσκάκης Γεώργιος Καρτάλης Γεώργιος Καφαντάρης Γεώργιος Κονδύλης Γεώργιος Κουντουριώτης Γεώργιος Λεοναρδόπουλος Γεώργιος Παπαδόπουλος Γεώργιος Παπανδρέου (GAP) Γεώργιος Πωπ Γεώργιος Ράλλης Γεώργιος Σεφέρης Γεώργιος Σταύρου Γεώργιος Στρέιτ Γεώργιος Τσολάκογλου Γιάννης Ιωαννίδης Γιάννης Ψυχάρης Γιόζιφ Μπροζ (Τίτο) Γιουγκοσλαβία Γιώργης Σιάντος Γιώργος Ρωμανός Γκουλάγκς Γλώσσα και καθημερινός βίος των Ελλήνων διαχρονικά Γράμμος - Βίτσι Γρηγόρης Φαράκος Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας) Γρηγόριος Ξενόπουλος δ Δαρδανέλλια Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949) Δέσποινα Κούρτη Δημήτρης Παρτσαλίδης Δημήτριος Αναγνωστόπουλος Δημήτριος Βούλγαρης Δημήτριος Γούναρης Δημήτριος Ιωαννίδης Δημήτριος Καλλέργης Δημήτριος Μάξιμος Δημήτριος Ράλλης Δημήτριος Υψηλάντης Δημήτριος Ψαρρός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) Δημοσθένης Δημοψήφισμα δημοψήφισμα 1924 Διατροφή Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) Δικαιοσύνη Διονύσιος Σολωμός Διπλωματία δοσιλογισμός δουλεμπόριο Δύση Δωδεκάνησα Ε.Ρ.Ε. ΕΔΕΣ Εθνικά Δάνεια Εθνική αντίσταση Εθνική τράπεζα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Εθνικός Διχασμός (1914-1918) Εθνικός Συναγερμός Εθνοσυνέλευση ΕΚΚΑ Εκκλησιαστική Ιστορία ΕΛΑΣ Ελβετία ΕΛΔΥΚ Ελευθέριος Βενιζέλος Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Οικονομική Ιστορία Ελληνική Οικονομική κρίση Ελληνική Παιδεία Ελληνική Παλιγγενεσία (1821 - 1832) Ελληνική Παράδοση Έλληνικό Έθνος Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος Ελληνικός στρατός Ελληνισμός Ελληνισμός της Αμερικής Ελληνοτουρκικές σχέσεις Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1897 Ελλήνων Πάσχα Εμμανουήλ Μπενάκης Εμμανουήλ Ξάνθος Εμμανουήλ Παπάς Εμμανουήλ Ρέπουλης Εμμανουήλ Ροϊδης Εμμανουήλ Τομπάζης Εμμανουήλ Τσουδερός Εμπόριο Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) Ένωση Κέντρου ΕΟΚ ΕΟΚΑ Α΄ ΕΟΚΑ Β΄ Επανάσταση στο Γουδή Επανάσταση στο Γουδί Α΄ και Β΄ Βαλκανικός πόλεμος (1909-1914) Επέτειος Επίκουρος Επιτάφιος Ερατοσθένης Ερυθρός Σταυρός ΕΣΣΔ Ευάγγελος Αβέρωφ Ευάγγελος Λεμπέσης Ευεργέτες Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρωπαικός Διαφωτισμός εφημερίδα "Καθημερινή" Η γυναίκα στην Ιστορία Η δίκη των "εξ" Ήθη και έθιμα Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Η.Π.Α.) Ήπειρος Ηράκλειτος Ηρακλής Θεσσαλονίκης Ηρόδοτος Θαλής ο ΜΙλήσιος Θέατρο Θεμιστοκλής Θεμιστοκλής Σοφούλης Θεόδωρος Δηλιγιάννης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Θεόδωρος Πάγκαλος Θεόδωρος Πάγκαλος (ο νεότερος) Θεόδωρος Τουρκοβασίλης Θεόφιλος Καΐρης Θερμοπύλες Θεσσαλονίκη Θουκυδίδης Θράκη Θρασύβουλος Τσακαλώτος Θρησκεία Θωρηκτό Αβέρωφ Ι.Β.Δ. Ιαπωνία Ιατρική Ιερή Συμμαχία Ιερός Λόχος Ιλιάδα Ίμια Ιουλιανή κρίση του ΄65 Ιούλιος Βέρν Ιπποκράτης ο Κώος Ισλάμ Ισοκράτης Ισπανικός Εμφύλιος πόλεμος Ιστορία Ιστορία της Αλβανίας Ιστορία της Ελληνικής αεροπορίας Ιστορία της Κρήτης Ιστορία του Αθλητισμού Ιταλία Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης Ιωάννης Γκούρας Ιωάννης Δεμέστιχας Ιωάννης Καποδίστριας Ιωάννης Κωλέττης Ιωάννης Μακρυγιάννης Ιωάννης Μεταξάς Ιωάννης Μιχαήλ Ιωάννης Παπακωνσταντίνου Ιωάννης Συκουτρής Ιωάννης Τσαγκαρίδης Ιωάννης Τσιμισκής Ιωάννινα Ίων Δραγούμης Ιωνική Επανάσταση Κ. Θ. Δημαράς Καλαμάτα Κανέλος Δεληγιάννης Καρλ Γιουνγκ Καρλ Μαρξ Κάρολος Παπούλιας Καρχηδόνα κατεχόμενα της Κύπρου Κατοχή Κατοχικά Δάνεια Κίμων ο Αθηναίος Κίνα Κίνημα του Ρομαντισμού κινηματογράφος Κινηματογράφος και Ιστορία Κοινωνία των Εθνών (Κ.τ.Ε.) Κολλυβάδες Κόμμα Φιλελευθέρων Κομμουνισμός Κομνηνός Πυρομάγλου Κοράνιο Κόρινθος Κουμουνδούρος - Τρικούπης - Θεοτόκης (1865-1909) Κύθηρα Κυπριακή Ιστορία Κυριάκος Κατσιμάνης Κύριλλος Λούκαρις Κωνσταντίνος Δεμερτζής Κωνσταντίνος Καβάφης Κωνσταντίνος Καναρης Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεώτερος) Κωνσταντίνος Λινάρδος Κωνσταντίνος Μανιαδάκης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ΙΑ΄ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Κωνσταντίνος Σημίτης Κωνσταντίνος Σμολένσκι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Κωνσταντίνος Φωτιάδης Κωνσταντινούπολη Κως Κώστας Βάρναλης Κώστας Περρίκος Κωστής Παλαμάς ΛΑ.Ο.Σ Λαθρομετανάστευση Λαικό Κόμμα Λαμία Λατινική Αμερική Λεονίντ Τρότσκι Λέσβος Λεωνίδας Παρασκευόπουλος Λόγιος Ερμής Λόρδος Βύρων Λουτράκι Λύσανδρος Μαζική πολιτική προπαγάνδα Μακάριος Μακεδονία Μακεδονικό Ζήτημα Μακεδονικός Αγώνας Μακεδονομάχοι Μάνη Μάο Τσε Τουνγκ Μαραθώνας Μάρκος Βαφειάδης Μάρκος Μπότσαρης Μάτζικερτ Μεγάλη Βρετανία Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia) Μέγαρο Μαξίμου Μέγας Αλέξανδρος Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών Μέγας Θεοδόσιος Μέγας Κωνσταντίνος Μελέτης Βασιλείου Μεσαίωνας Μέση Ανατολή Μεσόγειος Μεσολόγγι Μεσοπόλεμος (1922-1941) Μεσσήνη Μεσσηνίας Μεταπολεμική Ελληνική Ιστορία (1949-1974) Μέττερνιχ Μίκης Θεοδωράκης Μίκης Πρωτοπαπαδάκης Μικρά Ασία μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή παρωδία δίκης και εκτέλεση των έξι (1918-1922) Μιλτιάδης ο Αθηναίος Μιλτιάδης Πορφυρογέννης Μιχαήλ Ψελλός Μνημείο Μοροζίνι Μουσολίνι Μπενιζέλος Ρούφος Μυστικές υπηρεσίες ναζισμός Νάξος Ναπολέων Βοναπάρτης Ναπολέων Ζέρβας Ναυαρίνο Ναύπακτος Ναύπλιο Ναυτική Ιστορία Νέα Δημοκρατία Νεοκλής Σαρρής Νεότουρκοι Νικήτας Σταματελόπουλος Νικηφόρος Φωκάς Νικίας Νικόλαος Δημητρακόπουλος Νικόλαος Λεωτσάκος Νικόλαος Πλαστήρας Νικόλαος Πολίτης Νικόλαος Στράτος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καζαντζάκης Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Νικολούδης Νίτσε Ξάνθη Ξενοφών Οδυσσέας Ανδρούτσος Οδυσσέας Ελύτης Οδυσσέας Ιάλεμος Οδύσσεια Οθωμανική Αυτοκρατορία Οθωνική περίοδος (1832-1864) Οικουμενικό Πατριαρχείο Όλα τα άρθρα με χρονολογική σειρά ομάδα των "Ιαπώνων" Όμηρος ομοφυλοφιλία Οργανισμός ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) Οργάνωση "Χ" Ορθοδοξία π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος ΠΑ. ΣΟ. Κ. Παγκόσμιος Ιστορία Παλαιών Πατρών Γερμανός Παναγής Τσαλδάρης Παναγιώτης Δαγκλής Παναγιώτης Δεμέστιχας Παναγιώτης Κανελλόπουλος Πάνος Κορωναίος Πάτρα Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ Παύλος Γύπαρης Παύλος Κουντουριώτης Παύλος Μελάς Παυσανίας Παυσανίας Κατσώτας Παυσανίας ο περιηγητής ΠΕΑΝ Πειραιάς πειρατεία Πεισίστρατος Πελοποννησιακός πόλεμος Περικλής Περικλής Αργυρόπουλος Περικλής Γιαννόπουλος Περικλής Δεληγιάννης Περιοδικά Ιστορίας Περσικοί πόλεμοι Πετρέλαια στο Αιγαίο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης Πέτρος Γαρουφαλιάς Πέτρος Μακρής - Στάϊκος Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης Πλάτων Πλούταρχος Ποίηση και αισθητική Πόλεμος των Μπόερς Πολιτικαντισμός εν Ελλάδι πολιτική δολοφονία Πολιτική Ιστορία Πολωνία Πόντος Πρίγκιπας Ανδρέας προπαγάνδα πρόσφυγες προσωκρατικοί φιλόσοφοι Προτεινόμενα Πρωτογενείς Ιστορικές πηγές πρωτόκολλο Πολίτη-Calfoff Πύρρος της Ηπείρου Ρήγας Παλαμίδης Ρήγας Φερραίος ριζοσπάστης Ρόδος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρώμη Ρωμηοσύνη Ρωσία Ρωσικο κόμμα Σάββας Γκαλιμαρίδης Σάμος Σαντόρε Σανταρόζα Σαντορίνη ΣΚΑΪ Σκάκι Σκωτία Σόλων Σοφοκλής Βενιζέλος Σοφοκλής Δούσμανης Σπυρίδων Μαρκεζίνης Σπυρίδων Τρικούπης Σταλινισμός Σταυροφορίες Σταφιδικό Ζήτημα Στέφανος Δραγούμης Στέφανος Σαράφης Στέφανος Σκουλούδης Στέφανος Στεφανόπουλος Στράβων Στρατής Μυριβίλης Στρατιωτικά κινήματα Στρατιωτική Ιστορία Στρατιωτικό καθεστώς Ιωαννίδη Στυλιανός Γονατάς Στυλιανός Χούτας Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ Συνθήκη της Λοζάννης Συνθήκη των Σεβρών συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Σύχρονη Ελληνική Ιστορία - Μεταπολίτευση (1974- ) Σωκράτης Σώματα Ασφαλείας Τα κείμενα του "φιλίστωρος" (Ι. Β. Δ.) Ταγίπ Ερντογάν Τάγματα ασφαλείας Τείχος του Βερολίνου τεκτονισμός Τέχνες Τεχνολογία το παιχνίδι στην Ιστορία Τοπική Ιστορία Τουρκία Τουρκοκρατία (1453-1821) Τράπεζα της Ελλάδος Τράπεζες Τριπλή Κατοχή της Ελλαδος και Αντίσταση (1941-1944) Τριπολιτσά Τσαούς Αντών (Φωστερίδης) Ύδρα Υποβρύχιο Παπανικολής υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ Υφαλοκρυπίδα Φαίδων Γκιζίκης Φαλμεράγιερ Φανάρι Φασισμός Φιλελληνισμός Φιλία Φιλική Εταιρεία Φιλολογικά και άλλα δοκίμια Φιλοποίμην Φιλορθόδοξη Εταιρεία Φιλοσοφία Φιλοσοφία της ζωής και της Ιστορίας Φλωρεντία Φλώρινα Φραγκοκρατία Φωκίων Φωτογραφικό Οδοιπορικό Χαλκιδική Χαράλαμπος Κατσιμήτρος Χαράλαμπος Τσερούλης Χαράτσι Χαρίλαος Τρικούπης Χαρίλαος Φλωράκης Χάτι Χουμαγιούν Χίτλερ Χούντα Χρεοκοπία Χρηματιστήριο χριστιανικό ολοκαύτωμα Χριστόδουλος Τσιγάντες Χριστούγεννα Χρυσόστομος Σμύρνης Χωροφυλακή Ψαρά ψυχολογία Ψυχρός Πόλεμος Articles in English CIA http://www.istorikathemata.com/ John Iatrides K.K.E. KGB Mεσσήνη Robert Bruce Slider William Wallas Winston Churchil
Εμφάνιση περισσότερων